Tibetan
་པར་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི། རང་གི་སྟོན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་མཚར་བའི་གནས་མིན་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ ཞིང་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་བླངས་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནིཆེས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། །གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས། །དངོས་མཆོག་བཟུང་ནས་གནས་པ་ནི། །ལམ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཡ་མཚན་ཆུང་དུའང་མེད། །སངས་རྒྱས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཀུན་ལ་མི་རྟག་སྨྲ་བ་རྣམས། །རྩོད་པས་དངོས་རྣམས་མཆོག་བཟུང་ནས། །གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་རྨད་དོ། ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་བདེན་པར་མེད་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་མཚན་ཉིད་པ་གཞག་ཏུ་མེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་གསུངས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བས་སྟོན་པས་ཀྱང་ངས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་གཞན་ལ་བསྟན་ན་དེ་དག་གིས་མི་རྟོགས་པས་རེ་ཞི་མི་སྨྲ་བར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཞེན་པས་ཆོས་འདི་མི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་ལོགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲོལ་ཕྱེ་བ་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཙམ་དུ་མི་དཀའ་འོ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་དེ་ལ་ལོག་པར་བཟུང་བས་ནི་ཕུང་བར་བྱེད་ལ། བློ་མཆོག་དང་མི་ལྡན་པས་ཀྱང་རྟོག་པར་དཀའ་བ་ལ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདིའི་ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ཀ་དང་དོན་སྤོང་བ་དང་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་གཞག་ས་མེད་པའི་མེད་ལྟ་སྤངས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། །དེ་བཞིན་ལོག་པར་བཟུང་བ་དེས། །ཕུང་བ་དག་ནི་ཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། ལེགས་པར་ཤེས་པས་བདེ་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ། དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་སྤོང་བ་དང་། །མེད་པའི་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་ནི། །དོན་ཀུན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི། །ཤེས་ལ་ནན་ཏན་མཆོག་མཛོད་ཅིག །ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་ཟབ་དོན་འགྲེལ་བ་ལ་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་གསུངས་པ་གཞན་རྣམས་ནི་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་དབུ་མའི་དོན་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །རིགས་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་གཞན་དུ་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་། རྩ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་ཡང་བྱེད་པར་འདོད་པས་འདིར་དེ་ཙམ་ལས་མི་སྤྲོའོ། །གཉིས་པ་ནི། །སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཙོ་བོ་ནི་སློབ་དཔོན་
Chinese
如果认为以这种方式成立，因为这是自己导师的宗派，所以不是惊奇之处，如果承认依靠因缘而生起和产生的缘起，却认为以真实成立，这实在是笑话。如《六十正理论》中所说：如果有人说存在，执著于事物自性而安住，这就是他们安住的道路，对此没有什么可惊奇的。依靠佛陀的道路，对一切事物说无常的人们，以争论执著于事物的自性而安住，这才是令人惊奇的。这说明，对于真实不存在和以自性不存在的事物，认为不能安立生灭等自性，这是可笑的。这远离常断的缘起非常难以理解，因此导师也认为，如果我将自己领悟的深奥佛法告诉他人，他们也不会理解，因此我应当保持沉默。如《中观根本慧论》中所说：因此，您知道人们因执着而难以理解此法，因此，佛陀的心远离了说法。如果像最初开创传统那样，就不会那么困难了。所谓“因此”，是指以错误的方式执着于这种方式会导致毁灭，并且由于不具备卓越的智慧，所以难以理解。因此，对于这种方式的词和义，以及舍弃意义和因果等无处可立的无有之见，应当努力了解那如实之义。如《宝鬘论》中所说：同样，以错误的方式执着于此，会获得毁灭，如果正确理解，则会获得安乐和无上菩提。因此，对于此，应当舍弃舍弃和无有之见，为了成就一切意义，应当极其努力地追求正确的智慧。导师为了解释经文的深奥含义，说了许多种类的理证，应当将其他理证理解为是理解此的支分，并且应当修习中观的意义。这种理证的方式已经在其他地方说了许多，并且也想做《中观根本慧论》的释论，因此在这里不再赘述。第二，追随这位导师的主要人物是导师。
English
