Tibetan
དག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་སྔར་ཡོད་ཕྱིས་མེད་པ་ནི་ཞིག་པ་ཡིན་ལ་དེའི་འཇིག་རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེས་བྱས་པས་དེ་ནི་འཇིག་རྒྱུར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་པས་རང་མཚན་གྱི་སྐྱེ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཁས་མི་བླང་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟེན་གྱུར་ན། །དེ་ལ་བསྐུར་བས་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་རིགས་མིན་དེ་ཕྱིར་ དངོས་ཡོད་མིན། ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་ཡེ་ཤེས་དེས་དམིགས་མི་དགོས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་དམིགས་དགོས་ལ་དེ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྐྱོན་སྤོང་དངོས་གཞི་ཡིན་མོད་ཀྱང་སྤང་མི་ནུས་ཏེ་རིགས་པ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་དཔེར་ན་སྐྱེ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་སའི་དོན་ལ་ཅི་མྱུ་གུ་འདི་ས་བོན་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཞིག་སྐྱེ་ཞེས་དཔྱད་པ་ན་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་རྙེད་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཙལ་ཞིང་དཔྱད་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་པ་ལས་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་མི་རྙེད་པས། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་རྣམས་དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་རྙེད་པའི་དོན་དུ་མི་བཟུང་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་བདག་ཅན་དངོས་ལས་ཚུ་རོལ་ཏུ། །གནས་རྙེད་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དཔྱོད་ལུགས་ཅི་ཙམ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ས་མཚམས་ལ་མི་མཐུན་པའི་གནད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ་འདྲ་བའི་དཔྱོད་ལུགས་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་ཡང་དེ་ཁོ་ ནར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མི་འདོད་པས་མི་གནོད་པར་སྨྲ་བ་སྐྱོན་སྤོང་གི་དངོས་གཞི་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་སྤོང་སྔ་མ་དང་གནད་གཅིག་གོ །དེ་དག་གི་སྐྱོན་སྤང་མི་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔར་མང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ཟླ་བས་སྐབས་འདི་དང་གཞན་མང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གང་ཟག
Chinese
将不成。事物先前存在后来消失是坏灭，而它的坏灭之因是那个智慧所为，如果它成为坏灭之因，那是不合理的，因为自相之生在任何时候都不会被承认。入中论中说：如果自性成为所依，因为对它的否定，事物会坏灭，如果空性成为事物坏灭之因，那是不合理的，因此不是实有。如果仅仅以自性存在，那个智慧不需要观察，如果以胜义存在，则需要观察，但那也不被承认，因为以自性成立只是名言。如果这样说，这虽然是破斥的真正基础，但无法破斥，将在下部的理证中说明。名言谛被理证审查是可容忍的，如果诸事物以自性成立，例如，在安立生之名言的所安立的意义上，是这个苗芽从种子中产生出与自性相异的事物，还是产生出与自性相同的事物呢？在审查时，审查者必须找到，否则，将仅仅是名言的权立，因为没有以自性成立的意义。像这样寻找和审查时，除了那如实之自性未生且未灭之外，无法找到其他的生等。因此，不应将世俗的诸意义视为通过那样审查可以找到的意义。入中论中说：因为如果对这些事物进行分析，无法在具有那样的自性的事物之外找到存在，因此，世间的名言是真实的，不应进行分析。对此，正如先前所说的那样，由于在以何种方式审查才能成立或不成立如实之理的界限上存在不一致的关键，因此，虽然以类似于此处所说的审查方式进行审查是可容忍的，但不认为以审查是否成立如实之理的理证进行审查是可容忍的，因此说没有损害是破斥的真正基础，与先前的破斥关键相同。那些无法破斥的原因，正如先前多次所说的那样，正如月称论师在此时和许多其他场合所说的那样，在世俗中存在的是在世间的名言中存在。以世间的名言而言，补特伽罗。
English
It will not be. A thing that previously exists and later disappears is destruction, and its cause of destruction is that wisdom, if it becomes the cause of destruction, that is unreasonable, because self-existence is not accepted at any time. The Entering the Middle Way says: If self-nature becomes the basis, because of its negation, things will be destroyed, if emptiness becomes the cause of the destruction of things, that is unreasonable, therefore it is not real. If it exists only by its own nature, that wisdom does not need to observe, if it exists in the ultimate sense, then it needs to observe, but that is not admitted either, because establishment by its own nature is only nominal. If you say so, although this is the real basis for refutation, it cannot be refuted, and will be explained in the lower reasoning. The conventional truth is tolerable to be examined by reason, if all things are established by their own nature, for example, in the meaning of the established of establishing the name of birth, is this sprout produced from the seed as something different in nature, or is it produced as something of the same nature? When examining, the examiner must find it, otherwise, it will only be a nominal establishment, because there is no meaning of being established by self-existence. When searching and examining like this, apart from that reality of self-nature that is unborn and unceasing, other births etc. cannot be found. Therefore, the meanings of the conventional should not be regarded as meanings that can be found by examining in that way. The Entering the Middle Way says: Because if these things are analyzed, existence cannot be found outside of things with such a nature, therefore, the world's names are true and should not be analyzed. Regarding this, as previously stated, due to the key of disagreement on the boundary of the reasoning of examining in what way it can be established or not established as reality, therefore, although it is tolerable to examine with a similar method of examination as described here, it is not considered tolerable to examine with the reasoning of examining whether it is established as reality or not, therefore saying that there is no harm is the real basis of refutation, which is the same key as the previous refutation. The reason why those cannot be refuted is as previously stated many times, as stated by Chandrakirti on this occasion and on many other occasions, what exists in the conventional is what exists in the world's names. In terms of the world's names, a person.
