Tibetan
་འཐད་དོ། །དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལ་རྣམ་གཞག་མཚན་ཉིད་པ་འཇོག་ས་མ་བྱུང་ན་རྒྱུ་འབྲས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྟེང་དུ་ཁྱེར་པའི་གོམས་པ་ཆེས་པས་ལན་ཞིང༌། ད་དུང་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་མ་ཤར་བ་ཡིན་པས་ལུགས་འདིའི་གོལ་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་བ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བདག་གཞན་གང་ལས་སྐྱེ་དཔྱད་ནས་འགོག་པས་མི་ཁེགས་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་འགོག་པས་མི་ཁེགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ འགོག་པར་ནུས་སོ། །རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་གནད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་བཀག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རང་མཚན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལས། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་ན། །ཁྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་མི་འཐད་པ་ནི། རིགས་པ་དང་པོ་སྟོན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་བར་མི་བྱེད་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་གང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་གང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་གང་མ་སྐྱེས་པ་དང་གང་མ་བྱུང་བས་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་བྱུང་བར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་མ་བྱུང་བའི་བར་དུ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྒྲུབས་ཤིང༌། ལུང་དེས་རྣམ་རིག་པའི་སྟོང་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པར་བཤད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ཆོས་དེ་རྣམས་རང་ ངོས་ནས་སྟོང་པར་མ་སོང་བས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་ཞེས་པ་མི་འཐད་ལ། རང་ངོས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་བཀག་པར་གཞན་ཞིག་གིས་སྟོང་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པར་བསྟན་དགོས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣ
Chinese
不合理。因为这两位论师在解释圣父子（指弥勒和无著）的究竟意趣时，如果找不到安立自相的处所，那是因为习惯于将因果自相等等都建立在自性成立的基础上。而且，由于尚未领悟缘起之义即是自性空，所以要知道这是此宗的重大过失所在。如果认为胜义谛的生不被遮破，那是因为事物在名言中以自相成立，从自他何处产生进行观察而遮破，如果不能遮破，那么在胜义谛中成立也同样如此观察而不能遮破，那是不合理的，因此在名言中以自相成立也能遮破。以自相成立就必须胜义谛中成立的关键，以遮破胜义谛生的理性能遮破名言中以自相成立。因此，自相的生在二谛中都不存在。如《入中论》中说：彼于何处以何理，不容自他生之理，即此于彼亦不容，名言之中生亦尔，您的生以何而成立？如是说。说诸法自性空不合理，如《释第一理》中说：善男子，复次于诸法中，以中观道如实分别者，若空性不令诸法空，诸法自性空。如是说。同样，若无相，若无愿，若无现行，若无生，若无灭，不令诸法无相，乃至不令诸法不生，诸法自性无相，乃至诸法自性不生，从光明请问中所说引出，以自相空成立。此教证也说明唯识宗的空不合理。如果诸法有以自相成立的自性，那么这些法从自 方没有空，所以诸法自性空是不合理的。没有遮破从自方以体性存在，必须以其他空的方式显示空，所以空性令诸法
English
It is unreasonable. Because these two teachers, when explaining the ultimate intention of the Holy Father and Son (referring to Maitreya and Asanga), if they cannot find a place to establish self-characteristics, it is because they are accustomed to establishing cause and effect self-characteristics, etc., on the basis of self-establishment. Moreover, since the meaning of dependent origination, which is self-nature emptiness, has not yet dawned, it should be known that this is a major fault of this school. If it is thought that the arising of ultimate truth is not refuted, it is because things are established by their own characteristics in name, and if they are examined and refuted from where self and others arise, and if they cannot be refuted, then it is unreasonable to examine and refute them in the same way in ultimate truth. Therefore, it is also possible to refute the establishment of self-characteristics in name. The key to establishing self-characteristics is that they must be established in ultimate truth. The reasoning that refutes the arising of ultimate truth can also refute the establishment of self-characteristics in name. Therefore, the arising of self-characteristics does not exist in either of the two truths. As it is said in the "Entering the Middle Way": "Where and by what reason is the reason that does not allow arising from self and others, that is, it does not allow arising in name either. By what is your arising established?" Thus it is said. It is unreasonable to say that all dharmas are empty of self-nature, as it is said in the "Explanation of the First Reason": "Good son, moreover, for those who truly distinguish the Middle Way in all dharmas, if emptiness does not make all dharmas empty, the self-nature of all dharmas is empty." Thus it is said. Similarly, if there is no sign, if there is no wish, if there is no manifestation, if there is no birth, if there is no cessation, it does not make all dharmas without signs, and even does not make all dharmas unborn, the self-nature of all dharmas is without signs, and even the self-nature of all dharmas is unborn. It is drawn from what was said in the Light Request, and established by self-characteristic emptiness. This teaching also explains that the emptiness of the Mind-Only school is unreasonable. If all dharmas have a self-nature established by self-characteristics, then these dharmas are from self. If they are not empty, then it is unreasonable that the self-nature of all dharmas is empty. Without refuting existence from one's own side by nature, it is necessary to show emptiness by means of other emptiness, so emptiness makes all dharmas.
