Tibetan
ད་དང་བདག་མེད་པ་ཡིན་པས་མེད་རྒྱུའི་བདག་གམ་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་སོ། །རྟག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེས་དེ་སྟོང་པར་སྟོན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ནི་འཇུག་འགྲེལ་ལས། སྦྲུལ་དེ་ཐག་པ་ལ་མེད་པས་ཀུན་བརྟགས་དང་སྦྲུལ་དངོས་ ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཡང་གཞན་དབང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བྱས་པ་ཅན་ལ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་བཅོས་མིན་དང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་གསུངས་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་ཡིན་ཏེ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་འཇོག་ལུགས་འདིས་མདོའི་དགོངས་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པས་དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་འཇོག་ལུགས་ནི་ཡུལ་གྱི་མདོའི་དོན་འཇུག་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་འདི་བཞིན་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བཏགས་ནི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་རྟེན་འབྱུང་གི་གཞན་དབང་ལ་བྱ་སྟེ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་སུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་ལ་བྱ་ཞིང༌། གཞན་དབང་དེར་ཡོད་པ་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ན་དེ་ཡོད་པ་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་ཡིན་ལུགས་སུ་ཡོད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་བཞན་དབང་གི་ཡིན་ལུགས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དམ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ན་ཡོད་པས་ཡིན་ལུགས་གཅིག་ཉིད་གཞི་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་བརྟགས་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སུ་འཇོག་པའོ། །དེས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་པ་དེར་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མི་འགལ་བ་ནི་སྔར་ཡང་བཤད་དོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས། གཞན་དབང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་མེད་པས་གཞན་དབང་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དང་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཀུན་བརྟགས་འདོགས་པའི་གཞི་ཡིན་གྱི་དེ་གཉིས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་མི་འཐད་པའིདོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱམས་ཞུས་ལས་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གསུངས་པའི་རྫས་ནི་གཞུང་གཞན་ལས་རྫས་བཏགས་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་རྫས་ཀྱང་མིན་ལ། དབུ་མ་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྫས་སུ་བཤད་པ་ཡང་མིན་པས་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ན་ཀུན་བརྟགས་རྫས་སུ་མེད་པ་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་ལུགས་སུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་མིང་དང་བརྡའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་སྲིད་པ་རྣམས་མིན་ནོ། །རྣམ་བཏགས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༧༠༡ ནས་ ༧༢༧ བར། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མདོ་ཉིད་ལས་རྣམ་རྟོག་རྫས་སུ་ཡོད་པས་རྫས་ཡོད་དུ་བཞག་གི་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་རྫས་ཡོད་མིན་པར་གསུངས་པས། རང་དབང་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བཤད་པ་དེ་ཡིན་པས་མདོ་གཞན་ལས་གཞན་དབང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང་མི་འདྲའོ། །རྣམ་རྟོག་རྫས་སུ་ཡོད་པས་རྫས་ཡོད་དུ་བཞག་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་གི་དབང་གིས་བཞག་པའི་ཡོད་པས་ཡོད་པར་བཞག་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོད་པ་མིན་པའི་དོན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་གི་དབང་གིས་བཞག་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བས་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཞག་པ་དང་མི་འདྲའོ། །ཆོས་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྔར་ལྟར་གྱི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང་དེ་བཀག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལེའུ་འདིས་ཡུམ་གྱི་མདོའི་ལེའུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་འཁྲུལ་ས་རྣམས་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང༌། མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་བཙུགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལ་མདོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ ནང་ནས་དགོངས་འགྲེལ་དང་འདྲ་བར་དྲང་དོན་དུ་གཏན་ལ་བབ་འདུག་སྙམ་དུ་རྟོག་ལྡན་མཁས་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་བའི་གནས་ཆེ་ས་ནི་བྱམས་ཞུས་ཀྱི་ལེའུར་སྣང་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དབུ་མ་བ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཞིབ་ཏུ་བཀྲལ་བ་ཡང་མི་སྣང་བས་ཞིབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེས་རང་མཚན་འགོག་ཚུལ་དང༌། བཀ
Chinese
現在因為是無我的緣故，所以無有的我或者自性是遍計所執。恆常等等是指在一切時間都以它來顯示它是空性的。這個道理在《入行論》中說：蛇在繩子上是不存在的，所以是遍計所執，而真實的蛇是圓成實，因為它不是在那上面遍計的。同樣，自性也是依賴於他起的緣起，所以是遍計所執，因為自性是被說成非造作的和不依賴於其他的。佛的行境是真實的，因為不是遍計所執的。因為沒有觸及事物所造作的，而是直接顯現自性，所以被稱為佛。三自性的安立方式與所說的要解釋經部的密意相符，所以中觀宗的三種自性的安立方式，應當像《入行論》中所說的那樣來理解經部的含義。其中，假立是指從色法到佛陀之間的緣起他起，這是就主要的方面而言的。從色法到佛陀之間被假立為自性的，被說成是遍計所執的自性，是指本性或自性。雖然他起上存在的是遍計所執，但在佛陀了知如所有性的境界中，它是存在的，是圓成實。也就是說，在他起上以存在的方式存在的遍計所執所空，那個他起的存在方式，在佛陀的勝義諦了知境界中是存在的，所以同一個存在方式，依賴於不同的基礎，被安立為遍計所執和圓成實。因此，在以自相成立的自性中，勝義諦和世俗諦的法都不成立，但在法性上安立為自性的那裡，雖然世俗諦的法不成立，但勝義諦的真理是成立的，所以對於自性的有無等，應當仔細地理解。所說的沒有觸及事物所造作的，而是直接證悟自性，是指直接證悟勝義諦的意義，是遮止有法存在的，這是不相違背的，之前也已經說過了。《入行論》中說：除了他起之外，沒有能取和所取，所以應當思維在他起上遍計能取和所取二者。因為外境和知識沒有有無的差別，所以
English
Now, since it is without self, the self or essence that is non-existent is the completely imputed. "Permanent" and so on indicate that at all times it shows that it is empty of that. This principle is from the Engaging Commentary: The snake is non-existent on the rope, so it is completely imputed, and the real snake is perfectly established, because it is not completely imputed on that. Similarly, self-nature is also completely imputed to be dependent on other-powered dependent arising, because self-nature is said to be uncreated and not dependent on others. The realm of activity of the Buddhas is real, because it is not completely imputed. Because without touching things that are made, only self-nature is directly manifested, therefore it is called Buddha. This way of establishing the three natures is in accordance with what was said to explain the intention of the sutras, so the way of establishing the three characteristics of the Madhyamikas should be done in this way, as explained in the Engaging Commentary on the meaning of the sutras of the object. There, the imputation is to be done on the other-powered dependent arising from form to Buddha, which is done mainly in terms of power. The self-nature that is imputed from form to Buddha is said to be completely imputed, which refers to the nature or self-nature. Although what exists there in the other-powered is completely imputed, it exists in the realm of the Buddhas' knowledge of suchness, and is perfectly established. That is, the emptiness of the completely imputed that exists as the other-powered, that very way of being the other-powered exists in the realm of the Buddhas' knowledge of ultimate truth, so the same way of being, depending on different bases, is established as completely imputed and perfectly established. Therefore, although neither ultimate nor conventional phenomena are established in the self-nature that is established by its own characteristics, there, where it is established as self-nature in the nature of phenomena, although conventional phenomena are not established, the ultimate truth is established, so the existence and non-existence of self-nature should be carefully understood. What is said to directly realize self-nature without touching things that are made is the meaning of directly realizing the ultimate truth, which is the negation of the existence of a subject of dharma, which is not contradictory, as has been said before. The Engaging Commentary says: Since there is no grasper and grasped other than the other-powered, one should contemplate the complete imputation of the grasper and grasped as two on the other-powered. Because there is no difference between existence and non-existence in external objects and knowledge, so
