Tibetan
ཚུངས་པས། བདེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགོག་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞེས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་དེ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་ཆད་པའི་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པས་བདེན་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གོལ་ས་མཐར་ཐུག་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱི་མ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་རྟག་ལྟ་མི་བཟད་པ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ནི་ཁོ་རང་ལ་ཁོ་རང་མེད་པ་ཡིན་ན། རང་ལ་མེད་པ་ནི་ འགར་ཡང་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས། ཆོས་འགའ་ཞིག་བདེན་པར་དམ་འཆའ་མཁན་དང༌། དེ་སྒྲུབ་པའི་ལུང་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་པས། གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་འགའ་ཞིག་བདེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་པ་ནི་མ་བརྟགས་པར་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྨྲ་བའོ། །ཚུལ་འདིའི་རིགས་པའི་འགྲོས་རྣམས་ལེགས་པར་མཐོང་ནས། འཕགས་ཡུལ་གྱི་རང་སྡེ་ཆོས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད། ངེས་པར་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བས་དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར་ལ། དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་སྨྲ་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་གང་ཡང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་པ་ནི། ཕྱོགས་འདིའི་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་ཆེས་ཆེར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྟགས་སུ་སྣང་ངོ༌། །འདི་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལ་བློ་མཐུན་བྱས་ནས་དོན་དམ་པ་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལ་རྩོད་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དུ་སོང་བ་ཡང་སྔར་བཤད་པས་ལེགས་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། རིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཁེགས་ནས་དངོས་པོ་དང་ཆོས་ཀུན་ལ་བདེན་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། སྟོང་པའི་གོ་ལུགས་ཉེས་པའི་ཆད་སྟོང་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་དང༌། ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་དུ་སྨྲ་བ་གཉིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ཅེས་པའི་དོན་སྔར་ལྟར་ཡིན་ན་རིགས་པ་ དྲུག་ཅུ་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་མི
Chinese
同样，就无法阻碍丝毫的真谛。如果认为“有为法自性成立的自性空”的意思是，该法没有它的自性，所以是断灭的空性；而如来藏则有它的自性，所以是真实存在的。那么，这就是把有为法确定为空性的最极端的颠倒之处，是诽谤有为法的缘起的见解。后者如果认为有自性就是真实成立，则是执著常边的不可思议的邪见。因此，这是对正确的空性之义的错误理解。如果自性成立的自性空就是它自己没有它自己，那么自己没有的东西，在任何地方都不可能存在。因此，凡是声称某些法是真实的，以及证明它的教理和理证等等，也都是自性成立的自性空。由于基础不成立，所以建立某些法是真实的宗义，就是未经考察的随意之说。很好地理解了这种推理方式之后，印度的自宗凡是声称法是真实成立的，必定声称事物是真实成立的，所以称他们为“有事宗”。凡是声称事物不是真实存在的，就不会认为任何法是真实成立的。这似乎是他们远远胜过这一方的诡辩者的标志。在这里，凡是声称真如是两种不同的人，如果赞同前一种观点，即世俗是自性成立的自性空，那么究竟他们争论胜义是否成立的方式如何，也应该很好地理解前面所说的内容。因为，以理证否定诸法的真实性，从而不承认事物和一切法的真实性；以及依赖于错误的断灭空性来声称事物和一切法都不是真实存在的，这二者在任何方面都是不相同的。如果“有为如果不能成立，无为又如何成立？”的意思和前面一样，那么《六十正理论》中说：“诸佛何时说涅槃，是唯一真谛时，其余皆是虚妄耶？”
English
Similarly, it will be impossible to obstruct even a little of the truth. If one thinks that the meaning of "conditioned phenomena are empty of their own nature, which is established by their own nature" is that the dharma does not have its own nature, so it is a nihilistic emptiness; while the Tathagatagarbha has its own nature, so it is truly existent. Then, this is the ultimate inverted point of establishing conditioned phenomena as empty, and it is a view that slanders the dependent origination of conditioned phenomena. The latter, if one thinks that having its own nature is truly established, then it is an unbearable eternalist view that clings to permanence. Therefore, this is a wrong understanding of the meaning of correct emptiness. If emptiness of its own nature, which is established by its own nature, means that it itself does not have itself, then what does not have itself cannot exist anywhere. Therefore, all those who claim that some dharmas