Tibetan
༌། །འདིས་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཙམ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དཔྱོད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེས། སྔོན་དུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་མེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་པ་དང༌། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་བློ་ལས་འདས་པ་སོགས་གསུངས་པ་དེར་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་རློམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་སེམས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ཀྱི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པ་འགོག་པ་མིན་པ་དང༌། དེ་འགོག་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་འགལ་བར་གསུངས་པ་དང༌། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་འདོད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས། རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོས་ལུང་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་མཉམ་པར་བཞག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །སྒོམ་ཚུལ་དེ་དག་ནི་ལམ་རིམ་གྱི་གདམས་ངག་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། པོ་ཏོ་བའི་བེའུ་བུམ་ལས། ཁ་ཅིག་ཐོས་བསམ་དུས་ན་རིགས་པས། །རང་བཞིན་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ལ། །སྒོམ་དུས་མི་རྟོག་འབའ་ཞིག་སྒོམ་ཟེར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲེལ་མེད་སྟོང་ཉིད། །ལོགས་སུ་བསྒོམས་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒོམ་དུས་ཉིད་ནའང༌། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས། །གང་ལ་གོམས་པས་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང༌། །ཅུང་ཟད་མི་རྟོག་ཉིད་དུའང་གནས་བྱ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་ན་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ། །ལྷ་ཅིག་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འདོད་ཅིང༌། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལུགས་སྤྱོད་པར་འདོད་པས། །ཤེས་རབ་སྒོམ་པའི་ལུགས་ནི་དེ་ཡིན། །དེ་ཡང་གང་ཟག་བདག་མེད་གོམས་པས། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་
Chinese
། 这表明，将完全的分别念放在首位，才能进入无相的境界。 仅仅完全舍弃作意，而不以智慧观察事物的自性，就进入无分别念是不可能的，这一点已经非常清楚地表明了。如是《宝云经》中所说，如果事先没有如理地进行观察，没有获得真如的见解，那么就不可能不分别地进入真如的意义中。在《修次第下篇》中，所说的“不可思议”和“超离思维”等，是为了遮止仅仅听闻和思维甚深义就自以为证悟的想法，因此，这些是圣者各自所能证知的，是他人无法思议的等等。此外，也是为了遮止执着甚深义为实有，不如理作意，所以才这样说的。并不是要阻止以各别自证智如理地进行观察。如果阻止了如理观察，就与众多的理证和教证相违背。即使它是分别念的自性，但因为它是如理作意的自性，所以会生起无分别智，因此，由于希求那个智慧，就应当依止它。这些话的意思是说，中国和尚没有依靠教理来确定真如的见解，却说什么也不作意，安住于等持中，就能证悟真如。了解这些遮止这种说法的道理非常重要。这些修法也出现在《道次第》的早期教授中。如博朵瓦的《宝箧论》中说：有些人听闻思惟时，以理智确定无自性，禅修时却说只修不分别。如果那样，就是无关的空性，因为是分开禅修，所以不会成为对治。因此，即使在禅修时，也要对一与多分离、缘起等，在习惯的基础上进行各别观察，稍微安住于不分别的状态。如果那样禅修，烦恼就会成为对治。有些人想要追随拉基，想要修行波罗蜜多，这就是修习智慧的方法。这也是通过习惯于人无我，然后那样
English
This shows that only by putting complete conceptualization first can one enter the realm of signlessness. It has been made very clear that it is impossible to enter non-conceptualization by merely abandoning mental activity completely and not examining the nature of things with wisdom. As it is said in the Jewel Cloud Sutra, if one does not properly investigate beforehand and does not obtain the view of suchness, then it is impossible to enter the meaning of suchness without conceptualization. In the Final Stages of Meditation, the words "inconceivable" and "beyond thought" etc. are to prevent the idea of presuming to realize the profound meaning by merely hearing and thinking about it, therefore, these are to show that these are to be realized by each noble being individually, and are not conceivable by others, etc. In addition, it is also said to prevent grasping the profound meaning as real and not properly attending to it. It is not to prevent examining properly with individual discriminating wisdom. If one prevents proper examination, it contradicts many reasonings and scriptures. Even if it is the nature of conceptualization, because it is the nature of proper attention, non-conceptual wisdom will arise, therefore, since one desires that wisdom, one should rely on it. These words mean that the Chinese monks did not rely on teachings and reasoning to determine the view of suchness, but said that by not attending to anything and abiding in equanimity, one could realize suchness. It is very important to understand the ways to prevent such statements. These methods of meditation also appear in the earlier instructions of the Stages of the Path. As it says in Potowa's Be'u Bum: Some people, when hearing and thinking, use reason to determine selflessness, but when meditating, they say they only meditate on non-conceptualization. If that is the case, it is an unrelated emptiness, because it is meditated separately, so it will not become an antidote. Therefore, even when meditating, one should individually examine one and many separations, dependent arising, etc., based on habit, and slightly abide in a state of non-conceptualization. If one meditates in that way, afflictions will become an antidote. Some people want to follow Lhaji, and want to practice the Paramitas, this is the method of practicing wisdom. This is also through habituating to the selflessness of persons, and then in that way.