Tibetan
་པའི་གནད་ཀྱིས་བདག་འཛིན་གཉིས་མི་འདྲ་ཞིང་བདག་མེད་མཐོང་བས་སྒྲིབ་པ་ཇི་འདྲ་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ཡང་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྔར་བསྟན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་འཇོག་ལུགས་དང་གནས་ཚུལ་དང་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཀའ་བས་བཤད་དགོས་མོད་ཀྱང་ཉུངས་ན་མཐའ་མི་ཆོད་ཅིང་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་སྤྲོས་སོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདེན་གཉིས་ཇི་ལྟར་འཇོག་པའི་ཚུལ་མི་འདྲ་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་དེ་རྟོགས་མ་རྟོགས་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་དང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱང་ལུགས་གཞན་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་བྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་སྔར་ལྟར་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་ དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དབྱེ་མི་ནུས་ཏེ། དོན་དམ་པར་མེད་མཉམ་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་གཟུགས་ཅན་ནི་མེད་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡོད་བའི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡོད་མེད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དབུ་མ་པ་གཞན་དག་ཕྱི་རོལ་དང་ཤེས་པ་ཡོད་མཉམ་དུ་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་དང་རྣམ་རིག་པ་ཤེས་པ་ཡོད་ཕྱི་རོལ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་ན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཅིང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ནའོ། །ལུགས་འདིས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་པར་བཞེད་མོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་མེད་དགོས་མི་དགོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱིར་ཆོས་གང་རུང་ཞིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འཇོག་ཤེས་ན་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་འབྱེད་མི་ནུས་པའི་རིགས་པ་ལེགས་པོར་གོ་ནུས་ལ་དེ་མེད་ན་མུ་ནུས་སོ། །དེས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་བཀག་ནས་དེ་མེད་པས་དེ་བསགས་པའི་རགས་པ་ཡང་མེད་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ནི། ཕྱི་རོལ་ཆ་མེད་འགོག་ནུས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་འགོག་མི་ནུས་པས་དེ་ལ་ནི་ལུང་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་གཉིས་ཀས་གནོད་པར་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ལུང་ཡང་ས་བཅུ་པ་ལས་ཁམས་གསུམ་པོ་སེམས་ཙམ་དུ་ གསུངས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་དེ་དག་འགོག་པ་ནི་མདོ་དེའི་དོན་མིན་ཏེ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་བཀག་པར་མདོ་ལས་གསལ་པར་གསུངས་པ་ལེགས་ལྡན་དང་འདྲའོ། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་ནི་ལུང་དེས་ཕྱི་རོལ་མ་བཀག་ཅེས་ལེགས་ལྡན་གྱིས་འཆད་པ་ལྟར་ཟླ་བ་མི་བཞེད་ཀྱི་མདོ་དེས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་དེ་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་འགྲེལ་ལོ། །དེས་ན་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལ་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་མི་ཟེར་གྱི་མདོའི་དོན་མིན་ཞེས་བཀག་ལ་ལང་གཤེགས་ཀྱི་ལུང་འདི་ལ་མདོའི་དོན་མིན་ཞེས་མ་གསུངས་ཀྱི་ལུང་དེ་དྲང་དོན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡུམ་གྱི་མདོར་ཕུང་པོ་ལྔ་ག་ཁྱད་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་ཞིང་མངོན་པ་ལས་ལྔ་གའི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་མཉམ་དུ་བཤད་བ་ལྟར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་ཤེས་གཉིས་ཀ་ལ་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་ཡོད་ཚུལ་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པར་མཚུངས་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་རྒལ་ལ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་གཞག་ལས་ཀྱང་རྒལ་བས་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱ་པ་ལས། གཅིག་ཡོད་གཅིག་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་མིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པའང་མིན། །དེས་ན་འདི་ཡོད་འདི་མེད་ཅེས། བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་ནུས་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འཕགས་པའི་ དགོངས་པ་ཡང་འདི་ཉིད་དོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི། གཟུགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་ལྡན་མིན་རྣམས་ནི་རང་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་བཞག་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་མ་བཞག་པ་ནི་འགས་ཀྱང་ཡོད་པར་གཞག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚངས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་འགགས་ན་གཟུགས་བརྙན་འགག་པ་བཞིན་དུ་དེས་བཞག་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བྲལ་ཞིང་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་པའི་དོན་དུ་ངའི་འགྲེལ་པ་ལས་བཀྲལ་བ་ལྟར་ཡིན་པས་ལུང་དེས་ཕྱི་རོལ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ་འདི་ལྟར། ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་ཡུམ་རིང་དུ་ལན་ནས་སྐྱེད་ལ། ལས་ཀྱང་རང་གི་དུས་གཉིས་པར་ཞིག
Chinese
以关键在于，对自我的执着两种不同，以及因见无我而从何种障碍中解脱的方式也有诸多不同，这些正与不正的差别也应如前所述了解。如果不承认阿赖耶识，习气的安立方式、存在状态和本体如何存在是困难的，虽然需要讲述，但因为简略则无法穷尽，因为繁多则畏惧而未展开。由于在人与法上安立二谛的方式不同，因此二者的无我也不同，因此大小乘对它们的证悟与否，以及执着二者和两种障碍也产生了与其它宗派不同的特点。第二，如是人与法的安立方式如前所述，因此预流果等的人在名言中存在，而地狱等的人不存在，无法区分这种差别，因为在胜义谛中无有相同，在名言中存在相同。同样，对于蕴、界、处之法，也无法区分有色不存在，而心和心所存在，因为在二谛中存在与不存在是相同的。对此，其他中观派认为外境和识是共同存在的，而一些中观派和唯识派则认为识存在而外境不存在，所有这些都只是在说，如果存在，也是以自性成立而存在，如果不存在，也是以自性不成立而不存在。此宗也认为外境以自性成立是不可能的，但在这点上，是否需要外境不存在而存在分歧。因此，总的来说，如果能理解任何法以自性不成立却能安立为存在，就能很好地理解无法区分识有无的道理，如果不能理解，就会陷入困境。因此，通过遮止极微无分，因为极微不存在，所以由它积累的粗大也不存在，因为微细和粗大都不存在，所以外境不存在等等道理，虽然能遮止外境的无分，却不能遮止外境的存在，因此《百论》的注释中说，对此，经文和世间名言都会造成损害。经文方面，《十地经》中说三界唯是心，经中所说的“唯”字遮止了它们，是经部
English
The key is that the two kinds of self-grasping are different, and the ways of liberation from various obscurations by seeing selflessness are also different. The differences between the correct and incorrect should be understood as explained before. If the alaya-vijñana is not accepted, it is difficult to explain how the establishment, existence, and essence of karmic imprints are. Although it needs to be explained, it cannot be exhausted if it is brief, and it is not elaborated for fear of being too extensive. Because the ways of establishing the two truths on persons and phenomena are different, the selflessness of the two is also different. Therefore, the greater and lesser vehicles have different characteristics in terms of whether they realize them or not, and the two kinds of self-grasping and the two kinds of obscurations also arise differently from other schools. Secondly, since the way of establishing persons and phenomena is as before, persons such as stream-enterers exist in conventional truth, while persons such as those in hell do not exist. It is not possible to distinguish this difference, because they are the same in ultimate truth and the same in conventional truth. Similarly, for the phenomena of aggregates, elements, and sense bases, it is not possible to distinguish that form does not exist while mind and mental factors exist, because existence and non-existence are the same in both truths. On this, other Madhyamikas say that external objects and consciousness exist together, while some Madhyamikas and Yogacarins say that consciousness exists while external objects do not. All these are only saying that if it exists, it exists by its own nature, and if it does not exist, it does not exist because it is not established by its own nature. This school also believes that it is impossible for external objects to be established by their own nature, but on this point, there is disagreement as to whether external objects need to not exist. Therefore, in general, if one can understand that any phenomenon can be established as existing even though it is not established by its own nature, one can understand well the reason why it is impossible to distinguish the existence or non-existence of consciousness. If one cannot understand it, one will fall into difficulties. Therefore, by negating the partless atom, because the atom does not exist, the grossness accumulated by it also does not exist. Because both the subtle and the gross do not exist, external objects do not exist, and so on. Although the reason can negate the partless of external objects, it cannot negate the existence of external objects. Therefore, the commentary on the Hundred Treatises says that both scripture and worldly fame will cause harm to this. In terms of scripture, the Ten Bhumi Sutra says that the three realms are only mind. The word "only" in the sutra negates them, which is the sutra
