Tibetan
།རྟེན་འབྱུང་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མཚུངས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་བསྟན། །དམ་པའི་དོན་ནི་དེར་ཟད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་བརྟེན་ནས་སུ། །སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་བཏགས། ཞེས་སོ། །དེའི་རང་འགྲེལ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཟད་དོ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་བདེན་པ་བཞེད་པས་དགག་བྱ་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་གཏོགས་པ་དགག་གཞི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རང་གི་དགག་བྱའི་བདག་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་པ་ནི། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་ མཐུན་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་འཇོག་པ་མི་རིགས་ལ། དེ་ཉིད་བདེན་པར་འདོད་པ་ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་གསོར་མི་རུང་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་བཤད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་ཞིག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། ཅེས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཡོད་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་ངོར་ཡིན་ལ་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མིན་པས་དེའི་དོན་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མེད་པར་མི་འགལ་མོད། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དཔྱོད་པའི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་ཡན་གར་བ་ལ་གནས་པའི་མཐུ་མེད་པས་གཞན་དབང་གི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་ན་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུགས་སྔ་མས་ཀྱང་སྨྲ་ལ། ལུགས་འདིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། ཅེས་གསུངས་ལ། མདོ་ལས་གཟུས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ ལུགས་གཉིས་ཀས་ལན་དུ་མར་གསུངས་སོ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། ཞེས་དེ་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་བདེན་པ་རྫུན་པའི་དོན་སྐབས་འདིར་སླུ་བ་ལ་གསུངས་པས་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་བདེན་པའི་དོན་ཡང་མི་བསླུ་བ་ཡིན་གྱི་ཡིན་ལུགས་ལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ར
Chinese
此缘起为如来所，无与伦比者所善说，圣者之义即于此尽。 佛陀薄伽梵依于世间名言，对一切事物作了如实安立。 如是。 其自释中说：胜义谛即是说，一切缘起之事物自性皆空，即于此尽。 如是所说，若许胜义谛，则除了所破之差别外，仅于所破之基缘起上，断除自之所破之我，而安立为胜义谛，则不应理。 因木车之二轨一致，故安立彼之外之胜义谛不应理。 若彼亦许为谛实，则于《中论》云：何者见空性，彼等说为不可调伏。 如是说为不可救药之见者，于《赞超世》中亦云：为舍弃一切分别故，您示现空性甘露，若有于彼执著，彼即为尊所极呵责。 如是说为极应呵责之处。 法性缘起与法性胜义谛二者，作为所依与能依而存在，乃是名言识之境，而非等持无漏之理智识之境，故彼之义法性虽有，然法相无有亦不相违。 诸法以自之体性而住之状况，于观察实义之时，若有实义，则若无法相，法性亦无力独立存在，故他起之缘起自性成立而空，则圆成实亦不成自之体性，如是前派亦说。 此派亦如是说：有为若未极成，无为又如何成？ 如是说。 经中云：若色之自性亦不可得，则如何能见色之如是性？ 如是二派皆多次宣说。 《六十正理论》中云：涅槃是唯一真。 如是说彼唯一是真，有为诸法是虚妄欺骗之法相，如是所说之不真，于此处虚妄之义是说欺骗，故彼之反面，真实之义亦是不欺骗，然于观察体性是否成立之时，
English
This dependent arising was taught by the Thus-Gone One, shown closely by the incomparable one, the meaning of the holy is exhausted therein. The Buddha, the Bhagavan, relying on worldly conventions, has truly established all kinds of things. Thus it is. In its auto-commentary it says: The ultimate meaning is exhausted in saying that all things that arise dependently are empty of inherent existence. As it is said, if the ultimate truth is accepted, then apart from the difference in what is to be refuted, it is not reasonable to establish the ultimate truth merely by severing the self of what is to be refuted on the basis of dependent arising. Because the two tracks of a wooden cart are the same, it is not reasonable to establish an ultimate truth other than that. If that itself is also considered to be true, then in the Root Wisdom it says: Those who see emptiness, it is said that they cannot be subdued. Thus, it is said to be a view that cannot be healed, and in the Praise Beyond the World it is also said: In order to abandon all conceptualizations, you show the nectar of emptiness, but whoever clings to it, that itself is greatly despised by you. Thus it is said to be a place of great contempt. The two, the dharma-nature dependent arising and the dharma-nature ultimate truth, exist as the support and the supported, which is the object of nominal consciousness, but not the object of the wisdom consciousness of equipoise without outflows, so it is not contradictory that the meaning of that dharma-nature exists, but the dharma-characteristic does not exist. The way in which dharmas abide by their own characteristics, when examining the ultimate meaning, if there is an ultimate meaning, then if there is no dharma-characteristic, the dharma-nature has no power to exist independently, so the dependent arising of other-power is established by its own nature and is empty, then the perfectly established also does not become its own characteristic, as the former school also says. This school also says the same: Since the compounded is not completely established, how can the uncompounded be established? Thus it is said. In the sutra it says: If even the nature of form is not seen, how can one see the thusness of form? Thus, both schools have repeatedly stated. In the Sixty Reasoning it says: Nirvana is the only truth. Thus it is said that that alone is true, and all compounded things are false and deceptive dharma-characteristics, so the untruth of what is said, the meaning of deception here is said to be deception, so the opposite of that, the meaning of truth is also non-deception, but when examining whether the nature is established or not,
Tibetan
