Tibetan
་བདག་འཛིན་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་དོ། །གནོད་འཇོམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ནི་རྟོག་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་སྒྲ་སྦྱི་དང་བརྗོད་བྱ་དོན་སྤྱི་སྣང་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མིག་དང༌། གཟུང་བ་གཟུགས་ ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དེ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མིག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་རྣམ་བཏགས་ཀྱི་མིག་དང༌། སྒྲ་དོན་གྱི་སྤྱིར་གྱུར་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་། མིག་གི་གཟུང་འཛིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་བ་དང་བྲལ་ཏེ་མཉམ་གཞག་སོ་སོར་རང་རིག་གིས་རིག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་ཏུ་འདོད་པས། མིག་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་རིག་པའི་དོན་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་གཉིས་སྣང་དང་བྲལ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གི་ཡུལ་དེ་སྟོང་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཉིས་སྣང་སྔ་མ་ནི་ཀུན་རྟས་དང་ཕྱི་མ་ནི་རྣམ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །དེ་ལ་བརྗོས་པར་བྱ་བ་དང་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་བཟུང་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནིཀུན་བརྟགས་པའི་མིག་ཡིན་ནོ། །དེཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་མིག་གོ །དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པ་དང་བྲལ་ཏེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟར་ཁྱོད་དོན་དམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒོམ་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་མི་སྣང་བས་དོན་དམ་པར་ནི་དེ་མེད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་དོན་གཉིས་སྣང་མེད་པ་ལ་བཤད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་གཞིའི་ལྟ་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཡོངས་གྲུབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་མིན་ནོ། །གནོད་འཇོམས་ལས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་དོན་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་མཉམ་གཞག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དོན་ཡུལ་ཡོད་པར། འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་རྩོད་པའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དེ་ག་ལ་ཡིན། ཡིན་ལུགས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དེས་གཏན་མི་འདོད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དགག་པ་དུ་མ་བརྗོད
Chinese
对自我的执着没有任何损害。能摧毁损害的解释是，对于概念，显现能表达的词语总相和所表达的意义总相，是遍计所执的眼睛；对于所取之色蕴，显现执持它的自性的眼睛，是依他起的眼睛；对于成为词义总相的，远离能说所说，不可言说，远离了作为眼睛的能取所取的各自显现，以等持各自的自证而证悟的圆成实性，被认为是法性的眼睛。因此，眼睛的法性，被圣者的等持所证悟的意义，远离了显现为能说所说和能取所取的二取，对于本体异体的两种等持的境，称之为“空性”，因为前一种二取是遍计所执，后一种是依他起。就像那里面所说的那样：其中，名为“能被表达和表达的形象所执持的眼睛”的事物，是遍计所执的眼睛。那本身安住于能取和所取的自性，眼睛的形象各自显现，是依他起的眼睛。那本身远离了能被表达和表达的形象，不可言说，远离了具有显现的，各自以自证而证悟的本体，被称为法性的眼睛。像这样，当你修习思念胜义谛时，行相的自性不显现，因此在胜义谛中是没有的，但在世俗谛中是存在的，要知道。因为这是为了说明圣者的等持的意义是无二取的。因此，这不是确定其基础的见解，即法无我的圆成实性的方式。能摧毁损害中，仅仅是圣者的等持的意义存在，就被说成是胜义谛存在，但所有认为等持能证悟真如者，都认为自己的有境的意义是存在的。仅仅是认为，争论胜义谛存在与否的胜义谛存在，到底是什么呢？以辨别实相的理智所能辨别的胜义谛存在，是绝对不承认的，即在空性空性、胜义谛空性和无为法空性的时候，对那样认为的，会说出许多特别区分的驳斥。
English
There is no harm to self-grasping. The explanation of what destroys harm is that, for concepts, the appearance of the general characteristic of expressible words and the general characteristic of expressible meanings is the eye of the completely imputed; for the apprehended form aggregate, the appearance of the eye of the nature that grasps it is the eye of the other-powered; for what becomes the general characteristic of sound and meaning, being separated from what can be said and done, being inexpressible, being separated from the separate appearance of what can be taken and grasped by the eye, the perfection of knowledge by the self-awareness of each samadhi is considered the eye of the nature of reality. Therefore, the nature of reality of the eye, the meaning realized by the samadhi of the noble ones, being separated from the dualistic appearance of appearing as expressible and expressive and graspable and apprehender, for the object of the samadhi of the two entities of the entity and the other, it is called "emptiness", because the former dualistic appearance is the completely imputed and the latter is the other-powered. Just as it is said in that: Among them, the thing called "the eye that is grasped by the form of what can be expressed and expressed" is the eye of the completely imputed. That itself abides in the nature of the grasper and the grasped, the form of the eye appears separately, is the eye of the other-powered. That itself is separated from the form of what can be expressed and expressed, inexpressible, separated from what has appearance, each with its own self-awareness, the entity of the completely accomplished is called the eye of the nature of reality. Like this, when you practice contemplating the ultimate truth, the nature of the characteristics of the formations does not appear, therefore it does not exist in the ultimate truth, but it exists in the conventional truth, know that. Because this is to explain that the meaning of the samadhi of the noble ones is without dualistic appearance. Therefore, this is not the way to establish the perfection of the absence of self of phenomena, which is the basis of that view. In what destroys harm, merely the meaning of the samadhi of the noble ones exists, it is said to exist in the ultimate truth, but all those who think that samadhi can realize suchness, all think that the meaning of their object-possessor exists. It is merely thinking, what exactly is the existence of the ultimate truth that disputes whether the ultimate truth exists or not? The existence of the ultimate truth that can be discerned by the intellect that discerns reality is absolutely not admitted, that is, in the case of emptiness of emptiness, emptiness of ultimate truth, and emptiness of unconditioned phenomena, many particularly distinguished refutations will be said to those who think that way.