Chinese
能取和所取二者都变成他性，如果这样，那二者是遍计安立的基础，但对那二者遍计安立为能取和所取二者是不合理的意义。因此，慈氏请问中所说的“实事有无”的实事，也不是其他论典中所说的“实事假立”二者的实事，也不是中观派所说的以自相成立为实事，仅仅是存在而已。如果是这样，遍计所执实事不存在，是指在他性方面不可能存在，而不是指名称和表示的对境等遍计所执存在的情况。名言。 书页701至727。 实事存在，是因为经部本身说分别念实事存在，所以安立为实事存在，而不是以自力产生的意思说实事不存在。自力存在，是说在论师父子的论典中，说的是以自相成立，因此与其它经部所说的他性以自相成立不同。分别念实事存在，所以安立为实事存在，也是以分别念的力量安立的存在而安立为存在，而不是以自相成立的存在的意思。以分别念的力量安立，在名言中区分有无的差别，因此与绳子上以分别念安立为蛇不同。法性说为实事有无二者都不是，是指如前所说的在遍计所执的自性中不存在，以及对它的遮止的自性中存在。这样做了之后，这一品就驳斥了《母经》其他品所说的“一切法仅仅是名称安立”的错谬之处，并通过辩论确定下来，并且通过三种自性也很好地区分了有无的差别，要知道这是对以前所说内容的论证。三世诸佛唯一行走的道路，般若波罗蜜多经，对于此经的 内容，就像从内部进行解释一样，似乎已经确定为真实义，对于有智慧的学者来说，产生错觉的最大地方似乎在于慈氏请问品，而且对于它的意义，中观派的大师们也没有详细解释，所以进行了详细的确定。第二部分有三点：确定理性的主要内容，以及它如何遮止自相，以及
English
Both the grasping and the grasped become other-powered, and if so, then those two are the basis for imputation, but it is unreasonable to impute those two as the grasping and the grasped. Therefore, the "entity existence or non-existence" mentioned in the Maitreya Inquiry is not the entity of the two "entity imputations" explained in other treatises, nor is it the entity that the Madhyamikas say is established by its own characteristics, it is merely existence. If so, the non-existence of the imputed entity refers to the impossibility of existence in the other-powered aspect, not to the existence of imputations such as names and objects of designation. Nomenclature. Pages 701 to 727. The entity exists because the sutra itself says that conceptualization exists as an entity, so it is established as an entity existence, but it is not said that the entity does not exist in the sense of arising independently. Independence is said in the treatises of the master and his sons to be established by its own characteristics, so it is different from what other sutras say, that the other-powered is established by its own characteristics. Conceptualization exists as an entity, so it is established as an entity existence, and it is also established as existence by the power of conceptualization, not in the sense of existence established by its own characteristics. Establishing by the power of conceptualization distinguishes the difference between existence and non-existence in name, so it is different from imputing a rope as a snake by conceptualization. It is said that the nature of phenomena is neither existence nor non-existence as an entity, which refers to the non-existence in the nature of the imputed as before, and the existence in the nature of its negation. After doing so, this chapter refutes the errors of the other chapters of the Mother Sutra, which say that "all phenomena are merely name imputations," and establishes them through debate, and also distinguishes well the differences between existence and non-existence through the three natures, and it should be known that this is the establishment of the arguments of what was said before. The only path traveled by all the Buddhas of the three times, the Prajnaparamita Sutra, for the content of this sutra, Just like explaining from within, it seems to have been determined as the definitive meaning, and the biggest place where confusion arises for intelligent scholars seems to be in the Maitreya Inquiry chapter, and the great Madhyamikas have not explained its meaning in detail, so it has been determined in detail. The second part has three points: determining the main content of rationality, and how it prevents self-characteristics, and