Tibetan
ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཤེས་པ་སྔ་མ་དྲུག་གིས་བཟུང་བའི་ཡུལ་དྲུག་དང༌། ཕྱི་མ་དྲུག་གིས་བཟུང་བའི་ཡུལ་དྲུག་སྟེ། ལོག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དྲུག་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དྲུག་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་ལ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའམ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་གི །འཕགས་པའི་གཟིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་མིན་པས། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང༌། སྔོ་སོགས་སྣང་བ་གཉིས་ལ་སྣང་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །བཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་སོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པའི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་ འཕྲལ་དུ་ཡིད་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས་དམིགས་བསལ་ལོ། །གཞན་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སློད་པའི་རྒྱུ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཤར་བ་ཡང༌། སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ནི་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དོན་དམ་དང་བདེན་པའི་དོན་བཤད་པ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དོན་དང་དམ་པ་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་དོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་བདེན་ཚུལ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གནས་ཚུལ་གཞན་དུ་གནས་ཤིང་སྣང་ཚུལ་གཞན་དུ་སྣང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པར་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་བདེན་པ་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོར་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སྒྲ་དོན་མི་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཇུག་པ་ལས་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ
Chinese
六识，以及前六识所执取的六境，和后六识所执取的六境，即错误的境和有境六者是错误的世俗，以及不错误的境和有境六者是正确的世俗。而这也要相对于世间或名言的量，才安立为正确和错误的世俗。不是相对于圣者的见解所随顺的理智识。因此，中观宗自己的观点认为，对于具有无明者来说，显现色像等和青色等两种显现，就显现的对境而言，没有错与不错两种情况。因此，不做正确和错误的世俗两种区分。如《入行论》中说：“无害的六根，所执取的任何事物，为世间所了知，从世间本身来说是真实的，其余的，从世间本身来说是错误的。”如此等等。对于人与法以自性成立的执着，有两种，以自己的恶劣宗派，立刻扰乱心意所产生的执着等，其相反的执着方式，是名言量所不能成立的，所以是特殊的。此外，被无明的习气所扰乱，远离一切因的边际，对于如所有智的智慧，显现二取，也不是对显现的对境的错乱。原因是已经在其他地方说过了。第二部分有三点：解释胜义和真谛的含义，解释胜义谛的定义，解释胜义的分类。第一点是：《释论》中说：“意义也是它，殊胜也是它，所以是胜义。它本身是真谛，所以是胜义谛。”这样说来，意义和殊胜两者都被认为是胜义谛。胜义谛的真实性是不欺骗，也就是事物以一种方式存在，却以另一种方式显现，因此不欺骗世间。胜义谛只是在世间的名言的支配下被认为是存在的，这是《六十正理论》的解释中所说的。因此，世俗谛的真实性是在实执面前的真实，与胜义谛两者词义不同。第二部分有两点：实际意义和消除争论。第一点是：胜义谛的定义是，从《入行论》中，见到所知正确的意义
English
The six consciousnesses, and the six objects grasped by the former six consciousnesses, and the six objects grasped by the latter six consciousnesses, that is, the six erroneous objects and object-possessors are erroneous conventional truths, and the six non-erroneous objects and object-possessors are correct conventional truths. And this is also established as correct and erroneous conventional truths in relation to the valid cognition of the worldly or nominal. It is not in relation to the wisdom consciousness that follows the vision of the noble ones. Therefore, according to the Madhyamaka's own system, for those who possess ignorance, the appearance of images and the like, and the appearance of blue and the like, with respect to the object of appearance, there is no distinction between being mistaken and not being mistaken. Therefore, the two, correct and erroneous conventional truths, are not made. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, "The six unimpaired senses, whatever is grasped, is understood by the world, from the world itself it is true, the remainder, from the world itself it is established as false." And so on. The clinging to the self-existence of persons and phenomena has two aspects: the negative view of clinging, such as that arising from the immediate corruption of the mind by one's own bad philosophical system, is exceptional because it cannot be established by nominal valid cognition. Furthermore, the appearance of duality in the wisdom of knowing as it is, which is free from all causes of being disturbed by the habits of ignorance, is also not a delusion with respect to the object of appearance. The reason has already been explained elsewhere. The second part has three points: explaining the meaning of ultimate and truth, explaining the definition of ultimate truth, and explaining the divisions of ultimate. The first point is: The Clear Words says, "Meaning is also it, and supreme is also it, therefore it is ultimate. It itself is truth, therefore it is ultimate truth." Thus, both meaning and supreme are considered to be ultimate truth. The truth of ultimate truth is non-deception, that is, things exist in one way, but appear in another way, therefore it does not deceive the world. Ultimate truth is merely posited as existing under the power of worldly conventions, as stated in the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning. Therefore, the truth of conventional truth is truth in the face of the clinging to truth, and the two, ultimate truth, have different meanings. The second part has two points: the actual meaning and the refutation of disputes. The first point is: the definition of ultimate truth is, from the Engaging in the Bodhisattva Deeds, seeing the correct meaning of what is to be known.