Tibetan
་པས་ཤེས་ཏེ་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །ཡུམ་གྱི་མདོ་ཉིད་ལས། །གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་ནས་སྟོང་གཞི་རྣམ་བཏགས་དགག་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་བཤད་པས་རྣམ་བཏགས་ཀྱི་མིག་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མིག་གིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཤད་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཉམ་གཞག་གི་དོན་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་སྟོང་བ་མདོའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ཡང་ལེགས་པར་མི་སྣང་ངོ་། །འདི་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་རྣམ་འབྲེལ་དུ་ཁ་འཕངས་པ་བཞིན་དུ་ཉི་ཁྲི་རྣམ་འགྲེལ་ན་ཡོད་ཅིང༌། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལུགས་དཔྱོད་པའི་རིགས་ པས་དཔྱད་བཟོད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། །དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དགོངས་པའི་དོན་དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པར་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས་བཤད་པ་དང་བཤད་ཚུལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དབྱིག་གཉེན་གྱི་མཛད་པ་མིན་ལ། །སྔོན་གྱི་ཡི་གེ་རྙིང་པ་རྣམས་ལས་དཾཥྚ་སེ་ནས་མཛད་པར་གྲགས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སློབ་དཔོན་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་ན། འཁོར་ལོ་དང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་བའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རང་གི་ས་བོན་གང་ལས་སུ། །རྣམ་རིག་སྣང་ལ་གང་འབྱུང་བ། དེ་དང་དེ་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དགོས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། བརྫུས་ཏེ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཅན་བཞིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། །ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་གཟུགས་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ན་དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དུའོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་ཕྱི་རོལ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ལ་མ་ཕྱེ་བར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡང་དྲང་དོན་ནོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པར་བཤད་ཅིང་། །ཐེག་བསྡུས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལས་མེད་ཅེས་
Chinese
因此，（有人）知道后因人多畏惧而没有写。在《母经》本身中，从色蕴到一切智之间，每一个都做了三个三个的分类，然后将空性之基、遍计所执的能立和所破，说成是空性、法性、圆成实性，因此，必须说以遍计所执之眼为空性的眼是法性。如果将前两个（分类）以空性来解释后一个（分类）是经文的意义，那也不太好。此外，就像将声闻乘大士的八种分别念以关联的方式提出一样，在《二万颂释》中也有。并且，由于以理性能否经受检验来衡量他性与圆成实性二者的方式被禁止。而且，由于必须像无著以《母经》的密意用《释密意经》来解释一样，但《成唯识论》中所说的和解释的方式极其不一致，因此不是无著所著。在以前的旧书中，说是达磨塞纳所著，就像那样。第三，如果像论师兄弟那样解释事物之真如，那么，初转法轮中说的以外境为缘的能取和所取二者，解释为不了义的意图是，在《二十唯识论》中说：“从自己的种子中，显现能识之相的是什么，那个和那个的生处，能仁说为两种。”并且，必要也是在那里面说：“为了调伏有色等生处的人，以意乐而说，如同化生有情一样。”就像所说的那样，当显示从内外生处产生色等识时，是为了领悟除了那些之外没有能见者等。对如实语造成损害的是遮止外境的道理等。对于诸法以自性和差别来安立的遍计所执，是法界和生处，因此，不将那二者分开，说成是以自相成立，也是不了义。在《摄大乘论》的广释中，说一切法都无自性，说是考虑到三种无自性而说的。在《摄大乘论》的略释中，说没有
English
Therefore, (someone) knew and did not write it because they were afraid of the crowd. In the Sutra of the Mother itself, from form to omniscience, each one is classified into three, and then the basis of emptiness, the establisher and the object to be refuted of the completely imputed, are said to be emptiness, the nature of reality, and the perfectly established nature. Therefore, it must be said that the eye that is empty of the completely imputed eye is the nature of reality. It is not good to explain the meaning of the sutra by explaining the latter (classification) with emptiness by the first two (classifications). Furthermore, just as the eight kinds of conceptual thoughts of the great bodhisattvas of the Hearer Vehicle are presented in a related way, they are also found in the Commentary on the Twenty Thousand Verses. Moreover, since the way of measuring the other-powered nature and the perfectly established nature by whether or not they can withstand examination by reason is prohibited. Moreover, since it is necessary to explain the meaning of the Sutra of the Mother with the Explanation of the Intention, just as Asanga explained it, but the way it is said and explained in the Treatise on Establishing Consciousness Only is extremely inconsistent, therefore it is not written by Asanga. In the old books of the past, it is said to be written by Dharmasena, just like that. Third, if the suchness of things is explained in the way that the master brothers explained it, then the intention of explaining the two grasping and the grasped, which are said to be dependent on external objects in the first turning of the wheel, as provisional meaning is that, in the Twenty Verses, it says: "From what seed of one's own, what appears as the appearance of consciousness, that and that's birthplace, the Able One said to be of two kinds." And, the necessity is also said in that: "For those who are to be tamed by the existence of form and other birthplaces, it is said with intention, like beings who appear by transformation." Just as it is said, when it is shown that consciousness of form and so on arises from internal and external birthplaces, it is for the purpose of realizing that there are no seers and so on other than those. What harms the literal meaning is the reasoning that prevents external objects and so on. The completely imputed, which is established for phenomena with self and difference, is the realm of phenomena and the birthplace, therefore, it is also provisional meaning to say that they are established by their own characteristics without separating those two. In the Extensive Commentary on the Compendium of Abhidharma, it is said that all phenomena are without self-nature, and it is said that it is said with the three kinds of no self-nature in mind. In the Brief Commentary on the Compendium of the Great Vehicle, it says that there is no