Tibetan
་ཞེན་པས་ཆོས་འདི་མི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་ལོགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲོལ་ཕྱེ་བ་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཙམ་དུ་མི་དཀའ་འོ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་དེ་ལ་ལོག་པར་བཟུང་བས་ནི་ཕུང་བར་བྱེད་ལ། བློ་མཆོག་དང་མི་ལྡན་པས་ཀྱང་རྟོག་པར་དཀའ་བ་ལ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདིའི་ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ཀ་དང་དོན་སྤོང་བ་དང་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་གཞག་ས་མེད་པའི་མེད་ལྟ་སྤངས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། །དེ་བཞིན་ལོག་པར་བཟུང་བ་དེས། །ཕུང་བ་དག་ནི་ཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། ལེགས་པར་ཤེས་པས་བདེ་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ། དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་སྤོང་བ་དང་། །མེད་པའི་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་ནི། །དོན་ཀུན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི། །ཤེས་ལ་ནན་ཏན་མཆོག་མཛོད་ཅིག །ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཟབ་དོན་འགྲེལ་བ་ལ་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་གསུངས་པ་གཞན་རྣམས་ནི་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་དབུ་མའི་དོན་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །རིགས་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་གཞན་དུ་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་། རྩ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་ཡང་བྱེད་པར་འདོད་པས་འདིར་དེ་ཙམ་ལས་མི་སྤྲོའོ། །གཉིས་པ་ནི། །སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཙོ་བོ་ནི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷ་ཡིན་ཏེ། །འདིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པར་སློབ་དཔོན་གྱི་སྲོལ་འདི་རྒྱས་པར་བཀྲལ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་ཞི་བ་འཚོ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཁུངས་སུ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀའི་གཞུང་ལ་གཞུང་ཕྱི་མོ་ཞེས་སྔ་རབས་བ་རྣམས་ཟེར་བ་ལྟར་ཡིན་པས་འདིར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་དང་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པའི་དབང་པོ་མང་པོ་ཡོད་ མོད་ཀྱང་འདི་དག་གིས་བཀྲལ་བའིདབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་བ་མི་སྣང་བས་དེ་ལས་གཞན་པ་གཞུང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་རྣམས་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་འཕགས་པའི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་དང༌། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་འཕགས་པའི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་དང༌། ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ༌། དོན་དམ་པར་གང་ཟག་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་གང་ལ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རང་འགྲེལ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་དང་དེ་བ་ཤར་མ་དང་གུ་ན་མ་ཏི་དང་གུ་ན་ཤྲི་དང་སྠི་ར་མ་ཏི་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཡོད་ཅིང་། ལེགསལྡན་འབྱེད་ནི་དེ་བ་ཤར་མའི་འགྲེལ་པ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཆར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་སྦྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ལས། བཙུན་པ་འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང༌། ཉན་པ་པོ་དང་མཉམ་བྱ་དང༌། སྨྲ་བོ་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། དེ་ཕྱིར་མདོར་ན་འཁོར་བ་ནི། མཐའ་ཡོད་མ་ཡིན་མཐའ་མེད་མིན། ཞེས་བཤད་དོ། ཞེས་བཞི་བརྒྱད་པའི་ལུང་ཤེས་ བྱེད་དུ་དྲངས་པས་རང་འགྲེལ་གྱི་དོན་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པར་འགྲེལ་པ་དེའི་ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བས་ཀྱང་ཤས་སོ། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བ་ལ་དོན་དམ་བ་བདག་མེད་གཉིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གཏན་ལ་ཕབ་ཚུལ་ཤེས་ན་གསལ་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་སྒྲོལ་མ་ལས་དེ་ལ་འདིར་གལ་ཏེ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་དང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་བ་དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི། དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་དང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཀུན་བརྟགས་པ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཀུན་བརྟགས་དེ་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདོགས་པའི་རྟོག་པ་དང་མིང་ལ་བྱེད་ན་དེ་གཉིས་ཕུང་པོར་གཏོགས་པས་གཞན་དབང་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པའི་སྐུརའདེབས་སུ་བཤད་པས་གཞན་དབང་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་ཅིང་འདི་དག་ཀྱང་མདོ་དེའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས་གཞན་དབང་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། །ཀུན་བརྟགས་མིང་དང་
Chinese
执着此法非是人，深奥难懂如是知，能仁之心于说法，彻底背离即如是。如是说，如果像最初开创的规矩那样，就不会那么困难了。因此，所谓“因此”是指以邪见执着于此法则会招致毁灭，并且因为不具备卓越的智慧也难以理解。因此，要努力舍弃这种法则的词句和意义，以及舍弃否定意义、因果等无处安放的断见，从而了解那如实之义。如是说。《宝鬘论》中说：如是邪见执着彼，获得毁灭定无疑，善加了知得安乐，以及无上之菩提。因此于此舍弃彼，以及断见舍弃后，为成办一切义利故，于正见精进作顶峰。如是说。论师对经文的甚深意义进行解释时，说了许多理性的分类，应该将其他那些理解为是理解此处的支分，并且要学习中观的意义。这种理性的方式已经在其他地方多次阐述过了，并且也想要做《根本慧论》的释论，所以在此不再赘述。第二是：追随这位论师的主要人物是论师圣天。他在《四百论》中详细阐述了论师的这一传统。佛护、清辨、月称和寂护等伟大的中观派论师们也像论师一样将他作为可信的来源。因此，正如古代人所说，两位师徒的论著被称为“根本论著”，所以在此将讲述追随圣天父子，阐释他们的意旨的方式。虽然有论师勇和龙树菩提等许多智者，但是因为没有发现这些论师所阐释的中观论著的译本，所以将讲述其他现有论著中特别不同的观点。这方面有二：自续派中观如何阐释圣天的论著，以及应成派中观如何阐释圣天的论著。第一方面有二：论师清辨如何阐
English
Clinging to this Dharma is not for humans, Knowing it is difficult to fathom, The Sugata's mind, regarding teaching the Dharma, Completely turned away, just like that. Thus it is said, if it were like the first established custom, it would not be so difficult. Therefore, the term 'therefore' refers to how clinging to that method with wrong views leads to ruin, and it is also said to be difficult to understand because one does not possess supreme intelligence. Therefore, strive to abandon both the words and meaning of this method, and abandon nihilistic views that have no basis for negation, cause and effect, etc., and understand the meaning of that very reality. Thus it is said. In the Ratnavali it says: Likewise, clinging to wrong views, One will surely obtain ruin, By knowing well, one obtains happiness, And the unsurpassed Bodhi. Therefore, abandon this, And having abandoned nihilistic views, In order to accomplish all meanings, Make diligence in right view the supreme. Thus it is said. When the teacher explains the profound meaning of the scriptures, he speaks of many kinds of reasoning, and one should understand the others as branches of understanding this, and one should study the meaning of Madhyamaka. This method of reasoning has been explained many times elsewhere, and since I also want to do a commentary on the Root Wisdom, I will not elaborate further here. The second is: The main follower of this teacher is the teacher Aryadeva. He extensively explained the teacher's tradition in the Four Hundred Verses on Yoga Practice. Buddhapalita, Bhavaviveka, Chandrakirti, and Shantarakshita, etc., the great Madhyamaka masters, also regard him as a reliable source, just like the teacher. Therefore, as the ancients said, the treatises of the two teachers are called the 'root treatises,' so here I will explain the way of following the father and son Aryadeva and explaining their intentions. Although there are many wise masters such as the teacher Vira and Nagarjuna Bodhi, etc., since no translations of the Madhyamaka treatises explained by these teachers have been found, I will explain the particularly different views of the other existing treatises. There are two aspects to this: How the Svatantrika Madhyamaka explains Aryadeva's treatises, and how the Prasangika Madhyamaka explains Aryadeva's treatises. The first aspect has two: How the teacher Bhavaviveka
