Tibetan
ན་རྗོབ་དང་དོན་དམ་ལ་དྲང་ངེས་སུ་བྱ་སྟེ། །ས་ཡི་དངོས་གཞི་ལས་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་པར་ཆོས་ལ་རྟོན་པའི་ཆོས་ལ་ཚིག་དོན་གཉིས་དང་དོན་ལ་དྲང་ངེས་གཉིས་དང་ངེས་དོན་ལ་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་རྟོན་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ངེས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ། ཞེས་གསུངས་ལ། །བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་བསྟན་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པ་དང་དེ་སྟོན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ངེས་པའི་དོན་དུ་གཟུང་ངོ་། །དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྐབས་དེར་མ་སྦྱར་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པས་ངེས་དོན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་སྟེ་དཔེར་ན་འབུམ་ལས་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སོགས་ལ་སྐབས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ན་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་དོན་གྱིས་སྦྱར་ཟིན་པས་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མདོའི་དོན་ཇི་ལྟར་བ་དང༌། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དུ་བཀྲལ་ཚུལ་དང་། །དེ་ཉིད་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་བསྔགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ ལས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའང་བཤད་ལ། མདོ་ཁ་ཅིག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སོགས་གསུངས་པ་ངེས་དོན་དང་། །ཁ་ཅིག་ལས་དྲང་དོན་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ལས། དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་སོགས་མེད་པར་བཤད་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་མེད་པ་ཀུན་བརྟགས་ལ་དགོངས་ཤིང་གཞན་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་། དེའི་ཚེ་གང་བཀག་པས་བདག་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་ཙམ་ལ་བཤད་ནས། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པར་འཆད་པ་ཡང་རིགས་ན། གནོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་བཅིངས་གྲོལ་དང་བླང་དོར་དང་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མཐར་ཐུག་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་འདི་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ ཡུམ་གྱི་མདོ་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་དྲང་དུ་མི་རུང་བར་དོན་དེར་ངེས་པའི་ངེས་དོན་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་སྟོན་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ག་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་མཐོང་ཐམས་ཅད་ལ་མིན་གྱི་བློ་མཆོག་དང་མི་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱི་སྟོན་པའི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། བློ་མཆོག་གི་གདུལ་བྱས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་གཞག་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་དེ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་འགོག་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། གདུལ་བྱ་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཡུམ་གྱི་མདོ་དྲང་དོན་དང་དགོངས་འགྲེལ་ངེས་དོན་དུ་འགྲོ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བའི་གདུལ་བྱ་ལ་བདག་དང་བདག་མེད་བསྟན་པ་གཉིས་སྔ་མ་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ན་སྐྱེ་འཇིག་མི་རུང་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ མི་འཐད་པར་བརྩད་པ་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པའོ། །དེའི་ལན་དུ། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་པ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་རྟེན་འབྲེལ་མི་རུང་བས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆེས་འཐད་དོ་ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་
Chinese
当于胜义和世俗谛作如是正理。于地之真实，不依于人而依于法，于法有词和义二者，于义有正说和不了义二者，于不了义不依于识而依于智，如是说。于《智慧光明庄严经》中亦云：何为不了义，即是胜义谛。于《无尽慧所说经》中云：无生等胜义谛所诠，无生等唯胜义谛，而彼所诠唯不了义。若谓于所破差别，于彼时未合之无生等，非如言而取，故非不了义。譬如十万之数，亦是世间之假名，非胜义谛。如是诸法之生等，若于一时合之，则于他时亦已义合，故未明说之彼等亦如言而取。二者分二：圣者龙树如何解释经义，及其随行者如何解释之理。初者分二：解释缘起之义为无自性之义，及赞彼为经义之精华。初者：经中说生灭等有和无二者，经中某些说无生等为了义，某些说为不了义。于彼等中，若于胜义谛或自相之生等无有之诠释，如言而取有理智之妨害，则于自相成立之体性和生灭等无有，是就周遍分别而说。其他二者，自相成立。于彼时，所遮遣者，以无我而显示之法之我，乃于诸法以体性和差别而假立之体性，自相成立。及于所取能取实体异体之周遍分别而说，以彼等而远离之自性，彼即是究竟之真实性。若如是解释亦合理，则彼妨害则非有。此乃若于胜义谛或自相成立之自性存在，则果等依赖于因和缘，则极为相违。是故，依赖于因缘之性。
English
To establish the definitive and the conventional as such. In the reality of the ground, rely on the Dharma rather than the person. In the Dharma, there are two: the word and the meaning. In the meaning, there are two: the direct and the indirect. In the indirect meaning, rely on wisdom rather than consciousness, as it is said. In the Ornament of Wisdom Light Sutra, it is also said: "What is the indirect meaning? It is the ultimate truth." In the Teaching of Inexhaustible Intelligence, it is said: "The ultimate truth is taught as unborn, etc. The unborn, etc., are only the ultimate truth, and those who teach them are only to be taken as the indirect meaning." If it is said that the difference in what is to be negated, the unborn, etc., that are not combined at that time, are not taken literally, so they are not of indirect meaning. For example, the number of one hundred thousand is also a convention of the world, not the ultimate truth. Thus, if the birth, etc., of all phenomena are combined at one time, then they are also combined in meaning at other times, so those that are not explicitly stated are also taken literally. The second has two parts: how the venerable Nagarjuna explained the meaning of the sutras, and how those who followed him explained them. The first has two parts: explaining the meaning of dependent arising as the meaning of no self-nature, and praising it as the essence of the meaning of the scriptures. The first is: the sutras speak of both existence and non-existence of arising and ceasing, etc. Some sutras say that the unborn, etc., are of definitive meaning, and some say that they are of indirect meaning. Among these, if there is a rational obstacle to taking literally the explanation that there is no arising, etc., in the ultimate truth or in its own characteristics, then the nature and arising and ceasing, etc., that are established by their own characteristics are said to be pervasive discriminations. The other two are established by their own characteristics. At that time, what is negated, the self of the Dharma that is shown as selfless, is the nature that is falsely established in all phenomena as nature and difference, and is established by its own characteristics. And it is said to be a pervasive discrimination of the object and subject as different entities, and the nature that is separated from them is the ultimate reality. If such an explanation is also reasonable, then that obstacle is not present. This is because if there is a nature that is established in the ultimate truth or by its own characteristics, then the results, etc., are extremely contradictory to relying on causes and conditions. Therefore, the nature of relying on causes and conditions.
