Tibetan
བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྒྱུད་སྦྱོང་བྱེད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པའི་བདག་མེད་དང་འདྲ་སྟེ། བདག་གི་བ་རྣམས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་དེར་ཞུགས་ནས་ཐེག་པ་གཞན་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་རིག་པས་བཀྲལ་བ་དེ་མདོའི་དོན་ཡིན་ན་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་དབུ་མ་པས་བཀྲལ་བ་ཡང་མདོའི་དོན་ཡིན་པས། གསུང་བ་པོ་ལ་ནང་འགལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་མདོའི་དོན་བཀག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འོ་ན་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྲོག་གཅོད་ལ་གནང་བ་མེད་པ་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་ལ་སྲོག་གཅོད་ལ་གནང་བཀག་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡིན་ན་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་སྲོག་གཅོད་ལ་གནང་བ་ཡོད་པ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་གསུང་བ་པོ་ལ་ནང་འགལ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལན་ཅི་ཡོད། གདུལ་བྱ་ཐེག་དམན་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྲོག་གཅོད་ལ་ནམ་ཡང་གནང་པ་མེད་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཁྱད་བར་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ཏེ་གནང་བ་ཡོད་བ་གསུང་བ་པོའིདགོངས་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་རེ་ཞིག་ཟབ་མོའི་དོན་རྫོགས་པར་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བའི་གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་ལ། ཟབ་མོའི་དོན་རྫོགས་པར་གོ་བའི་སྣོད་རུང་གི་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བ་མེད་བ་ལ་ཅི་ཞིག་འགལ། ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱས་ཤིང༌། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྒྲས་ཟིན་བརྗོད་བྱའི་དོན་མིན་ཡང་སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དོན་སྲིད་སྲེད་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡིན་པ་ལྟར་འདི་ལ་བྱར་མེད་དེ། གསུང་བ་པོས་འདིའི་གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་འཛིན་དུ་གཞུག་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་བརྗོད་བྱ་ཅིག་བསྟན་དགོས་ལ་སྒྲས་ཟིན་ལས་གཞན་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡང་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་ཟིན་གྱི་དོན་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ལ་གནོད་པ་བསྟན་ནས་ངེས་དོན་མིན་པར་སྒྲུབ་བ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡང་ཡིན་ལ། གསུང་བ་པོའི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དང་གསུང་བ་པོའི་དགོངས་པ་མིན་ཀྱང་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་དུ་བཞག་དགོས་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྣལ་འབྱོར་སྦྱོད་
Chinese
《四百论》中说，在宣讲空性见解之前，为了调伏相续，宣说无常等四法，这与无我相似，即有我者转变为自在的无我。不退转是指进入之后，不必再转入其他乘。如果唯识宗所解释的是经的意义，那么与此不符的中观宗所解释的也是经的意义。这样，说法者就会有自相矛盾，而且也否定了经的意义。如果认为如此，那么，依靠因缘而禁止杀生，这是声闻部的意义吗？如果不是，那么大小乘的律藏在禁止杀生方面就没有差别了。如果是，那么依靠某些必要而允许杀生，这也是大乘律藏的意义，这样说法者就会有自相矛盾，如果这样说，有什么回答呢？对于应调伏的下劣根器来说，杀生是永远不允许的。对于大乘的某些差别来说，允许杀生是说法者的意图，因此没有矛盾。如果说，对于具有大乘种性，暂时不能成为圆满宣说甚深意义之器的应调伏者的心意来说，自性成立是存在的。对于能够圆满理解甚深意义，成为堪能之器的应调伏者来说，一切法自性不成立，这有什么矛盾呢？如经中所说：“父亲和母亲被杀害。”虽然字面上的意思不是所要表达的意义，但说法者想要表达的意义是贪爱，这才是所要表达的意义，因此这方面没有问题。因为说法者想要让这里的应调伏者接受直接显示的意义。因此，这里必须显示一个所要表达的意义，而且除了字面意义之外，也没有其他所要表达的意义，因此必须表达直接显示的意义，并且通过显示对字面意义的损害来证明它不是了义，这是所希望的。因此，既是经文所要表达的意义，也是说法者的意图，以及虽然不是说法者的意图，但必须作为经文的意义来安立，这两种情况是存在的。第二种情况是，如果瑜伽行
English
In the Four Hundred, it is said that before explaining the view of emptiness, to tame the mind, the four topics of impermanence etc. are explained, which is similar to no-self, that is, those who have self are transformed into the no-self of independence. Non-retrogression means that once entered, there is no need to enter another vehicle. If the explanation by the Vijnanavada school is the meaning of the sutra, then the explanation by the Madhyamaka school, which is inconsistent with it, is also the meaning of the sutra. In this way, the speaker would have