Tibetan
་པ་ཡང་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དང་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད་པས་ཆད་ལྟའི་གཙོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ། བྱང་ས་ལས། དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་མདོ་སྡེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དགོངས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དག་ཐོས་ནས་བཤད་པའི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སུ་འདི་ལྟར་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདོགས་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ན་གདགས་པ་ཙམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་དེ་དག་གིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་དང་བཏགས་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྐུར་བ་བཏབ་བར་འགྱུར་ཏོ། བཏགས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ན་མེད་པར་ལྟ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལ་དགོངས་ནས་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བླའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་རྨོངས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་ཤེང་གཞི་དེས་དམྱལ་བར་མི་སྐྱེ་ལ། གཞན་ཆོས་འདོད་པ་ ཡང་ཕུང་པར་མི་བྱེད་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་ཡང་གཡེལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ནི་དེ་དག་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་བས་སོ་ཞེས་བྱང་ས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་ཞིང་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་དག་ཏུ་ཚིག་གིས་བཏགས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ནི་ཚིག་སྔ་མའི་དོན་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ཡོད་པ་ནི་གདགས་གཞིའི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་འདོགས་པ་ཙམ་ཡོད་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་སྟོང་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་གང་སྟོང་བའི་གཞི་གཞན་དབང་དང་སྔ་མས་ཕྱི་མ་སྟོང་བའི་སྟོང་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པས་ནི་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་སྐུར་འདེབས་སྤངས་པས་མེད་པའི་མཐའ་སྤངས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ཞིང༌། འདི་འདྲ་བའི་སྟོང་ཉིད་ནི་དོན་དམ་
Chinese
也因為沒有，所以說一切法都只是假立，以及認為那本身就是真實的，這兩者都不可能，因此會變成斷見的根本，這樣說道。在《菩薩地》中說：因此，有些人聽聞了難以理解的經部大乘，具有甚深空性，宣說了密意的意義，卻沒有如實理解所說的真實意義，不如理作意，僅僅以非理所生的分別念認為：『這一切都只是假立而已，這個才是真實的，誰這樣看才是正確的看法。』他們就這樣看，也這樣說。按照他們的觀點，連作為安立基礎的事物本身都沒有，那麼安立本身也會完全不存在，又怎麼會有僅僅是安立的真實存在呢？因此，從另一方面來說，他們也否定了真實和假立這兩者。因為否定了假立和真實，所以要知道他們是持無見的根本。這樣說了。考慮到這一點，認為有我的存在，那是對至上空性的錯誤理解，並非如此。前者只是對所知事物感到迷惑，但並非否定一切所知事物，而且也不會因此墮入地獄。此外，對佛法的希求
English
Also, because there is not, it is said that all dharmas are merely imputed, and that it is impossible to consider that itself as the ultimate truth, so it becomes the root of nihilistic views. As it is said in the Bodhisattvabhumi: Therefore, some people hear the sutras of the Mahayana, which are difficult to understand, possess profound emptiness, and reveal the meaning of the intended meaning, but do not understand the true meaning of what is said as it is, and do not properly contemplate it, but merely with the conceptualization generated by unreason, they think: 'All of this is just an imputation, this is the ultimate truth, whoever sees it this way is the correct view.' They see it this way and say it this way. According to their view, even the object itself that serves as the basis for imputation does not exist, then the imputation itself will also completely not exist, how can there be the ultimate truth of mere imputation? Therefore, from another aspect, they also deny both the ultimate truth and the imputation. Because they deny the imputation and the ultimate truth, it should be known that they are the root of holding nihilistic views. It is said that. Considering this, the view of self is a wrong understanding of the supreme emptiness, it is not like that. The former is just being confused about the knowable, but it does not deny all knowable things, and it will not be reborn in hell because of that. Furthermore, the desire for Dharma
Tibetan
པའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཤད་དེ། བྱང་ས་ལས་དངོས་པོ་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་རྣམ་བར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་ སྔ་མ་དགོད་ཅིང་དེའི་དོན་ལ་དྲིས་ལན་བྱ་བ་དང༌། ལན་བཏབ་པའི་ཕྱོགས་དགག་བའོ། །དང་པོ་ནི། བསྡུ་བ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ལ་ལ་རང་གིས་ཉེས་པར་བཟུང་བས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་ནི་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དོན་དམ་པ་ནི་གང་ཡིན་ཀུན་རྫོབ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དྲིས་པ་ན་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅེའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་འདོགས་པ་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་གྱུར་ན། ཞེས་པ་ནི་བདེན་གཉིས་གང་ཡིན་དྲིས་ནས་དེའི་ལན་བཏབ་པ་ཕྱོག་སྔར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་དོན་དམ་གང་ཡིན་དྲིས་བ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་དྲིས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའི་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་མེད་བས་དོན་དམ་དུ་མེད་པའི་མེད་ས་དྲིས་པ་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དོན་དམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དབུ་མ་པས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་ཡོད་པས་དོན་ དམ་དུ་ཡོད་པར་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་གང་ཡིན་དྲིས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་པ་གང་གི་ངོར་བདེན་པ་འཇོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དྲིས་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཡོད་སའི་ཐ་སྙད་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཀུན་རྫོབ་པོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་འཛིན་ཡིན་པས་དེའི་ཞེན་ཡུལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་དབུ་མ་པས་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པའི
Chinese
最终解释说，从《瑜伽师地论》来看，先前的事物和不存在的事物这两者的存在与不存在中解脱出来的法的体性所包含的事物，就是无二。所谓无二，就是舍弃了中观的两种边，称为无上。第二部分分为两点：首先提出对方的观点，并对该观点进行问答；其次是驳斥回答的观点。第一点是：在《摄论》中说，一些大乘行者自己认为有过失，所以这样说：在世俗谛中，一切都存在；在胜义谛中，一切都不存在。这是在陈述说一切法在胜义谛中不存在，但在名言中存在的那些中观行者，区分诸法存在与不存在的差别。然后，对此应该这样说：具寿，什么是胜义谛？什么是世俗谛？这样提问后，如果回答说：一切法的自性空性就是胜义谛，而对于这些自性空的法，执著为自性，那就是世俗谛。为什么呢？因为就像这样，对于那些不存在的事物，进行世俗的施设、安立、显说和命名。这就是首先提出问题，然后回答问题。这里，询问什么是胜义谛，是询问胜义谛的定义，而不是询问胜义谛中不存在的“不存在”是指什么，即不是询问胜义谛中不存在的“不存在”之处。否则，就不应该说诸法的自性空性是胜义谛，因为中观行者认为在胜义谛中存在的是法的无我，所以不认为在胜义谛中存在。询问什么是世俗谛，也是询问在什么基础上安立世俗谛的世俗，而不是询问名言中存在的“存在”之处的名言是什么。否则，就不应该说执著于自性空性为自性是世俗，因为这是实执，中观行者认为它的执著境在名言中也不存在，因为所谓自性空性
English
It is ultimately explained that, according to the Yogācārabhūmi-śāstra, the entity encompassed by the characteristic of a dharma liberated from the existence and non-existence of both the prior entity and the non-existent entity is non-duality. What is non-duality is the unsurpassed Middle Way that abandons both extremes. The second part has two points: First, presenting the opponent's view and engaging in question and answer regarding its meaning; second, refuting the answered view. The first point is: In the Compendium, it is said that some Mahāyāna practitioners, considering themselves to have faults, say this: In conventional truth, everything exists; in ultimate truth, everything does not exist. This is stating that those Madhyamikas who say that all dharmas do not exist in ultimate truth but exist in name, distinguish the difference between the existence and non-existence of dharmas. Then, one should say to them: Venerable one, what is ultimate truth? What is conventional truth? After asking this, if they answer: The selflessness of all dharmas is ultimate truth, and clinging to self in those selfless dharmas is conventional truth. Why? Because, like this, for those non-existent things, one conventionally establishes, imputes, expresses, and names them. This is the initial presentation of the question and then the answer. Here, asking what is ultimate truth is asking for the definition of ultimate truth, not asking what the 'non-existence' that does not exist in ultimate truth refers to, i.e., not asking the place of 'non-existence' that does not exist in ultimate truth. Otherwise, it should not be said that the selflessness of dharmas is ultimate truth, because Madhyamikas consider that what exists in ultimate truth is the selflessness of dharma, so they do not consider it to exist in ultimate truth. Asking what is conventional truth is also asking what conventionality is, on what basis conventional truth is established, not asking what the name of the place of 'existence' that exists in name is. Otherwise, it should not be said that clinging to self in selflessness is conventional, because this is true clinging, and Madhyamikas believe that its object of clinging does not exist even in name, because of so-called selflessness.