ང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་བདེན་པ་མིན་ནོ། །སླུ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་ལྟར་བཅོས་ནས་འདྲིད་པ་ལ་སླུ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་འདི་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་ནས་བྱིས་པ་སླུ་བས་བརྫུན་པའམ་སླུ་བ་ཟེར་ལ། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་པའི་ངོར་སྔ་མ་ལྟར་སྣང་ནས་སླུ་བ་མེད་པས་མི་སླུ་བའམ། བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་འདོད་པར་དེ་གཉིས་བདེན་པར་འདོད་པའི་གཞན་སྡེ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བའི་གཡང་དུ་ལྟུང་ལ། དེ་གཉིས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་རང་སྡེ་དེ་དག་ཀྱང་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་འགྱུར་བས། །རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་པ་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླང་ངོ་ཞེས་ཚུལ་འདི་ཉིད་རྟག་ཆད་སྤོང་བའི་སྒོ་དམ་པར་བཞེད་དེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། །གང་དག་གིས་ནི་མ་ བརྟེན་པར། །བདག་གམ་འཇིག་རྟེན་མངོན་ཞེན་པ། །དེ་དག་ཀྱེ་མ་རྟག་མི་རྟག །ལ་སོགས་ལྟ་བས་འཕྲོགས་པ་ཡིན། །གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་གྲུབ་འདོད་པ། །དེ་དག་ལ་ཡང་རྟག་སོགས་སྐྱོན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོགས། ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པས་རྟག་ལྟ་སྤོང་ལ་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པས་ཆད་ལྟ་སྤོང་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་ལོག་པ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཡང་འདོད་ལ་སྟོང་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཆད་སྟོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བར་ནན་ཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལུགས་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་མང་པོ་ཡང་དེ་དང་རང་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་འདོད་པ་གཉིས་མཐུན་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་སྟོང་གི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་འདི་རྣམས་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པའི་ཐབས་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་བ་རྟེན་འབྲེལ་ཁས་མི་ལེན་པས་ཆོས་བདེན
Chinese
我的自性所是的真理并非如此。欺骗比如并非施加利益，却伪装成施加利益来引诱，这被称为欺骗，同样，这些行蕴在自性上并未成立，却显现出来欺骗孩童，所以称为虚妄或欺骗。涅槃胜义谛是，在那显现证悟的面前，不像之前那样显现而没有欺骗，所以称为不欺骗或真理。如果其他宗派不承认有情和法依靠而生的缘起，却认为这两者是真实的，就会堕入常断的见解深渊。即使他们承认这两者是缘起，但如果他们认为这是自性成立或自性存在的，那么这些自宗也会受到常断见的影响。因此，如果想要远离常断的见解，就必须承认有情和法依靠而生，如水中月般自性空。这种方式被认为是断除常断的殊胜之门。如《六十正理论》中所说： “若有不依待， 执我或世间， 彼等可怜哉， 为常无常夺。 若有依待已， 欲彼实成立， 彼等亦有常， 彼等云何生？ 若有依待已， 诸事物如水， 月般非真实， 不颠倒而许， 彼等不为夺。” 如是说，因为不是真实成立，所以断除常边，因为能够各自起作用，所以断除断边，也不是不能起作用的颠倒。因此，这些内外之物也认为是自性空，如果说空性是世俗的断灭空，那么就与努力证明缘起远离常断的大车二宗相违背。许多自诩为中观派的人，也认为这与自己认为世俗诸法自性空是相同的，这两种观点都是对自性空的意义的错误理解。他们也会宣称我们没有方法来展示这些内外缘起远离常断。外道声称事物是常有的，不承认缘起，所以认为法是真实的。
English
The truth that exists by my own nature is not so. Deception is like pretending to bestow benefits when it is not, and enticing others, which is called deception. Similarly, these conditioned phenomena, although not established by their own nature, appear as such and deceive children, so they are called false or deceptive. Nirvana, the ultimate truth, is that in the face of its manifest realization, it does not appear as before and is without deception, so it is called non-deceptive or truth. If other schools do not accept the dependent arising of beings and phenomena, but believe that these two are true, they will fall into the abyss of eternalistic and nihilistic views. Even if they accept these two as dependent arising, if they believe that it is established as such or established by its own nature, then these own schools will also be influenced by eternalistic and nihilistic views. Therefore, if one wants to be free from eternalistic and nihilistic views, one must accept that beings and phenomena arise dependently, like a moon in water, and are empty of inherent existence. This way is considered the supreme gateway to abandoning eternalism and nihilism. As it is said in the "Sixty Stanzas of Reasoning": "Those who, without dependence, Cling to self or the world, Those poor beings are robbed By views of permanence and impermanence." "Those who, having depended, Wish things to be truly established, Those also have the fault of permanence, How can those arise and not change?" "Those who, having depended, See things like a moon in water, Not truly, not falsely, Those who accept without inversion, Are not robbed by views." As it is said, because it is not truly established, it abandons the extreme of permanence, and because it can perform its own function, it abandons the extreme of annihilation, and it is also not a perversion of being unable to function. Therefore, these internal and external things are also considered empty of inherent existence, and if one says that emptiness is a conventional annihilation emptiness, then it contradicts the two great chariot systems that diligently prove that dependent arising is free from permanence and annihilation. Many who claim to be Madhyamikas also think that this is the same as their own view that conventional phenomena are empty of inherent existence, both of which are a misinterpretation of the meaning of self-emptiness. They will also proclaim that we have no way to show that these internal and external dependent arisings are free from permanence and annihilation. Outsiders who claim that things are permanent do not accept dependent arising, so they believe that phenomena are true.