Tibetan
རྗེས་སུ་འཇུག་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡང་ཇོ་བོས། སྟོང་ཉིད་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཅིང༌། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མ་ཟླ་གྲགས་ཡིན། །དེ་ལས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འཁྲིད་ཚུལ་ཡང་ཇོ་བོས་དབུ་མའི་གདམས་ངག་ཏུ་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དགོངས་པ་གཉིས་འདྲ་བར་སྣང་བ་རྒྱས་སུ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་སྐྱོང་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་དྲུག་བསྟེན་པ་དང༌། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་དང༌། ཐུན་རྗེས་དང༌། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བར་ སྐྱོང་ཚུལ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བསྒོམས་པས་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་ནི། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྒོམས་པ་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཤིན་སྦྱངས་དེ་མ་སྐྱེས་ཚུན་ཆད་དུ་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེས་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་སྐྱེ་ལུགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡང་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པ་དེས་དྲངས་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱང་ཡོད་པས་ན་ཤིན་སྦྱངས་ཡོད་པ་ཙམ་མིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པ་དེའི་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་སྦྱངས་འདྲེན་ཐུབ་པ་ན་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ། ལྷག་མཐོང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་ སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཤིན་སྦྱངས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ཐུབ་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡང་འདྲེན་ནུས་པས་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཞི་གནས་འདྲེན་པ་འདི་ནི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་གི་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྲོ་བས་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་ན་གནས་ཆ་ཆུང་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཚུལ་ནི། དེ་གཉིས་གྲུབ་པའི་ཚད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཞི་ལྷག་གཉིས་མ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་རྒྱུ་མི་འོང་བས། ཟུང་འབྲེལ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ངེས་པར་ཐོབ་དགོས་སོ། །འདི་ཡང་ནམ་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པའི་ཐོག་མ་ནས་ཟུང་འབྲེལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཚུལ་ནི་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པའི་མཐུས་སྔར་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཐོབ་པ་ན་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་ཅི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གང་གིས་ན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དག་ལས། འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེའི་ལམ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་དང༌། ཉམས་བདེ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་མཉམ་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར། མཉམ་པར་ཞུགས་ཤིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་གློད་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར
Chinese
如是随行。如是说。此亦阿底峡尊者云：“以何证悟空性耶？如来所授记，见法性真谛之，龙树弟子月称是，从彼所传之口诀，法性真谛将能证。”如是说，其引导之方式，亦如阿底峡尊者于《中观教授》中所说，与静命论师之意趣相同，而作了广说。如是修习胜观之加行，应依止六法，以及一座之正行、一座之后行、一座之间如何行，特别是远离沉掉而修习之方式等，应如前知晓。第四，由修习而成就胜观之量者：如是以各别思择之智慧观察而修习时，在未生起前述之轻安之前，是随顺胜观，生起之后，即是胜观之自性，轻安之体性与生起之方式，如前所说。此亦非谓有止观成就而不退失者所引生之轻安，仅是有轻安而已。若问何者耶？谓作观察修习，以彼之自力能引生轻安时，从彼时即转为胜观。此于如所有性所缘与如量所有性所缘之胜观二者皆同。如是亦于《解深密经》中云：“世尊，菩萨摩诃萨，如是乃至未得身心轻安，于如所善思之法，于定之行境影像中作意，此作意云何？慈氏，非胜观，说是与胜观随顺之胜解相应。 ”又《般若波罗蜜多教授》中亦云：“彼住于已得身心轻安者，于如所思之义，于内定之影像行境，由胜解而各别观察，乃至身 心轻安未生起之前，是与胜观随顺之作意，于何时生起之时。”
English
It is as it says, "Follow accordingly." This also, Lord Atisha said: "By what is emptiness realized? Predicted by the Thus-Gone One, Seeing the truth of Dharma-nature, Is Nagarjuna's disciple Chandrakirti. Through the oral instructions transmitted from him, The truth of Dharma-nature will be realized." He said, and the way to guide it is also as Lord Atisha said in the "Madhyamaka Instructions," and it seems that the intention of Acharya Kamalashila is the same, and it has been expanded. Thus, to cultivate vipashyana, one should rely on the six dharmas of application, as well as the main part of the session, the post-session, and how to act in the interval between sessions, and especially how to cultivate without being separated from sinking and excitement, should be known as before. Fourth, the measure of accomplishing vipashyana through meditation: Thus, when meditating by examining with the wisdom of individual discernment, until the previously mentioned pliancy is not born, it is in accordance with vipashyana, and after it is born, it is the characteristic of vipashyana, and the nature and manner of arising of pliancy are as previously described. This is also not just having pliancy, because there is also pliancy drawn by the fact that the accomplishment of shamatha is not diminished. If you ask what it is, it becomes vipashyana from then on when the pliancy can be drawn by its own power of analytical meditation. This is the same for both vipashyanas that focus on as-it-is and those that focus on how-many-there-are. Thus, it is also said in the Explanation of Intent: "Bhagavan, until the Bodhisattva Mahasattva has not obtained the pliancy of body and mind, what is the mind that makes the object of concentration an image in the mind of those dharmas that have been well thought of? Maitreya, it is not vipashyana, but it should be said that it is in accordance with the aspiration that is in accordance with vipashyana." And in the Instructions on the Perfection of Wisdom it is also said: "He abides in the one who has obtained the pliancy of body and mind, and examines individually with aspiration the object of the image of inner concentration of the meaning of what has been thought, until the body mind pliancy has not arisen, it is the mind that is in accordance with vipashyana, and when it arises."
Chinese
是毗钵舍那。如是。若能以轻安之力牵引，亦能牵引一心，故以各别思择之观察修，自力牵引奢摩他，此乃先已成就奢摩他之功德。如是，若已善成就奢摩他者，修习观察修，亦能使奢摩他更趋卓越，故不应认为修习各别思择之观察修，则住分将减小。三、奢摩他和毗钵舍那双运之方式：如于彼二成就之程度时所说，若未获得奢摩他和毗钵舍那二者，则无法双运，故于双运，则必须获得彼二。此亦于何时获得毗钵舍那之初，即会获得双运，其方式乃依于先前之奢摩他，以修习观察修之力，如先前奢摩他之时所说，于无有显现造作之下，获得自性而入之作意时，则成双运，如《声闻地》云：“云何奢摩他和毗钵舍那和合，及平等双运，及何者名为双运俱入之道耶？答：谓于九种心住中，获得第九平等住之相，及依于彼已圆满之等持，而精勤于以胜慧分别诸法，尔时，彼分别诸法之道，自性而入，及无功用而入，如奢摩他之道一般，以无有显现造作故，毗钵舍那完全清净，及完全调伏，及随顺奢摩他，及以安乐之觉受完全摄持，故彼之奢摩他和毗钵舍那二者和合及平等而入，及名为奢摩他和毗钵舍那双运俱入之道。”又《修次下篇》亦云：“若于何时，为远离沉没和掉举之故，平等入住，以自性而入故，于彼真如之心极明了，尔时，应放松功用而舍置，尔时，即是奢摩他和毗钵舍那双运之道成就之时。”
English
is vipassanā. Thus. If one can draw upon the power of lightness and ease, one can also draw upon one-pointedness of mind. Therefore, this drawing upon śamatha by one's own power through analytical meditation of individual discernment is a quality of having previously accomplished śamatha. Thus, if one who has well accomplished śamatha meditates analytically, it will also cause śamatha to become even more excellent. Therefore, one should not think that if one meditates analytically with individual discernment, the abiding aspect will become smaller. Third, the way in which śamatha and vipaśyanā are combined: As explained in the context of the degree of accomplishment of those two, if one has not attained both śamatha and vipaśyanā, then there will be no way to combine them. Therefore, for combination, it is necessary to attain both of them. Also, from the very beginning of when one attains vipaśyanā, one will attain combination. The way of that is that by relying on the previous śamatha, through the power of meditating analytically, as explained during the time of the previous śamatha, when one attains the mental application of entering naturally without manifest effort, then it becomes combination. As it says in the Śrāvakabhūmi: "How much are śamatha and vipaśyanā mixed together, and equally combined, and what is called the path of entering into combination? Answer: Among the nine mental abidings, having attained the ninth aspect of equal abiding, and relying on that samādhi that has been completely accomplished, one strives to thoroughly distinguish dharmas with superior wisdom. At that time, the path of distinguishing dharmas enters naturally and without effort, just like the path of śamatha, because there is no manifest effort, vipaśyanā is completely purified, and completely tamed, and follows śamatha, and is completely grasped by the experience of ease. Therefore, those two, śamatha and vipaśyanā, are mixed together and enter equally, and are called the path of entering into the combination of śamatha and vipaśyanā." Also, the Bhāvanākrama III says: "If at any time, because of being separated from sinking and excitement, one enters equally and because of entering naturally, the mind is extremely clear about that suchness, then at that time, one should relax effort and let go. At that time, it is the time when the path of the combination of śamatha and vipaśyanā is accomplished."