Tibetan
པོའི་ལུང་དྲངས་ནས་ཕྱི་རོལ་བཞེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་དག་སེམས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་བཞེད་པའོ། །མདོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཡང་གཞུང་དེའི་རང་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྱུང་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཐུན་པ་ ཡིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང༌། ཞེས་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་བདག་གི་བ་དང་གཟུང་འཛིན་རྒྱངས་ཆད་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྟོགས་ལ། བློའི་མཐུ་མི་ཆུང་བ་དང་བརྩོན་པ་ལྷག་པར་ཆེ་པས་སེམས་དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྟགས་པ་ན་དོན་དམ་པར་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་བས་དོན་དམ་པར་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ཚུལ་རྟོགས་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་རྣམ་ལོག་དང༌། །རྒྱུ་ཡང་ངེས་པར་བཀག་པ་དང༌། །སེམས་ཙམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངས་བཤད་དོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་དངོས་མེད། །སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཟུངས་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ཞེས་གསུངས་པས་བསྟན་པར་རྒྱན་དུ་བཤད་ལ། ཚིགས་བཅད་སྔ་མས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱི་སྐྱེ་མེད་དང༌། གཉིས་པས་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་བསྟན་ པར་དེའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་གསུངས་སོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱིས་སྟོང་བས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཇུ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེ་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་དོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཉིད་འཐོབ། ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་མགོན་པོ་ཀླུབ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པར་འཆད་དགོས་ན་དེའི་གཞུང་གང་གིས་བསྟན་པར་འདོད་ཅེ་ན། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། འདིར་ཡང་གསུངས་པ། འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །འགག་པ་འགྱུར་བའང་ཅི་ཡང་མེད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་བ་དག །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་
Chinese
引用经文来确立外境存在的观点，就像之前所说的那样。其他所谓的“心”，是他们自己的观点。依据哪部经而如此行事呢？也是在那部经的自释中说：如果这样做，就与《密集布置经》和《意趣决定解说》等经中所出现的一切相符。 《楞伽经》中也说：外境色不是存在的，自己的心显现为外境。认为这样阐述得很好。如是说。像这样，依靠唯识的道理，以微小的努力就能证悟人无我和我所，以及能取所取完全分离等无自性。不小的智慧和特别大的精进，如果以一和多的自性来观察那个心，就不能在胜义中见到心要，因此在胜义中证悟舍弃一切边的中观之理。《中观庄严论》中说：依靠唯识，应当了知外境无实有，依靠此理，也应当了知彼极无我。如是说。这也是《楞伽经》中说：因和缘是颠倒，因也必定遮止，唯识的安立，我说为无生。诸事物的外部事物不存在，心也不是完全执取，为了舍弃一切见，是无生的体性。如是说，在《庄严经》中阐述，第一段偈颂阐述了唯识宗的无生，第二段阐述了中观宗的无生，在那部论的解释中如是说。在名言中，由于空于外境，是唯识的道理，在胜义中，一切法无自性的道理，通过这二者的途径，能够获得大乘，在那部经中说：乘坐二理之车，抓住理性的缰绳，那些人因此如实地获得大乘。那么，如果要在名言中解释外境不存在的道理是龙树菩萨的观点，那么想要知道是哪部论典阐述的呢？《中观庄严论》中说：这里也说了，于此无有任何生，无有灭坏与变异，生与灭尽是觉知
English
Quoting scriptures to establish the view that external objects exist is as previously stated. Other so-called "mind" is their own view. Which sutra is relied upon to act in this way? It is also said in the self-commentary of that scripture: If this is done, it is in accordance with everything that appears in the Dense Arrangement Sutra and the Explanation of Definitive Intentions Sutra, etc. The Lankavatara Sutra also says: External form is not existent, one's own mind appears as external. It is thought that this is well explained. Thus it is said. Like this, relying on the principle of mind-only, with little effort, one can realize the selflessness of persons and possessions, and the complete separation of grasper and grasped, etc., as being without inherent existence. With not small intelligence and particularly great diligence, if that mind is examined with the nature of one and many, one cannot see the essence in the ultimate sense, therefore, in the ultimate sense, one realizes the Middle Way principle of abandoning all extremes. The Ornament of the Middle Way says: Relying on mind-only, one should know that external objects are not real, relying on this principle, one should also know that it is extremely selfless. Thus it is said. This is also said in the Lankavatara Sutra: Cause and condition are reversed, cause is also necessarily negated, the establishment of mind-only, I have said to be unborn. External things of things do not exist, mind is also not completely grasped, in order to abandon all views, it is the characteristic of unborn. Thus it is said, it is explained in the Ornament Sutra, the first verse explains the unbirth of the mind-only school, the second explains the unbirth of the Middle Way school, as it is said in the explanation of that treatise. In conventional truth, because it is empty of external objects, it is the principle of mind-only, in ultimate truth, the principle that all phenomena are without inherent existence, through these two paths, one can attain the Great Vehicle, in that scripture it is said: Riding the chariot of two principles, grasping the reins of reason, those people therefore truly attain the Great Vehicle. Then, if one wants to explain that the principle that external objects do not exist in conventional truth is the view of Nagarjuna, then which scripture is it that one wants to know that it explains? The Ornament of the Middle Way says: Here it is also said, in this there is no birth whatsoever, there is no destruction or change, birth and destruction are all just awareness.
