Tibetan
འདི་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཡང་དག་པའི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིའི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རིགས་ཤེས་ལ་གཉིས་ལས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དང༌། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་རིགས་ཤེས་རྟོག་བཅས་ལ་སོགས་པའོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་དམ་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་བཤད་པའི་དགོངས་པ་དང༌། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་དོན་དམ་གཉིས་བཤད་པ་གཉིས་ནི་དགོངས་པ་གཅིག་ཡིན་པས། དོན་དམ་གཉིས་བཤད་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡུལ་གྱི་དོན་དམ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཞུང་གི་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་བདེན་པ་དང་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཅིག་ཅར་རང་གི་ཡུལ་དུ་གཅོད་ནུས་པས་དོན་དམ་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་དེའོ། །གཉིས་པས་ནི། རང་གི་ཡུལ་དུ་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་འགོག་ནུས་ཀྱང་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་གཅོད་མི་ནུས་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་མོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་དོན་དམ་པ་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པའི་ཡུལ་ གྱི་དོན་དམ་ལ་ཡང་ཚུལ་གཉིས་བཤད་དགོས་ལ། དེ་ལ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་རིགས་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངོར་ནི་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཆར་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་དངོས་ཡིན་ལ། རིགས་ཤེས་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ངོར་ནི་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་དང་བྲལ་བས་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཆར་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་དངོས་མིན་གྱི། སྤྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་མིན་ཟེར་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་འགའ་ཞིག་གི་ངོར་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མ་གཏོགས་པ། བདེན་སྟོང་དེ་སྣང་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མི་སྲིད་པས། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དགོས་པ་ནི་གཞུང་གི་དོན་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པས་གཞི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུ་དང་བདེན་སྟོང་གི་སྣང་བ་གཉིས་ཚོགས་པ་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་ནི། མཐུན་པའི་དོན་དམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་ནོ། །བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་སྣང་བས་མྱུ་གུ་སོགས་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡང༌། གཞི་དེ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་པའི་གང་ཟག་རྟོགས་ལྡན་ལ་ནི་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་དོན་མེད་ལ། ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པ་ལ་ནི་རྟགས་དེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཆོས་གཉིས་ཀ་རྣམ་བཅད་ཙམ་དུ་གསུངས་ཤིང༌། གཅིག་དང་དུ་མ་མིན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་རྟགས་སུ་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་དགག་ལ་མི་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ལས་ཤེས་པས། སློབ་ དཔོན་ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་དང༌། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་བཞེད་པ་གཏན་མིན་ནོ། །སྣང་བ་ལ་དགག་བྱའི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལ་རྣམ་བཅད་དང་ཡོངས་གཅོད་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱི་མ་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བའི་དོན་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་ཡང་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སུ་ཡང་མི་བཞེད་དོ། །ཚུལ་འདིས་ལམ་རིམ་རྒྱས་པར་འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་དུ་བཤད་པའི་འཕྲོ་ལ། བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་ལས། གཞན་དག་ནི་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་འཛིན་པས། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཞེས་གཞན་དག་སེམས་ཙམ་པ་དགག་གཞི་ལ་ཆོས་བདག་བཀག་པའི་དགག