Tibetan
ཅན་དུ་སྒོམ་པར་མ་ཟད། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དཔྱད་སྒོམ་ཡང་ཡིན་པས། དེས་མཚོན་ནས་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྒོམ་པའི་ལྷག་མཐོང་གཞན་ཡང་ཤེས་ པར་བྱའོ། །ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་ལྷག་གཉིས་སྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའི་ཞི་ལྷག་གཉིས་སྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བར་བཤད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་ཞི་བ་ལྷ་དང་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་གང་རུང་ཞིག་བསྐྱེད་ནས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་ཉིད་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དེ་འདྲ་བའི་ཞི་ལྷག་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེད་ཚུལ་དེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དང་མདོ་སྔགས་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཉན་རང་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་དང༌། དེ་ཡང་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་ལའང་འདྲ་བར་རྒྱུད་སོ་སོ་དང་དེ་དག་གི་འགྲེལ་མཛད་ཆེན་པོའི་བཞེད་པར་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ལ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས། རང་གི་སེམས་ནི་བརྟགས་པ་ན། །ཆོས་ཀུན་རང་གི་སེམས་ལ་གནས། །ཆོས་འདི་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེར་གནས། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་མེད་པ་འོ། །ཞེས་གསང་འདུས་ལས་གསུངས་པས་ཀྱང༌། ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་བརྟག་གོ །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང༌། སྣང་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གསུམ་སྟོན་པར་འཆད་ཅིང༌། ས་དང་པོ་གཉིས་ལ་འཇོག་སྒོམ་དང་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ཞི་ལྷག་སྒྲུབ་ཚུལ་སྔར་བཞིན་འཆད་པར་སྣང་བས། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་འདྲ་བར་བཞེད་དོ། །རང་གི་ལུགས་ནི་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ལྟ་བའི་གོ་བ་སྐྱེད་ལུགས་དབུ་མའི་གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱ་དགོས་ལ། སྐྱོང་ལུགས་ལ་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་རྫོགས་རིམ་པས་མཉམ་གཞག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱོང་བ་ན་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་སྒོམ་པ་ངེས་པར་དགོས་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་གི་དཔྱད་སྒོམ་གཞུང་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྐབས་དེར་དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་པའི་ཞར་ལ་ལྟ་ཐོག་ནས་རྩེ
Chinese
不仅如此，还如《般若波罗蜜多心经》所说，是辨别十八界的自性之观修。由此可知，其他通过区分如所有性之义而修习的胜观也应知晓。虽然《般若波罗蜜多心经》的口诀中说，在生起缘如所有性的止观之前，应先生起缘如所有性的瑜伽地的止观，但此处是如寂天和莲花戒等论师所许，先产生任何一种止观，然后生起胜观，并且也只阐述缘如所有性的胜观。第二，那么，这种次第生起止观的方式是依据大小乘和显密哪一种呢？这是声闻、缘觉和般若波罗蜜多大乘二者的共同之处，也是四宗的共同之处。对于密咒的三部，也同样在各自的续部和这些续部的伟大注释者的观点中，已经阐述了密咒道次第。对于无上瑜伽来说，《般若波罗蜜多心经》中说：“若考察自心，一切法皆住于自心，此法住于虚空金刚，法与法性皆无。”《楞伽经》中也说：“仅依于心，不考察外境。”等等，阐述了缘唯心、缘真如和无相瑜伽的三地。似乎在初二地中，如前一样阐述了通过安住修和观察修来成就止观的方法。 认为在缘如所有性的续部中，生起的方式是相同的。自己的宗派是，即使在无上瑜伽的时候，也必须像从生起见解的方式出自中观论典一样。在修习方面，在生起次第和圆满次第的后得位的一些时候，虽然有观察真如并作意，但由于获得了使身体触及要点的能力的圆满次第者，在等持中修习真如时，必须将见解置于顶端而修习，但不会像胜观的观察修从其他论典中出现的那样进行。因此，在那时，在进行观察修的同时，从见解的顶端
English
Not only that, but as explained in the Prajñāpāramitā Upadeśa, it is also a contemplation that distinguishes the characteristics of the eighteen elements. From this, it should be understood that other forms of vipassanā (insight meditation) that cultivate by distinguishing the meaning of 'as many as there are' should also be known. Although the Prajñāpāramitā Upadeśa states that before generating śamatha (calm abiding) and vipassanā focused on 'as it is,' one should first generate śamatha and vipassanā of the yogic grounds focused on 'as many as there are,' here, according to the views of Śāntideva, Kamalaśīla, and others, one first generates some form of śamatha and then generates vipassanā, and it only teaches vipassanā focused on 'as it is.' Secondly, one might ask, according to which of the Greater or Lesser Vehicles, or the Sūtras or Tantras, is this method of generating śamatha and vipassanā in stages done? This is common to both the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the Mahāyānists who follow the Perfection of Wisdom, and it is also common to the four philosophical schools. Similarly, in the three divisions of the Tantras, it has already been explained in the respective Tantras and the views of the great commentators of those Tantras as the stages of the path of mantra. As for Anuttarayoga, the Prajñāpāramitā Upadeśa states, "When one examines one's own mind, all dharmas reside in one's own mind; this dharma resides in the vajra of space; there is no dharma or dharmatā." Also, the Laṅkāvatāra Sūtra states, "Relying only on the mind, one does not examine external objects." And so forth, explaining the three grounds of yoga: focusing on mind-only, focusing on suchness, and the yoga of non-appearance. It seems that in the first two grounds, the method of accomplishing śamatha and vipassanā through settling meditation and analytical meditation is explained as before. It is believed that the way of generating is the same in the tantras that focus on 'as it is.' Our own tradition is that even in the case of Anuttarayoga, the way of generating the understanding of view must be done as it comes from the Madhyamaka treatises. In terms of practice, although there is contemplation and attention to suchness at some points in the post-meditation phase of the generation stage and completion stage, when a practitioner of the completion stage who has gained the ability to touch the vital points of the body cultivates suchness in equipoise, it is necessary to meditate with the view placed at the forefront, but the analytical meditation of vipassanā is not done as it appears in other treatises. Therefore, at that time, while engaging in analytical meditation, from the top of the view