Tibetan
་དང་ཆོས་གང་ཡོད་པར་འཇོག་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཡེ་མ་དཔྱད་པ་ཁོ་ནར་འཇོག་པས། དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་དཔྱད་ནས་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དང་དོན་དམ་མངོན་སུམ་དུ་འཇལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པར་དངོས་པོ་རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པ་མིན་པར་ཤེས་པ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ནི་མིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་བརྡ་དང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དང་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་ཇི་ལྟར་ཡོད་དཔྱད་པས་རྙེད་པའི་དོན་ཡོད་ན་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཅི་ཞིག་གཅོད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡས་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་རིགས། །འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཁས་ལེན་པའི་ཚུལ་དང་ཆེས་མི་མཐུན་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའོ། ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་དོན་མི་འདོད་པས་སྨྲས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་ལ་བཙལ་ཞིང་དཔྱད་པས་རྙེད་པའི་དོན་གང་ཟག་ཏུ་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་དཔྱད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་ནས་རྙེད་པའི་དོན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་གཞན་དུ་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་དང་ངས་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང༌། མྱུ་གུ་ས་བོན་རྫས་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་དང་རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་གང་ལ་ཐ་སྙད་བྱས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡོད་བཙལ་བ་ན་མི་རྙེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་བཞིན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་མི་གནོད་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བས་སྔ་མ་གཉིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ཡང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། རིགས
Chinese
对于凡是安立为存在的法，仅仅安立在没有考察名言之义如何存在的基础上。与此相反，考察之后安立为存在的，就是所说的胜义中存在。因此，如果以自相存在，则必须经得起理智的考察，并且必须为胜义现量所量。如果说，眼识等识，不是由显现于无害识的缘故而安立，而是由事物自身存在方式的缘故而存在，那就是胜义中存在。因此，如果事物不是由自身存在方式的缘故而存在，而是由显现于无害识的缘故而存在，那就是世俗名言中存在，而不是由名称的名言的缘故而安立。如果是这样，那么与所说的一切法仅仅是名称、符号和假立相违背，而且这也是由世间的符号和名言而存在，但在胜义中则不是。如果考察名言假立的假立义如何存在，如果存在被考察所找到的意义，那么“仅仅”的语气词要断除什么呢？又怎么能说是由世间的符号而存在呢？对于世间人如何承认名言假立的意义的方式，极其不相符的，却说成是世间的名言中存在。这样说也只是说说而已，因为并不想表达这个意思。对于人我的名言之义，如果寻求和考察后发现的意义不能安立为人我，那就是七相推理。对于生等法的名言之义，考察后发现的意义不能安立为生等法，那是因为在名言中也以遮止他生等理证，已经在其他地方广泛地确定了，应该从中了解。因此，像“苗芽生起”和“我看见”这样的法和人我的名言，以及像“苗芽从种子异体而生”和“实有的我看见”这样的名言，对于任何被命名的意义如何存在进行寻找时，虽然没有差别，但是对于如其所命名的意义存在，其他量是否损害有极大的差别，因此前两者是在名言中存在，而后两者则是在名言中也不存在。这也是理智所损害和不能经受考察二者的差别，以及理
English
Those phenomena that are established as existing are merely established on the basis of not examining how the meaning of the term exists. Conversely, establishing something as existing after examining it is what is said to exist ultimately. Therefore, if it exists by its own characteristic, it must be able to withstand rational scrutiny and must be an object for the wisdom that directly measures ultimate reality. If it is said that consciousnesses such as sense consciousnesses are not established by virtue of appearing to an uninjured consciousness, but exist by virtue of the way things themselves exist, then that is what exists ultimately. Therefore, if things do not exist by virtue of the way they themselves exist, but exist by virtue of appearing to an uninjured consciousness, then that exists in worldly convention, and is not established by virtue of the convention of names. If that is the case, then it contradicts what is said that all phenomena are merely names, symbols, and imputations, and that they exist by worldly symbols and conventions, but not ultimately. If there is a meaning that is found by examining how the imputed meaning of a term exists, then what does the word "merely" cut off? And how can it be said that it exists by worldly symbols? It is extremely inconsistent with the way worldly people accept the meaning of imputed terms, yet it is said to exist in worldly convention. Saying this is just saying it, because it does not want to express that meaning. The meaning found by searching for and examining the meaning of the term "person" cannot be established as a person, which is the sevenfold analysis. The meaning found by examining the meaning of the term "arising" and so on cannot be established as arising and so on, because in convention as well, it has already been extensively determined elsewhere by reasoning such as refuting other-arising, and should be understood from that. Therefore, the terms for phenomena and persons such as "a sprout arises" and "I see," and the terms such as "a sprout arises from a seed, a different substance" and "an existent self sees," when searching for how the meaning of whatever is named exists, although there is no difference in not finding it, there is a great difference in whether or not other valid cognitions harm the meaning that exists as it is named. Therefore, the former two exist in convention, while the latter two do not exist even in convention. This is also the difference between being harmed by reason and not being able to withstand examination, and the