Tibetan
དང་རྟེབ་འབྱུང་དང༌། །དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པར། གསུང་མཆོག་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡི། སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་དངོས་པོ་རྟེན་འབྱུང་རྣམས། །ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །ཡེ་ཤེས་མཉམ་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ། །དཔེ་མེད་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་རྟེན་འབྱུང་འགག་སོགས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་དེ་གཉིས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་དང༌། གསུམ་པས་རྟེན་འབྱུང་དང་དབུ་མའི་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ པ་དང༌། བཞི་པས་རྒྱུ་མཚན་དེས་འགག་སོགས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ནོ། །སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྩམས་ནས་འཇུག་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་ན་བསྟན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུང་རབ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་དང་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་རྣམསཀྱི། །རྟེན་འབྱུང་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མཚུངས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་བསྟན། །དམ་པའི་དོན་ནི་དེར་ཟད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་བརྟེན་ནས་སུ། །སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་བཏགས། ཞེས་སོ། །དེའི་རང་འགྲེལ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཟད་དོ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་བདེན་པ་བཞེད་པས་དགག་བྱ་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་གཏོགས་པ་དགག་གཞི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རང་གི་དགག་བྱའི་བདག་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་པ་ནི། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་ མཐུན་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་འཇོག་པ་མི་རིགས་ལ། དེ་ཉིད་བདེན་པར་འདོད་པ་ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་གསོར་མི་རུང་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་བཤད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་ཞི
Chinese
以及缘起，于中观道中意义相同，无上殊胜之语，向佛陀顶礼。又如《思议赞》中所说：谁说诸法皆是缘起，自性皆空。无等智慧不可思议，向无与伦比者顶礼。如是说，初说缘起远离生灭等八事，第二以缘起之因远离彼等，第三以缘起与中观道及自性空性意义相同，第四以彼因显示生灭等远离以自相成立之体性。一切佛陀之语皆依世俗谛与胜义谛二谛而入，若不解二谛之差别，则不解教法之真实义，故以二谛之门解释经论之理亦是如此。凡是依仗而安立，以及依仗而生之种种法，皆是世俗谛。胜义谛则以此因，仅是无有以自相成立之空性而已。如《七十空性论》云：一切事物自性空，以诸法之缘起，如来无与伦比地宣说，胜义谛即止于此。佛陀薄伽梵依世间名言，如实安立一切种种。如是说。其自释中云：胜义谛即止于一切缘起之事物自性皆空。如是所说，如是主张胜义谛，除所破不同之差别外，仅于所破之基缘起上，断除自之所破之我，而安立为胜义谛者，以二车之轨 一致，故不应安立彼之外之胜义谛。若彼亦许为真实，则《根本慧论》云：若人见空性，彼即不可治。如是说为不可救药之见者，又《赞叹超世间》中云：为断除一切分别念，若您开示空性甘露，何
English
And dependent arising, in the Middle Way are of the same meaning, to the Buddha with unsurpassed and supreme speech, I prostrate. Also, as stated in the "Inconceivable Praise": Whoever speaks of all phenomena as dependent arising, and whose nature is emptiness. Incomparable wisdom is inconceivable, to the unparalleled one I prostrate. It is said that the first statement that dependent arising is free from the eight characteristics such as cessation, the second statement is that it is free from them because it is the cause of dependent arising, the third statement is that dependent arising, the Middle Way, and emptiness of nature are the same in meaning, and the fourth statement shows that because of that reason, cessation and so on are free from the nature of being established by their own characteristics. All the teachings of the Teacher enter based on the two truths, conventional and ultimate. If one does not understand the distinction between these two, one will not understand the true nature of the teachings. Therefore, the method of explaining the scriptures through the two truths is also the same. All that is taught as relying on something and the various phenomena that arise from reliance are conventional truths. The ultimate truth, because of that reason, is merely emptiness without being established by its own characteristics. As the "Seventy Stanzas on Emptiness" says: All things are empty by their own nature, because of the dependent arising of all things, the Tathagata taught it incomparably, the ultimate meaning ends there. The Buddha, the Bhagavan, based on worldly terms, truly established all kinds of things. So it is said. In its own commentary, it says: The ultimate truth ends in saying that all phenomena that arise dependently are empty of their own nature. As it is said, those who assert the ultimate truth, except for the difference in what is to be refuted, only on the basis of what is to be refuted, dependent arising, severing the self that is to be refuted, and establishing it as the ultimate truth, with the two chariot traditions being consistent, it is not appropriate to establish an ultimate truth other than that. If that itself is also accepted as true, then the "Root Wisdom" says: Those who see emptiness, they are said to be incurable. Thus, it is said to be an incurable view, and in the "Praise Beyond the World" it also says: In order to abandon all conceptual thoughts, if you show the nectar of emptiness, what
Tibetan
ག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། ཅེས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཡོད་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་ངོར་ཡིན་ལ་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མིན་པས་དེའི་དོན་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མེད་པར་མི་འགལ་མོད། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དཔྱོད་པའི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་ཡན་གར་བ་ལ་གནས་པའི་མཐུ་མེད་པས་གཞན་དབང་གི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་ན་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུགས་སྔ་མས་ཀྱང་སྨྲ་ལ། ལུགས་འདིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། ཅེས་གསུངས་ལ། མདོ་ལས་གཟུས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ ལུགས་གཉིས་ཀས་ལན་དུ་མར་གསུངས་སོ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། ཞེས་དེ་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་བདེན་པ་རྫུན་པའི་དོན་སྐབས་འདིར་སླུ་བ་ལ་གསུངས་པས་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་བདེན་པའི་དོན་ཡང་མི་བསླུ་བ་ཡིན་གྱི་ཡིན་ལུགས་ལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་བདེན་པ་མིན་ནོ། །སླུ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་ལྟར་བཅོས་ནས་འདྲིད་པ་ལ་སླུ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་འདི་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་ནས་བྱིས་པ་སླུ་བས་བརྫུན་པའམ་སླུ་བ་ཟེར་ལ། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་པའི་ངོར་སྔ་མ་ལྟར་སྣང་ནས་སླུ་བ་མེད་པས་མི་སླུ་བའམ། བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་འདོད་པར་དེ་གཉིས་བདེན་པར་འདོད་པའི་གཞན་སྡེ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བའི་གཡང་དུ་ལྟུང་ལ། དེ་གཉིས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་རང་སྡེ་དེ་དག་ཀྱང་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་འགྱུར་བས། །རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་པ་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླང་ངོ་ཞེས་ཚུལ་འདི་ཉིད་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་སྒོ་དམ་
Chinese
于彼执著即汝所深责，如是宣说于极应呵责处。法相缘起与法性胜义谛二者，有能依与所依乃是世俗识之境，而非等持无漏之理智境，故彼义法性虽有法相无有不相违。然诸法以自相而住之状况如何，于观察之胜义中，若无法相，则法性无有独立存在之能力，故他起缘起自性成立而空，则圆成实亦不成自相，如是前派亦说。此派亦如是说：有为若未极成，无为如何成？如是说。经中云：色自体亦不可得，色之如是性如何可见？如是宣说，二派多次宣说。理六十颂云：涅槃是唯一真。如是彼唯一是真，有为诸法是虚妄欺骗之法相也，如是说者，非真实虚妄之义，于此处说为欺骗，故彼之反面真实之义亦是不欺骗，然于存在与否观察之时，非自相有之真实也。欺骗譬如非饶益者，然装作饶益而诱惑称为欺骗，如是有为诸法，虽非以自相成立，然显现于彼，欺骗孩童故称虚妄或欺骗。涅槃胜义谛，乃是彼现量见之境，不如前者显现而无欺骗故，称不欺骗或真实也。若不欲人与法依缘而生之缘起，而欲彼二为真实之异生，则堕入常断之见之悬崖。若彼二欲为缘起，然欲彼二成立为彼性，及以自相成立之自宗彼等，亦为常断之见所左右。若欲远离常断之见，则人与诸法依缘而生如水中月，应许自性为空，如是此理即是断常之要门。
English
That to which you are attached, you deeply criticize. Thus it is said to be a place of extreme reproach. That phenomena, dependent arising, and the ultimate truth of suchness exist as the dependent and the relied upon is within the realm of conceptual consciousness, but not within the realm of the wisdom of stainless equipoise. Therefore, it is not contradictory that the suchness exists, but the phenomenon does not. However, in the ultimate sense of examining how phenomena exist in their own characteristics, if there is no phenomenon, then the suchness has no power to exist independently. Therefore, if the dependent arising of other-power is established by nature and is empty, then the perfectly established also does not become established by its own characteristics. The former system also says this. This system also says the same: If the compounded is not completely established, how can the uncompounded be established? It is said. The sutra says: If the form itself is not perceived, how can one see the suchness of form? As it is said, both systems have said it many times in response. The Sixty Stanzas of Reasoning says: Nirvana is the only truth. Thus, that alone is true, and all conditioned phenomena are false and deceptive phenomena. Saying that it is not true, the meaning of false is said here as deception, so the opposite meaning of truth is also non-deception, but when examining whether it exists or not, it is not the truth that exists by its own characteristics. Deception is like pretending to be beneficial when it is not, and deceiving is called deception. Likewise, these conditioned phenomena, although not established by their own characteristics, appear as such and deceive children, so they are called false or deceptive. Nirvana, the ultimate truth, is the realm of direct perception, and because it does not appear like the former and is not deceptive, it is called non-deceptive or true. If one does not want the dependent arising of persons and phenomena arising from dependence, but wants those two to be true, then the other schools fall into the abyss of the views of permanence and annihilation. If those two want to be dependent arising, but those self-schools who want those two to be established as that nature and established by their own characteristics are also influenced by the views of permanence and annihilation. If one wants to be free from the views of permanence and annihilation, then one should accept that persons and phenomena arise from dependence like the moon in water and are empty of nature. Thus, this principle is the essential door to abandoning permanence and annihilation.