self-contradiction, and also negate the meaning of the sutra. If you think so, then, is the prohibition of killing based on conditions the meaning of the Sravaka Pitaka? If not, then there would be no difference between the Vinaya Pitakas of the Hinayana and Mahayana in terms of prohibiting killing. If it is, then allowing killing based on certain necessities is also the meaning of the Mahayana Vinaya Pitaka, so the speaker would have self-contradiction. If you say so, what is the answer? For those who should be tamed with inferior faculties, killing is never allowed. For some differences of the Mahayana, allowing killing is the intention of the speaker, so there is no contradiction. If you say that, for the mind of those who should be tamed who have the Mahayana nature but are temporarily not suitable vessels for fully explaining the profound meaning, self-establishment exists. For those who should be tamed who are able to fully understand the profound meaning and become suitable vessels, what contradiction is there in the fact that all dharmas are not self-established? As it is said in the sutra, "Father and mother were killed." Although the literal meaning is not the meaning to be expressed, the meaning that the speaker wants to express is craving, which is the meaning to be expressed, so there is no problem in this regard. Because the speaker wants to have the trainees here accept the directly shown meaning. Therefore, it is necessary to show a meaning to be expressed here, and there is no other meaning to be expressed other than the literal meaning, so it is necessary to express the directly shown meaning, and it is desirable to prove that it is not definitive by showing the harm to the literal meaning. Therefore, there are two situations: one is that it is both the meaning to be expressed by the scriptures and the intention of the speaker, and the other is that although it is not the intention of the speaker, it must be established as the meaning of the scriptures. The second situation is, if the Yoga
Tibetan
པའི་ལུགས་སུ་འཆད་ན་བྱམས་ཞུས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དམ་མི་འདོད། འདོད་ན་ཡུལ་གྱི་མདོ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ་དགོངས་འགྲེལ་བཞིན་ནོ། །མི་འདོད་ན་མདོ་དེ་ལས། བྱམས་པ་གང་ ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེ་ནི་རྫས་སུ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་དབང་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་ནི་རྫས་སུ་མེད་པའང་མ་ཡིན་རྫས་སུ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། ཞེས་གཞན་དབང་རྫས་ཡོད་དུ་གསུངས་ཤིང༌། གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་མིང་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་ན་མིང་གི་སྔ་རོལ་བློ་མེད་ཕྱིར་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་དགོངས་འགྲེལ་དང་མཐུན་ནོ་ཞེ་ན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྱམས་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོད་པ་ལ་སློབ་འདོད་པས་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་དེ་དག་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བསླབ་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་རྣམས་འདོགས་གཞིའི་དངོས་པོ་དང་བཅས་པར་དམིགས་ན་གཟུགས་ཞེས་སོགས་ནི་མིང་ཙམ་དུ་མི་རུང་བས་གཟུགས་སོགས་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ། དངོས་པོ་དེ་མེད་ན་མིང་དེ་ཡང་མིང་ཙམ་ཞེས་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དྲིས་ཏེ། དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་ཙམ་གྱི་སྒྲས་གཅོད་རྒྱུ་མེད་ལ་མེད་ན་མིང་འཇུག་པའི་གཞི་མེད་པས་མིང་ཡང་མེད་ཅེས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་དངོས་ པོ་ལ་གློ་བུར་དུ་མིང་བཏགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་གློ་བུར་བའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གློ་བུར་བ་ནི་འདིར་བཅོས་མའི་དོན་ཡིན་པས་རང་བཞིན་འགོག་པའོ། །འདིས་རྣམ་རིག་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་བདེན་གྲུབ་མི་འགོག་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མིང་བཏགས་པའི་ངོ་བོར་གཟུགས་སོགས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་ན་ནི། སྔར་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བར་མིང་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་སོགས་སུ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་འདོད་པའི་གཞི་གཟུགས་སོགས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོག་ནས་གཟུགས་སོགས་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་དམ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་ང་མི་སྨྲའོ་
Chinese
如果按照这种方式解释，慈氏请问品中说到的三种自性，你也同样认可吗？如果认可，那么就不应该像字面意思那样理解境的经典，而应该按照解释经文的意图来理解。如果不认可，那么在那部经中说：慈氏啊，所有遍计所执的色，都应当视作无实有。所有依他起的色，都应当视作实有，因为分别念是实有的。但不是因为它是自主产生的。所有圆成实的色，既不应视作无实有，也不应视作实有，而应当以胜义谛来区分。这样说了他性实有。当论证从色到佛陀之间的诸法仅仅是名称时，用“名称之前没有心识”等三种理证来论证，这与解释经文的意图相符。如果这样说，那么就要解释：慈氏菩萨想要学习行持般若波罗蜜多的菩萨行，所以询问从色到佛陀之间应该如何学习，回答说那些仅仅是名称。对此，如果将色等名称，连同施设的基础事物一起作为对境，那么色等就不能仅仅是名称，应该如何学习色等仅仅是名称呢？如果没有那个事物，那么那个名称也不能仅仅是名称。这样提问，意思是说，如果有意义的事物，就没有“仅仅”这个词可以限制，如果没有，就没有名称安立的基础，所以也没有名称。对此的回答是，从色到佛陀之间，是对事物临时安立的名称。意思是说，安立为名称是临时的。临时在这里是虚假的含义，因此遮止了自性。这并没有像唯识宗那样遮止色等真实成立，而是如果遮止了在色等上安立名称的体性中，色等真实成立，那么之前所说的从色到佛陀之间仅仅是名称的意图，就会变成这样：所安立的“这是色”等的体性仅仅是安立为名称，而不是所希望的基础色等仅仅是安立为名称。如果是这样，那么下面询问“色等是否以所有自性都不存在”的回答就会变成“我不是那样说的”。
English
If explained in this way, do you also agree with the three natures mentioned in the chapter of Maitreya's Questions? If you agree, then it is not appropriate to understand the sutras of the realm as they are literally, but rather according to the intention of explaining the scriptures. If you do not agree, then in that sutra it says: Maitreya, all forms of the completely imputed should be regarded as non-substantial. All forms of the other-dependent should be regarded as substantial, because discriminating consciousness is substantial. But not because it arises independently. All forms of the perfectly established should not be regarded as non-substantial, nor should they be regarded as substantial, but should be distinguished by the ultimate truth. Thus, it speaks of other-dependent as substantially existent. When proving that all dharmas from form to Buddha are merely names, it is proven by three reasons such as 'there is no mind before the name', which is in accordance with the intention of the commentary. If you say so, then it should be explained: Maitreya Bodhisattva wants to learn the practice of a Bodhisattva who practices Prajnaparamita, so he asks how to learn from form to Buddha, and the answer is that those are merely names. In this regard, if the names such as form are aimed at together with the basis of the establishment, then form etc. cannot be merely names, how should one learn that form etc. are merely names? If there is no such thing, then that name cannot be merely a name. The question is, if there is a meaningful thing, then there is no word 'merely' to limit it, and if there is not, there is no basis for the name to be applied, so there is no name. The answer to this is that from form to Buddha is the name temporarily established on things. It means that establishing it as a name is temporary. Temporary here is the meaning of artificial, therefore it prevents self-nature. This does not prevent the true establishment of form etc. as in the Vijnanavada, but if it prevents the true establishment of form etc. in the nature of establishing names on form etc., then the intention of saying that from form to Buddha is merely a name will become this: the nature of establishing 'this is form' etc. is merely established as a name, not that the desired basis form etc. is merely established as a name. If this is the case, then the answer to the question below 'do form etc. not exist with all characteristics' will become 'I do not say that'.