Tibetan
སྔར་བཞིན་གསུངས་ནས་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་གང་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུགས་འདིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དྲང་ངེས་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། འཁོར་ལོ་དང་པོར་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། གང་ཟག་ལ་ཕུང་པོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཙམ་བཀག་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དུ་མ་བཤད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་ནི་དྲང་དོན་ནོ། །དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། །དགོས་པ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བར་བསྟན་ན་ཆད་ལྟ་སྐྱེ་བས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་རགས་པའི་བདག་མེད་བསྟན་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་ཕྲ་བའི་བདག་མེད་ལ་གཞུག་པའི་དོན་ནོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པར་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་འཆིང་གྲོལ་སོགས་གཏན་མི་རུང་ཞིང་འཆིང་གྲོལ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ཁས་བླང་དགོས་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། ཞེས་མདོར་བསྟན་དུ་རང་མཚན་གྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྦྱར་དགོས་པས་དོན་གྱིས་སྦྱར་ཟིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ཡང་ཡུམ་འབུམ་པ་ལྟ་བུར་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ན་དེ་དག་རིགས་མཐུན་པའི་མདོ་སྡེ་ ཐམས་ཅད་ལ་གོ་དགོས་བས་དོན་གྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་རྩོམ་པ་པོ་གཅིག་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྗོད་བྱ་མཐུན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་མ་བྱུང་སར་འཁྱེར་དགོས་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ལས་འབྲས་དང་འཆིང་གྲོལ་སོགས་བཞག་ས་མེད་པར་འགྲོ་བ་ལ་ནི། འཁོར་ལོ་བར་པས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྟན་ན་
Chinese
如前所说，无论是哪个经部，都应领会其中的意义。那么，这种方式如何安立三转法轮的了义和不了义呢？初转法轮中所说的补特伽罗和法无自性，是了义。对于补特伽罗，仅仅遮止了与蕴和自性不相符的、独立的实有之物，而没有宣说遮止以自相成立的补特伽罗无我。对于蕴等法，宣说以自相成立，这是不了义。其意趣仅仅在于世俗存在。其必要在于，如果显示补特伽罗和法以自相空，则会产生断见，为了遣除这种断见，以及通过显示粗大的无我来调伏相续，从而引入微细的无我之义。与字面意义相违背的是，遮止以自相存在的理证。然后，在第二转法轮中，所说的补特伽罗和法在胜义中或以自相存在而空，但在世间名言中存在。因为以自相成立，则解脱等完全不可能，并且仅仅因为必须承认解脱等的缘起，所以对于能够领悟到这些以自相成立而空，缘起之义即是自性空的意义的大乘行者所说，是究竟的了义。在《般若心经》等中，即使没有直接将胜义的词语与所破对境相连，也应如实地观察五蕴自性空。简略地说，在简述中说以自相空，在广说时必须加上，因此实际上已经加上了。即使不是这样，如果像《十万颂般若经》那样加上胜义的差别，那么所有同类的经部都必须理解，因此实际上已经加上了。例如，现在一位作者所著的论典，如果出现了一个主题相同但未出现的地方，就必须带到那里。因此，对于虽然具有大乘种姓，但对于以自相成立而空，没有自性，从而没有安立业果和解脱等之处的人，如果像中转法轮所显示的那样显示，
English
As previously stated, in whatever sutra, one should comprehend this meaning therein. So, how does this system establish the definitive and provisional meanings of the three turnings of the wheel? In the first turning of the wheel, what is said about persons and phenomena being without inherent existence is definitive. For persons, merely negating an independently existing substance that is incompatible with the aggregates and characteristics, without explicitly stating the negation of a self established by its own characteristics as the selflessness of persons. For phenomena such as the aggregates, stating that they are established by their own characteristics is provisional. Its intention is merely to exist conventionally. The necessity is that if it is shown that persons and phenomena are empty of their own characteristics, nihilistic views will arise, so to avert that, and to tame the mind by showing the coarse selflessness, and then to introduce the meaning of the subtle selflessness. What contradicts the literal meaning are the reasonings that negate existence by own-characteristics. Then, in the second turning of the wheel, what is said about persons and phenomena being empty of existence in the ultimate sense or by their own characteristics, but existing in worldly conventions, is because liberation etc. are completely impossible if established by their own characteristics, and only because one must accept the dependent arising of liberation etc., it is said to the Mahayanists who can realize that these are empty of being established by their own characteristics, the meaning of dependent arising is the meaning of emptiness of inherent existence, so it is the ultimate definitive meaning. In the Heart Sutra etc., even if the term "ultimate" is not directly connected to the object to be negated, one should still correctly observe that those five aggregates are also empty of inherent existence. Briefly, it is said in the summary that they are empty of own-characteristics, and it is necessary to add it in the context of the detailed explanation, so it has already been added in meaning. Even if it is not like that, if one adds the distinction of ultimate reality, as in the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, then all sutras of the same type must understand it, so it has already been added in meaning. For example, it is like a treatise written by one author now, if a topic that is the same but has not appeared occurs, it must be brought there. Therefore, for those who have the Mahayana lineage, but for whom there is no place to establish cause and effect and liberation etc. because they are empty of being established by their own characteristics and have no inherent existence, if it is shown as taught by the intermediate turning of the wheel,