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང༌། རང་ལུགས་ཀྱིས་དགག་བྱ་ཆོས་བདག་མེད་པས་དེ་བཀག་པའི་དགག་པ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ། ཅེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་ཀུན་རྫོབ་པར་བཤད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་སོགས་དངོས་པོ་སྣང་བ་ན་མི་སྣང་བས། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དགག་གཞིའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ན་མི་སྣང་ངོ༌། ། ཞེས་པའི་ལན་དུ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་སྣང་བ་ན་དེའི་བདེན་སྟོང་སྣང་བར་བཤད་པ་ནི། བདེན་པར་ཡོད་པ་བཀག་པའི་རྣམ་བཅད་ཙམ་མིག་ཤེས་སོགས་ལ་སྣང་བ་མིན་གྱི། མ་ཡིན་དགག་ལ་དགོངས་པས། དེ་འདྲ་དེ་ཀུན་རྫོབ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཡང་བདེན་པ་བཅད་ཙམ་གྱི་སྟོང་པ་དོན་དམ་བདེན་པར་མི་འགལ་ལོ། །དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པས་དེར་བཤད་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་དྲ
Chinese
我认为是这样的，所有由正确的听闻、思考和禅修产生的智慧，因为是不颠倒的对境，所以称为胜义谛，因为这是胜义谛的缘故。如是说。在理智上，有超越二者的无分别等持智慧，以及依靠理证衡量真如的分别理智等等。《正理之光》中，关于胜义谛，宣说了无分别智慧和与之随顺的智慧二者的密意，以及《中观光明》中宣说胜义谛二者，这两种密意是一致的。宣说胜义谛二者，不是针对有境，而是只针对对境的胜义谛，这不是论典的本意。其中第一种是，进入真如，能同时在自己的对境中斩断真和二取戏论，所以是真实的胜义谛，这也是“超越一切戏论”的含义。第二种是，虽然能在自己的对境中遮止真实的戏论，但不能斩断二取戏论，所以是超越世间的胜义谛，是与形态随顺的胜义谛。对于色等遮止胜义谛生等的对境的胜义谛，也需要宣说两种方式。对于此，对境的空性，在无分别理智面前，是远离二取戏论的真实胜义谛；在有分别理智面前，因为只远离了一方面的戏论，所以不是远离二取戏论的真实胜义谛。但总的来说，并不是说不是真实的胜义谛。因此，除非在某些智慧面前远离一切二取戏论，否则不可能远离显现的戏论，所以如果胜义谛是真实的，就必须远离一切二取戏论，这不是论典的本意。因此，因为幻象通过理证成立，所以如同基础蕴等和真性空性的显现二者聚合，通过理智比量成立的意义，被认为是胜义谛，这会变成相似的胜义谛，而不是胜义谛。以真实的离一多相的显现来成立苗芽等无自性的显现，对于基础是否存在真实存在犹豫不决的有证悟者来说，
English
I think it is like this, all the wisdom arising from correct hearing, thinking, and meditation, because it is a non-inverted object, is called the ultimate truth, because this is the reason for the ultimate truth. As it is said. In terms of reason, there is the non-conceptual samadhi wisdom that transcends the two, and the conceptual reasoning that measures Suchness based on signs, and so on. In the "Light of Reasoning," regarding the ultimate truth, the intention of explaining the two wisdoms, non-conceptual wisdom and the wisdom that accords with it, and the two explanations of the ultimate truth in the "Madhyamaka Light," these two intentions are the same. Explaining the two ultimate truths is not directed at the subject, but only at the object's ultimate truth, which is not the intention of the treatise. The first of these is that entering Suchness can simultaneously cut off the elaborations of truth and dualistic appearance in its own object, so it is the actual ultimate truth, which is also the meaning of "transcending all elaborations." The second is that although it can prevent the elaborations of truth in its own object, it cannot cut off the elaborations of dualistic appearance, so it is the ultimate truth that transcends the world, the ultimate truth that accords with the form. Regarding the ultimate truth of the object that prevents the ultimate truth of form, etc., from arising, two methods must also be explained. For this, the emptiness of the object, in the face of non-conceptual reasoning, is the actual ultimate truth that is free from both elaborations; in the face of conceptual reasoning, because it is only free from one aspect of elaboration, it is not the actual ultimate truth that is free from both elaborations. But in general, it is not said that it is not the actual ultimate truth. Therefore, unless one is free from all elaborations of dualistic appearance in the face of some wisdom, it is impossible to be free from all elaborations of appearance, so if the ultimate truth is true, it must be free from all elaborations of dualistic appearance, which is not the intention of the treatise. Therefore, because illusion is established through reasoning, the meaning established by reasoning and inference, such as the aggregation of the basis aggregates and the appearance of true emptiness, is considered the ultimate truth, which would become a similar ultimate truth, not the ultimate truth. The appearance of the true one and many being used to establish the appearance of non-inherent existence of sprouts, etc., for a realized person who is hesitant about whether the basis exists truly,
