Tibetan
་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་བཏགས་ཙམ་ཡིན་པས་རང་རིག་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་ཟློག་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་རང་ལས་ཚད་མ་གྲུབ། །གཞལ་བྱ་རྣམས་ལ་མ་ལྟོས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚད་མ་གྲུབ་འགྱུར་འདིར། །གཞན་ལ་མི་ལྟོས་རང་འགྲུབ་འགྱུར། ཞེས་རང་རིག་བཀག་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །འོ་ན་ངས་སྔར་སྔོན་པོ་མཐོང་ངོ་ཞེས་དྲན་པའི་ང་ནི་གང་ཟག་ཡིན་ལ་སྡོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་དེ་གཉིས་ འགལ་བས་དེ་ལྟར་དྲན་པ་དེ་སྔོ་འཛིན་དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། སྔོ་འཛིན་གྱི་མིག་ཤེས་དང་སྔོན་པོ་མཐོང་མཁན་གྱི་གང་ཟག་གཉིས་འགལ་ཡང་ཤེས་པ་དེས་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ངས་མཐོང་ངོ་ཞེས་འཇོག་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་འཛིན་གྱི་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་དྲན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ངས་སྔར་སྔོན་པོ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གང་ཟག་དྲན་པ་དེས་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དྲན་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་འགལ།གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རང་རྒྱུད་བཀག་པའི་བྱུང་ཚུལ་དང་དེའི་དོན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་གཞན་ལུགས་དང༌། རང་ལུགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡོད་པ་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གསུང་རབ་གྱི་དོན་འདི་ལྟར་འགྲེལ་ན་རང་རྒྱུད་འདོད་དགོས་ལ། འདི་ལྟར་འགྲེལ་ན་དེ་འདོད་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གསུང་རབ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་མོད་ཀྱང༌། རང་སྡེའི་གཞུང་འགྱུར་བ་རྣམས་ལས་ཐལ་རང་གང་འདོད་བརྟགས་ནས་རང་རྒྱུད་མི་འཐད་ཐལ་འགྱུར་འཐད་ཅེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་གཞུང་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་མིན་པས་ནས་དངོས་སུ་མ་བྱུང་ངོ་། །བྱུང་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་དོན་བཀྲལ་བ་ལ་ལེགས་ལྡན་གྱིས་སྐྱོན་བཟུང་བ་མི་འཇུག་པར་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་ཚིག་གསལ་ལས། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་རང་རྒྱུད་མི་བཞེད་པ་དང༌། དབུ་མ་པས་རང་རྒྱུད་བྱ་མི་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཟློག་ཕྱོགས་ལ་གནོད་བྱེད་མང་དུ་བསྟན་ནས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཕྱེ་ལ། ། བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་འདོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ་རང་རྒྱུད་འགོག་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཤིག་གསུངས་སོ། །ལེགས་ལྡན་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་རང་ཉིད་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་མི་ལེན་མི་མཐུན་སྙམ་པ་མི་འདུག་གི་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་པ་འོས་མེད་དུ་བྱས་བའི་ལུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །དེའི་གནད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་གཉིས་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་རང་བཞིན་འགོག་པའི་དགག་བྱ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་མི་བཞེད་དོ། །ལེགས་ལྡན་གྱི་རྗེས་འབྲང་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་གྱི་རྒྱུས་འདུག་པས། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་བཀག་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཟླ་བས་ལེགས་ལྡན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་རྣམས་འཇུག་མི་འཇུག་གི་བཤད་པ་འོང་རྒྱུར་སྣང་ཞིང༌། ཞི་བ་འཚོ་དཔོན་སློབ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཟླ་བས་རང་རྒྱུད་བཀག་པའི་སྐྱོན་སྤོང་མཛད་རྒྱུར་སྣང་ཡང་མ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བཀག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཆེས་འཐད་པ་དང་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དགག་བྱ་དེ་འགོག་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་ལ་ཕྲ་བའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་སྣང་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ འགོག་པ་འདི་རིགས་པ་ཕྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ལ་པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅིག་ཡོད་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་འཐད་ནའང་དེ་མེད་པས་རང་རྒྱུས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལ་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་རྟགས་སུ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་པར་སྔར་རྒོལ་གིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེའི་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་དེར་ཐག་བཅད་ཀྱང་སླུ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འགོག་པར་མི་རིགས་ཏེ་དེས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་པར་རང་གིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞན་སེམས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་གནོད་བྱེད་བསྟན་ནས་འགོག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་གནོད་བྱེད་དུ་ཐག་བཅད་ཀྱང་སླུ་བ་སྲིད་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཚང་མང་གི་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་རྟོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མ་རྟོགས་སོ། །རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མི་རྟོགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་རིགས་པའི་གཞུང་ལས་ཁྱབ་བ་འགྲུབ་ཚུལ་བཤད་པའི་དོན་ལོག་ པར་བཟུང་ནས་
Chinese
又因为仅仅是互相观待，所以不承认自证。在《辩驳论》中也说：如果从自身成立量，不观待所量，你的量在此成立，不观待他者而自成立。由此也通过遮止自证的理证得知。那么，我回忆说“我以前见过蓝色”，这个“我”是补特伽罗，与执著蓝色的识，这两者相违，如此回忆怎么会变成蓝色执著的忆念呢？虽然执著蓝色的眼识和见到蓝色的人相违，但是因为那个识依靠见到蓝色而安立“我见”，这并不相违。同样，执著蓝色的识依靠忆念见到蓝色，而忆念“我以前见过蓝色”的补特伽罗，忆念执著蓝色的识，又有什么相违呢？第三，分二：遮止自续的生起方式和如何讲述其意义的他宗，以及自宗的所立成立之因存在和自续之因不存在的方式。第一，如果这样解释经文的意义，就必须承认自续；如果那样解释，就不允许承认自续，这种意义虽然非常符合经文，但是从自宗的论典翻译过来，考察应成和自续哪一个可以接受，然后说自续不合理，应成合理，这不是随月称论典及其追随者而来的，所以实际上没有出现。生起的方式是，在解释圣救护的“非从自生亦非从他生”等偈颂的意义时，清辨论师认为圣救护的过失不成立，在《明句论》中说：圣救护不承认自续，中观派显示了许多不应作自续的成立之因和对反方的损害，从而开创了车轨。在《百论释》中，也在遮止法护论师的观点时，简略地说了一种遮止自续的方式。清辨论师也认为圣救护和自己对于法和补特伽罗遮止自性的所破，没有差别，似乎是把承认自续视为不合理的方式。
English
Furthermore, since it is merely mutual dependence, self-awareness is not accepted. In the *Refutation*, it also says: "If a valid cognition arises from itself, without depending on the knowable, here your valid cognition arises, self-established without depending on others." From this, it is also known through the reasoning that refutes self-awareness. Then, how can the recollection, "I saw blue before," where the "I" is a person and contradicts the consciousness that apprehends blue, become a recollection of apprehending blue? Although the eye consciousness that apprehends blue and the person who saw blue contradict each other, it is not contradictory to establish "I saw" because that consciousness relies on seeing blue. Similarly, what contradiction is there in the person who recollects "I saw blue before," relying on the recollection of the consciousness that apprehends blue, also recollecting the consciousness that apprehends blue? Third, there are two parts: the way in which the refutation of svatantrika arose and the other's view of how its meaning is explained, and the way in which the proponent's thesis is established with a reason and the svatantrika's reason does not exist. First, if the meaning of the scriptures is explained in this way, it is necessary to accept svatantrika; if it is explained in that way, it is not permissible to accept it. Although this meaning is very much in accordance with the scriptures, from the translation of the treatises of our own school, examining which of prasangika and svatantrika is acceptable, and then saying that svatantrika is unreasonable and prasangika is reasonable, this did not actually arise from those who follow Chandrakirti's treatises. The way it arose is that when Buddhapalita explained the meaning of the verses such as "not from self, not from other" of Aryadeva, Bhavaviveka pointed out the fault of Buddhapalita as not being admissible. In the *Clear Words*, it says: Buddhapalita did not accept svatantrika, and the Madhyamikas showed many reasons for not doing svatantrika and harms to the opposite side, thus opening the way for the chariot. In the commentary on the *Hundred Verses*, in a section refuting Dharmapala's view, a brief way of refuting svatantrika is also mentioned. Bhavaviveka also did not think that Buddhapalita and himself disagreed on whether or not to accept svatantrika, but it seems to be in the manner of making the acceptance of svatantrika unreasonable. The key point is that he did not think that there was a difference between himself and Buddhapalita in the object of negation, which is the negation of inherent existence in phenomena and persons.