If it is thought to be established in this way, it is not a matter of wonder, since it is the custom of one's own teacher, but if one acknowledges dependent arising, which arises and originates from causes and conditions, and then thinks that it is established as true, that is most laughable. As it says in the "Sixty Stanzas on Reasoning": If those who say that things exist, cling to the ultimate of entities and abide, that is the very path on which they abide, and there is nothing even slightly amazing about that. But those who, relying on the path of the Buddha, speak of impermanence for all, and then cling to the ultimate of entities through disputation and abide, that is what is amazing. This shows that it is laughable to think that one cannot posit characteristics such as arising and ceasing for things that are not truly existent and do not exist by their own nature. This dependent arising, which is free from permanence and annihilation, is extremely difficult to understand, so the Teacher also thought, "If I show others the profound Dharma that I have understood, they will not understand it, so I will remain silent." As it says in the Root Wisdom: Therefore, knowing that this Dharma is difficult for people to fathom because of their attachment, the Sage's mind turned away from teaching the Dharma. If it were like the first time a tradition was started, it would not be so difficult. "Therefore" means that clinging to that way in a wrong way will destroy one, and it is also said to be difficult to understand because one does not have supreme intelligence. Therefore, one should abandon the view of non-existence, which has no place for the words and meanings of this way, and for abandoning meaning and cause and effect, and strive to know the meaning of Suchness. As it says in the Precious Garland: Likewise, clinging to it in the wrong way will bring about destruction, and understanding it well will bring about happiness and unsurpassed enlightenment. Therefore, one should abandon abandonment and the view of non-existence, and for the sake of accomplishing all meanings, one should make the utmost effort to have correct knowledge. The Teacher has spoken of many kinds of reasoning in explaining the profound meaning of the scriptures, and one should understand the other kinds of reasoning as branches of understanding this, and one should study the meaning of the Middle Way. This way of reasoning has already been explained many times elsewhere, and I also want to do a commentary on the Root Wisdom, so I will not elaborate on it here. Secondly, the main follower of this teacher is the teacher.
Tibetan
འཕགས་པ་ལྷ་ཡིན་ཏེ། །འདིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པར་སློབ་དཔོན་གྱི་སྲོལ་འདི་རྒྱས་པར་བཀྲལ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་ཞི་བ་འཚོ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཁུངས་སུ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀའི་གཞུང་ལ་གཞུང་ཕྱི་མོ་ཞེས་སྔ་རབས་བ་རྣམས་ཟེར་བ་ལྟར་ཡིན་པས་འདིར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་དང་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པའི་དབང་པོ་མང་པོ་ཡོད་ མོད་ཀྱང་འདི་དག་གིས་བཀྲལ་བའིདབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་བ་མི་སྣང་བས་དེ་ལས་གཞན་པ་གཞུང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་རྣམས་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་འཕགས་པའི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་དང༌། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་འཕགས་པའི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་དང༌། ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ༌། དོན་དམ་པར་གང་ཟག་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་གང་ལ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རང་འགྲེལ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་དང་དེ་བ་ཤར་མ་དང་གུ་ན་མ་ཏི་དང་གུ་ན་ཤྲི་དང་སྠི་ར་མ་ཏི་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཡོད་ཅིང་། ལེགསལྡན་འབྱེད་ནི་དེ་བ་ཤར་མའི་འགྲེལ་པ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཆར་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་སྦྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ལས། བཙུན་པ་འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང༌། ཉན་པ་པོ་དང་མཉམ་བྱ་དང༌། སྨྲ་བོ་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། དེ་ཕྱིར་མདོར་ན་འཁོར་བ་ནི། མཐའ་ཡོད་མ་ཡིན་མཐའ་མེད་མིན། ཞེས་བཤད་དོ། ཞེས་བཞི་བརྒྱད་པའི་ལུང་ཤེས་ བྱེད་དུ་དྲངས་པས་རང་འགྲེལ་གྱི་དོན་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པར་འགྲེལ་པ་དེའི་ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བས་ཀྱང་ཤས་སོ། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་བཀྲལ་བ་ལ་དོན་དམ་བ་བདག་མེད་གཉིས་ཇི་ལྟར
