Tibetan
ན་འཇིགས་པ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་བོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་སྟོན་པས་གདུལ་བྱ་ལ་བློ་དང་ཇི་ཙམ་འཚམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། དེ་ནས་རྐང་པ་གསུམ་གྱིས་མངོན་མཐོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་གིས་དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་བརྩམས་ནས་དང༌། དེ་ནས་གཅིག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་གཉིས་སྟོང་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་ནི་གདུལ་བྱ་བློ་རབ་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ལ་དམིགས་བ་ཅན་རྣམས་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས་བརྩམས་ནས་སྟོན་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་གང་བདེན་པ་མེད་པར་བསྟན་བ་དེ་ལ་བཅིངས་གྲོལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བཞག་པས་མི་ཆོག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཁ་ཅིག་མི་བདེན་ལ་ཁ་ཅིག་བདེན་པའི་རྣམ་དབྱེ་མཛད་དགོས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ཕྱོགས་རེ་བསྟན་ནས་རིམ་གྱིས་འཁྲིད་དགོས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་བའི་གཞི་མེད་ན་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་རང་བཞིན་བཀག་ནས་ཕུང་པོ་ལ་ཕལ་ཆེར་མ་བཀག་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་བཀག་ནས་གཉིས་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་མི་འགོག་པོའི་ཚུལ་ གསུངས་སོ། གང་གི་ཚེ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་ན་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་དབྱེ་མཛད་དོན་མེད་དེ། རང་བཞིན་བཀག་པའི་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་ཁས་བླངས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟ་ནའང་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་ལ་ཡང་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཉེན་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་དགག་བྱ་བདེན་པ་རགས་པ་འགའ་ཞིག་བཀག་ཀྱང་ཕྲ་མོ་ནས་མི་ཁེགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ལ། ཕྲ་མོ་ནས་འགེགས་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བྱ་ས་མེད་པར་སོང་བ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མང་བས་མདོ་དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་དྲང་ངེས་ཕྱེ་བ་དེ་ནི་གདུལ་བྱ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀྲི་བའི་ཐབས་མཁས་ཆེན་པོར་སྣང་ངོ༌། མདོ་སྡེ་དེ་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་གསུངས་པར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་དག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དེ་རང་ལུགས་ལ་མི་བཞེད་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དེའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་བཀྲལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དོ། ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་དུ་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་རང་གི་སྟོན་པ་སྨྲ་བ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་འཕགས་ཆོས་བླ་ན་མེད་པར་གཟིགས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་མང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྟེན་འབྱུང་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་དེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་བ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བརྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། །གང་གིས་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག །ཚུལ་འདི་ཡིས་ནི་སྤངས་གྱུར་བ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གསུང་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་དང༌། རྩོད་ཟློག་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་སྟོང་དང་རྟེབ་འབྱུང་དང༌། །དབུ་མའི་ལམ་དུ་དོན་གཅིག་པར། གསུང་མཆོག་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡི། སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་དངོས་པོ་རྟེན་འབྱུང་རྣམས། །ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །ཡེ་ཤེས་མཉམ་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ། །དཔེ་མེད་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་རྟེན་འབྱུང་འགག་སོགས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་དེ་གཉིས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་དང༌། གསུམ་པས་རྟེན་འབྱུང་དང་དབུ་མའི་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ པ་དང༌། བཞི་པས་རྒྱུ་མཚན་དེས་འགག་སོགས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ནོ། །སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྩམས་ནས་འཇུག་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་ན་བསྟན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུང་རབ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་དང་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་རྣམསཀྱི།
Chinese
那（那），恐惧！具有空性和慈悲的精华。对于一些菩提的修行者来说。（这是第一句偈颂所说的，）导师向所化众生宣讲与他们的根器和智慧相适应的法。然后，用三句（偈颂）从增上生开始宣讲。然后，用一句（偈颂）针对那些持有二谛论者，从人无我，但有能取所取二者开始宣讲。然后，用一句（偈颂）针对一些大乘种姓者，宣讲能取所取二者皆空的二空。然后，用三句（偈颂）针对那些具有上等智慧的大乘所化众生，从使具相者生起恐惧的法无自性和大悲心开始宣讲。因此，只要没有揭示任何真实存在，所有关于系缚解脱等的安立都不能成立，因此必须区分有些不真实，有些是真实的。必须先揭示一部分无我，然后逐渐引导，如果没有建立因果的基础，那么世俗的空性也无法安立。因此，对补特伽罗遮止了自性，而对蕴则几乎没有遮止。遮止了能取所取是异体的实有，而对于二空，则没有遮止自性的方式。 这样宣说了。当能够了悟缘起的意义本身就是无自性的意义时，就没有必要做这样的区分了。因为只要承认在遮止自性的基础上，一切安立都是合理的就可以了。即使这样，对于那些大乘种姓者中，对于业果等持断见的危险较小的人，即使遮止了一些粗大的真实，但仍然有很多细微的真实无法遮止。而对于那些从细微处遮止的人来说，所有以量成立的安立都变得无所作为，这种情况非常多。因此，经部、论典和释论区分了不了义和了义，这似乎是将众多所化众生引入大乘的巧妙方法。正如经部所说，经典是根据所化众生的根器而宣说的，同样，也应该理解那些与此相符的导师们。并且，对于那些解释这些意趣的论著作者，也应该理解他们是如何根据所化众生的根器，按照他们的想法来解释那些与自己的宗义不相符的论著的。
English