Chinese
像这样修习没有意义，对于断除疑惑来说，那个作为标志并不会变成真正的标志。从中观光明论中说，一和多分离的标志，两种法都只是分别而已。说不是一也不是多，以及不存在那两者，无论哪个作为标志都可以，这不是针对非遮遣，而是从它本身的例子中可以了解。因此，寂护论师父子和狮子贤论师的观点绝对不是这样。对于显现，如果对所破的戏论进行分别，就会有分别和完全断除两种，认为后者仅仅是通过比量来衡量的意义是胜义谛，任何一位伟大的中观派都不这样认为。通过这种方式，也要详细了解在菩提道次第广论中对这些的分类的阐述。在符合遮止生等的胜义谛的阐述之后，《二谛自释》中说：其他宗派执着于仅仅是真实，因此“也”这个词是 جمع（梵文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如果通过理智来分析，那也仅仅是世俗，为什么呢？因为不存在所破。于真实中，无遮显明。这里说，其他唯识宗认为，在所破的基础上，遮止法我的遮止的空性是真实成立的。而自宗认为，因为不存在所破的法我，所以遮止它的遮止并没有真实成立。因此说，在胜义谛中遮止生等，是说在世俗中存在的意思，而不是显示是世俗。又，在那部论中说：在真实中，生等事物在显现时不显现，就像是虚假的世俗一样。在真实中，遮止生等也会变成虚假的世俗，因为那所破的事物在显现时不显现。 作为对上述的回应，并不是不显现，因为与事物的自性没有差别。这里说，就像蓝色显现时，它的真实空性也显现一样。这不是说遮止真实存在的分别仅仅显现于眼识等，而是指非遮遣。像那样，即使是世俗的自性，与仅仅断除真实的空性在胜义谛中也不矛盾。《中观庄严论》中说，在胜义谛中遮止生等，虽然属于真实的世俗，但因为与胜义谛相符，所以那样说。胜义谛是没有事物有无等戏论的
English
Like this, practicing is meaningless. For cutting off doubts, that as a sign will not become a true sign. From the Madhyamaka Aloka, it is said that the sign of being separate from one and many, both dharmas are only distinctions. Saying that it is neither one nor many, and that both do not exist, whichever is taken as a sign is fine. This is not directed at non-affirming negation, but can be understood from its own examples. Therefore, the views of Abbot Shantarakshita and his sons, and Abbot Simhabhadra are definitely not like this. For appearance, if the elaborations to be refuted are distinguished, there will be two types: distinction and complete cutting off. Believing that the latter is only the meaning measured by inference is the ultimate truth, no great Madhyamika believes that. In this way, one should also understand in detail the explanation of the classification of these in the extensive Lamrim. Following the explanation of the ultimate truth that agrees with the negation of arising, etc., in the Two Truths Self-Commentary, it says: Others hold only to what is true, therefore the word "also" is جمع (Arabic, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning: collection). If analyzed by reason, that is only conventional. Why? Because there is no object to be negated. In reality, the unnegated is clear. Here, it says that other Cittamatrins believe that the emptiness of negation, which negates the self of phenomena on the basis of what is to be negated, is established as true. But the self-system believes that because there is no self of phenomena to be negated, the negation of negating it is not established as true. Therefore, saying that the negation of arising, etc., in the ultimate truth is explained as conventional, means that it exists in the conventional, not that it shows it to be conventional. Also, in that same text, it says: In reality, things like arising do not appear when appearing, just like false conventions. In reality, the negation of arising, etc., will also become false conventions, because that object to be negated does not appear when appearing. As a response to the above, it is not that it does not appear, because it is not different from the nature of things. Here, it is said that just as blue appears, its emptiness of truth also appears. This does not mean that the distinction of negating what truly exists only appears to eye consciousness, etc., but refers to non-affirming negation. Like that, even if it is the nature of conventional, it does not contradict that emptiness of merely cutting off truth is true in the ultimate truth. In the Madhyamakalankara, it says that the negation of arising, etc., in the ultimate truth, although belonging to true conventional, is explained there because it conforms to the ultimate truth. The ultimate truth is without the elaborations of things like existence and non-existence.