Tibetan
གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་དང་རྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དབང་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞིས་ཡོངས་གྲུབ་བསྟན་པར་གསུངས་པའི་མདོ་ནི་ཡུལ་གྱི་མདོར་སྣང་བས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་དེ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་བཞེད་དོ། རྣམ་བཤད་རིགས་པར་ཡང་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སོགས་སུ་བཤད་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འདོད་པ་བཀག་ཅིང༌། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་ལ། ཞེས་གསུངས་པས་ཡུམ་གྱི་མདོ་འཁོར་ལོ་གཉིས་པར་བཞེད་དོ། །འདི་དྲང་དོན་དུ་འཆད་ཚུལ་ནི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་ལས་གཟུང་འཛིན་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་འགྲོ་ལུགས་དང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་སྟེ། །འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ས་བོན་སྨིན་པ་གང་ལས་བྱུང་བའི་ས་བོན་དང་སྣང་བ་ལ་དགོངས་ནས་མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པའི་དོན་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་མདོ་དེ་དག་གི་ བརྗོད་བྱའོ་དོན་དུ་མི་རུང་ལ། གང་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་གསུམ་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་དུ་འཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་ཐེག་དམན་གྱི་མདོའི་དོན་དུ་འཆད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་མ་ཕྱེ་བར་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཡེ་མེད་དུ་འདོད་པར་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་ཡིན་པར་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དག་གིས་མ་ཕྱེ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འཆད་པ་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་ཡིན་ཡང་དེ་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་མི་འགྲེལ་གྱི་དེ་འདྲ་བ་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གཟུང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱི་ད་དུང་དེའི་དོན་བཤད་དགོས་པའི་སྒོ་ནས་དྲང་དོན་དུ་འཆད་དོ། །འཆད་ལུགས་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་གི་ཆོས་རྣམ་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པའི་དོན་དམ་དེར་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་ངོ་བོ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འགྲེལ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོ་གང་གི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་གདུལ་བྱར་མི་འདོད་པས་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ག
Chinese
所有讲述中，以遍计所执和绳索等比喻所显示的，依他起和四种清净的圆成实，宣说此理的经典，在国土经典中显现，因此将第二转法轮解释为不了义，也是对这些经典以及与这些经典相符的经典所持的观点。在《释量论》中，也驳斥了将《般若经》中所说的自性空等按照字面意思理解的观点。并且，《解深密经》中说，诸法皆无自性等等，所有这些都不是了义。因此，《般若经》被认为是第二转法轮。对此，解释为不了义的方式与第一转法轮中所说的能取所取解释为不了义的方式截然不同。例如，眼识是异熟的习气，这意味着从其种子成熟而产生的种子和显现，考虑到这些，宣说了眼和色的生处存在，这种意图的意义不能作为小乘经典的论述主题。基于什么而宣说无自性的三种无自性，是为了解释《般若经》的意义。外境的生处存在，这是小乘经典的意义，如果不区分无自性的方式，认为胜义中本来就没有自性，那么就不会将此解释为《般若经》的意义。因此，如果不区分这些，将一切法在胜义中解释为无自性，即使这是《般若经》的意义，也不会解释说这是不了义，因为不能按照字面意思来理解，不能仅仅确定为那个意义，还需要解释其意义，从而以需要解释的方式来解释为不了义。解释的方式是，遍计所执的法由于不是由自己的自性所成立，所以在胜义中没有自性。依他起的法由于不是清净的对境的胜义所成立，所以在胜义中没有自性。圆成实的法既是胜义，也没有诸法的我之自性，所以在胜义中没有自性，就这样解释。因此，执着于字面意思，是因为不认为《般若经》是为哪种所化机而宣说的，所以不为那些所化机而
English
In all the teachings, the sutras that explain the dependent arising of phenomena, which are illustrated by examples such as imputed and ropes, and the perfectly established nature of the fourfold purity, appear in the Land Sutra. Therefore, the second turning of the wheel of Dharma is explained as provisional, and this is also the view held for those sutras and those that are in accordance with them. In the commentary on valid cognition, it is also refuted to take the meaning of selflessness, etc., as stated in the Mother Sutra, literally. Furthermore, the Sutra Unraveling the Intention states that all phenomena are without inherent existence, and that all such statements are not definitive. Therefore, the Mother Sutra is considered the second turning of the wheel of Dharma. The way to explain this as provisional is very different from the way to explain the grasped and the grasper as provisional in the first turning of the wheel of Dharma. For example, the eye consciousness is a karmic residue of maturation, which means that the seed from which its own seed has matured and the appearance are considered. Considering these, the meaning of the intention that the eye and form exist as sense bases is not suitable as the subject matter of the Lesser Vehicle sutras. The three ways of selflessness that are taught based on what intention are for the purpose of explaining the meaning of the Mother Sutra. The existence of external objects as sense bases is the meaning of the Lesser Vehicle sutras, and if the ways of selflessness are not distinguished, and it is assumed that there is no inherent existence in the ultimate sense, then this will not be explained as the meaning of the Mother Sutra. Therefore, if these are not distinguished and all phenomena are explained as being without inherent existence in the ultimate sense, even if this is the meaning of the Mother Sutra, it will not be explained as provisional, because it cannot be taken literally, and it cannot be determined as just that meaning. It is still necessary to explain its meaning, and thus it is explained as provisional in a way that requires explanation. The way to explain it is that imputed phenomena are not established by their own characteristics, so they have no inherent existence in the ultimate sense. Dependent phenomena are not established as the ultimate sense of a pure object, so they have no inherent existence in the ultimate sense. Perfectly established phenomena are both ultimate and have no self of phenomena, so they have no inherent existence in the ultimate sense, and that is how it is explained. Therefore, clinging to the literal meaning is because it is not believed that the Mother Sutra was taught for the sake of which trainees, so it is not for those trainees.