Tibetan
སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ནི་གཞན་གྱི་དང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་མ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་དེར་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་པ་རང་མཚན་ལ་སྐུར་འདེབས་སུ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ས་དང་འདི་གཉིས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་དང་དེ་སྤོང་ཚུལ་གཅིག་གོ །ཀུན་བརྟགས་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་དུ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་མིན་ཏེ། བསྡུ་བ་ལས། མངོན་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མིང་གང་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ་འོན་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེན། སྨྲས་པ་ཐ་སྙད་ལས་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ཞེས་དང༌། དེ་ལ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གོམས་པའི་མིང་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་ནས་འདི་ལྟར་དེ་ནི་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བདག་གཉིས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་ཐམས་ཅད་མི་སྲིད་པ་མིན་པས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དགག་ལ་བཏགས་ཡོད་དང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་ཁ་ཅིག་ལས་ཀུན་བརྟགས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མེད་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་དང་འདྲ་ བར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་པ་ནི་མདོ་དེའི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། ཐེག་བསྡུས་སུ་དགོངས་འགྲེལ་དྲངས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ནས་ཕྱི་ནང་གི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་སུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང༌། བྱང་ས་དང་བསྡུ་བ་དང་ཡང་འགལ་ལ་དེར་རྣམ་ངེས་ཀྱི་ལུང་ཡང་དྲངས་པས། ཁ་ཅིག་དེ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་ཟེར་བ་ནི་མ་བརྟགས་པ་ཆེན་པོའི། །བསྡུ་བར་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་མ་གཏོགས་པ་ལེའུ་ལྷག་མ་རྣམས་ཕལ་མོ་ཆེ་དྲངས་ཤིང་དཀའ་གནས་རྣམས་ལེགས་པར
Chinese
应当了知这是增益边的极端，而谤毁边则是说，对于他者的和合自性以及圆成实自性存在的事物，说它不存在，这就是谤毁自己的体性。像这样，以远离两种极端的方式，来领会那唯一的意义。说两种极端的自性以自己的体性存在，但却说它在那里没有成立，这就是谤毁自性。菩萨地和这两者，在增益和谤毁的极端以及舍弃它们的方式上是相同的。遍计所执不存在，也是在胜义谛中存在，而不是在世俗谛中不存在。在《摄论》中说：“那些显现的分别，以什么名称和显现的言说来安立，应当说那是它的自性吗？或者应当说那不是它的自性呢？”回答说：“在世俗谛中，应当说那是它的自性。在胜义谛中，则应当说那不是它的自性。”又说：“对于那完全习惯于言说的名称所依赖的识的对境，也就是遍计所执的自性，是这样的，它是假立的存在，而不是胜义谛中存在的缘故。”因此，像二我的遍计所执，在所知境中是不可能的，但仅仅因为这样，并不是所有的遍计所执都是不可能的，所以要遮遣实有和胜义有，而安立为假立有和世俗有。因此，在某些《解深密经》的释论中说，遍计所执在二谛中都不存在，而取和舍二者的依他起，就像变魔术一样，在世俗谛中存在。而圆成实既是胜义谛，也是以无自性的方式存在，是胜义谛中存在的。这样解释并不是那部经的意趣。在《摄大乘论》中引用《解深密经》，成立外境不存在，然后说内外能取所取都是遍计所执，这是相违背的。而且也与《菩萨地》和《摄论》相违背，在那里也引用了《成唯识论》的教证。有些人说那是无著所造，这是非常不考察的说法。《摄论》中除了《解深密经》的绪论品之外，其余的品大部分都被引用，并且很好地解释了困难的地方。
English
It should be understood that this is the extreme of imputation, and the extreme of denigration is to say that for things that exist as the nature of other and the perfected nature, to say that they do not exist, this is denigrating one's own nature. In this way, by abandoning the two extremes, one should comprehend the meaning of that very thing. To say that the two extreme natures exist by their own nature, but to say that it is not established there, this is said to be denigrating one's own nature. The Bodhisattva-bhumi and these two are the same in terms of the extremes of imputation and denigration and the way to abandon them. The completely imputed is also truly existent, but it is not non-existent in conventional terms. In the Compendium it says: "Those manifest discriminations, by what name and manifest expression are they established? Should it be said that it is their nature, or should it be said that it is not their nature?" It is said: "In conventional terms, it should be said that it is their nature. In ultimate terms, it should be said that it is not their nature." And: "For the object of consciousness that relies on names that are completely accustomed to expression, which is the nature of the completely imputed, it is like this, it is an imputed existence, and not existent in ultimate truth." Therefore, like the completely imputed of the two selves, it is impossible in the knowable, but just because of that, not all completely imputed are impossible, so one should negate substantial existence and ultimate existence, and establish imputed existence and conventional existence. Therefore, in some commentaries on the Explication of the Thought Sutra, it is said that the completely imputed does not exist in either of the two truths, and the dependent arising of the two, the grasper and the grasped, is like a magic trick, existing in conventional truth. And the perfectly established is also ultimate truth, and exists in the way of being without nature, it is existent in ultimate truth. This explanation is not the intention of that sutra. In the Summary of the Great Vehicle, the Explication of the Thought Sutra is quoted to establish that external objects do not exist, and then it is said that the inner and outer grasper and grasped are completely imputed, which is contradictory. And it also contradicts the Bodhisattva-bhumi and the Compendium, and there the quote from the Establishment of Consciousness-only is also cited. Some say that it was composed by Asanga, which is a great lack of investigation. In the Compendium, except for the introductory chapter of the Explication of the Thought Sutra, most of the remaining chapters are quoted, and the difficult points are well explained.