Chinese
圣天（འཕགས་པ་ལྷ་）是也。此（圣天）对《四百论》的瑜伽行派的论师传统作了广大的阐释。佛护（སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་）和清辨（ལེགས་ལྡན་འབྱེད་）、月称（ཟླ་བ་གྲགས་པ་）以及寂护（ཞི་བ་འཚོ་）等大中观派也和论师（圣天）一样，将之作为可信赖的依据。因此，如同前代人所说，论师（圣天）和弟子（圣天之弟子）二者的论著被称为根本论典一样，在此将讲述追随圣天父子，阐释他们的意旨的方式。而且，虽然有论师勇士（སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་）和龙菩提（ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་）等众多智者， 但由于这些人的中观论著的译本没有出现，所以将讲述其他现存论著中特别重要的宗派。此有二：自续派中观宗如何阐释圣天的论著，以及应成派中观宗如何阐释圣天的论著。第一者有二：论师清辨如何阐释，以及寂护父子如何阐释。第一者有三：如何讲述胜义谛中补特伽罗法有无自性，如何讲述世俗谛中外境有无，以及指出在胜义谛中以什么作为破除有之理证的主要内容。第一者是：论师（指清辨）的中观论著中最主要的是《根本慧论》，对此有八种自释，即《无畏论》（ག་ལས་འཇིགས་མེད་）和《提婆夏尔玛释》（དེ་བ་ཤར་མ་）和《 गुणमति 》和《 गुणश्री 》和《 स्थिरमति 》和佛护（སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་）和清辨（ལེགས་ལྡན་འབྱེད་）和月称（ཟླ་བ་གྲགས་པ་）的注释。清辨（ལེགས་ལྡན་འབྱེད་）是随顺提婆夏尔玛释（དེ་བ་ཤར་མ་）的白色显现的注释，观世音寂静禁行者（སྦྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་）曾这样讲述。在第二十七品的注释《无畏论》（ག་ལས་འཇིགས་མེད་）中，尊者圣天（འཕགས་པ་ལྷས་）也说：“听者与所听，说者极稀有，故略而言之，轮回有边非，无边亦非。”引用《四百论》的经文作为依据，说明没有自释的意义。佛护（སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་）和清辨（ལེགས་ལྡན་འབྱེད་）和月称（ཟླ་བ་གྲགས་པ་）的注释中，连注释的边角都没有出现，这也证明了这一点。清辨（ལེགས་ལྡན་འབྱེད་）如何阐释圣天（འཕགས་པའི་）的意旨，在胜义谛中如何阐释二种无我
English
It is Aryadeva. He extensively explained the tradition of the teacher in the Four Hundred Verses on Yoga Practice. The great Madhyamikas such as Buddhapalita, Bhavaviveka, Chandrakirti, and Shantarakshita also regarded him as a source of faith, just like the teacher. Therefore, as the ancients said that the treatises of both the teacher and the disciple are the fundamental texts, here I will explain how to follow Aryadeva and his son and explain their intentions. Moreover, although there are many great scholars such as the teacher Virya and Nagarjuna Bodhi, However, since the translations of the Madhyamika treatises explained by these people do not appear, I will explain the particularly important tenets of other existing treatises. There are two aspects to this: how the Svatantrika Madhyamika explains Aryadeva's treatises, and how the Prasangika Madhyamika explains Aryadeva's treatises. The first has two aspects: how the teacher Bhavaviveka explains it, and how Shantarakshita and his son explain it. The first has three aspects: how to explain whether or not persons and dharmas have intrinsic existence in the ultimate sense, how to explain whether or not external objects exist in the conventional sense, and to point out what is the main reasoning used to refute existence in the ultimate sense. The first is: The most important of the teacher's Madhyamika treatises is the Root Wisdom Treatise. There are eight self-commentaries on it, namely, the Fearless Commentary, the Deva Sharma Commentary, Guṇamati, Guṇaśrī, Sthiramati, Buddhapalita, Bhavaviveka, and Chandrakirti's commentaries. Bhavaviveka is said to have followed the white manifestation of the Deva Sharma Commentary, as explained by Avalokiteśvara the Ascetic. In the commentary on the twenty-seventh chapter, the Fearless Commentary, the venerable Aryadeva also said: "Listeners and what is heard, speakers are very rare. Therefore, in short, samsara is not finite, nor is it infinite." Quoting the sutra of the Four Hundred Verses as evidence, it shows that there is no meaning of self-commentary. The commentaries of Buddhapalita, Bhavaviveka, and Chandrakirti do not even have a corner of the commentary, which also proves this. How Bhavaviveka explains Aryadeva's intention, how to explain the two selflessnesses in the ultimate sense