Tibetan
གས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཁོ་ནའོ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁོ་ནར་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གཞི་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་སོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་ན་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་གང་དག་གཞན་ཀྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་དང་གོ་བོ་ཉིད་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པར་འདོད་པའི་ལུགས་སོ། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་དེ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ག་ལ་སྐུར་འདེབས་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བཟུང་ན་ཡང་གཞན་དབང་ལ་སྐུར་འདེབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྐུར་འདེབས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་འགག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མ་གྲུབ་ན་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ལུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སོགས་གང་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཤེ་ན། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ གཟོད་མ་ནས
Chinese
仅仅是寂静的。从最初开始就是寂静的。自性上完全是寂灭的，像这样对于法的意义，仅仅执着于字面意义。那些以那个为基础，就会获得对一切法视为无有和视为无相，获得视为无有和视为无相之后，也会以一切相来诽谤一切法。也会诽谤诸法的遍计所执相，也会诽谤诸法的依他起相和圆成实相。那是什么原因呢？胜义谛啊！像这样，如果存在依他起相和圆成实相，那么遍计所执相也会被完全了解。对于那些将依他起相和圆成实 相视为无相的人来说，他们也诽谤了遍计所执相。因此，他们被称为诽谤了所有三种相。这样说。所谓执着于意义的字面意义，是指在显示无自性的经部中，所说的“一切法在胜义谛中自性空，以及体性空和自相空”等等，像那样按照所显示的那样执持，就是想要执着于字面意义的宗派。将依他起和圆成实的相视为无相，是指认为那两者不是以自相成立。那是什么原因呢？从那句话以下，显示了成为诽谤所有三种自性的理由。如果按照所说的自相没有生和灭那样执持，也会变成诽谤依他起，因此要知道也会变成诽谤另外两个。如果生灭不是以自相成立，就会变成没有生灭的宗派。第二是，如果无自性的道理是那样，那么没有生等等是考虑到什么而说的呢？这是考虑到第一和最后的无自性而说的。那又是什么呢？第一是《解深密经》中说：对于那个相无自性，考虑到那个，我说一切法不生不灭，
English
It is only peaceful. From the very beginning, it is only peaceful. By nature, it is completely extinguished, like this, regarding the meaning of the Dharma, one clings only to the literal meaning. Those who, based on that, will attain viewing all dharmas as non-existent and viewing them as without characteristics, and having attained viewing them as non-existent and without characteristics, will also slander all dharmas with all characteristics. They will also slander the imputed characteristics of dharmas, and they will also slander the dependent characteristics and the perfectly established characteristics of dharmas. What is the reason for that? O noble ultimate truth! Like this, if there exist dependent characteristics and perfectly established characteristics, then the imputed characteristics will also be completely understood. For those who regard the dependent characteristics and the perfectly established characteristics as without characteristics, they have also slandered the imputed characteristics. Therefore, they are called slanderers of all three characteristics. So it is said. The term "clinging to the literal meaning of the meaning" refers to the sutras that show the absence of inherent existence, such as "all dharmas are empty of inherent existence in the ultimate truth, and empty of essence and empty of self-characteristics," and holding onto them as they are shown is the tenet of those who want to cling to the literal meaning. Seeing the characteristics of dependence and perfect establishment as without characteristics means viewing those two as not established by their own characteristics. What is the reason for that? From that point onwards, it shows the reason for becoming a slander of all three inherent existences. If one holds onto it as it is said that there is no arising and ceasing by self-characteristics, it will also become a slander of dependence, so it should be known that it will also become a slander of the other two. If arising and ceasing are not established by self-characteristics, it will become a tenet of no arising and ceasing. The second is, if the reasoning of the absence of inherent existence is like that, then what is meant by saying that there is no arising, etc.? This is said with regard to the first and last absence of inherent existence. What is that? The first is said in the Saṃdhinirmocana Sūtra: Regarding that characteristic absence of inherent existence, considering that, I said that all dharmas are unborn and unceasing,
Tibetan
་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་ཡིན། མ་སྐྱེ་བ་དང་མ་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཡིན་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མ་གྲུབ་པ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་འགག་ཡོད་ན་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་གཞན་དབང་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་འགག་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ནོ། །སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་ཏེ་མྱ་ངན་ནི་འདིར་ཀུན་ཉོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས༌། ཡང་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དུས་ལ་རྒྱ་ནག་གི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་དོ། །འོ་ན་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གཞི་གསུམ་ག་ལ་མཛད་ནས་སྐྱེ་བ་སོགས་མེད་པའི་གཞི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་བར་པ་ལ་མི་མཛད་པ་དང༌། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད
Chinese
寂静自性即是完全的寂灭，这样宣说了。那是什么缘故呢？胜义谛真实殊胜。如此，凡是以自性而无者，即是无生；凡是无生者，即是无灭。凡是无生和无灭者，那些从本以来就是寂静的；从本以来就是寂静者，即是自性完全的寂灭。凡是自性完全的寂灭者，对于他来说，没有任何少许需要再次寂灭的，这样说了。因为在遍计所执上安立无生灭的理由是自性不成立，所以如果存在生灭，则表明自性成立，并且也在依他起上显示了以自性成立的生灭。远离生灭即是非为，因为不能成为一切烦恼之法，所以显示了从本以来就是寂静和自性寂灭，寂灭在这里是一切烦恼的缘故。第二，又在《解深密经》中说：又，就胜义谛无自性性以法无我来区分而言，我说一切法无生无灭，从本以来就是寂静，自性即是完全的寂灭。那是什么缘故呢？如此，胜义谛无自性性以法无我来区分，仅仅是恒常恒常之时和坚固坚固之时安住。那是诸法的法性，非为，远离一切烦恼。恒常恒常之时和坚固坚固之时，法性以其自身的方式安住，凡是非为者，因为是非为的缘故，即是无生和无灭。那是远离一切烦恼的缘故，从本以来就是寂静和自性的完全寂灭，这样说了。恒常恒常之时是先前先前的时刻，坚固坚固之时是之后之后的时刻，在中国的大疏中这样解释。那么，在这里，在三个无自性的基础上进行，为什么不在生等不存在的基础上，不在中间的无自性上进行呢？并且，在《摄大乘论》中也说：在遍计所执的自性上，体性自性
English
It is taught that peaceful self-nature is complete nirvana. What is the reason for this? The ultimate truth is truly sublime. Thus, whatever is without its own nature is unborn; whatever is unborn is unceasing. Whatever is unborn and unceasing is inherently peaceful; whatever is inherently peaceful is naturally completely extinguished. For that which is naturally completely extinguished, there is nothing whatsoever to be further extinguished, it is said. Because the reason for the absence of arising and ceasing in the conceptual is the non-establishment of its own nature, it is also shown that if there is arising and ceasing, then its own nature is established, and that in dependence on others, there is arising and ceasing that is established by its own nature. Being free from arising and ceasing is unconditioned, and because it cannot be a completely afflicted dharma, it is taught that it is inherently peaceful and naturally extinguished, because here, extinction is complete affliction. Secondly, in the Explanation of Intent it also says: Again, with regard to the ultimate truth of no-self-nature, distinguished by the absence of self in phenomena, I have taught that all phenomena are unborn, unceasing, inherently peaceful, and naturally completely extinguished. What is the reason for this? Thus, the ultimate truth of no-self-nature, distinguished by the absence of self in phenomena, is only that which abides in permanence at all times and in steadfastness at all times. That is the dharma-nature of all dharmas, unconditioned, free from all afflictions. At all times of permanence and at all times of steadfastness, the dharma-nature abides in its own form, and whatever is unconditioned, because it is unconditioned, is unborn and unceasing. That is because it is free from all afflictions, it is inherently peaceful and naturally completely extinguished, it is said. The time of permanence is the earlier and earlier time, and the time of steadfastness is the later and later time, as explained in the Great Commentary of China. So, here, on what basis are the three no-self-natures made, and why is the basis of no birth etc. not made on the intermediate no-self-nature? And, in the Summary of the Great Vehicle it is also said: On the nature of the conceptual, the characteristic nature.