Chinese
這並非意味著經中明確說明的，阻斷了心之外的世界的造物主，這與樂授（Lekden）的觀點相似。 「外境顯現存在與否」等等，正如樂授解釋說，該經並沒有阻斷外境，但月稱（Chandrakirti）並不認同，儘管該經如此宣說，但解釋說這是不了義。因此，對於《十地經》，不會說它是不了義，而是阻斷說它不是經的意義，但對於《楞伽經》的這段引文，並沒有說它不是經的意義，而是說這段引文是不了義的。在《母經》中，五蘊無差別地被顯示為自性空，並且如同在《阿毘達磨》中同時宣說五蘊各自的自相和共相那樣，應該這樣認為。如果考察對於意義和意識兩者都施加了名言，名言的意義存在的道理，會發現它們是相同的。即使如此，由於名言的緣故，在世俗諦中安立它們存在也是沒有區別的，他是這樣想的。因此，對於這樣的事物，區分存在與不存在的差別，就超越了世間的名言，也超越了勝義諦的建立，因此會從二諦中墮落。如《百論》所說：「說一有，一無，非真諦，亦非世俗。因此，此有彼無，不能說。」聖者的 意旨也是如此。「大種等所說，完全包含於識中。」等等的意義是：色、心、心所和非相應行等，是通過在緣自己的識上安立自己的相的方式，而近似地施加於地、水、火、風等。如果沒有安立相，則任何事物都不能被安立為存在。因此，地、水、火、風等那些事物，是包含在識的範疇之內的，因為它們僅僅是由識所安立的。當直接了知識的自性無生時，就像色滅則色影滅一樣，由它所安立的各種事物也會分離和消失。正如我的解釋中所闡述的那樣，因此該經並未阻斷外境。不承認阿賴耶識也沒有過失，因為這樣：業以漫長的時間從母親那裡獲得異熟果，並且產生果。業也在自己的第二個時間毀滅。
English
This does not mean that the sutra clearly states that it blocks the creator of the world other than the mind, which is similar to Lekden's view. "Whether or not external appearances exist," etc., just as Lekden explains that the sutra does not block the external, but Chandrakirti does not agree, although the sutra says so, it is explained that it is provisional meaning. Therefore, for the "Ten Bhumi Sutra", it is not said that it is provisional meaning, but it is blocked that it is not the meaning of the sutra, but for this quote from the "Lankavatara Sutra", it is not said that it is not the meaning of the sutra, but it is said that the quote is provisional meaning. In the "Mother Sutra", the five skandhas are shown to be empty of self-nature without distinction, and it should be considered as in the "Abhidharma" where the self-characteristics and common characteristics of the five are spoken of at the same time. If we examine the way in which terms are applied to both meaning and consciousness, the meaning of the terms exists, we will find that they are the same. Even so, it is not different to establish them as existing in the conventional truth because of the terms, he thought so. Therefore, to distinguish the difference between existence and non-existence for such things is to go beyond the terms of the world and also beyond the establishment of the ultimate truth, so it is to fall from the two truths. As the "Hundred Treatises" says: "To say one exists and one does not, is neither the true nor the worldly. Therefore, this exists and that does not, cannot be said." The intention of the noble ones is also the same. "What is said about the great elements, etc., is completely contained in consciousness." The meaning of etc. is: form, mind, mental factors, and non-associated formations, etc., are approximated to earth, water, fire, wind, etc. by establishing their own aspects on the consciousness that is aware of themselves. If the aspect is not established, then nothing can be established as existing. Therefore, those things such as earth, water, fire, and wind are included in the category of consciousness, because they are only established by consciousness. When it is directly known that the nature of consciousness is unborn, just as when form ceases, the shadow of form ceases, the various things established by it will also separate and disappear. As explained in my commentary, therefore the sutra does not block the external. There is no fault in not admitting the Alaya consciousness, because like this: karma obtains the result of ripening from the mother for a long time, and produces the result. Karma also destroys itself in its second time.