Tibetan
བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པའི་དོན་དམ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་རྙེད་པར་སྟོན་གྱི། མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའོ། །ཞེས་དངོས་པོ་རེ་རེའི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གཟིགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ནི་རྫུན་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པས་རྙེད་པར་གསུངས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་དོན་ལ་མི་བདེན་གྱི་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོ་ཙམ་དུ་བདེན་པ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་ལྡོག་ངེས་པ་ལ་རྫུན་པར་ངེས་དགོས་སོ། །མཚན་གཞི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཤེས་བྱ་རྫུན་པ་སླུ་བའི་དོན་དུ་ངེས་པ་ལ་གཞི་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བའི་ལྟ་བ་རྙེད་དགོས་ཏེ། བདེན་པ་རིགས་པས་མ་ཁེགས་པར་རྫུན་པ་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་སྣམ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་བློས་གྲུབ་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དོན་བློས་འགྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། བུམ་སྣམ་སོགས་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡང༌། དེ་དག་གྲུབ་པའི་བློས་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའི་དོན་འགྲུབ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་སོ་སྐྱེའི་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བུམ་སྣམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། འཕགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་པ་འདིའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་རིགས་པ་མིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཕགས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས་བཟློག་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བུམ་པ་སོགས་ལ་བདེན་པར་འཛིན་ལ། དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་ཤེས་ངོ་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བུམ་སོགས་རྣམས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་མིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ངོར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་གཞི་བུམ་སོགས་རྣམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཇལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་པ
Chinese
说谎就是世俗谛。像这样，这表明了在幼芽的自性上存在着两种谛的自性，胜义谛是先前的意识，而世俗谛是后来的意识所获得的。但并非是幼芽的自性本身依赖于先后两种意识而显示为两种谛。如《入行论释》中说：“一切事物的自性都显示为两种，即世俗和胜义。”这样将每个事物的自性分为两种，胜义谛是由见到真实义的意识所获得，而世俗谛是由见到虚假的意识所获得。世俗谛在实际上并非真实，只是在执着真实的表面上是真实的，因此必须确定其意义是虚假的。例如，瓶子这样的例子，一旦确定了所知是虚假欺骗的意义，就必须获得一种观点，即以理智驳斥了在该基础上执着真实的执着对象。因为如果真实没有被理智驳倒，虚假就无法通过量来成立。瓶子、氆氇等是世俗谛，但当它们被意识所证实时，并不需要意识去证实世俗谛的意义。例如，瓶子、氆氇等虽然没有自性，但却像幻象一样显现，同样，证实它们的意识也不需要证实幻象的意义。因此，如果依赖于没有中观见解的凡夫的认知，就认为瓶子、氆氇等是世俗谛，而依赖于圣者就认为是胜义谛，按照这种方式来说是不合理的。如《入行论释》中说：“对于凡夫来说，什么是胜义谛，那对于具有显现的圣者来说，就仅仅是世俗谛。而它们的自性空性，对于他们来说就是胜义谛。”这与上述说法是相反的。凡夫执着于瓶子等是真实的，并且也执着于它们是胜义谛存在的，因此依赖于他们的认知，瓶子等才成立为胜义谛，而不是世俗谛的意义。在他们面前，成立为胜义谛的基础，瓶子等，依赖于圣者相续中衡量如幻显现的智慧之见，才是世俗的
English
To lie is to speak of conventional truth. Thus, this indicates that in the nature of a sprout, there are two natures of two truths, the ultimate truth being found by the former consciousness, and the conventional truth by the latter consciousness. However, it is not that the very nature of the sprout itself is shown as two truths depending on the two former and latter consciousnesses. As it says in the Commentary on Entering (the Middle Way), "The own-being of all things is shown to be of two kinds, namely, conventional and ultimate." Thus, dividing the own-being of each thing into two, the ultimate is found by the consciousness that sees the true meaning, and the conventional is found by the consciousness that sees the false. Conventional truth is not true in reality, but is true only in the appearance of grasping at truth, so it must be determined that its meaning is necessarily false. For example, once it is determined that an example like a vase is a false and deceptive object of knowledge, it is necessary to gain a view that refutes the object of clinging that clings to truth on that basis with reasoning consciousness. For unless truth is refuted by reason, falsehood cannot be established by valid cognition. Vases, woolen cloth, and so on are conventional truths, but when they are established by the mind, it is not necessary for the meaning of conventional truth to be established by the mind. For example, vases, woolen cloth, and so on, although they are without inherent existence, appear like illusions, similarly, the mind that establishes them does not need to establish the meaning of illusions. Therefore, it is not reasonable to say in this way that vases, woolen cloth, and so on are conventional truths in relation to the cognition of ordinary beings who do not have the view of the Middle Way, and that they are ultimate truths in relation to noble ones. As it says in the Commentary on Entering (the Middle Way), "For ordinary beings, what is ultimate is merely conventional for those noble ones who have objects of experience together with appearances. And their nature, emptiness, is ultimate for them." It is therefore contrary to speak against what was said above. Ordinary beings cling to vases and so on as true, and they also cling to them as existing ultimately, so depending on their cognition, vases and so on are established as ultimate, not as conventional meanings. In their view, the basis for being established as ultimate, vases and so on, is conventional in relation to the vision of the wisdom that measures the illusion-like appearances in the minds of noble ones.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་ལ་ལྟོས་ན་བདེན་པར་གཞག་ཏུ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དོན་དམ་བདེན་པར་གསུངས་པས་བུམ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་དོན་དམ་མོ་ཞེས་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་ཡི། བུམ་སོགས་འཕགས་པ་ལ་དོན་དམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་བུམ་སོགས་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་ མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ལྟར་དུ་ཡོད་པར་ངེས་པས། ཡུལ་ཅན་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་མི་འབྱེད་པར་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་འབྱེད་པ་རྣམས་ནི། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཞེད་དོ། །ལུགས་འདི་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེ་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་སྣང་བར་བཞེད་པས། ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་དོ། །འདིར་འཇུག་འགྲེལ་ལས། གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྫུན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བརྡ་ལ་བྱང་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོར་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དེ་བྱད་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤེས་བྱ་རྫུན་པ་སླུ་བའི་དོན་མཐོང་བས་རྙེད་པའི་དོན་ནི་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ། མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ཡང་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་མཚུངས་སོ། །གཞལ་བྱ་བདེན་པ་འཇོག་ན་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དེས་འཇོག་པ་འགལ་ཡང༌། གཞལ་བྱ་རྫུན་པ་འཇོག་པ་ལ་དེ་ཉིད་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་མི་ནུས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྫུན་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཞག་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པའི་
Chinese
是啊。如果依賴於那個知識，就不能被確立為真實，所以被稱為僅僅是世俗諦。即使那樣，由於它們的自性被說是勝義諦，所以瓶等是世俗諦，而它們的自性是聖者的勝義諦，應該這樣區分並說。瓶等不應該被說是聖者的勝義諦，因為見到其真實意義的理智無法找到瓶等，而且見到真實意義的理智所找到的，被說是勝義諦的意義。第三，自續派中觀師們認為，知識顯現為以自己的特徵成立，因此確定為如顯現般存在。對於有境，不區分正確和錯誤，而是對於顯現為對境的事物，以其顯現的方式來區分是否存在自己的特徵。如《二諦論》中所說：「顯現雖相似，然以能作與不能作，真實與非真實，作世俗之區分。」此宗認為，對於具有無明者，凡是以自己的特徵成立而顯現的一切，都是被無明染污的顯現。因此，對於世俗諦的意義，也不區分為正確和錯誤。此處《入行論釋》中說：「凡是世俗中也是虛假的，那不是世俗諦。」這是在精通詞語的世間人的世俗諦面前，如面容的影像那樣，對於面容是不真實的。因此，依賴於它的世俗諦不是真實的。即使那樣，由於見到虛假所知欺騙的意義而找到的意義是真實的，所以是世俗諦。如影像顯現的知識對顯現的對境產生錯覺一樣，對於具有無明者來說，藍色等顯現為以自己的特徵成立，也同樣對顯現的對境產生錯覺。如果安立所量為真實，那麼那樣的錯覺安立就是相違的。然而，對於安立所量為虛假，那樣的錯覺就成為幫助。如果不是那樣，如果名言中不成立為真實，就無法安立為世俗諦。如果安立如幻術般的虛假於名言中，就無法安立世俗諦了。應成派的宗義是，未被直接的錯覺因染污的六識，以及與之相反的
English
Yes. If it depends on that knowledge, it cannot be established as true, so it is said to be merely conventional truth. Even so, since their own nature is said to be the ultimate truth, vases and so on are conventional truths, and their own nature is the ultimate truth of the noble ones, and should be distinguished and said in this way. Vases and so on should not be said to be the ultimate truth of the noble ones, because the discriminating wisdom that sees its true meaning cannot find vases and so on, and what is found by the discriminating wisdom that sees the true meaning is said to be the meaning of the ultimate truth. Third, the Svātantrika-Madhyamikas think that knowledge appears to be established by its own characteristics, so it is determined to exist as it appears. For the possessor of objects, without distinguishing between right and wrong, but for things that appear as objects, those who distinguish existence and non-existence by their own characteristics as they appear. As it is said in the Two Truths, "Although appearances are similar, the distinction of conventional truth is made by the ability and inability to perform functions, and by being true and untrue." This school thinks that for those who have ignorance, everything that appears to be established by its own characteristics is an appearance that is defiled by ignorance. Therefore, for the meaning of conventional truth, there is no distinction between right and wrong. Here, in the commentary on the Entering the Middle Way, it says, "Whatever is also false in conventional truth is not a conventional truth." This is in the face of the conventional truth of worldly people who are proficient in words, like the image of a face, it is not true for the face. Therefore, the conventional truth that depends on it is not true. Even so, since the meaning found by seeing the meaning of deceiving the false knowable is true, it is a conventional truth. Just as the knowledge of the appearance of an image is mistaken for the object of appearance, for those who have ignorance, the appearance of blue and so on as being established by their own characteristics is also similar to being mistaken for the object of appearance. If the measurable is established as true, then such a mistaken establishment is contradictory. However, for establishing the measurable as false, such a mistake becomes a help. If it is not so, if it is not established as true in name, it cannot be established as conventional truth. If falsehoods like illusions are established in name, then conventional truth cannot be established. The tenet of the Prāsaṅgikas is that the six consciousnesses that are not defiled by the immediate cause of delusion, and the opposite of them,