Tibetan
ཞག་པ་ཙམ་ཡིན། །ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མི་རུང་བར་འདི་བ་འདོད་དོ། །དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་དང་བརྡ་འདོགས་པའི་གནས་སུ་རང་ མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་ན་དེ་དག་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ཤེས་ཏེ་ཚད་མ་པ་ལ་གྲགས་པའི་མཚན་ནི་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུམ་མེད་མེད་དགག་ཡིན་ཞིང་དེ་དང་ས་ཕྱོགས་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་ཡང་མེད་དགག་དང་དངོས་པོ་གཉིས་འགལ་བ་མི་འགོག་པ་ལྟར། །རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པ་དང་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་ནི་གང་དང་གང་གིས་སུ། ཞེས་སོགས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་གྲུབ་པའི་མདོ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་གིས་བཤད་པ་དང་དོན་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའི་ལུང་ལས་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདི་བས་ཀུན་གཞི་ལ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་རང་མཚན་གྱིས་སམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་དག་བྱེད་ཀྱི་དམིགས་པར་ཡང་འཐད་དོ། །རིགས་པ་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་སྙམ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་མིག་གི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གནས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་ཞེན་པའི་གཞི་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཁེགས་པ་ན། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མིང་དང་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་མིང་དོན་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་ ཞེན་སའི་དོན་མེད་པས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པའི་རྣམ་རིག་ཙམ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་རིགས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པར་བརྩོན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡི་གེ་དང་དོན་སྣང་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཡི་གེའི་མིང་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །ཡི་གེ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །མིང་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པར་ཟད་པ་ཙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ཤིང༌། མིང་དང་བཅས་པའི་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་དང་བཅས་ཤིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཅས་པ་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་ན་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་པོ་དག་གིས་ཡི་གེ་དང་དོན་སྣང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཡིད་ཤེས་རྟོག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཁེགས་པ་ཡིན་ལ། །བག་ཆགས་བརྟན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོག་མེད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གཟུང་འཛིན་རིགས་པས་ཁེགས་པ་མིན་པས་རྣམ་རིག་ཙམ་ལ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་གཟུང་བ་དོན་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་རིགས་པས་ཁེགས་ན་སྔོན་པོ་ ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་སྣང་བའི་སྔོ་འཛིན་དེ་སྣངཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་སྣང་བ་ན་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གྲུབ་ན་སྔོན་པོ་དེ་རང་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པ་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་རིགས་པས་ཁེགས་ན་དེ་སྣང་བའི་རང་རིག་དེ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་སྣང་བ་ན་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གྲུབ་ན་རྣམ་ཤེས་དེ་མྱོང་བའི་ངོ་བོར་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་སྐྱོན་མེད་དེ་རང་རིག་ལ་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་མི་སྣང་ལ་སྔོན་འཛིན་ལ་སྔོན་པོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཞེན་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་རང་རིག་ལ་སོགས་པ་ལ་འཆར་དུ་མི་རུང་ཞིང་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་སྔོན་འཛིན་ལ་སྣང་བ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་དེ་སྣང་བ་ན་གཉིས་སྣང་ཡོད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེའི་སྤྱི་རྟོག་པ་ལ་འཆར་བ་ན་ངེས་པར་གཉིས་སྣང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ཤེས་པ་ལ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པ་ལ་སྤྱི་འཆར་བ་ནའང་མྱོང་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་ལ་གཉིས་སྣང་ངེས་པར་ཡོད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་གཉིས་སྣང་ཡོད་པ་དང་ཡུལ་དེ་གཉིས་སྣང་གི་རྣམ་པར་འཆར་བ་གཉིས་དོན་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ན་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་རྣམ་རྟོག་ལ་འཆར་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླང་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་
Chinese
仅仅是残余而已。今后认为那个不应有因果关系。如果意义论二家否定了作为色等分别的执着处和施设处的自相成立，那么就不知道如何安立那些存在，因为这不是量论师所称许的名称。例如，瓶无是非遮，它与处所同基，但如同不遮非遮与事物二者相违一样。心识是分别的执着处，它是非真实成立的遍计所执，心识是真实成立的二者也不相违。因此，“名字是谁和谁的”等等，虽然是声闻部所成立的经，但与那些所说在意义上并非没有差别。例如，大众部律藏中出现的“根本的识”就像是用它来解释阿赖耶识一样。执着于先前所说的本体和差别是自相或真实存在的，是烦恼障的主要因素，因此，如其所执般地确定不存在的意义，也适合作为对治烦恼障的所缘。如果想知道这些理路如何趣入唯识，那么，从色到一切种智之间的诸法，作为眼识施设处的名称和分别的执着处，如果否定了它是真实成立的。 依靠能诠之名和所诠之义以及名义关系，显现为所诠之义的本体和差别的意之分别，因为没有如其所显现般的执着处之义，所以认为如是执着也不是不错误的，从而趣入能取所取二者皆无的唯识。如《摄大乘论》中说：如此菩萨勤奋趣入唯识，如是彼于文字和意义显现的意之言说，也如实了知文字之名仅仅是意的分别。依靠文字的意义也如实了知仅仅是意的言说。也如实了知名字仅仅是本体和差别的假立。因此，缘于仅仅是意的言说，以及具有名字的意义，具有本体和差别的假立，具有本体和差别的意义。
English
It is only a remnant. From now on, it is considered that there should be no cause and effect relationship with that. If the two schools of meaning theorists deny that self-character is established as the object of attachment and the place of designation of conceptualizations such as form, then it is not known how to establish those existences, because this is not a name approved by the epistemologists. For example, the absence of a pot is a non-affirming negation, and although it is based on the same location as that, it is like not preventing the contradiction between non-affirming negation and things. The consciousness is the object of attachment of conceptualization, and it is the completely imputed that is not truly established, and the consciousness is truly established, and the two do not contradict each other. Therefore, "whose and whose name is," etc., although it is a sutra established in the Hearer School, there is no difference in meaning from what those said. For example, the "root consciousness" that appears in the Vinaya of the Mahasamghika School is like using it to explain the Alaya consciousness. Holding that the previously mentioned entity and difference are self-characterized or truly existent is the main factor of the obscuration of knowledge. Therefore, the meaning of determining non-existence as it is grasped is also suitable as the object of purification of the obscuration of knowledge. If you want to know how these reasonings enter into mere consciousness, then, from form to omniscience, the dharmas are the names of the place of designation of eye consciousness and the object of attachment of conceptualization. If it is denied that it is truly established, Depending on the expressing name and the expressed meaning and the relationship between name and meaning, the mind's conceptualization that appears as the entity and difference of the expressed meaning, because there is no meaning of the object of attachment as it appears, it is thought that such attachment is not without error, and thus enters into mere consciousness where both the grasper and the grasped are absent. As it is said in the Compendium of Vehicles: Thus, a Bodhisattva strives to enter into mere consciousness, and thus he also truly knows that the name of the letter in the mind's expression of the appearance of letters and meanings is only the mind's conceptualization. He also truly knows that the meaning based on the letter is only the mind's expression. He also truly knows that the name is only a designation of entity and difference. Therefore, it is focused only on the expression of the mind, and the meaning with the name, with the designation of entity and difference, and the meaning with entity and difference.