Chinese
解释以及寂护父子是如何解释的。第一部分有三点：从胜义谛角度如何阐述补特伽罗法有无自性，从世俗谛角度如何阐述外境存在与否，以及指出胜义谛中遮破存在的理证主要针对什么。第一点是：论师的中观论著中，最主要的是《根本慧论》，它有八部自释，即《无畏论》、《提婆夏尔玛论》、《 गुणमति 》、《 गुणश्री 》、《 स्थिरमति 》、《佛护论》、《乐胜论》、《月称论》。乐胜论是随提婆夏尔玛的白莲花论而作的，观世音寂静瑜伽士曾这样说过。第二十七品的注释《无畏论》中，圣天论师也说：听者和所听，说者出现都极稀有，因此总的来说，轮回既非有边也非无边。引用《四百论》的这段话作为依据，说明自释没有意义。佛护论、乐胜论和月称论的注释中，连注释的边角都没有出现，这也说明了这一点。乐胜论解释圣者的意趣时，如何阐述胜义谛中的二无我呢？如果了解这位论师确定三种自性的方式，就会明白。也就是说，《般若波罗蜜多经》中说，如果有人说，在此，对于名为“色”的事物，凡是心中所想、口中所说的遍计所执的自性都不存在，那就是诽谤事物，因为那是诽谤心中所想、口中所说的。因此，如果将说遍计所执无自性的遍计所执，视为施设本体和差别的分别念和名称，那么这两者都属于蕴，因此是依他起，说这是诽谤依他起无自性，因此认为依他起具有自性。此外，《解深密经》中说，由于不是由自己的自性所成立，所以说无自性，这些也都是确定该经的意义，因此很明显，他们认为依他起具有由自己的自性所成立的本体。《般若灯论》中说：遍计所执是名称和
English
Explanation and how Śāntarakṣita and his son explained it. The first part has three points: how to explain whether or not the person and dharma have inherent existence from the ultimate truth perspective, how to explain whether or not external objects exist from the conventional truth perspective, and to point out what the main reasoning for negating existence in the ultimate truth is aimed at. The first point is: among the treatises on Madhyamaka by the masters, the most important is the Root Wisdom Treatise, which has eight self-commentaries, namely, the Fearless Commentary, the Devaśarman Commentary, the Guṇamati, the Guṇaśrī, the Sthiramati, the Buddhapālita, the Leghdenjhe, and the Candrakīrti Commentary. The Leghdenjhe is based on the White Lotus Commentary of Devaśarman, and the silent yogi Avalokiteśvara said this. In the commentary on the twenty-seventh chapter, the Fearless Commentary, the venerable Āryadeva also said: "Listeners and what is heard, speakers are very rare. Therefore, in short, samsara is neither finite nor infinite." Quoting this passage from the Four Hundred Treatises as evidence shows that the self-commentary is meaningless. The Buddhapālita, Leghdenjhe, and Candrakīrti commentaries do not even mention the corner of the commentary, which also illustrates this point. When Leghdenjhe explains the intention of the Holy One, how does he explain the two selflessnesses in the ultimate truth? If you understand how this master establishes the three natures, it will be clear. That is to say, the Prajñāpāramitā Sutra says that if someone says that, here, for the thing called "form," whatever is the nature of the completely imputed, which is conceived in the mind and spoken in words, does not exist, then that is slandering things, because it is slandering what is conceived in the mind and spoken in words. Therefore, if the completely imputed, which says that the completely imputed has no nature, is regarded as the conceptualization and name that impute the entity and difference, then these two belong to the aggregates, therefore they are dependent arisings, and it is said that this is slandering the dependent arising as having no nature, therefore it is believed that the dependent arising has nature. In addition, the Saṃdhinirmocana Sutra says that because it is not established by its own nature, it is said to be without nature, and these are also determining the meaning of that sutra, so it is clear that they believe that the dependent arising has an entity established by its own nature. The Prajñālokālaṃkāra says: The completely imputed is the name and