Tibetan
པར་བཞེད་དེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། །གང་དག་གིས་ནི་མ་ བརྟེན་པར། །བདག་གམ་འཇིག་རྟེན་མངོན་ཞེན་པ། །དེ་དག་ཀྱེ་མ་རྟག་མི་རྟག །ལ་སོགས་ལྟ་བས་འཕྲོགས་པ་ཡིན། །གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་གྲུབ་འདོད་པ། །དེ་དག་ལ་ཡང་རྟག་སོགས་སྐྱོན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོགས། ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པས་རྟག་ལྟ་སྤོང་ལ་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པས་ཆད་ལྟ་སྤོང་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་ལོག་པ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཡང་འདོད་ལ་སྟོང་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཆད་སྟོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བར་ནན་ཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལུགས་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་མང་པོ་ཡང་དེ་དང་རང་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་འདོད་པ་གཉིས་མཐུན་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་སྟོང་གི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་འདི་རྣམས་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པའི་ཐབས་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་བ་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་མི་ལེན་པས་ཆོས་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི། རང་གི་སྟོན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་མཚར་བའི་གནས་མིན་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ ཞིང་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་བླངས་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནིཆེས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། །གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས། །དངོས་མཆོག་བཟུང་ནས་གནས་པ་ནི། །ལམ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཡ་མཚན་ཆུང་དུའང་མེད། །སངས་རྒྱས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཀུན་ལ་མི་རྟག་སྨྲ་བ་རྣམས། །རྩོད་པས་དངོས་རྣམས་མཆོག་བཟུང་ནས། །གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་རྨད་དོ། ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་བདེན་པར་མེད་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་མཚན་ཉིད་པ་གཞག་ཏུ་མེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་གསུངས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བས་སྟོན་པས་ཀྱང་ངས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་གཞན་ལ་བསྟན་ན་དེ་དག་གིས་མི་རྟོགས་པས་རེ་ཞི་མི་སྨྲ་བར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། དེ་ཕྱིར
Chinese
如是认为。在《六十正理论》中说： 那些不依赖任何事物，却执着于我或世界的存在的人，唉，他们被常与无常等观点所迷惑。 那些依赖于事物，并希望事物因此而成立的人，他们也有常等过失。 那些事物如何能不变化地产生呢？ 那些依赖于事物，视其如水中的月亮，认为既非真实也非虚假的人，他们不会被邪见所迷惑。 这样说，因为没有真实成立，所以舍弃常的观点；因为能够各自发挥作用，所以舍弃断的观点，但也不是不能那样做的邪见。 因此，那些既认为内外诸法自性空，又说空性是世俗的断灭空的人，就是极力主张缘起远离常断二边，这与两大车轨的宗义相违背。 许多自诩为中观师的人，也认为这与自己认为的世俗诸法自性空是相符的，这两种观点都是对自空之义的颠倒执着。 他们还宣称：我们没有方法来展示内外诸法的缘起是远离常断的。 外道声称诸法是常，不承认缘起，因此认为法是真实成立的，这是他们自己教派的观点，不值得奇怪。 但是，如果承认依赖于因缘而生起和产生的缘起，却又认为它是真实成立的，那真是太可笑了。 《六十正理论》中说： 如果那些声称存在的人，执着于事物而安住，那就是安住在他们自己的道上，这没有什么可奇怪的。 那些依赖于佛陀之道，对一切事物宣说无常的人，如果通过辩论而执着于事物，那就是非常奇怪的。 这表明，那些认为在无有真实和自性的事物上，不能安立生灭等相的人，是可笑的。 缘起远离常断，这是非常难以理解的，因此佛陀也曾想过，如果我向他人展示我所证悟的深奥之法，他们也不会理解，所以最好保持沉默，不说法。 《中论》中说： 因此，
English
Thus it is considered. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: Those who, without relying on anything, cling to the existence of self or the world, alas, they are robbed by views such as permanence and impermanence. Those who rely on things and wish for them to be established thereby, they also have faults such as permanence. How can those things arise without changing? Those who rely on things, seeing them like the moon in water, considering them neither truly real nor false, they are not robbed by wrong views. It is said that because it is not truly established, the view of permanence is abandoned; because it can perform its own function, the view of annihilation is abandoned, but it is also not the wrong view of not being able to do so. Therefore, those who both consider these internal and external phenomena to be empty of inherent existence and say that emptiness is the conventional emptiness of annihilation, are vehemently asserting that dependent arising is free from both permanence and annihilation, which contradicts both of the two great chariot traditions. Many who boast of being Madhyamikas also think that this is in accordance with their own view that conventional phenomena are empty of their own nature, both of which are a reversed grasping of the meaning of self-emptiness. They also proclaim: We have no means to show that the dependent arising of internal and external phenomena is free from permanence and annihilation. Outsiders who claim that phenomena are permanent and do not accept dependent arising, thus believing that phenomena are truly established, this is their own doctrine, and there is nothing to be surprised about. However, if one accepts dependent arising, which arises and occurs in dependence on causes and conditions, and then believes that it is truly established, that is truly a cause for laughter. The Sixty Stanzas of Reasoning says: If those who claim existence cling to things and abide, that is abiding on their own path, and there is nothing to be surprised about. Those who rely on the Buddha's path and proclaim impermanence to all, if they cling to things through debate, that is what is amazing. This shows that those who think that on things that are without truth and self-nature, one cannot establish characteristics such as arising and ceasing, are said to be a cause for laughter. This dependent arising, free from permanence and annihilation, is very difficult to understand, so the Teacher also thought that if I show others the profound Dharma that I have realized, they will not understand it, so it is better to remain silent and not speak. The Root Verses says: Therefore,