Tibetan
ཁོ་ནའོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ། །དེ་ཤེས་པས་ནི་འབྲལ་འགྱུར་ན། །ལོག་པར་རྣམ་བརྟགས་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་པ་འདི་དྲང་ནས་ཕྱི་དོན་མེད་པར་སྒྲུབ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མ་འདི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །ཚིགས་བཅད་དང་བོས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་ཕྱི་མས་དེ་གཉིས་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་བཞག་པས་རྣམ་ཤེས་སུ་འདུའོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ཕྱི་དོན་ཡིན་ཡང་རུང་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་སྣང་བས་ལག་པར་བརྟགས་པའོ། །འགྲེལ་བཤད་ལས་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལང་གཤེགས་ལས་དྲངས་པར་བཤད་དོ། ། ཤོག་ལྷེབ་ ༦༠༡ ནས་ ༧༠༠ བར། ཤཱནྟི་པས་འདི་གཉིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡིན་པར་བྱས་ནས་འདིས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་འདྲ་བར་བཞེད་དེ། ཞི་བ་འཚོས་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་དྲངས་པ་ལ་བསམས་པར་མངོན་ཡང་དེར་བྱེད་པ་པོ་སོ་སོས་མཛད་པ་རྒྱན་གཅིག་ལ་དྲངས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ། །ལུགས་འདིས་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོར་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་བཞེད་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྲེལ་པས་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་འདོད་པའི་དབུ་མ་པའོ། །རང་རིག་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ལ་ཀུན་གཞི་འཇོག་མི་འཇོག་གི་ཚུལ་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་མི་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མངོན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དངོས་པོར་མེད་པ་རྣམ་རྫུན་པ་ལྟར་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལཱ་བ་པས་བཀྲལ་བ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་པཎྜི་ཏ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗོ་རྗེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ལུགས་འདིས་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་དོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དམ་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཁོ་ནར་བརྗོད་ཅིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཁོ་ན་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་གཞུང་བཙུགས་པར་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་གཟུགས་ལ
Chinese
彼也。（此句为种子字，无实际意义） 说大种等，完全包含于识中，若知彼则能解脱，岂非颠倒分别？如是引证，成立外境无有。后一偈颂出自《六十正理论》。初一偈颂显示唯识，若问如何说生、有生，后一偈颂安立二者显现于彼等识中，故包含于识中。若问识外之境，纵然有，然胜义中存在耶？答曰，不显现于真实智慧，故是虚妄分别。释论中说，初一偈颂引自《楞伽经》。 第601页至700页。 静命论师认为此二颂是龙树菩萨所著，并认为以此显示唯识，中观宗与唯识宗二者相同。寂护论师似乎认为应一贯引用，然亦有作者各自造论，于同一论典中引用者。此派认为青黄等相是实有，法称论师之见解亦如此解释，故是名言中许为相真之中观师。自证于名言中安立，然是否安立阿赖耶识之理未明说，然似不许之方。名言中青黄等相非实有，许为相假之中观师，如拉瓦巴论师所释。班智达俱生金刚如是说。 第三，若问此派如何看待解深密经之义，如瑜伽行派所说耶？答曰，于《中观光明论》中云：“为彼义故，薄伽梵唯说无生等，是就胜义而说，显示无自性三种之意，故为极显中道离二边，而立唯是了义之宗。” 《解深密经》显示无自性三种之意，彼二者解释说，以彼经安立母经等为了义之宗。又，诽谤世俗之自性，及于名言中无有之常等事物与色
English
kho na'o. It also. Explaining the great elements and so on, it is completely contained in consciousness. If one knows that, one will be liberated. Isn't it a reversed distinction? Thus, it is proved that there is no external object. The latter verse is from the Sixty Stanzas of Reasoning. The first verse shows only consciousness. If you ask how to explain birth and becoming, the latter verse establishes that the two appear in those consciousnesses, so they are contained in consciousness. If you ask whether there is an external object outside of consciousness, even if there is, does it exist in reality? The answer is that it does not appear in true wisdom, so it is a false distinction. In the commentary, it is said that the first verse is quoted from the Lankavatara Sutra. Pages 601 to 700. Shantipa considered these two verses to be written by Nagarjuna, and believed that they showed only consciousness, and that the Madhyamaka and Yogacara schools were the same. Shantarakshita seemed to think that they should be quoted consistently, but there were also authors who made their own treatises and quoted them in the same treatise. This school believes that the appearances of blue and yellow, etc., are real, and Dharmakirti's view is also explained in this way, so it is a Madhyamaka who admits that appearances are true in name. Self-awareness is established in name, but the reason for establishing or not establishing the Alaya consciousness is not clearly stated, but it seems to be in the direction of not admitting it. The Madhyamaka who believes that the appearances of blue and yellow, etc., are not real in name, but are false appearances, is as explained by the teacher Lavapa, said the Pandit Lhancik Kyepe Joje. Third, if you ask how this school views the meaning of the Samdhinirmocana Sutra, as the Yogacara school says? The answer is, in the Madhyamaka Aloka, it is said: "For that meaning, the Bhagavan only said no birth, etc., which is said to be in the sense of reality, showing the meaning of the three no-natures, so in order to clearly show the Middle Way away from the two extremes, it establishes the doctrine of definitive meaning only." The Samdhinirmocana Sutra shows the meaning of the three no-natures, and the two explain that the sutras of the Mother, etc., are established as the doctrine of definitive meaning by that sutra. Also, slandering the nature of the conventional, and the permanent and other things and forms that do not exist in name.