Chinese
哦！具善的追随者观世音菩萨的行仪有《释论·明句论》的传承。在《智慧灯论》中，当佛护被遮破的解释之时，月称对具善的过失的指责是否适用，似乎会有相关的论述。寂护论师师徒等似乎也会对月称遮破自续的过失进行辩驳，但实际上并没有这样做。对此，总的来说，两位论师都认为，以自性成立，即使在名言中也被遮破的无自性，对于因果等一切安立都是非常合理的。而且，这也必须承认是超越世间和不超越世间的缘起。以缘起的理由遮破所要遮破的事物，所说的这些道理，似乎是道理中最深奥和精微的。其中，遮破自续似乎是更为精微的道理。对此，有些班智达说，如果存在通过量成立的能立和周遍，那么自续的能立是合理的，但因为没有，所以自续是不合理的。对此，认为对于敌论和自论双方来说，通过量成立作为能立是不合理的。因为敌论者通过量成立，先前自论者不知道，因为通过其显现无法知道他人心中的差别。自己通过量成立也不知道，因为即使确定了，也可能被欺骗。他们这样说。这非常不合理，如果这样，通过他人承诺的方式进行遮破也是不合理的，因为自己不知道他是否这样认为，因为不知道他人心。自己显示了损害之后进行遮破也是不合理的，因为即使确定为损害，也可能被欺骗。周遍没有通过量成立的理由是，通过现量无法了知所有有烟的地方都有火的周遍，无法了知所有时间和地点有烟的地方都有火的周遍。通过比量也无法了知所有时间和地点存在的能立与所立法的周遍，因此仅仅通过世间人的承诺来成立周遍，而不是通过量来成立。他们这样说。这也是非常不合理的，因为这是错误地理解了理路论典中解释周遍成立方式的意义，
English
O! The follower of Lekden, Avalokiteśvara's conduct, has the lineage of the commentary 'Clear Words'. In the context of Sangye Kyang's refutation in the 'Lamp of Wisdom', it seems that there will be a discussion on whether Chandra's criticisms of Lekden are applicable or not. Shantarakshita and his disciples also seem to refute Chandra's fault of refuting Svātantrika, but they did not actually do so. In general, both teachers believe that the absence of inherent existence, which is established by its own character and refuted even in conventional terms, is very reasonable for all establishments such as cause and effect. Moreover, it must be acknowledged that dependent arising is both transcendent and non-transcendent. The reasons for refuting what is to be refuted by the reason of dependent arising seem to be the deepest and most subtle of all reasons. Among them, the refutation of Svātantrika seems to be a more subtle reason. Some paṇḍitas say that if there is a probandum and pervasion established by valid cognition, then the Svātantrika's probans is reasonable, but because it does not exist, Svātantrika is not reasonable. It is unreasonable to consider that both the proponent and opponent have a probans established by valid cognition. Because the opponent's valid cognition is not known by the proponent beforehand, because the distinction of others' minds cannot be known through its manifestation. One's own valid cognition is also not known, because even if it is determined, it may be deceptive. They say so. This is very unreasonable. If so, it is also unreasonable to refute through the acceptance of others, because one does not know whether he thinks so, because one does not know the minds of others. It is also unreasonable to refute by showing harm, because even if it is determined as harm, it may be deceptive. The reason why pervasion is not established by valid cognition is that direct perception cannot realize the pervasion that where there is smoke, there is fire in all places, and cannot realize the pervasion that where there is smoke, there is fire in all times and places. Inference also cannot realize the pervasion of the probandum with the property to be proven in the sign that exists in all times and places, so the pervasion is established only by the acceptance of worldly people, not by valid cognition. They say so. This is also very unreasonable, because this is a misinterpretation of the meaning of explaining the way of establishing pervasion in the treatises of reasoning,