Tibetan
་གཏན་ལ་ཕབ་འདུག་པས་སློབ་དཔོན་འདིས་འགྲེལ་བ་ཟུར་དུ་མཛད་དགོས་པར་ཡང་མི་སྣང་ངོ༌། །ཕྱིས་ཀྱི་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་ཐ་མ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་དགོངས་པར་འཆད་པ་ཡང་ལུགས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དབང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་འཁྲུལ་པའི་བློས་དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཡོད་པར་ཞེན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་འགག་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི། གཞན་དབང་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྐུར་པ་བཏབ་པས་མཚན་ཉིད་གསུམ་ག་ལ་སྐུར་འདེབས་ཆད་ལྟའི་གཙོ་བོར་ སྔར་བྱང་ས་ལས་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ཞིང༌། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་ངེས་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྤང་དུ་མེད་པའི་འགལ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ས་དང་བསྡུ་བ་ལས། གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ན་དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་ན་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཞེས་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་དོན་དམ་མིན་བར་གསུངས་པ་དང༌། དབུས་མཐའ་ལས། དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་བུའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཕུར་རིག་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན། སྐྱེ་དང་འཇིག་མེད་འབྲི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པའང་མེད། །རྣམ་པར་དག་འགྱུར་དེ་ནི་དོན་དམ་མཚན། ཞེས་དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དུ་གསུངས་བའི་སྐབས་སུ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་བཤད་ཅིང་ འགྲེལ་པར་ཡང་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་མིན་པར་གསུངས་པ་དང༌། བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང༌། རྒྱུ་མཚན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་བརྗོད་པར་བྱའམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ
Chinese
已经确定，因此这位论师似乎也不需要另外作解释。后来的有些人认为，第一种自性在名言中也不存在，第二种自性在名言中存在但在胜义中不存在，第三种自性在胜义中存在，这种解释是无著菩萨兄弟的观点，但也已经背离了这种体系。特别是，认为依他起在名言中存在，但由于错误的观念，仅仅执着于它有生灭等，认为事物没有生灭等，这是对依他起的极致诽谤，由于这个原因，也诽谤了另外两种自性，因此对三种自性的诽谤是断见的主要来源，这在之前的《菩萨地》中已经说过。要知道，认为《解深密经》是究竟意义的观点是无法避免的矛盾。第二点是，如果像《菩萨地》和《摄论》中所说，依他起在胜义中存在，那么根据《解深密经》：正如八支圣道相互之间体性各异一样，如果这些法的真如胜义，即法无我，也是体性各异，那么真如胜义，即法无我，也将是有因的。如果它是由因而生，那么它将是造作的。如果是造作的，那么它将不是胜义的。经中说，如果是造作的，就不是胜义的。此外，《中边分别论》中说：胜义的意义是唯一的。它的解释中也说：胜义谛应该被理解为圆成实性的唯一自性。此外，《经庄严论》中也说：非有非无亦非如，亦非异生灭无增减，无垢亦非令净，彼即胜义相。在宣说胜义谛具有五种特征时，说到了没有生灭， 解释中也说，不是以遍计所执和依他起的自性而存在，也不是以圆成实的自性而不存在。此外，《摄论》中也说：应该说理由是在世俗中存在，还是在胜义中存在呢？回答说，应该说是在世俗中存在
English
It has been determined, so it does not seem necessary for this teacher to make a separate explanation. Some later people think that the first nature does not exist even in name, the second nature exists in name but does not exist in ultimate reality, and the third nature exists in ultimate reality. This explanation is the view of the brothers Asanga and Vasubandhu, but it has also deviated from this system. In particular, it is thought that dependent origination exists in name, but due to wrong ideas, it is only attached to the fact that it has arising and ceasing, etc., and it is thought that things do not have arising and ceasing, etc. This is the ultimate slander of dependent origination. For this reason, the other two natures are also slandered. Therefore, the slander of the three natures is the main source of nihilistic views, which has been said in the previous Bodhisattva-bhumi. Know that the view that the Samdhinirmocana Sutra is of definitive meaning is an unavoidable contradiction. The second point is, if, as stated in the Bodhisattva-bhumi and the Compendium of Determinations, dependent origination exists in ultimate reality, then according to the Samdhinirmocana Sutra: Just as the eightfold noble path is different in nature from each other, if the suchness ultimate reality of these dharmas, that is, the selflessness of dharmas, is also different in nature, then the suchness ultimate reality, that is, the selflessness of dharmas, will also be with cause. If it is born from cause, then it will be fabricated. If it is fabricated, then it will not be ultimate reality. The sutra says that if it is fabricated, it is not ultimate reality. In addition, the Madhyantavibhaga says: The meaning of ultimate reality is unique. Its explanation also says: The ultimate truth should be understood as the unique nature of the perfectly established reality. In addition, the Sutra Ornament says: Neither existent nor nonexistent, nor like that, nor different, no birth and death, no increase or decrease, neither impure nor purified, that is the characteristic of ultimate reality. When explaining that the ultimate truth has five characteristics, it is said that there is no birth and death, The explanation also says that it does not exist by the nature of the completely imputed and dependent origination, nor does it not exist by the nature of the perfectly established reality. In addition, the Compendium of Determinations also says: Should it be said that the reason exists in conventional truth or in ultimate truth? The answer is, it should be said that it exists in conventional truth