Chinese
如果不是以自性而成立，那么通过四种遍寻和如实了知四者，就能对文字和意义显现的心的分别念，仅仅安立为唯识。如是说。如果说，这（唯识）是遮遣了依赖于意识分别念的能取所取。而对于由串习坚固所生的无分别识，所依赖的能取所取并非以理证遮遣，那怎么能安立为唯识呢？没有过失，因为这样，如果以理证遮遣了执著蓝色为异体的分别念的执著处是自性成立，那么蓝色是执著处显现的蓝色之执著，就会转为错乱地执著于显现的对境。因为当它显现时，会显现为以自性而成立。如果成立了，那么蓝色并非与自显现的识之外的异体，也就成立了。那么，如果以理证遮遣了作为分别念执著处的阿赖耶识是胜义成立，那么显现它的自证就会转为错乱地执著于显现的对境。因为当它显现时，会显现为以自性而成立。如果成立了，那么阿赖耶识就成了以体验的自性而自性成立，这样就会舍弃瑜伽行派的宗义。没有这个过失，因为自证上不显现作为阿赖耶识分别念的执著处，而对于蓝色之执著，则显现蓝色是执著于外境的执著处。因为作为执著处的那二者，不可能在二取灭尽的自证等等上显现，并且对于具有二取显现的蓝色之执著，显现也不相违。分别念的执著处显现时，必须要有二取的原因是，因为它在总相分别念上显现时，必定会以二取相的方式显现。这与识不相同，因为即使在分别念上显现总相，也只是以体验的方式显现。不能说分别念必定有二取，所以是相同的。因为分别念有二取，与境以二取相的方式显现，二者意义不同。如果不是这样，就必须承认二取灭尽不会在分别念上显现，但那也是不合理的，因为那样会变成二取灭尽是不可能的。如果蓝色是分别念的执著处
English
If it is not established by its own nature, then through the fourfold search and the fourfold knowing as it is, one can establish that the mind's conceptualization, which appears as letters and meanings, is merely consciousness. So it is said. If it is said that this (consciousness-only) refutes the grasper and the grasped that depend on conceptual thought. But for the non-conceptual consciousness arising from the strengthening of habit, the grasper and the grasped on which it depends are not refuted by reason, so how can it be established as consciousness-only? There is no fault, because in this way, if reason refutes that the object of attachment of the conceptualization that grasps blue as a different entity is established by its own nature, then the blue that appears as the object of attachment of the blue-grasping will turn into a mistaken attachment to the appearing object. Because when it appears, it will appear as established by its own nature. If it is established, then it is established that blue is not a different entity from the self-appearing consciousness. Then, if reason refutes that the alaya-consciousness, which is the object of attachment of conceptual thought, is established as ultimately true, then its self-awareness that appears will turn into a mistaken attachment to the appearing object. Because when it appears, it will appear as established by its own nature. If it is established, then the alaya-consciousness will become self-established as the nature of experience, and thus the tenets of the Yogacara school will be abandoned. There is no such fault, because the object of attachment of the conceptualization of alaya-consciousness does not appear on self-awareness, but for the blue-grasping, it appears that blue is the object of attachment to external objects. Because the two that are the object of attachment cannot appear on self-awareness, etc., where dualistic grasping has ceased, and there is no contradiction in the appearance for the blue-grasping that has dualistic grasping. The reason why there must be dualistic grasping when the object of attachment of conceptualization appears is that when it appears on general conceptualization, it will definitely appear in the form of dualistic grasping. This is not the same as consciousness, because even when the general characteristic appears on conceptualization, it only appears in the form of experience. One cannot say that conceptualization necessarily has dualistic grasping, so it is the same. Because conceptualization has dualistic grasping, and the object appears in the form of dualistic grasping, the two have different meanings. If it is not like this, then one must admit that the cessation of dualistic grasping will not appear on conceptualization, but that is also unreasonable, because then it will become impossible for dualistic grasping to cease. If blue is the object of attachment of conceptualization