Chinese
《智慧灯论》中说，应该承认理智。理智在《根本慧论》中说：所说之事的颠倒，即是心的行境的颠倒。不生与不灭，法性与涅槃相同。这就是说，并非说为了遮止因腹胀而假立为瓶子的事物在胜义中成立，需要中观的理智。《辩论燃火论》中说：哑巴和聋子等不了解名称，也能知道瓶子等事物。牛等也能从气味和形状等分辨自己和他人的孩子。因此，名称的假立不住于事物的真实性，这对于瑜伽行派和中观派都是相同的。因此，将此执着为色，此为色的生等，其执着境即是其所假立之义。而且，在名言中，由于以自相存在，因此并非自相无自性，遮止了在胜义中存在，因此宣说在胜义中自相无自性是经的意义。此时，经中说周遍计是自相无自性，这里的周遍计即是执着境在胜义中周遍计。经中说其为名和假立，意思是仅仅是名言分别假立而已。如果是这样，不要认为经中说的是依他起自相无自性，而不是周遍计。否则，在瑜伽行派的观点中，对于依他起自性以及特别假立的自性，如果不是以自相成立，就不能说是周遍计自相无自性。因此，胜义中色之自性及其生等空性是圆成实性，这是经的意义。说并非如瑜伽行派所说那样是经的意义。同样，经中说依他起无自性生是生无自性，这里的无自性生与其它经中所说的无自性生和无自性生意义相同，这位论师如此认为，并且认为这 就是胜义中无生的意义。这样，自性生即是以自相成立的生
English
It is said in the "Lamp of Wisdom" that reason should be acknowledged. Reason is stated in the "Root Wisdom Treatise": The reversal of what is to be said is the reversal of the mind's field of activity. Unborn and unceasing, the nature of reality is the same as nirvana. That is to say, it is not that in order to prevent the establishment of something that is nominally designated as a pot due to abdominal distension in the ultimate sense, the reason of Madhyamaka is needed. In the "Blazing Argumentation," it is said that even the mute and the deaf, who do not understand names, can know things like pots. Cattle and the like can also distinguish their own and others' offspring from smells and shapes. Therefore, the nominal designation of names does not abide in the suchness of things, which is the same for both Yogachara and Madhyamaka. Therefore, the object of clinging to this as form, this as the arising of form, etc., is the meaning designated by it. Moreover, in conventional terms, since it exists by its own characteristics, it is not without its own characteristics, and it prevents existence in the ultimate sense. Therefore, explaining that the absence of self-characteristics in the ultimate sense is the meaning of the sutra. At that time, the sutra says that the completely imputed is without self-characteristics, and the completely imputed here is the object of clinging that is completely imputed in the ultimate sense. The sutra says that it is name and designation, which means that it is merely a designation by verbal imputation. If so, do not think that the sutra speaks of the other-dependent absence of self-characteristics, not the completely imputed. Otherwise, in the Yogachara view, for the other-dependent nature and the specially designated nature, if it is not established by its own characteristics, it cannot be said to be the completely imputed absence of self-characteristics. Therefore, the emptiness of the nature of form and its arising, etc., in the ultimate sense is the perfectly established nature, which is the meaning of the sutra. It is said that it is not the meaning of the sutra as explained by the Yogachara. Similarly, the sutra says that the other-dependent non-self-existence is the non-self-existence of arising, and the non-self-existence of arising here has the same meaning as the non-self-existence of arising and the non-self-existence of arising mentioned in other sutras. This teacher thinks so, and thinks that this is the meaning of unborn in the ultimate sense. Thus, self-existence is the arising established by its own characteristics.
