Tibetan
ས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོབས་ནི་དྲུག་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་གང་འགྲུབ་ཚུལ་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་འཇོག་པའི་གདམས་ངག་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པ་ ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གིས་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་གོམས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུན་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་བསྐྱངས་པ་ལས་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་མཐུད་ནུས་པ་ཐོག་མར་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། གླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇོག་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་ལས་ཡེངས་ནས་གཡེངས་པ་ན་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་དྲན་ནས་ནང་དུ་སྡུད་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་དྲན་པའི་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་དམིགས་པ་ལས་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་གྱི་མཚན་མ་ལ་འཕྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་པས་དེ་གཉིས་ལ་འཕྲོར་མི་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་བྱུང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་རྩོལ་བས་སྤོང་བས་དང་དུ་མི་ལེན་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བྱས་པས་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བར་གཅོད་མི་ནུས་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། སྔ་མ་རྣམས་ལ་གོམས་པ་ཆེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབད་མེད་དུ་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ ནི་ཉན་སའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་དགུ་པ་ཐོབ་ན་ནི་དཔེར་ན་གཞུང་ལ་སོགས་པ་འདོན་པ་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གོམས་ན། དང་པོར་འདོན་པའི་ཀུན་སློང་བྱུང་ནས་བཏོན་ན་བར་སྐབས་སུ་སེམས་གཞན་དུ་གཡེངས་ཀྱང་ཁ་ཏོན་དེ་ཉིད་མི་ཆད་པར་རྩོལ་མེད་དུ་འོང་བ་ལྟར། དང་པོར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དྲན་པས་ལན་གཅིག་མཉམ་པར་བཞག་ན། དེ་ནས་དྲན་ཤེས་ན་རེ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྟེན་པ་མ་བྱུང་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་
Chinese
ས་པའོ། །第二是，力量有六種，即聽聞的力量、思惟的力量、憶念的力量、正知的力量、精進的力量和串習的力量。 這些力量如何成就心呢？ 聽聞的力量，能成就安住的心，僅僅是跟隨從他人聽聞的將心安住在對境上的訣竅，最初只是將心安住在對境上，因為自己沒有反覆思維而習慣。 思惟的力量，能成就持續安住的心，因為反覆思維並守護最初安住在對境上的那個持續，所以首先獲得能夠稍微延續持續的能力。 憶念的力量，能成就間斷安住和鄰近安住的兩種心，因為從對境散亂而分心時，憶念起之前的對境而收攝於內，並且從一開始就生起憶念的力量，而不讓心從對境散亂。 正知的力量，能成就調伏和寂靜的兩種心，因為正知覺察到散亂和近煩惱的徵相的過患，並視其為過患，因此不讓心散亂於這兩者。 精進的力量，能成就完全寂靜和專一的兩種心，因為即使是微細的散亂和近煩惱生起，也以精勤斷除而不接受，這樣做，昏沉和掉舉等就不能障礙禪定，從而成就持續生起的禪定。 串習的力量，能成就平等安住的心，因為以對先前各者的極度串習的力量，毫不費力地自然生起進入的禪定。 這些就像聽聞處的意旨一樣，所以不要相信與此不同的解釋。 如果獲得第九種心，例如，如果非常習慣於念誦經典等，最初生起念誦的意樂而念誦時，即使中間心散亂到其他地方，念誦本身也不會中斷，而是毫不費力地到來。 同樣，最初以將心安住在對境上的憶念，一次性地平等安住，之後如果憶念和正知沒有持續不斷地依止，禪定
English
Sapa'o. Secondly, there are six powers: the power of hearing, the power of thinking, the power of mindfulness, the power of awareness, the power of diligence, and the power of complete familiarity. How do these powers accomplish the mind? The power of hearing accomplishes the mind of settling, following only the instructions heard from others on how to settle the mind on the object. At first, it is only placing the mind on the object, because one has not repeatedly thought about it and become accustomed to it. The power of thinking accomplishes the mind of continuous settling, because by repeatedly thinking about and guarding the continuity of that which was initially placed on the object, one first obtains the ability to slightly extend the continuity. The power of mindfulness accomplishes the two minds of intermittent settling and close settling, because when distracted and scattered from the object, one remembers the previous object and gathers inward, and from the beginning, one generates the power of mindfulness so that the mind does not wander from the object. The power of awareness accomplishes the two minds of taming and pacifying, because awareness recognizes the faults of scattering and the signs of near afflictions, and by seeing them as faults, it prevents the mind from scattering to those two. The power of diligence accomplishes the two minds of completely pacifying and making one-pointed, because even if subtle scattering and near afflictions arise, one abandons them with effort and does not accept them, and by doing so, dullness and excitement, etc., cannot obstruct samadhi, and thus samadhi that arises continuously is accomplished. The power of familiarity accomplishes the mind of equanimous settling, because by the power of extreme familiarity with the previous ones, samadhi that enters effortlessly and naturally arises. These are just like the intention of the place of hearing, so do not trust explanations that differ from this. If one obtains the ninth mind, for example, if one is very accustomed to reciting scriptures, etc., when the intention to recite arises at first and one recites, even if the mind wanders elsewhere in the middle, the recitation itself will not be interrupted, but will come effortlessly. Similarly, initially, with the mindfulness of placing the mind on the object, one settles equanimously once, and then if mindfulness and awareness are not continuously relied upon, samadhi
Tibetan
དེ་འཕྲོ་མི་འཆད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་རྒྱུན་རིང་པོར་འཇུག་ཐུབ་པ་ཞིག་འབྱུང་ངོ༌། །དྲན་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན་ན་རེ་བསྟེན་པའི་རྩོལ་བ་མི་དགོས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའམ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་སྔོན་དུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་རྩོལ་བས་ན་རེ་བསྟེན་ན། བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བར་གཅོད་མི་ནུས་པར་ཐུན་རིང་པོ་འཁྱོངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞིག་སྐྱེ་དགོས་ལ་དེ་ཡང་སེམས་བརྒྱད་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་དང་དགུ་པ་གཉིས་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བར་གཅོད་མི་ནུས་པར་འདྲ་ཡང༌། འདི་ལ་དྲན་ཤེས་བར་མ་ཆད་དུ་བསྟེན་དགོས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའམ་འབད་རྩོལ་དང་བཅས་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཕྲ་མོ་ཡང་སྐྱེས་ཙམ་ནས་དང་དུ་མི་ལེན་པར་འགོག་པ་ཞིག་དགོས་པས་སེམས་བདུན་པ་དགོས་སོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་གྱིས་གཡེང་བ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་ནས་དེ་དག་ལ་མི་འཕྲོ་བར་བྱ་ར་བྱེད་ པའི་ཤེས་བཞིན་སྟོབས་ལྡན་དགོས་པས་སེམས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཤེས་བཞིན་སྟོབས་སུ་གྱུར་བས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་དམིགས་པ་ལས་ཡེངས་ན་ཡང་དམིགས་པ་མྱུར་དུ་དྲན་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པའི་དྲན་པ་དགོས་པས་སེམས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་དྲན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཐོག་མར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་འདོགས་པ་དང་བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུན་མི་གཡེང་བ་དགོས་པས་སེམས་དང་པོ་གཉིས་སྔོན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོར་བསྡུ་ན་དང་པོར་གདམས་ངག་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་ལེགས་པར་བྱ། དེ་ནས་དེ་ལྟར་བཞག་པ་དེ་ཡང་ཡང་བསམས་ལ་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་མཐུད་ཐུབ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་བསྐྱང༌། དེ་ནས་དྲན་པ་ཉམས་ནས་གཡེངས་ན་མྱུར་དུ་བསྡུ་ལ་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་མྱུར་དུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་ནས་ཀྱང་དྲན་པ་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ལ། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་མི་ཡེངས་པའི་དྲན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད། དྲན་པ་སྟོབས་ཅན་གྲུབ་པ་དང་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་གཡེང་བའི་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བྱ་ར་བྱེད་པའི་ཤེས་བཞིན་དྲག་པོ་བསྐྱེད། དེ་ནས་བརྗེད་ངས་ཕྲ་མོས་གཡེངས་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་རིག་ནས་རྒྱུན་གཅོད་པ་དང༌། བཅད་ནས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་རྒྱུན་ཇེ་ རིང
Chinese
如果不间断地持续下去，就能产生一种能够长期保持的状态。如果忆念和正念持续不断，就不需要依靠努力，这被称为“有功用”或“有努力”。为了产生这种状态，首先要依靠忆念和正念的努力，这样，昏沉和掉举等不利因素就无法阻碍，必须产生一种能够长时间保持的禅定，而这正是第八识。这第八识和第九识都同样不会被昏沉和掉举等禅定的不利因素所阻碍。但是，对于第八识来说，必须不间断地依靠忆念和正念，所以被称为“有功用”或“有努力”。为了产生这种状态，必须阻止细微的昏沉和掉举等，甚至在它们刚产生时就不要接受，所以需要第七识。为了产生这种状态，必须认识到被分别念和近烦恼所扰乱的过患，并且不被它们所动摇，需要具有强大力量的正念，所以需要第五识和第六识。因为这二者是通过正念的力量来实现的。为了产生这种状态，即使从对境上散乱，也要迅速忆起对境；并且需要从一开始就不从对境上散乱的忆念，所以需要第三识和第四识。因为这二者是通过这两种忆念来实现的。为了产生这种状态，首先需要将心安住在对境上，并且需要不从所安住的对境上散乱，所以前两个识是首先产生的。这样，总而言之，首先要遵循所听闻的教言，好好地安住自心。然后，对于这样安住的状态，要反复思维，并通过能够稍微持续的方式来延长持续的时间。然后，如果忆念减弱而散乱，就要迅速收摄，并且迅速忆起所遗忘的对境；然后还要生起强烈的忆念，并且生起从一开始就不从对境上散乱的忆念的力量。在忆念的力量成就之后，通过看到从对境上向外散乱的昏沉和掉举等的过患，生起进行守护的强烈正念。然后，即使被细微的遗忘所扰乱，也要立即觉察到，并且切断相续；切断之后，使不被不利因素所阻碍的相续越来越长。
English
If it continues uninterruptedly, it can produce a state that can be maintained for a long time. If mindfulness and awareness are continuous, there is no need to rely on effort, which is called "with effort" or "with exertion." In order to generate this state, one must first rely on the effort of mindfulness and awareness, so that unfavorable factors such as dullness and agitation cannot hinder it, and a samadhi that can be maintained for a long time must be generated, and this is precisely the eighth consciousness. Both this eighth consciousness and the ninth consciousness are similarly not hindered by unfavorable factors of samadhi such as dullness and agitation. However, for the eighth consciousness, one must rely on mindfulness and awareness continuously, so it is called "with effort" or "with exertion." In order to generate this state, one must prevent subtle dullness and agitation, etc., and not accept them even as soon as they arise, so the seventh consciousness is needed. In order to generate this state, one must recognize the faults of being disturbed by conceptual thoughts and near afflictions, and not be shaken by them, and one needs to have the powerful strength of awareness, so the fifth and sixth consciousnesses are needed. Because these two are achieved through the power of awareness. In order to generate this state, even if one is distracted from the object, one must quickly recall the object; and one needs the mindfulness that does not stray from the object from the beginning, so the third and fourth consciousnesses are needed. Because these two are achieved through these two kinds of mindfulness. In order to generate this state, one first needs to settle the mind on the object, and one needs not to stray from the object that is settled, so the first two consciousnesses are generated first. Thus, in short, one must first follow the instructions that have been heard, and settle one's mind well. Then, for this state of settling, one must repeatedly contemplate it, and extend the duration of continuity through a way that can be sustained slightly. Then, if mindfulness weakens and one becomes distracted, one must quickly gather oneself, and quickly recall the forgotten object; then one must also generate strong mindfulness, and generate the power of mindfulness that does not stray from the object from the beginning. After the power of mindfulness is achieved, through seeing the faults of dullness and agitation, etc., which stray outward from the object, generate strong awareness that guards against them. Then, even if one is disturbed by subtle forgetfulness, one must immediately recognize it and cut off the continuity; after cutting it off, make the continuity that is not hindered by unfavorable factors longer and longer.