Na (Na), fear! Possessing the essence of emptiness and compassion. For some practitioners of Bodhi. (This is what the first verse says,) the teacher teaches the Dharma that is appropriate to the disciples' faculties and wisdom. Then, with three verses, he teaches starting from higher realms. Then, with one verse, for those who hold two truths, he teaches starting from the absence of self in persons, but the existence of the two, grasper and grasped. Then, with one verse, for some of the Mahayana lineage, he teaches the two emptinesses where both grasper and grasped are empty. Then, with three verses, for those Mahayana disciples with superior wisdom, he teaches starting from the absence of inherent existence of phenomena and great compassion, which cause fear in those who have signs. Therefore, as long as no true existence is revealed, all establishments of bondage and liberation, etc., cannot be established. Therefore, it is necessary to distinguish between what is untrue and what is true. One must first reveal a part of selflessness and then gradually guide them. If there is no basis for establishing cause and effect, then even the relative emptiness cannot be established. Therefore, inherent existence is negated for persons, but almost not negated for the aggregates. The inherent existence of grasper and grasped as separate entities is negated, but the inherent existence of the two emptinesses is not negated. Thus it is taught. When one is able to realize that the meaning of dependent origination itself is the meaning of no inherent existence, then there is no need to make such distinctions. Because it is sufficient to acknowledge that all establishments are reasonable on the basis of negating inherent existence. Even so, for those of the Mahayana lineage who have little danger of holding nihilistic views on karma and its effects, even if some coarse truths are negated, there are still many subtle truths that cannot be negated. And for those who negate from the subtle level, all establishments proven by valid cognition become useless, which is very common. Therefore, the distinction between provisional and definitive meanings made by the sutras, treatises, and commentaries seems to be a skillful method for leading many disciples into the Mahayana. Just as the sutras say that the scriptures are taught according to the faculties of the disciples, so too should one understand those teachers who act in accordance with this. And for those authors of treatises who explain these intentions, one should also understand how they explain those treatises that do not conform to their own tenets, according to the faculties of the disciples and in accordance with their thoughts.
Chinese
第二，正是这样，依靠因和缘而产生的理由本身，就说明诸法没有以自相成立的自性。因此，将自性空的意义说成是缘起的意义，导师认为这比其他宣说者更为殊胜，是无上的圣法，因此论师在许多论典中以宣说缘起的方式赞叹薄伽梵。如《根本慧论》中说：“以何因缘有关联，不灭不生亦不常，不断不一亦不去，不来不去亦不异，不一不异寂灭静，诸佛所说最殊胜，我今稽首礼彼尊。”又如《六十正理论》中说：“以何因缘生与灭，以此方便皆断除，宣说缘起之胜者，顶礼能仁世间尊。”又如《回诤论》中说：“以何空性与缘起，及与中道同一义，无等说法最殊胜，顶礼佛陀大圣尊。”又如《思择无戏论赞》中说：“何者诸法依缘起，说为无有自性者，无等智慧不可量，无等无比我敬礼。”如是宣说。第一，宣说缘起远离生灭等八事，第二，以缘起之理由远离彼等，第三，缘起与中道及自性空性意义相同，第四，以彼理由显示远离生灭等以自相成立的自性。导师的一切经典都是以世俗和胜义二谛为基础而展开的，如果不知道二谛的差别，就无法了解教法的真实，因此以二谛的方式解释经典也是同样的道理。凡是依靠假立和依靠产生的各种法，所显示的一切都是世俗谛，而胜义谛仅仅是因为那个理由而没有以自相成立的空性而已。如《七十空性论》中说：“一切事物以自性，空故于诸事物，”
English
Secondly, it is precisely because of the reason that arises from causes and conditions that phenomena do not have inherent existence established by their own characteristics. Therefore, the meaning of emptiness of inherent existence is said to be the meaning of dependent arising. The teacher sees this as superior to other proclaimers, as the supreme sacred Dharma. Therefore, the teacher praises the Bhagavan in many treatises by means of proclaiming dependent arising. As it is said in the Root Wisdom Treatise: "By what is related and arises, there is no cessation, no birth, no cutting off, no permanence, no coming, no going, no difference, not one meaning, the pacification of proliferation, the stable peace, the best of those who speak of the complete Buddhas, I prostrate to that noble one." And also in the Sixty Stanzas of Reasoning: "By what cause birth and destruction, are abandoned by this means, the Victorious One who speaks of dependent arising, I prostrate to the Lord of Sages." And also in the Refutation of Disputes: "By what emptiness and dependent arising, and the Middle Way are of one meaning, the supreme speech is unequaled, I prostrate to the Buddha, the great sage." And also in the Praise of Inconceivability: "Whoever speaks of phenomena as dependently arising, as being without essence, incomparable wisdom, inconceivable, without example, I prostrate to that one." Thus it is said. First, it is said that dependent arising is separated from the eight things such as arising and ceasing. Second, it is separated from them by the reason of being dependent arising. Third, dependent arising, the Middle Way, and emptiness of inherent existence have the same meaning. Fourth, it shows that it is separated from the essence established by its own characteristics such as arising and ceasing by that reason. All the scriptures of the teacher are based on the two truths, conventional and ultimate. If one does not know the difference between the two truths, one cannot understand the true nature of the teachings. Therefore, explaining the scriptures by means of the two truths is also the same reason. All that is shown, which depends on imputation and depends on arising, is the conventional truth. The ultimate truth is merely the emptiness that is not established by its own characteristics because of that reason. As it is said in the Seventy Stanzas on Emptiness: "Because all things are empty of inherent existence, in all things,"