Tibetan
ག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་མིན་བསམ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལུགས་འདིས་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་གང་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། འཇུག་པ་ལས། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནའི་ཆེད་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བར་བཅིངས་སོ། །དེ་ཡང་གང་ལ་ངའོ་སྙམ་པ་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པ་གང་ཟག་དང་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་ལ་བདག་གཉིས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། རིགས་པས་གང་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འགོག་པའི་གཞིའི་གཙོ་བོ་ཡང་དེ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་གཉིས་འགོག་པར་འདུ་ཞིང༌། འཇུག་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་འགྲེལ་པར་བདག་མེད་ གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བསྡུས་པའི་སྐབས་སུ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པར་གསུངས་ཤིང༌། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུས་ས་དྲུག་པ་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རིགས་པས་བསྟན་པས། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཞན་བསྟན་སླ་བར་དགོངས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། ཞེས་སོགས་བཀོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པའོ། །འདི་ཡང་འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི །རྒྱུ་ལ་སོགས་དང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས། །དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། ཅེས་གསུངས་པས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ས་བོན་དང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་དང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ་ཞེས་འགོག་པས་ལྟ་ངན་གྱི་དྲ་བ་ ཐམས་ཅད་གཅོད་བྱེད་རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་ཉིད་ལ་གཏུགས་ནས་འགོག་གོ །གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་འཇུག་པ་ལས། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་འམ་འཇིག་རྟེན་དུ། །རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འགྲུབ་འགྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། རྣམ་དཔྱད་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ནི། །རང་གི་ཡན་ལག་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན། ཞེས་ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་ལྡན་པ་དང་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གཉིས་དང་ཚོགས་ཙམ་དང་ཚོགས་པའི་དབྱིབས་ཏེ་བདུན་དུ་བཙལ་བས་མི་རྙེད་ཀྱང༌། རང་གི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་དུ་འཇོག་པ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ཀྱང་འཇོག་པར་གསུངས་ལ། དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལྟ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པས་དེའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོར་ཤེས་བར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། རྣམ་བདུན་གྱིས་མེད་གང་དེ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡོད་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་པས་འདིའི་ཡོད་མི་རྙེད། །དེས་དེ་ཉིད་ལའང་བདེ་བླག་འཇུག་འགྱུར་བས། །འདིར་དེའི་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་འདོད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་གང་ཟག་ལ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པ་དང་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་འདི་གོ་སླ་བས་འཁྲིད་པའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདུན་པོ་དེར་གང་ཟག་མི་རྙེད་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་ལ་ཐུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་བརྟེན་ ནས་སྐྱེ་བ་དང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་བདུན་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་འགོག་པ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་པོར་ཟུངས་ཤིག །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རྟེན་འབྱུང་གི་རྟགས་དེ་དག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འགོག་པ་འདི་ལུགས་འདིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་ན་དེ་ལ་དམིགས་བསལ་ཅན་གྱི་དགག་པ་ཇི་ལྟར་མཛད་ཅེ་ན། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བས་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་འཇུག་པའི་རྩ་བར་རིགས་པ་གསུམ་དང་འགྲེལ་པར་རིགས་པ་གཅིག་སྟེ་བཞིས་བཀག་གོ །དེ་ལ་དང་པོ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དགོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དེས་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་པ་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་
Chinese
思考是否要成立无自性。首先，如果这个宗派要遮破诸法在胜义中成立，那么主要依靠什么理证呢？如《入中论》中所说：“以于教典作观察，及以辩论生贪著，故未造作解脱道，为解脱故说彼论。”正如所说，中观的论典中说了那么多的理证观察，全部都是为了众生获得解脱。众生也正是因为对人我和法我的显现执著而被束缚在轮回中。其中，对于产生“我”的想法的对境，即人我和其相续的法二者显现执著为二我，是束缚的主要因素。因此，理证所要遮破的执我的主要所依也是这二者。因此，理证也归结为遮破二我。《入中论》中说，为了确立真如而宣说的理证，在注释中被归纳为确立二无我的时候，以遮破四边生的理证来显示法无我。如《十地经》中所说，以十种平等进入第六地，所有法都以无生平等性唯独以理证来显示。因为导师认为显示法的平等性比较容易，所以首先说：“非从自生亦非他。”等等。因此，成立法无我的主要理证就是遮破四边生的理证。这也是《入中论》中所说：“以无因及自在，及从自他与俱生，诸法生皆非有故，是故依缘而生起。以诸法依缘生故，是故此等皆非有，是故此缘起理门，能断一切诸恶见。”正如所说，麦芽等外在的和和合等内在的事物，依靠种子和无明等的因缘而产生。仅仅依靠这些，它们从生等以自己的自性成立的自性空，以及遮破自他二者和无因生，从而斩断一切恶见之网。
English
Considering whether to establish the absence of inherent existence. Firstly, if this school is to refute the establishment of all phenomena in ultimate truth, then what is the main reasoning it relies on? As stated in the "Entering the Middle Way" (Madhyamakāvatāra): "Because of attachment to examining and debating the scriptures, the path to liberation was not created; therefore, that treatise was taught for the sake of liberation." As it is said, all the reasoning and analysis spoken of in the Madhyamaka treatises are solely for the purpose of sentient beings attaining liberation. Sentient beings are bound in samsara precisely because of their manifest clinging to the self of persons and the self of phenomena. Among these, the object towards which the thought of "I" arises, namely the person and the phenomena of their continuum, manifest clinging to these two as the two selves, which is the main factor of bondage. Therefore, the main basis for the reasoning to refute the clinging to self is also these two. Therefore, the reasonings also converge on refuting the two selves. In the "Entering the Middle Way," it is said that the reasonings spoken to establish suchness are summarized in the commentary as establishing the two selflessnesses. When refuting the four extremes of arising, the reasonings are said to show the selflessness of phenomena. As stated in the "Sutra of the Ten Bhumis," entering the sixth bhumi through the ten equalities, all phenomena are shown by reasoning alone to be equal in their unborn nature. Because the teacher thought it would be easier to show the equality of phenomena, he first said, "Not from self, not from other," and so on. Therefore, the main reasoning for establishing the selflessness of phenomena is the reasoning that refutes the four extremes of arising. This is also what is said in the "Entering the Middle Way": "Since things do not arise from a cause, from Ishvara, from self, from other, or from both, therefore they arise dependently. Since things arise dependently, these conceptions cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent arising cuts through all nets of evil views." As it is said, external things like sprouts and internal things like formations arise in dependence on causes and conditions such as seeds and ignorance. Merely by these, they are empty of inherent existence established by their own characteristics such as arising, and by refuting arising from both self and other and from no cause, thereby cutting through all nets of evil views.