Tibetan
་མེད་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ནི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འགལ་བ་བསྟན་པ་དང༌། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་འགོག་པ་ནི་བསྡུ་བ་ལས། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་དེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་འདོད་དམ་འོན་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་འདོད། གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེས་ན་གཞི་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ནང་གི་མངོན་པར་བརྗོད་པར་ཡང་འགྱུར་ལ་དེའི་ཚེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནམ། ཀུན་རྫོབ་པ་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྒྱུས་བསྐྱེད་པས་ཡོད་བ་མིན་ཞེས་པ་མི་རུང་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ་འདིར་དོན་དམ་དུ་ཡོད་མེད་རྩོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕ་རོལ་པོས་དོན་དམ་དུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱི་སྤྱིར་མེད་ཅེས་མ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདོགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་ངོས་འཛིན་འགོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་གང་དམིགས་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་དྲིས་པ་ན་གལ་ཏེ་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡོད་པར་འདོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད་པར་འདོད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་དེས་ན་ཕྱིར་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་དམིགས་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད
Chinese
无有之因的自性，必须是真实的自性。第二（部分）分二：揭示与他宗的相违，以及避免与自宗的相违。第一（部分）：首先，对世俗的认知进行遮破，如《集论》所说：对此应如是说，所缘的自性，你认为是显现和由世俗之因所生，还是认为是显现和仅仅是世俗？如果认为是显现和由世俗之因所生，那么就不能说因为是显现和由世俗之因所生，所以不是有。如果认为是显现和仅仅是世俗，那么就不能说是无有基础的显现和世俗。其含义是，对于胜义中无有自性的事物，执着认为有自性的世俗，也会变成内在的显现，那时是由自己的同类前因所生，还是仅仅由世俗和显现的分别念所安立？如果是前者，则不能说由因所生所以不是有，这是指胜义中不是有，因为这里是辩论胜义中有无的场合。而且，对方也承认胜义中没有，但并没有说一般而言没有。如果是后者，则不能仅仅由分别念安立，因为没有安立的基础，如果世俗和显现仅仅是由分别念安立，那么其他事物也会变成仅仅如此。遮破胜义的认知，如《彼论》所说：对此应如是说，具寿，为何所缘是无有？如果被如此询问，回答说是由于是颠倒之事物。对此应如是说，你认为颠倒是有还是无？如果认为是有，那么就不能说一切法的无自性即是胜义。如果认为是无，那么就不能说因为是颠倒之事物，所以所缘是自性
English
The nature of the cause of non-existence must be the nature of truth. The second (part) has two aspects: showing the contradiction with other schools and avoiding the contradiction with one's own school. The first (part): First, refuting the recognition of the conventional, as stated in the Compendium: To this it should be said, do you think that the nature of what is perceived is manifest and arises from the cause of the conventional, or do you think that it is manifest and merely conventional? If it is thought to be manifest and arises from the cause of the conventional, then it cannot be said that because it is manifest and arises from the cause of the conventional, it is not existent. If it is thought to be manifest and merely conventional, then it cannot be said to be a manifestation and a conventional without a basis. Its meaning is that the conventional, which clings to the absence of self-nature in the ultimate sense as if it had self-nature, also becomes an inner manifestation, and at that time, is it produced by its own similar previous cause, or is it merely established by the conceptual thought of the conventional and the manifestation? If it is the former, then it is not right to say that it is not existent because it is produced by a cause, which means that it is not existent in the ultimate sense, because this is the occasion for arguing about existence and non-existence in the ultimate sense. Moreover, the other party admits that it does not exist in the ultimate sense, but does not say that it does not exist in general. If it is the latter, then it cannot be merely established by conceptual thought, because there is no basis for establishment, if the conventional and the manifestation are merely established by conceptual thought, then other things will also become merely so. Refuting the recognition of the ultimate, as stated in the same text: To this it should be said, Venerable, why is what is perceived non-existent? If asked in this way, if the answer is that it is because it is a reversed object. To this it should be said, do you think that the reversed is existent or non-existent? If it is thought to be existent, then it cannot be said that the selflessness of all phenomena is the ultimate. If it is thought to be non-existent, then it cannot be said that because it is a reversed object, what is perceived is self-nature.