Tibetan
མས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ་མདོར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་སྟོང་མིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མི་འདོད་ན་རང་སྟོང་དུ་མིང་བཏགས་ཀྱང་གཞན་སྟོང་ལས་མི་འདའ་ལ། རྣམ་རིག་པས་གཞན་དབང་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་གཞན་དབང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་བྱས་ན་མི་ཁེགས་ཞེས་པའོ། །དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང་གཞི་དེ་དགག་བྱས་སྟོང་ཚུལ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པར་འདྲ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བས་སྟོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཚུལ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྟོང་ཚུལ་སྔ་མ་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་རིང་ལ་གྲུབ་མཐས་གཞི་དེ་བདེན་པའམ་དེའི་དོན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ཅིང་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱང་གྲུབ་མཐས་བདེན་པའམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འགལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མ་བསྒྲུབས་ ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཐོག་མར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགག་པ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ན་ཚིག་གིས་ཟིན་པར་དགག་བྱ་བཅད་པའམ་དེའི་རྣམ་པ་བློ་ལ་འཆར་བ་ན་དགག་བྱ་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དངོས་སུ་ཤར་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། དང་པོ་ནི་བདག་མེད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་སྟེ་འདི་ལ་ཚིག་གིས་ཟིན་པར་དགག་བྱ་བཅད་པ་མེད་ཀྱང་དེའི་དོན་འཆར་བ་ན་སྤྲོས་པ་བཅད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ལ་གཉིས་ལས་མ་ཡིན་དགག་ནི་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་འཕེན་པ་སྟེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ནི་དངོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་པས་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་འདི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པས་བྲམ་ཟེ་འདྲ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་དཀའ་ཐུབ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་དམན་པའི་དམངས་རིགས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །མེད་དགག་ནི་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་མི་འཕེན་པ་སྟེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལ
Chinese
与“不使之为空”相矛盾，总之，意思是并非以自性为空的自空。因此，如果不想承认诸法以其自性成立的自性为空，即使命名为自空，也无法超越他空。唯识宗认为，他宗的能取所取并非实有，如果说这意味着他宗无自性，那也是不行的。因为作为否定的基础的事物不存在于所否定的事物的自性中，并且基础也是通过否定来空性的，所以与空性相似，诸法以其自性成立而空，这意味着以其自性为空。之所以说其他的空性方式不是以自性为空，是因为在先前的空性方式被量成立且作用未消失的情况下，宗派不可能产生认为该基础是真实的或存在于其意义中的执着。即使后者的意义被量成立且作用未消失，宗派执着于其为真实或真实的意义也并不矛盾。第三：那么，是否像有人说的那样，对人我和法仅仅是否定了自性，而没有成立呢？或者，是否认为无自性是通过理证来成立的呢？对此，首先需要了解两种否定的定义，因此将对此进行解释。否定是指，当用语言表达时，用词语来截断所否定的事物，或者当其形象出现在心中时，以否定所否定事物的形象而真实地显现并被理解的事物。第一种就像无我。第二种就像法性，虽然没有用词语来截断所否定的事物，但当其意义显现时，会以截断戏论的形象显现。因此，对于通过真实地截断所否定事物而要理解的意义，有两种。其中，非是之否定是指真实地截断所否定事物，并引出其他法。如《燃灯论》中说：“非是之否定是指否定事物的自性，从而成立与该事物相似但不同于该事物的其他事物的自性。例如，否定‘这不是婆罗门’，从而成立不同于婆罗门，不如婆罗门那样精通苦行和听闻的贱民。”无遮止之否定是指真实地截断所否定事物，但不引出其他法。如《燃灯论》
English
It contradicts the statement "does not make it empty," so in short, it means that it is not self-emptiness that is empty by its own nature. Therefore, if one does not want to admit that phenomena are empty of their own nature, which is established by their own characteristics, even if one names it self-emptiness, it will not go beyond other-emptiness. The Vijnanavada school argues that the apprehended and apprehender in other-dependence are not other entities, and if one says that this means that other-dependence is without self-nature, then it is not valid. Because the basis of negation does not exist in the nature of the negated, and the basis is also emptied by negation, so similarly to emptiness, phenomena are empty by being established by their own characteristics, which means being empty by their own nature. The reason why other ways of emptiness are not empty by their own nature is that as long as the former way of emptiness is proven by valid cognition and its function has not diminished, it is impossible for philosophical tenets to give rise to the imputation that the basis is true or exists in its meaning. Even if the meaning of the latter is proven by valid cognition and its function has not diminished, it is not contradictory for philosophical tenets to impute it as true or as the meaning of truth. Third: Then, is it as some say that one only negates self-nature in persons and phenomena by signs, but does not establish it? Or, does one think that the absence of self-nature is established by signs? In this regard, one must first understand the definitions of the two negations, so I will explain them. Negation is something that, when expressed in words, the negated object is cut off by the words, or when its image appears in the mind, it appears directly as having the aspect of negating the negated object and is to be understood. The first is like selflessness. The second is like the nature of phenomena, where although there is no cutting off of the negated object by words, when its meaning appears, it appears as having the aspect of cutting off elaboration. Thus, for the meaning to be understood by actually cutting off the negated object, there are two. Among them, non-affirmative negation is when the negated object is actually cut off and another phenomenon is drawn in. As it says in the Blaze of Reasoning: "Non-affirmative negation is the negation of the very nature of a thing, thereby establishing the nature of another thing that is similar to it but different from it. For example, negating 'this is not a Brahmin,' thereby establishing a low-caste person who is different from a Brahmin and inferior to a Brahmin in asceticism and learning." Cessation negation is when the negated object is actually cut off, but no other phenomenon is drawn in. As it says in the Blaze of Reasoning: