Tibetan
མ་སྣང་བ་ལས་དགོངས་འགྲེལ་དང་ལང་གཤེགས་དང་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་སོགས་ལས་ཕྱི་རོལ་བཀག་ནས་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་སེམས་ལ་རང་བཞིན་མ་བཀག་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅིག་ཅར་དུ་རྟོག་མི་ནུས་པ་རིམ་གྱིས་བཀྲི་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་མདོ་དེ་དག་ལས་ཅིག་ཅར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོག་ནུས་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་བཤད་པ་དང་སྔ་མ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་ཆ་ཕྱེ་ནས་མདོའི་དོན་དུ་འཇོག་གོ །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོའི་གཞུང་འགྱུར་བ་རྣམས་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གསལ་བར་མ་བྱུང་ཡང་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་མདོའི་དོན་མིན་པར་དབུ་མའི་དོན་ དུ་འགྲེལ་བའི་ལམ་སྲོལ་འདི་ནི་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཞིབ་ཏུ་ནི་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་བཤད་དོ། །ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་འགྲེལ་ཚུལ་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དང་གསུང་རབ་འགྲེལ་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་འགོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་ན། འོ་ན་དེ་ཙམ་མིན་པའི་བདེན་པ་དང་ཡང་དག་པ་དང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དགག་བྱ་དེ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། འདིར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་འཛིན་ལུགས་སམ་དེས་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་གཟུངས་བའི་དགག་བྱའི་སྤྱི་ལེགས་པོར་མ་ཤར་བར་དེ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་ཅེས་པའི་བརྡ་འཇགས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་གནོད་པ་འདི་ཡོད་དང་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འདིའོ་ཞེས་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་དོན་ལེགས་པོར་མི་གོ་བས་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་ས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཏེ་བརྟགས་པར་བྱ་བ་དང་གོ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དམ་པ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བསྡུ་བ་ནི་དེ་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་དོན་ཏེ་ རྣམས་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཡིན་པས་དམ་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པ་སྟེ་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དོན་དམ་པ་དེ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པའོ་ཞེས་གསུམ་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཏེ་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདིར་དེ་དམ་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་བཟུང་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱང་དེར་འདོད་དགོས་ཀྱི་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཁོ་ན་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་དང་གཞན་དག་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་གཞི་དེ་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནི་གཞི་དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོར་མེད་པ་སྟེ་དེས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་གི་སྐོར་ནས་དེ་ལས་གསལ་བ་མ་བཤད་ལ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྐོར་དང་དབུ་མ་རྒྱན་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་ངོས་བཟུང་བ་མི་སྣང་ངོ་། །དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིའི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དང་བརྒྱུད་པས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་དེ་དེ་དག་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་སོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་སྐྱེ་བར་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཤེས་རབ་གསུམ་ནི་ཡུལ་དོན་དམ་ཡིན་པས་དོན་དམ་དུ་བཏགས་ནས་བཤད་ལ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་སྐྱེ་བར་མ་གྲུབ་པས་དེའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་མ་སྐྱེས་པར་བཤད་ཅིང༌། བདག་མེད་གཉིས་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པས་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤོང་འདོད་པས་རྟོགས་བྱའི་ཆེད་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཏེ་ཡུལ་ཡིན་པས་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་པར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་ཡང་རིགས་ཤེས་ལ་བྱས་ནས་དེའི་དབང་གིས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་མིན་པ་ད
Chinese
从《解深密经》、《楞伽经》和《宝积经》等经典中，在遮止外境而成立唯识宗义的一些场合中，没有遮止心之自性，是因为考虑到不能一下子领悟一切法无自性，需要逐渐引导的那些人的想法，而作出的开示。因此，那些经典中，既有为能一下子领悟一切法无自性的所化众生宣说的内容，也有上述两种情况，所以要加以区分，作为经典的要义来安立。寂护论师的论著译本中，虽然没有像之前所说的那样明确地确定三种自性，但两位论师的观点是一致的。《解深密经》中所说的三种自性的意义，瑜伽行派我所解释的并非经典的要义，而是作为中观的意义来解释的这种传统，是善护开创的，详细内容在《中观光明论》中有阐述。如果详细了解这两种方式的经论解释方法，就能了解大车轨师们的理路变化和多种圣典解释方法。第四部分分为两点：确定以理智破斥的对象，以及如何破斥它。第一点是：如果仅仅将诸法具有自身特性的自性，作为名言而认可，那么，对于并非仅仅如此的，所谓真实、正确和胜义成立的破斥对象，你认为是什么样的呢？在此，对于执着实有成立等的执着方式，或者通过它所执着的对象，如果没有清晰地认识到破斥对象的总体，仅仅依靠“不可能成立那些”这样的约定俗成，即使说了再多“如果那样成立，就会有这些过失，以及不成立的理由是这些”，也无法很好地理解其含义，因此，确定破斥对象非常重要。例如，在解释“地等并非胜义中产生的自性”时，《正理之火论》中说：“‘义’是指需要了解的事物，因此‘义’是需要考察和理解的同义词。‘胜’是‘殊胜’一词的声音。‘胜义’的组合是，它既是义，又是殊胜的，所以是胜义。或者说是殊胜的义，即 无分别智殊胜的
English
From scriptures such as the Samdhinirmocana Sutra, the Lankavatara Sutra, and the Ratnakuta Sutra, in some instances where external objects are refuted and the Yogacara doctrine is established, the self-nature of the mind is not refuted. This is because it is taught in accordance with the thinking of those who cannot realize the absence of self-nature in all phenomena all at once, but need to be guided gradually. Therefore, those sutras contain both teachings for sentient beings who can realize the absence of self-nature in all phenomena all at once, and the two aforementioned situations. Thus, they should be distinguished and established as the essential meaning of the sutras. Although the translated works of Master Shantarakshita do not explicitly establish the three natures as previously explained, the views of both masters are the same. The meaning of the three natures as explained in the Samdhinirmocana Sutra, as I, a follower of Yogacara, have explained, is not the essential meaning of the sutra, but rather this tradition of explaining it as the meaning of Madhyamaka was initiated by Lekdenjé (Śilabhadra). The details are explained in the Madhyamaka Aloka. If one understands the methods of interpreting sutras and commentaries in these two ways in detail, one will understand the logical variations of the great chariot masters and the various methods of interpreting the scriptures. The fourth part has two aspects: identifying the object to be refuted by reasoning, and how to refute it. The first is: If you only accept that phenomena have their own characteristic nature as a mere convention, then what do you think is the object of refutation that is said to be truly, correctly, and ultimately established, which is more than just that? Here, without clearly understanding the general object of refutation, such as the way of clinging to things as truly established, or the object clung to by it, merely relying on the conventional understanding that "it is impossible to establish those things," even if one says a lot about "if it were established in that way, there would be these faults, and these are the reasons why it is not established," the meaning cannot be well understood. Therefore, it is very important to identify the object of refutation. For example, in the commentary on "earth and so on are not the nature of arising in ultimate truth," the Trikaya-ibharava says: "'Meaning' (artha) refers to what needs to be understood, therefore 'meaning' is a synonym for what needs to be examined and understood. 'Supreme' (dama) is the sound of the word 'excellent'. The combination 'ultimate meaning' (paramartha) is that it is both meaning and excellent, so it is ultimate meaning. Or it is the excellent meaning, that is, the excellent non-conceptual wisdom.
Chinese
之义，故为胜义。又或与胜义相符，即证悟胜义并随顺之智慧，以其具有胜义，故与胜义相符，如是所说之三者，后者乃是此处之义，如《正理焰》中云：胜义有二种，其中一种是无有显现作用而入之出世间无漏无戏论者。第二种是，具有显现作用而入之，随顺福德与智慧之资粮，清净之世间智慧，即具有戏论者。此处以此作为立宗之差别而执持，故无过失，如是宣说，故胜义抉择之理智亦须如是承许，而非仅是圣者后得之理智。如是，中观派及其他宗派所说之有无抉择之所依，彼于胜义中无有之义，即是彼所依于胜义抉择之理智前无有，即彼未成立之义。此论师之著作方面，未说比此更明显者，且于论师智藏之二谛方面，及《中观庄严论》自释及合释中，亦未见有明显认定者。《中观光明论》中云：真实义之听闻，与思惟，及修习所生之所有智慧，皆是无倒错之境，故称为胜义，以此之故为胜义。现量与比量所作之差别是有的，以彼等之思惟力故，知晓此等事物皆是无生。因此，如是说，胜义中无生，即是此等未由真实之智慧成立为生，如是宣说。如是，三种智慧以境是胜义故，而安立为胜义，又未由真实之智慧成立为生，故以彼之思惟力故，宣说为无生，二无我既具正理，故亦是殊胜，且欲遣除障碍故，为证悟之目的而追求，且殊胜智慧是无倒错之义，即境，故宣说为胜义自性。如是，真实亦安立于理智上，以彼之力故，是无自性，而非名言之识。
English
Therefore, it is the meaning of "supreme." Or, it is in accordance with the ultimate meaning, that is, the wisdom that realizes the ultimate meaning and follows it, because it possesses the ultimate meaning, it is in accordance with the ultimate meaning. Among the three things mentioned, the latter is the meaning of the context, as it is said in the Blaze of Reasoning: "The ultimate meaning is of two kinds. One is the transcendental, uncontaminated, and non-elaborate that enters without manifest activity. The second is the mundane wisdom that enters with manifest activity, in accordance with the accumulation of merit and wisdom, and is pure, that is, with elaboration. Here, it is held as the distinction of what is vowed, so there is no fault." It is said that the reasoning consciousness that examines the ultimate meaning must also be accepted there, and not only the reasoning consciousness of the subsequent attainment of the noble ones. Thus, the basis for examining existence and non-existence by the Madhyamikas and others, the meaning of "that is not ultimately existent," is that the basis is not existent in the face of the reasoning consciousness that examines the ultimate meaning, that is, it is not established by it. Regarding the writings of this teacher, nothing more clear than that has been said, and it does not seem that there is a clear recognition in the two truths of the teacher Yeshe Nyingpo, and in the Ornament of the Middle Way with its auto-commentary and combined commentary. In the Light of the Middle Way, it says: "All the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating on the true meaning is called ultimate because it has an unerring object. Therefore, it is ultimate. There is a difference made by direct perception and inference, because by the power of their thought, they know that all these things are unborn. Therefore, it is said that there is no birth ultimately, which means that these are not established as being born by true wisdom." Thus, the three wisdoms are named and explained as ultimate because their object is ultimate. And because they are not established as being born by true wisdom, they are explained as unborn by the power of their thought. The two selflessnesses are also supreme because they possess reason, and because they desire to abandon obscurations, they are sought for the purpose of realization, and supreme wisdom is the unerring meaning, that is, the object, so it is explained as the characteristic of the ultimate meaning. Likewise, truth is also established on reasoning consciousness, and by its power, it is without inherent existence, and not by conventional consciousness.