Tibetan
ཆད་ལྟ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་ནས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་ཕྲ་བའི་ཆོས་གྱི་བདག་མེད་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་དང༌། གཞན་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྦྱོད་པ་པ་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་མིང་དང་བརྡས་བཞག་མ་བཞག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་ཅི་ཡང་མེད་ལ་དོན་དམ་པའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་རུང་པར་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་དྲང་ངེས་འཇོག་ཚུལ་ནི་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་བཞག་པ་དང་མི་མཐུན་ཡང་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་དང་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་དང་མཐུན་ནོ། །གཟུངས་ཀྱི་བདག་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ་ལས། ནོར་བུ་མཁན་གྱིས་བཀྲུ་བ་གསུམ་དང་ཕྱི་ བ་གསུམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་དཔེས། རྒྱལ་བས་ཀྱང་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་མི་སྡུག་པ་ཡིན་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགལ་བ་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཏམ་གྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་གཏམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ཅན་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་མཉམ་དུ་ཞུགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སྦྱིན་གནས་བླ་ན་མེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་འཁོར་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་དང་དོན་མི་གཅིག་སྟེ། འདི་ནི་གང་ཟག་གཅིག་དང་པོར་ཐེག་དམན་དུ་ཁྲིད་དེ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་ལ་བཙུད་ནས་མཐར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ་ཆོས་འཁོར་གསུམ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གདུལ་བྱ་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། མདོ་འདི་ཐེག་དམན་རྣམས་ཀྱང་མཐར་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིམ་པ་ དང་པོ་གཉིས་ཀ་ཐེག་དམན་དུ་ཁྲིད་པ་ཡིན་པས་དང་པོའི་སྐབས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི།
Chinese
为了避免产生巨大的断见，以及为了在宣说粗品的法无我之后，通过调伏自相续而进入细品的法无我，所以第一个是自性，另外两个是名言，因为瑜伽行者认为在名称和术语的安立与不安立上存在差别，所以才说了以自己的体性存在与不存在。对于字面意义的损害是，如果人与法在胜义中不成立，则没有任何理证的损害；如果在胜义或自性中成立，则因果等一切安立都不可能，这些都是中观论典中所说的。这种安立正确定与非正确定的方式，虽然与《解深密经》所安立的不同，但与《三摩地王经》和《无尽慧经》所说的一致。在《持咒自在王所问经》中说：例如，珠宝匠人通过三次清洗和三次擦拭，逐渐净化珠宝。同样，如来也知道未清净的有情界，通过宣说无常、痛苦、无我、不净的生起之语，使对轮回感到厌烦的人们生起厌离心，并安立于正法调伏中。在那之后，通过宣说空性、无相、无愿之语，使他们领悟如来之语的意趣。在那之后，通过宣说不退转法轮之语和三轮清净之语，使这些有情进入佛的境界。这些具有各种根性和自性的有情，一同进入并领悟如来法性，因此被称为无上布施处。这段话与三次法轮的意义不同，因为这是首先将一个人引导至小乘，然后安置于成佛的大乘境界，最终获得佛果的次第。而三法轮是针对大乘和小乘的不同根器的所化而说的。正如《摄诸经论》中所说：此经也引导小乘者最终进入大乘并成佛，因此被引用来证明最终只有一个乘。因此，前两个次第都是引导至小乘，所以最初的无我是：
English
In order to avoid the arising of great nihilistic views, and in order to lead to the subtle selflessness of phenomena after having taught the gross selflessness of phenomena and disciplined the mindstream, the first is self-nature, and the other two are nominal. Because Yogacarins consider that there is a difference in whether names and terms are established or not, they say that they exist or do not exist by their own characteristics. The harm to the literal meaning is that if persons and phenomena are not established in the ultimate sense, then there is no harm from any reasoning; if they are established in the ultimate sense or by their own characteristics, then all establishments such as cause and effect are impossible, as stated in the Madhyamaka treatises. This way of establishing definitive and interpretable meanings, although it does not agree with what is established by the Samdhinirmocana Sutra, it does agree with what is taught by the Samadhiraja Sutra and the Akshayamati Sutra. In the Dharanimandalasvararajapariprccha Sutra, it says: For example, just as a jeweler gradually purifies a jewel by washing it three times and wiping it three times, so too, the Tathagata, knowing the impure realm of sentient beings, causes those who are disgusted with samsara to arise with revulsion by speaking of impermanence, suffering, selflessness, and impurity, and establishes them in the Dharma-vinaya. After that, by speaking of emptiness, signlessness, and wishlessness, he causes them to comprehend the meaning of the Tathagata's words. After that, by speaking of the irreversible wheel and the three wheels of complete purity, he causes those sentient beings to enter the realm of the Buddha. These sentient beings with various faculties and natures enter together and comprehend the Tathagata's Dharma-nature, and are therefore called the unsurpassed field of generosity. This passage is not the same in meaning as the three turnings of the wheel of Dharma, because this is the order of first leading a person to the Hinayana, then placing them in the Mahayana realm of Buddhahood, and finally attaining Buddhahood. The three wheels of Dharma are spoken for the sake of taming beings of different dispositions of the Mahayana and Hinayana. As it says in the Compendium of Sutras: This sutra also leads Hinayana practitioners to eventually enter the Mahayana and attain Buddhahood, therefore it is cited to prove that ultimately there is only one vehicle. Therefore, since the first two stages lead to the Hinayana, the selflessness of the first stage is: