Tibetan
ས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འོ། །ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང༌། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང༌། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དེར་གནས་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསལ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དེར་གནས་པ་སྟེ་དེ་ལས་སེམས་ལས་རུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའམ་གནས་ཡིན་པས་དོན་རྣམས་འབྱོར་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་ བ་དང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ། །ཉེས་པ་ལྔ་ནི། སྦྱོར་བའི་ཚེ་ན་ལེ་ལོ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་པའི་ཚེ་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་བརྗེད་ན་སེམས་དམིགས་པ་ལ་མཉམ་པ་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་བྱིང་རྒོད་ཉེས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ལས་རུང་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིང་རྒོད་བྱུང་བའི་ཚེ་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་སྟེ། དེས་དེ་གཉིས་ཞི་བར་མི་བྱེད་པས་སོ། །བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ཉེས་པ་སྟེ། བྱིང་རྒོད་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ན་ལྔ་ཡིན་ལ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དྲུག་ཏུ་ཡང་སྒོམ་རིམ་རྣམས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ལས། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་བཞི་སྟེ། དད་པ་དང་འདུན་པ་དང་རྩོལ་བ་དང་ཤིན་སྦྱངས་སོ། །དེ་ནས་བརྗེད་ངས་དང་བྱིང་རྒོད་དང་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་རིམ་པ་ལྟར། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་རྣལ་དུ་འཇོག་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བར་བྱས་ཏེ་སྐྱོང་བའི་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་སྒོས་ཆོས་ཡིན་གྱི་སྔགས་ལ་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མར་ཡང་གསུངས
Chinese
从堪能性之地，一切义利皆得成办。舍弃五过失，依止八作意，是从修持之因所生。懈怠与诀窍，忘失与沉掉，以及不作意与作意，这些被认为是五种过失。住处与安住于彼，因与果即是。不忘失所缘，了知沉掉，舍弃彼等而显现作意，以及寂静时如实安住。如是所说。其中，安住于彼是指，为了遣除不顺品而发起精进，即是安住于彼，由此生起心堪能之三摩地。此亦是成办现证等一切义利的神通之足或住处，故能成办一切义利。如是之三摩地，是从舍弃五过失，以及依止八作意之因所生。五过失是：在修持之时，懈怠是过失，因为不修持三摩地之故。在勤修三摩地之时，忘失诀窍是过失，因为忘失所缘，心便无法安住于所缘之故。在安住之时，沉掉是过失，因为彼二令心堪能性消失之故。在沉掉生起之时，不努力是过失，因为彼不能令彼二寂灭之故。在远离沉掉之时，作意之心是过失，若将沉掉二者合为一体，则为五种，若分别开来，则在观修次第中也说是六种。彼等之对治，从舍弃之八作意中，懈怠之对治有四，即是：信心、欲乐、精进与轻安。其后，忘失、沉掉、不作意与作意之对治，依次是：正念、正知、作意之心与如实安住之舍。彼等已于前述。此乃一心专注之三摩地，以正念与正知令远离沉掉而修持，是所有诀窍之共同之处。因此，莫认为这是唯有特征乘（指显宗）的法，而密咒则不需要。因为在无上瑜伽续部中也有诸多宣说。
English
From the state of being workable, all purposes are accomplished. Abandoning the five faults and relying on the eight applications, it arises from the cause of practice. Laziness and the instructions, forgetting and sinking and excitement, as well as non-application and application, these are considered the five faults. The place and abiding therein, the cause and the result itself. Not forgetting the object of focus, realizing sinking and excitement, manifestly applying effort to abandon them, and abiding naturally when calm. As it is said. Among these, abiding therein means, exerting effort to eliminate unfavorable factors is abiding therein, from which arises the Samadhi of mental pliancy. This is also the basis or place of miraculous powers that accomplish all purposes such as clairvoyance, so it accomplishes all purposes. Such Samadhi arises from the cause of abandoning the five faults and relying on the eight applications. The five faults are: during the time of application, laziness is a fault, because one does not apply oneself to Samadhi. During the time of striving in Samadhi, forgetting the instructions is a fault, because if one forgets the object of focus, the mind cannot be equally placed on the object of focus. During the time of equal placement, sinking and excitement are faults, because these two cause the mind's pliancy to disappear. During the time when sinking and excitement arise, non-effort is a fault, because it does not pacify these two. During the time of being free from sinking and excitement, the mind of application is a fault. If sinking and excitement are made into one, then there are five, but if they are separated, then it is also said to be six in the stages of meditation. Among the eight applications for abandoning their antidotes, there are four antidotes for laziness, namely: faith, aspiration, effort, and pliancy. Then, the antidotes for forgetfulness, sinking and excitement, non-application and application, in order, are: mindfulness, awareness, the mind of application, and equanimity of natural abiding, these have been previously explained. This is the commonality of all instructions for cultivating the Samadhi of one-pointedness of mind, having been made free from sinking and excitement by mindfulness and awareness. Therefore, do not think that this is a special Dharma of the Characteristic Vehicle (referring to Sutra), and that Mantra is not needed. Because it is also taught in many Tantras of Unexcelled Yoga.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སེམས་ གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དངོས། དེ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་དགུ་ལས། དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སེམས་བསྡུས་ནས་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །ཞེས་སོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི། དང་པོར་གཏད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དམིགས་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི། བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཡེངས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེངས་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདོགས་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ནི་གླན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ཡང་ཡང་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བར་བྱས་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཇོག་པ་ལ་བཤད་དེ། བློ་ལྡན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང༌། །སེམས་ནི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དུལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆགས་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི། འབད་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པ་སྟེ། དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཅས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་རིམ་ལས་གསུངས་ལ། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གོམས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་རང་དབང་ཐོབ་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སེམས་དགུའི་མིང་འདོགས་དེ་དག་ནི་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཤད་དེ། ཞེས་སོགས་དྲངས་པ་ལྟར་བྱ
Chinese
是为了那个缘故。第二方面有三点：心 住产生的次第真实；以六力成就的方式；以及它具有四种作意的方式。第一方面有九种：于此于彼安住心，即从所有外境收摄心，而系于内境，如《现观庄严论》云：于境系心已。如是。持续安住，即最初所系之心不向他处散乱，而持续安住于彼境，即不应令其持续散乱。如是。系念安住，即若因遗忘而散乱至外境，则知晓彼，而复将心系于彼境，即速疾了知散乱已，复应于彼系念。如是。近安住，如《般若波罗蜜多教授》云：心自性广大，故屡屡收摄令其微细，而于上上安住，即解释为：具慧者应于上上，将心摄入于内。与此相符。调伏，即思惟三摩地的功德，而喜乐于三摩地，即由是见功德故，调伏心于三摩地。如是。寂静，即视散乱为过患，而寂静不喜乐于三摩地，即见散乱过患故，寂静不喜乐于彼。如是。极寂静，即寂静贪心、不悦意、昏沉、睡眠等生起者，即贪心不悦意等，生起如是寂静。如是。专注一境，即为无勤而入之故而努力，即由是具禁戒勤奋者，以作意之心，获得自生。如是。等住，即心平等之后，舍置不管，如《修次》中所说。以及，令成一续流，因串习而任运成就，自然而入，获得自在，如《般若波罗蜜多教授》中所说。如是亦云：由彼串习故，不作意。如是。这九种心的名称安立，出自《修次初篇》：此止观之道，是从《般若波罗蜜多》等中所说，如是等引述而作。
English
That is why. Secondly, there are three aspects: the actual sequence of the arising of calm abiding; the way it is accomplished through the six powers; and the way it has four mental engagements. The first aspect has nine parts: Placing the mind on this and that means gathering the mind from all external objects and directing it inward to the object. As it says in the Ornament of Sutras: "Having placed the mind on the object." Like that. Continuously placing means that the mind initially placed does not stray elsewhere but continuously remains on that object. It should not be allowed to continuously wander. Like that. Replacing means that if it wanders outward due to forgetfulness, one recognizes that and again fastens it to that object. Having quickly realized the wandering, one should again replace it on that. Like that. Closely placing means, as it says in the Instructions on the Perfection of Wisdom: "The mind is naturally vast, so repeatedly gather it and make it subtle, and place it higher and higher." It is explained as: "An intelligent person should gather the mind inward higher and higher." This is in accordance with that. Taming means thinking about the qualities of samadhi and rejoicing in samadhi. Then, because of seeing the qualities, tame the mind in samadhi. Like that. Pacifying means looking at wandering as a fault and pacifying the dislike of samadhi. Because of seeing the faults of wandering, pacify the dislike of that. Like that. Completely pacifying means pacifying the arising of attachment, displeasure, drowsiness, sleep, and so on. Attachment, displeasure, and so on, pacify the arising in that way. Like that. Making it one-pointed means striving for the sake of entering effortlessly. Then, a diligent person with vows, with a mind of application, obtains self-arising. Like that. Equanimity means that when the mind has become equal, one lets it be, as it says in the Stages of Meditation. And, making it one stream, through habituation, it spontaneously accomplishes, naturally enters, and obtains freedom, as it says in the Instructions on the Perfection of Wisdom. Like that also: Because of habituation, one does not make effort. Like that. These names for the nine states of mind are from the First Stages of Meditation: This path of calm abiding is explained in the Perfection of Wisdom and so on. It is done as quoted, and so on.