Tibetan
བ་ཡིན་ལ་དེ་དངོས་པོ་ལ་འགོག་པ་ན་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུ་བཞེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་དགོངས་འགྲེལ་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་གཞན་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་དོན་མཐུན་པར་བཞེད་ཅིང༌། དེའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་རང་དབང་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འདོད་པས་དེ་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་མི་དགོས་པར་བཞེད་དོ། །གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་དགོས་བས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་བཞེད་པས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་དོན་དུ་འཆད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་དོན་དང་ཤེས་པ་གང་དུ་འདོད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་མེད་ཕྱེ་ནས་གསལ་པོར་བཤད་པ་མེད་ལ་སློབ་དཔོན་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་དང་དབང་པོའི་ཤེས་པས་དོན་རྣམ་མེད་དུ་མི་འཛིན་གྱི་རྣམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་དང་དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་བར་བཞེད་དོ། །ས་བཅུ་བ་ལས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་སྡེ་འདོད་བ་ལྟར་སེམས་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་འགོག་པ་མདོའི་དོན་ཡིན་པས་དོན་འགོག་པ་མིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བར། ། སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་ན། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ང་སྨྲའོ། ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་བཀག་པ་མིན་པར་བཞེད་པས་ཕྱི་རོལ་བཀག་པ་དེ་མདོ་གང་གི་ཡང་དོན་མིན་པར་བཞེད་དམ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ལུང་དེའི་རྐང་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་ཕྱིར་རོལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་མིན་པའོ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཀྱི་དོན་དང་འདྲ་བར་སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་དོན་དེ་དག་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་བཤད་དོ། །སེམས་ཙམ་གྱི་དོན་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བསགས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་ཀྱང་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་བྱེད་པས་དེ་དག་དེ་ལ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམག་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འདུས་པ་ཡིན་ལ། །དེ་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་རྟེན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་མཐུན་པའི་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་བསགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་དོ། །ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་སོགས
Chinese
如果是“有”，那么在对事物进行遮止时，由于必定要结合胜义的差别，因此自性成立的生在名言中是被承认的。瑜伽行派的人也认为，《解深密经》中所说的“由自性而生”和“由他而自性生”是意义相符的。他们认为，它的无生是指无自主的生，因此没有它，就不需要胜义的无生。他们认为，如果他性能真实成立，就必须如所显现般成立，因此如同幻术般在经中所说是不可信的，因此将它的自性空解释为《解深密经》的意义。第二，现在将要解释在世俗谛中，事物被认为是境还是识。对此，圣父子（无著和世亲）没有在名言中区分外境的有无而明确地说明，但这位论师（陈那）认为，在名言中外境是存在的，并且根识不是以无相的方式执取境，而是以有相的方式执取，并且认为这两者是因果先后的关系。《十地经》中说：“三界唯是心”，这并不是像其他宗派所认为的那样，是为了遮止心以外的世间作者，而是经的意义，因此不是遮止境。在《楞伽经》中说：“外境显现有非有，如身受用及住处，心现种种相故，我说唯是心。”因此他们认为这不是遮止外境，因此遮止外境不是任何经的意义，应该进行考察。该经第一句的意思是，外境不是从自性中存在的。如身体、受用和住处一样，心生起种种相，是指生起与那些事物相似的相状，这是在《智慧灯论》中解释的。唯心（སེམས་ཙམ།，梵文：cittamātra，梵文罗马拟音：chittamātra，唯是心）的意义如前所述。在积聚色声等的时候，即使是每一个极微，也作为根识的所缘缘，因此它们对它来说不是不显现的。军队和森林等依赖于不同种类的东西是聚集。即使它不是实物，但依赖于同一所依的同类极微是积聚，同样瓶子等也是如此，因此它是实物。如二月显现等
English
If it is "existent," then when negating things, since it is necessary to combine the ultimate distinction, the arising established by its own characteristics is acknowledged in conventional terms. The Yogācāra school also considers the statements in the Saṃdhinirmocana Sūtra, "arising from itself" and "arising from others by nature," to be consistent in meaning. They believe that its non-arising refers to the absence of autonomous arising, so without it, there is no need for ultimate non-arising. They believe that if other-powered nature were truly established, it would have to be established as it appears, so it is not credible that it is spoken of in the sūtras as being like an illusion, therefore they explain its emptiness of inherent existence as the meaning of the Saṃdhinirmocana Sūtra. Secondly, now we will explain whether phenomena are considered to be objects or consciousness in conventional truth. On this, the noble father and son (Asaṅga and Vasubandhu) did not clearly explain by distinguishing between the existence and non-existence of external objects in conventional terms, but this teacher (Dignāga) believes that external objects exist in conventional terms, and that sense consciousness does not apprehend objects in a non-image manner, but apprehends them through images, and considers these two to be related as cause and effect. The Daśabhūmika Sūtra states, "The three realms are only mind (སེམས་ཙམ།，梵文：cittamātra，梵文罗马拟音：chittamātra，唯是心)," which is not, as other schools believe, to negate the creator of the world other than the mind, but is the meaning of the sūtra, so it is not negating objects. In the Laṅkāvatāra Sūtra, it says, "External appearances are existent and non-existent, like the body, enjoyment, and dwelling place, because the mind manifests various appearances, I say it is only mind (སེམས་ཙམ།，梵文：cittamātra，梵文罗马拟音：chittamātra，唯是心)." Therefore, they believe that this is not negating external objects, so negating external objects is not the meaning of any sūtra, and it should be examined. The meaning of the first line of that sūtra is that external objects do not exist from their own nature. Like the body, enjoyment, and dwelling place, the mind arises in various appearances, which means that it arises with appearances similar to those things, as explained in the Prajñāpradīpa. The meaning of "only mind (སེམས་ཙམ།，梵文：cittamātra，梵文罗马拟音：chittamātra，唯是心)" is as before. When accumulating forms, sounds, etc., even each atom acts as the objective condition for sense consciousness, so they are not invisible to it. Armies and forests, etc., which depend on different kinds of things, are aggregates. Even if it is not a substance, the similar atoms that depend on the same basis are accumulations, and the same is true of pots, etc., so it is a substance. Like the appearance of two moons, etc.