Tibetan
མ་པས་རང་རྒྱུད་བྱ་མི་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཟློག་ཕྱོགས་ལ་གནོད་བྱེད་མང་དུ་བསྟན་ནས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཕྱེ་ལ། ། བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་འདོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ་རང་རྒྱུད་འགོག་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཤིག་གསུངས་སོ། །ལེགས་ལྡན་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་རང་ཉིད་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་མི་ལེན་མི་མཐུན་སྙམ་པ་མི་འདུག་གི་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན་པ་འོས་མེད་དུ་བྱས་བའི་ལུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །དེའི་གནད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་གཉིས་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་རང་བཞིན་འགོག་པའི་དགག་བྱ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་མི་བཞེད་དོ། །ལེགས་ལྡན་གྱི་རྗེས་འབྲང་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་གྱི་རྒྱུས་འདུག་པས། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་བཀག་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཟླ་བས་ལེགས་ལྡན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་རྣམས་འཇུག་མི་འཇུག་གི་བཤད་པ་འོང་རྒྱུར་སྣང་ཞིང༌། ཞི་བ་འཚོ་དཔོན་སློབ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཟླ་བས་རང་རྒྱུད་བཀག་པའི་སྐྱོན་སྤོང་མཛད་རྒྱུར་སྣང་ཡང་མ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བཀག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཆེས་འཐད་པ་དང་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དགག་བྱ་དེ་འགོག་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་ལ་ཕྲ་བའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་སྣང་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ འགོག་པ་འདི་རིགས་པ་ཕྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ལ་པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅིག་ཡོད་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་འཐད་ནའང་དེ་མེད་པས་རང་རྒྱུས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལ་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་རྟགས་སུ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་པར་སྔར་རྒོལ་གིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེའི་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་དེར་ཐག་བཅད་ཀྱང་སླུ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འགོག་པར་མི་རིགས་ཏེ་དེས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་པར་རང་གིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞན་སེམས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་གནོད་བྱེད་བསྟན་
Chinese
玛巴显示了许多不能成立自续的论证和对立面的损害，从而开创了车派的传统。 在《百论》的注释中，也在遮止论师法护的观点时，简略地讲述了遮止自续的方式。 对于勒丹来说，似乎并不认为佛护和自己是否承认自续存在不一致，而是认为不应该承认自续。 由此关键在于，他们也不认为自己和佛护在法与补特伽罗上，对于遮止自性的遮止对象也有差别。 勒丹的追随者观世音禁行者有《明句论》的传承。 因此，在《智慧灯》中解释遮破佛护时，月称对勒丹的责难是否适用，似乎会有相关的阐述。 寂护师徒等似乎也会对月称遮止自续的过失进行辩护，但实际上并没有这样做。 总的来说，两位论师都认为，以自性成立，即使在名言中也被遮止的无自性，对于因果等一切建立都非常合理，并且也必须承认超越世间和不超越世间的缘起，以缘起的理由来遮止所遮止的对象，这些道理似乎是所有道理中最深奥和精微的。 其中，遮止自续似乎是更为精微的道理。 一些班智达说，如果存在通过量成立的能立和周遍，那么自续的理由是可以成立的，但由于没有这些，所以自续是不成立的。 对于此，认为敌论者和自论者双方都需要以量成立作为理由是不合理的。 因为敌论者以量成立，是先前自论者所不知道的，因为无法通过其表示来了解他人心中的差别。 自己以量成立也是不知道的，因为即使在那里确定，也可能存在欺骗。 这是非常不合理的，如果那样的话，通过他人承认的方式也不能进行遮止，因为自己不知道他是否那样认为，因为无法了解他人之心。 自己显示损害
English
Mapa showed many proofs that the Svātantrika cannot be established and harms to the opposite side, thus initiating the tradition of the chariot. In the commentary on the Śataśāstra, there is also a brief explanation of how to refute the Svātantrika when refuting the views of the teacher Dharmapāla. For Lekden, it does not seem that there is any disagreement between Buddhapālita and himself as to whether or not to accept the Svātantrika, but rather that it seems that the Svātantrika should not be accepted. The key to this is that they do not consider that there is any difference between themselves and Buddhapālita in terms of the object of negation, which is the negation of inherent existence in phenomena and persons. Lekden's follower, Avalokiteśvara the Ascetic, has the lineage of the Prasannapadā commentary. Therefore, in the context of the explanation of refuting Buddhapālita in the Wisdom Lamp, it seems that there will be an explanation of whether or not the criticisms of Lekden by Candrakīrti apply. Śāntarakṣita and his disciples also seem to have defended against the faults of Candrakīrti's refutation of the Svātantrika, but they did not actually do so. In general, both teachers consider that the absence of inherent existence, which is established by its own characteristics and is negated even in conventional terms, is very reasonable for all establishments such as cause and effect, and that it is also necessary to definitely accept dependent arising that transcends or does not transcend the world. The reasons for negating the object of negation by the very reason of dependent arising seem to be the ultimate in the profound and subtle of all reasons. Among them, the refutation of the Svātantrika seems to be a more subtle reason. Some paṇḍitas say that if there is a sign and pervasion that establish the object to be proven through valid cognition, then the Svātantrika's sign is valid, but since there are none of these, the Svātantrika is not valid. It is unreasonable to consider that both the proponent and opponent need to have a sign established by valid cognition. Because the opponent's establishment by valid cognition is not known to the proponent beforehand, because the difference in the minds of others cannot be known through its expression. One's own establishment by valid cognition is also not known, because even if it is determined there, deception is possible. This is very unreasonable, because if that were the case, it would not be reasonable to refute through the acceptance of others, because one does not know whether he thinks that way, because one cannot know the minds of others. One shows harm.
Tibetan
ནས་འགོག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་གནོད་བྱེད་དུ་ཐག་བཅད་ཀྱང་སླུ་བ་སྲིད་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཚང་མང་གི་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་རྟོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མ་རྟོགས་སོ། །རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མི་རྟོགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་རིགས་པའི་གཞུང་ལས་ཁྱབ་བ་འགྲུབ་ཚུལ་བཤད་པའི་དོན་ལོག་ པར་བཟུང་ནས་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚང་མང་གི་སྟེང་དུ་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚང་མང་གི་དུ་ཡོད་ལ་ཚང་མང་གི་མེ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ་བར་སྒྲུབ་པ་གཞུང་གི་དོན་གཏན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ལ་ལ་ཚང་མང་གི་དུ་བ་ཡོད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཚང་མང་གི་མེ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལ་ལ་དུ་ཡོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་མེ་ཡོད་པའི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ན་རྟགས་སུ་གང་བཟུང་བ་ལ་ཆོས་སུ་བཟུང་བ་དེས་ཁྱབ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡང་སྔར་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚང་མང་ནི་དུ་ཡོད་ལ་མེ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་གཞི་དང་ཁྱབ་པ་ནི་དེར་ངེས་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཁྱེད་འདོད་པ་ལྟར་ཡིན་ན་ཁྱབ་པ་དེ་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་ངེས་པའི་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཟུར་པ་ཅིག་སྟོན་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་བུམ་པའི་བྱས་པ་ལ་བུམ་པའི་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་སྒྲུབ་པ་ག་ལ་ཡིན། ཡུལ་དུས་འདིའི་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ཞེས་སོགས་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ཙམ་ལ་མེ་ཡོད་དང་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཁྲུལ་བ་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལོག་པར་མ་འཛིན་ཅིག །དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྡོག་པ་གཅིག་པའི་དཔུང་འཕུལ་འདོད་པ་ནི་ཆུས་ཁྱེར་བས་རྩྭ་ཕུང་དྲུང་ ཕྱུངས་ལ་འཇུ་བ་དག་འདྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་སམ་འཛིན་སྟངས་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་བཀག་ནས་མ་དཔྱད་པ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཚད་མ་འཇོག་ཅིང༌། བཀག་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་ལུགས་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་མི་འདོད་ཅིང་ཕ་རོལ་པོས་འདོ
