Tibetan
བུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་གདུལ་བྱ་ལ་རིམ་པ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་སྟོན་དགོས་ཞེས་འདོད་པ་འགོག་པར་མངོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་སྒོམ་པར་རིམ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་ཡང་སྔ་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་སྒོམ་པ་ལ་སེར་སྣ་བྱ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྦྱོད་པ་པ་ ཁ་ཅིག་འདོད་པར་འགྲེལ་བཤད་ལས་བཤད་མོད་ཀྱང་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་སེམས་སོ། དེས་ན་འདི་འདྲ་བའི་ལུགས་ཀྱང་རེ་རེ་ཙམ་བྱུང་མོད་ཀྱང་གཞུང་རྒྱས་པར་བརྩམས་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱི་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་སྲོལ་ཕྱེ་བར་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེ་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་རང་འགྲེལ་ལས། གང་དག་གིས་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དམ་བཅས་པས་རྒོལ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་བཏབ་པར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཅི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའམ་ཅི་ཕྱིའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་སེམས་ཙམ་ཞེས་གསུངས་པ། །བྱེད་པོ་ཟ་པོ་དགག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དག་སེམས་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡང༌། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། །རང་གིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་གནས་པ་ཡིན། ཞེས་དབུ་མ་སྙིང་པོའི་ལུང་དྲངས་ནས་ཕྱི་རོལ་བཞེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་དག་སེམས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་བཞེད་པའོ། །མདོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཡང་གཞུང་དེའི་རང་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྱུང་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཐུན་པ་ ཡིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང༌། ཞེས་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་བདག་གི་བ་དང་གཟུང་འཛིན་རྒྱངས་ཆད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྟོགས་ལ། བློའི་མཐུ་མི་ཆུང་བ་དང་བརྩོན་པ་ལྷག་པར་ཆེ་པས་སེམས་དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྟགས་པ་ན་དོན་དམ་པར་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་བས་དོན་དམ་པར་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ཚུལ་རྟོགས་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མེ
Chinese
有些中观派认为，为了调伏所化，必须按次第教导，这显然是反对这种观点的。同样，对于不能同时修习这二者，而应按次第修习的观点，之前也说过，不应吝惜同时修习，瑜伽行者中的一些人也按照解释来理解，但我觉得和之前一样。因此，虽然也出现过这种观点，但著成广大的论典，并在名言中成为没有外境的中观宗，是寂护论师开创的，如益西德论师所许，这样很好。 也就是在《中观庄严论》的自释中说： 那些以相续和果的实有物作为立宗，想要回答所有恶劣的论敌，那么就应当考察世俗的实有物是什么意义。 是仅仅心和心所的自性呢？还是也有外境的自性呢？ 对此，有些人依赖于后一种观点， 如所说“说论典唯识，是为了遮遣作者和受者”一样。 其他人则认为： 成为因和果的，也仅仅是识，自己所成立的，那就在识中存在。 引用《中观心要》的教证，安立承许外境的观点，如之前所说。 其他人认为，心是自己的观点。 依靠哪部经而这样做的呢？也是在那部论的自释中说： 这样一来，就与《密集布置经》和《解深密经》等所出的一切相符。 《楞伽经》中也说： 外境的色是不存在的，自己的心显现为外境。 我觉得这样解释也很好。 如是，依靠唯识的宗派，就能轻易地证悟人我和我所，以及能取所取远离等无自性。 如果智慧的力量不小，并且精进特别大，那么以一和多的自性来观察那个心，就不能在胜义中见到实义，因此在胜义中舍弃一切边，就能证悟中观的宗派。 《中观庄严论》中说： 依靠唯识
English
Some Madhyamikas seem to oppose the view that it is necessary to teach disciples in such a specific order for taming them. Similarly, regarding the idea that these two should not be meditated on simultaneously but in a sequential manner, it has been said before that one should not be stingy about meditating on them simultaneously. Some Yogacharas also interpret it according to the commentary, but I think it's similar to the previous one. Therefore, although such views have appeared occasionally, the Madhyamika school that extensively composes treatises and nominally asserts the absence of external reality was founded by Master Shantarakshita, which is considered excellent as Master Yeshe De agrees. That is, in the auto-commentary of the Ornament of Madhyamika, it says: Those who, by asserting the reality of continuity and result, want to answer all bad opponents, then one should examine what the meaning of conventional reality is. Is it merely the nature of mind and mental factors, or does it also have the nature of external objects? To this, some rely on the latter view, as it is said, "The treatise is called Mind-Only to refute the agent and the experiencer." Others think: What becomes cause and effect is only consciousness; whatever is established by itself exists in consciousness. Citing the quote from the Essence of Madhyamika, establishing the view that accepts external objects is as previously explained. Others think that mind is their own view. Which sutra do they rely on to do this? It is also said in the auto-commentary of that treatise: In this way, it is in accordance with everything that appears in the Dense Array Sutra and the Explanatory Sutra of Definitive Meaning, etc. Also, in the Lankavatara Sutra, it says: External forms do not exist; one's own mind appears as external. I think this explanation is also very good. Thus, relying on the Mind-Only school, one can easily realize the selflessness of persons and possessions, and the absence of inherent existence of the grasped and the grasper, etc. If the power of intelligence is not small and diligence is particularly great, then by examining that mind with the nature of one and many, one cannot see the essence in the ultimate sense. Therefore, by abandoning all extremes in the ultimate sense, one can realize the Madhyamika school. In the Ornament of Madhyamika, it says: Relying on Mind-Only,
Tibetan
ད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་རྣམ་ལོག་དང༌། །རྒྱུ་ཡང་ངེས་པར་བཀག་པ་དང༌། །སེམས་ཙམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངས་བཤད་དོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་དངོས་མེད། །སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཟུངས་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ཞེས་གསུངས་པས་བསྟན་པར་རྒྱན་དུ་བཤད་ལ། ཚིགས་བཅད་སྔ་མས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱི་སྐྱེ་མེད་དང༌། གཉིས་པས་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་བསྟན་ པར་དེའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་གསུངས་སོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱིས་སྟོང་བས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཇུ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེ་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་དོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཉིད་འཐོབ། ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་མགོན་པོ་ཀླུབ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པར་འཆད་དགོས་ན་དེའི་གཞུང་གང་གིས་བསྟན་པར་འདོད་ཅེ་ན། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། འདིར་ཡང་གསུངས་པ། འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །འགག་པ་འགྱུར་བའང་ཅི་ཡང་མེད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་བ་དག །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ། །དེ་ཤེས་པས་ནི་འབྲལ་འགྱུར་ན། །ལོག་པར་རྣམ་བརྟགས་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་པ་འདི་དྲང་ནས་ཕྱི་དོན་མེད་པར་སྒྲུབ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མ་འདི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །ཚིགས་བཅད་དང་བོས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་ཕྱི་མས་དེ་གཉིས་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་བཞག་པས་རྣམ་ཤེས་སུ་འདུའོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ཕྱི་དོན་ཡིན་ཡང་རུང་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་སྣང་བས་ལག་པར་བརྟགས་པའོ། །འགྲེལ་བཤད་ལས་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལང་གཤེགས་ལས་དྲངས་པར་བཤད་དོ། ། ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར།
Chinese
现在应当了解。依靠这种方式，也应当了解那极度的无我。如是说。这也在《楞伽经》中说：因和缘是颠倒，因也被确定地遮止，唯识被确立，我说没有生。诸事物的外部事物不存在，心也不是完全被执取的，为了舍弃一切见，这是无生的体性。如是说，在《大乘庄严经论》中解释说，前面的偈颂以唯识的宗派阐述了无生，第二个偈颂以中观宗的观点阐述了无生，在那的解释中如是说。在名言上，由于空于外境，这是唯识的宗派，在胜义上，一切法无自性的宗派，通过这两种方式可以获得大乘，在那里面说：谁以两种方式乘坐车，抓住理性的缰绳，那些人因此如实地获得大乘。那么，如果需要在名言上解释这外境不存在的宗派是圣者龙树的观点，那么想知道哪部论典阐述了它呢？在《中观庄严论》中说：这里也说了，这里什么生也没有，灭和变也没有，生和灭，仅仅是知识而已。说四大种等，完全包含在识中，如果通过知识可以分离，那不是错误的分别吗？引用这个来成立外境不存在，后面的偈颂出自《六十正理论》。如果第一个偈颂显示为唯识，那么如何解释四大种的生和灭呢？因为后面的偈颂将这两者安立为显现为那些识，所以包含在识中。如果外境即使存在于识之外，但在胜义中存在吗？因为不显现于正确的智慧，所以是被错误分别的。解释中说，第一个偈颂是从《楞伽经》中引用的。 第501页至第600页。
English
Now it should be understood. Relying on this method, one should also understand the extreme selflessness. Thus it is said. This is also stated in the Lankavatara Sutra: Causes and conditions are reversed, and causes are also definitely blocked, and only consciousness is established, I have said there is no birth. The external objects of all things do not exist, and the mind is not completely grasped, in order to abandon all views, this is the nature of no birth. As it is said, it is explained in the Ornament of the Great Vehicle Sutras, the former verse explains no-birth in the manner of only consciousness, and the second verse explains no-birth from the point of view of the Madhyamaka school, as it is said in its commentary. In terms of convention, because it is empty of external objects, this is the manner of only consciousness, and in terms of ultimate truth, the manner of all dharmas being without self-nature, through these two methods one can attain the Great Vehicle, in that it says: Who rides in a chariot in two ways, grasping the reins of reason, those people therefore truly attain the Great Vehicle. So, if it is necessary to explain that this doctrine of the non-existence of external objects in terms of convention is the view of the Holy Nagarjuna, then which treatise is supposed to explain it? In the Ornament of the Middle Way it says: Here it is also said, here there is no birth at all, nor is there cessation or change, birth and cessation, are only knowledge. Speaking of the great elements and so on, are completely contained in consciousness, if it can be separated by knowledge, is it not a false distinction? Quoting this to establish that external objects do not exist, the latter verse comes from the Sixty Stanzas on Reasoning. If the first verse shows only consciousness, then how to explain the birth and death of the great elements? Because the latter verse establishes these two as appearing as those consciousnesses, they are contained in consciousness. If external objects exist even outside of consciousness, but do they exist in ultimate truth? Because it does not appear in correct wisdom, it is falsely distinguished. The commentary says that the first verse is quoted from the Lankavatara Sutra. Pages 501 to 600.