Chinese
因为以自性成立是不存在的。如果不是以自性成立，那么解脱和束缚、取舍和因果等都会不存在，如果这样说，那就是把以自性成立的自性空性的究竟成立，执着为究竟的损害。这样讲的是，圣者龙树（Nāgārjuna） 对于《母经》以及与此相顺的经典，不应转为其他的意义，而是对于在那意义上确定的了义进行成立的理路。以及对于显示与那些不相符的经典，显示其字面上的意义受到理路的损害，开创了车轨的传统。如果见到不是以自性成立，那么在三种自性上都会产生诽谤的见解，《解深密经》中这样说，不是对于所见的一切，而是对于不具备殊胜智慧的所化众生才是这样。因此，是随着所化众生的想法而这样说的，不是世尊的想法。因为殊胜智慧的所化众生，必须安立因果，并且了悟到以自性空性，因此对于他们来说，那本身就变成了阻止诽谤见解的方法。相对于那样的所化众生来说，《母经》是应理之义，《解深密经》是了义。正如《四百论》中所说：对于不适合作为宣说无我之器的所化众生，宣说有我和无我，前者被认为是殊胜的。在《中论》中也说：如果这些全部是空性，那么生起不存在，坏灭也不存在，你将因此没有四圣谛。等等。如果诸法以自性而存在的自性空性，那么生灭不可能，从而对于轮回和涅槃的一切安立 进行辩驳说不合理，这是对于《母经》等字面上的意义显示损害的理路。作为对那的回答：如果这些全部不是空性，那么生起不存在，坏灭也不存在，你将因此没有四圣谛。等等。因为对于不是自性的空性，生灭的缘起不可能，因此一切安立都不合理，而对于自性空性的方面，那些全部都非常合理，因为自性
English
Because it is not established by its own nature. If it is not established by its own nature, then liberation and bondage, acceptance and rejection, cause and effect, etc., will not exist. If one says this, then it is holding the ultimate establishment of emptiness of own nature, which is established by own nature, as the ultimate harm. This explanation is that the venerable Nāgārjuna For the "Mother Sutra" and the scriptures that are in accordance with it, one should not turn to other meanings, but rather the reasoning that establishes the definitive meaning that is certain in that meaning. And for the sutras that show disagreement with those, showing the harm of reason to their literal meaning, he opened the tradition of the chariot. If one sees that it is not established by its own nature, then one will generate the view of defamation on all three natures. The "Saṃdhinirmocana Sūtra" says this, not for everything that is seen, but for the disciples who do not possess supreme wisdom. Therefore, it is said in accordance with the thoughts of the disciples, not the intention of the Buddha. Because the disciples of supreme wisdom must establish cause and effect, and realize the emptiness of own nature, therefore for them, that itself becomes the method of preventing the view of defamation. Relative to such disciples, the "Mother Sutra" is the meaning that needs interpretation, and the "Saṃdhinirmocana Sūtra" is the definitive meaning. Just as the "Four Hundred Verses" says: For the disciples who are not suitable as vessels for teaching selflessness, teaching self and selflessness, the former is considered superior. In the "Root Wisdom" it also says: If all these are empty, then arising does not exist, destruction does not exist, you will therefore not have the four noble truths. And so on. If the nature of phenomena is empty of own nature, which exists by own nature, then arising and ceasing are impossible, and therefore all the establishments of samsara and nirvana Arguing that it is unreasonable, this is showing the reasoning of harm to the literal meaning of the "Mother Sutra" and so on. As an answer to that: If all these are not empty, then arising does not exist, destruction does not exist, you will therefore not have the four noble truths. And so on. Because for the emptiness that is not own nature, the dependent arising of arising and ceasing is impossible, therefore all establishments are unreasonable, and for the aspect of emptiness of own nature, all those are very reasonable, because own nature