Chinese
因此，反驳也是不合理的，即使断定为损害，也可能存在欺骗。之所以说周遍不是由量成立的原因是，现量无法了知厨房的烟有火的周遍，也无法了知一切处时的烟有火的周遍。比量也无法了知存在于一切处时的相，被所立的法周遍，因此仅仅是世间人的承诺就能成立周遍，而不是由量成立，他们这样说。这也很不合理，因为这是曲解了理学中阐述成立周遍的方式而进行反驳。比如，在厨房上成立烟有火的周遍，并不是成立厨房的烟有厨房的火的周遍，这完全不是论典的本意。如果那样的话，那么具有烟的啦啦，就会以厨房有烟的相，成立厨房有火，因为在啦啦的烟的相成立火的周遍时，凡是作为相而执取的，就以作为法而执取的那个成立周遍，并且成立的方式也和之前一样。因此，厨房是烟有火的周遍的确定之基，而周遍是在那里确定的原因，如果像你所认为的那样，那么请指出周遍在哪个基上确定的，一个单独的例子法。同样，以所作的相成立声无常的周遍，在瓶子上成立，难道是瓶子的所作被瓶子的无常周遍吗？不区分此处时的烟和所作等等处时的差别，仅仅以烟和所作成立火有和无常的周遍，这才是唯一在一切处时都不会错乱，必定确定的方法，因此不要对此产生邪见。因此，追随这个理路，想要推动唯一反体的军队，就像被水冲走的人抓住被连根拔起的草堆一样。同样，遮止了事物自力或执持方式上不迷惑的量，而安立了未经观察的世间共称的量，并且为了使遮止的过失不落到自己身上，其理由是不承认自己的宗派能经受理性的观察，并且是他人所施加的。
English
Therefore, refuting is also unreasonable, even if it is determined to be a harm, there may still be deception. The reason why pervasion is not established by valid cognition is that manifest cognition cannot cognize the pervasion of smoke having fire in the kitchen, nor can it cognize the pervasion of smoke having fire in all places and times. Inference also cannot cognize that the sign existing in all places and times is pervaded by the dharma to be proven, so it is only the commitment of worldly people that establishes pervasion, not by valid cognition, they say. This is also very unreasonable, because it is refuting by distorting the meaning of how pervasion is established in the science of reasoning. For example, establishing the pervasion of smoke having fire on the kitchen is not establishing the pervasion of kitchen smoke having kitchen fire, which is completely not the intention of the treatise. If that were the case, then Lala, which has smoke, would establish that the kitchen has fire with the sign that the kitchen has smoke, because when the sign of smoke in Lala establishes the pervasion of having fire, whatever is taken as the sign, the pervasion is established by that which is taken as the dharma, and the way of establishing it is the same as before. Therefore, the kitchen is the basis for determining the pervasion of smoke having fire, and pervasion is the reason for determining it there. If it is as you think, then please point out a separate example of the subject of dharma on which the pervasion is determined. Similarly, establishing the pervasion of sound being impermanent with the sign of being made, establishing it on the pot, is it the pot's being made pervaded by the pot's impermanence? Without distinguishing the difference between the time and place of this smoke and being made, etc., only establishing the pervasion of fire and impermanence with just smoke and being made is the only way to be sure that there will be no confusion in all places and times, so do not have wrong views about this. Therefore, following this line of reasoning, wanting to push the army of the single opposite is like a person swept away by the water grabbing a clump of grass that has been uprooted. Similarly, they block the valid cognition that is not confused about the self-power of things or the way of holding them, and establish the worldly renowned valid cognition without examination, and the reason why the fault of blocking does not fall on themselves is that they do not admit that their own system can withstand rational examination, and it is imposed by others.