Chinese
那么，就依靠理性的国王——缘起的理性来遮破。遮破人我的理性的主要内容出自《入行论》：“彼非即此，亦非异，不依此，不由彼成，非有此，非彼有，亦非彼所依。”意思是说，像车子一样，通过寻找车子与其组成部分是一体还是他体，是否具有，是否相互依存这两种方式，以及仅仅是集合还是集合的形状这七种方式，都找不到车子。但是，就像车子是依靠其组成部分而被安立为假有一样，人也是如此安立。因此，它被认为是轻松获得深刻见解的方法，所以应该知道这些理性是遮破人我的主要理性。如《入行论》所说：“以七相推求，彼既不可得，云何瑜伽师，于此不见有？由此易能入，于彼真性中，故当勤观察，如是空性理。”意思是说，首先，如果以七种方式寻找人而找不到，并且依靠自己的蕴而安立，这很容易理解，所以引导的次第也是如此。这也是依靠蕴而安立，因此在那七种方式中找不到人，这就是人无我的含义，所以归根结底是缘起的理性。这样，依靠 生起和依靠安立的理由，来遮破自生等四种，以及自性一异等七种，对法和人进行遮破，应该抓住这些理性的要点。第二，那么，这些缘起的理由，是否也遮破了自相成立的世俗谛呢？如果这个宗派认为这是解释圣者意趣的特点，那么应该如何进行特别的遮破呢？这非常重要，所以要进行解释。对此，《入行论》的根本颂中用三种理由遮破，注释中用一种理由遮破，共四种理由。其中第一种是圣者等持成为事物毁灭之因的过失：如果事物具有自相成立的自性，那么瑜伽士在现量证悟一切法无自性时，那个智慧必须缘取色受等，但实际上并没有缘取，所以
English
So, rely on the king of reasoning—the reasoning of dependent origination—to refute. The main content of the reasoning that refutes the self of a person comes from the Engaging in the Bodhisattva Deeds: "It is not the same as this, nor is it different, it does not depend on this, it is not formed by that, it does not have this, that does not have it, nor is it based on that." It means that, like a chariot, by searching for whether the chariot and its components are one or other, whether they possess, whether they are interdependent in these two ways, and whether it is merely an assembly or the shape of an assembly in these seven ways, the chariot cannot be found. However, just as the chariot is established as nominally existent by relying on its components, so too is a person established. Therefore, it is considered a method for easily obtaining profound insight, so it should be known that these reasonings are the main reasoning for refuting the self of a person. As the Engaging in the Bodhisattva Deeds says: "Since it cannot be found by searching in seven ways, how can a yogi not see existence in this? Because it is easy to enter into that true nature through this, therefore one should diligently observe such reasoning of emptiness." It means that, first, if one searches for a person in seven ways and cannot find it, and establishes it by relying on one's own aggregates, this is easy to understand, so the order of guidance is also the same. This is also established by relying on the aggregates, so the person cannot be found in those seven ways, which is the meaning of the selflessness of a person, so ultimately it is the reasoning of dependent origination. In this way, relying on arising and relying on establishment as reasons, to refute the four such as self-arising, and the seven such as self-nature being one or different, to refute phenomena and persons, one should grasp the main points of these reasonings. Second, then, do these reasons of dependent origination also refute the conventionally true that is established by its own characteristics? If this tenet considers this to be a special characteristic of explaining the intention of the noble ones, then how should a special refutation be made? This is very important, so it will be explained. In response to this, the root verses of the Engaging in the Bodhisattva Deeds refute with three reasons, and the commentary refutes with one reason, for a total of four reasons. Among them, the first is the fault of the noble one's meditative equipoise becoming the cause of the destruction of things: If things had a self-nature established by their own characteristics, then when a yogi directly realizes that all phenomena are without self-nature, that wisdom must apprehend forms, feelings, etc., but in reality it does not apprehend them, so