Tibetan
ས་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་ དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་ལ། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་པས། མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱིས་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་གསུངས་པས་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་གྱིས་རྙེད་པས་མི་ཆོག་གི །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པ་ཞིག་དོན་དམ་བདེན་པར་སྟོན་པའོ། །རྙེད་པའི་དོན་ནི། ཤེས་པ་དེས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་འདྲའོ། །ཡང་དེས་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་ཚུལ་ནི། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་བར་སྣང་གི་གཞིར་སྐྲ་ཤད་འཛག་པར་མཐོང་བ་ན། རབ་རིབ་མེད་པའི་མིག་གིས་གཞི་དེར་སྐྲ་ཤད་འཛག་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་དང༌། འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་གཞག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རབ་རིབ་མེད་པའི་མིག་བཞིན་དུ་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་གང་གིས་གཟིགས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། རབ་རིབ་མཐུ་ཡིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ། །ངོ་བོ་ལོག་པ་གང་ཞིག་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་གང་དུ་མིག་དག་པས། །མཐོང་སྟེ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་འདིར་ཤེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས། རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བའི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་གང་གིས་གཟིགས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟིགས་པའི་དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཅན་རེ་རེ་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པའི་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་མྱང་འདས་དང༌། དེ་ཉིད་དྲི་མའི་ས་བོན་ཅི་རིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་འགོག་བདེན་གྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ཡིན་པས། རིགས་པ་
Chinese
关于获得（胜义谛）的说法如前所述。其注释中说：其中，胜义谛是证悟真实者们的智慧的特殊对境，由此获得自己的本性，但不是由自己的自性所成立，因为这是唯一的本性。如是，通过衡量真如的无漏智慧而获得，因为说不是由自己的本性所成立。如果生起通过等持无漏获得之物，则会成为真实成立。如此说之观点是被遮止的。因为说了“智慧的特殊”，所以不是通过圣者们的任何智慧获得就可以的。而是通过了知智慧的特殊如何之智慧所获得，才是胜义谛的真实显现。获得的意义是，通过该智慧而如此成立之意义，在世俗谛上也是一样的。又是如何获得的道理呢？比如，有眼翳的人看到虚空中毛发飘落，没有眼翳的眼睛则连毛发飘落的显现也看不到一样。被无明的眼翳所损害者们，执着于蕴等自己的本性，当无明习气完全灭尽时，圣者学者的等持无漏智慧，以观看真如的方式来衡量，就像没有眼翳的眼睛一样，连细微的二取相也不见之方式，以何种自性所见，即是胜义谛。 入行论中说： 眼翳之力的毛发等， 任何颠倒之自性所分别， 彼之自性何处以净眼， 见故彼性如是于此知。 其注释中也说：蕴等那些自身远离无明习气，诸佛薄伽梵们，以非眼翳者见毛发之方式，以何种自性所见，即是彼等的胜义谛。如是所见之胜义谛，是每个法各自具有两种本性的胜义本性。那也是，诸法以自性成立而空性的自性清净之涅槃，以及远离各种垢染种子的灭谛涅槃二者。道理是
English
The explanation of obtaining [ultimate truth] is as previously stated. In its commentary, it says: Among them, the ultimate truth is the unique object of the wisdom of those who have realized reality, through which one obtains one's own nature, but it is not established by one's own essence, because this is the sole essence. Thus, it is obtained through the uncontaminated wisdom that measures Suchness, because it is said that it is not established by one's own essence. If something to be obtained through uncontaminated meditative equipoise arises, then it would become truly established. Such a view is refuted. Because it is said "the distinction of wisdom," it is not sufficient to obtain it through any wisdom of the noble ones. Rather, it is obtained through the wisdom that knows how the distinction of wisdom is, which is the true manifestation of ultimate truth. The meaning of obtaining is the meaning of being established in that way through that wisdom, which is the same in conventional truth as well. Furthermore, how is it obtained? For example, when someone with cataracts sees hairs falling in the sky, a person without cataracts does not even see the appearance of hairs falling in that space. Those who are harmed by the cataracts of ignorance grasp at their own nature, such as the aggregates, and when the habitual tendencies of ignorance are completely exhausted, the uncontaminated wisdom of the noble practitioners, measuring the Suchness in the way of seeing it, like an eye without cataracts, does not even see subtle dualistic appearances. By what nature does one see it? That is the ultimate truth. The Entering Path says: Hairs and the like due to the power of cataracts, Whatever inverted nature is discriminated, In what nature is that seen by a pure eye, Know that nature to be like that here. Its commentary also says: Those aggregates and so forth, free from the habitual tendencies of ignorance, are seen by the Buddhas, the Bhagavat, in the manner of seeing hairs by one without cataracts. By what nature do they see? That is their ultimate truth. The ultimate truth seen in this way is the ultimate nature in which each phenomenon has two natures. That is, the Nirvana of the purity of nature, which is empty of inherent existence, and the Nirvana of the truth of cessation, which is free from all kinds of seeds of defilement. The reason is