are true, and the scriptures and reasoning that prove it, etc., are also empty of their own nature, which is established by their own nature. Since the basis is not established, establishing the doctrine that some dharmas are true is just speaking arbitrarily without investigation. After ভালোভাবে understanding this kind of reasoning, all the Indian schools that claim that dharmas are truly established necessarily claim that things are truly established, so they are called "those who speak of things." As long as one claims that things are not truly existent, one will not think that any dharma is truly established. This seems to be a sign that they are far superior to the sophists of this side. Here, all those who claim that Suchness is two different things, if they agree with the former view, that the conventional is empty of its own nature, which is established by its own nature, then how they argue about whether the ultimate is established or not should also be well understood from what was said before. Because, denying the truth of all dharmas with reasoning, and thus not admitting the truth of things and all dharmas; and relying on the wrong nihilistic emptiness to claim that things and all dharmas are not truly existent, these two are not the same in any way. If the meaning of "If the conditioned cannot be established, how can the unconditioned be established?" is the same as before, then the Sixty Stanzas of Reasoning says: "When do the Buddhas say that Nirvana is the only truth? At that time, are the rest false?
Tibetan
ན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་མྱང་འདས་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི་གཞན་རྣམས་མི་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་དེ། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟློག །ཁམས་འདི་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཁམས་མེད་པར་སྟོན་པ་མིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་ལུང་གི་དོན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུང་སྔ་མའི་དོན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། མདོ་དེས་ཀྱང་མྱང་འདས་བདེན་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་གསུངས་ལ། བདེན་པའི་དོན་ནི་མདོ་སྔ་མས་མི་སླུ་བ་དང༌། རྫུན་པའི་དོན་ནི་མདོ་ཕྱི་མས་སླུ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་ལ། དེ་ཡང་མྱང་འདས་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་བློ་དེའི་ངོར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བའི་སླུ་བ་མེད་ལ། ལྷག་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རང་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་བློའི་ ངོར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བའི་སླུ་བ་ཡོད་པས། བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ན། དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མིན་པས་དོན་ལ་ཞིབ་ཏུ་མ་བསམས་པར་མིང་ཙམ་ལ་ཆགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།གཞན་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། སྲིད་པ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པ་དང༌། སྲིད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་མྱང་འདས་འཇོག་པར་བཤད་པས། འཁོར་བ་བདེན་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཆད་སྟོང་དུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡིན། བསྟོད་པའི་ལུང་དོན་ཡང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེའི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་བདག་གཉིས་བཀག་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཁམས་སྟོང་
Chinese
那（ཞེས།）说：哪位智者会如此认为呢？如经中说，只有涅槃是真实的，其他一切都不是真实的。以及在《法界赞》中也说：空性是佛陀所宣说的经典，佛陀所说的一切，都是为了消除烦恼，而不是为了破坏这个界。这说明，宣讲无自性的空性的经典，是为了断除烦恼，而不是为了宣说自性清净的界不存在。那么，这怎么会不矛盾呢？这些是对经文的意义产生了错误的理解。这是因为，前述经文的意义是，世尊说：比丘们，这个殊胜的真理只有一个，那就是不欺骗的法性，即涅槃。一切有为法都是虚假的，具有欺骗性的法性。这部经也说涅槃是真实的，一切有为法都是虚假的。真谛的含义，前一部经解释为不欺骗，虚假的含义，后一部经解释为欺骗，非常清楚。而且，涅槃是胜义谛，正如《理六十颂》的解释所说。因此，在直接见到它的智慧面前，没有自性却显现为有，是没有欺骗的。其余的有为法，在自己直接显现的智慧面前，没有自性却显现为有，是有欺骗的。因此，如果用辨别是否真实的理智来分析，它们不是可以经受分析的真实。因此，不要不仔细思考其意义，而仅仅执着于名称。此外，《理六十颂》中说：有和涅槃，这两者都不存在。完全了解有，就被称为涅槃。这说明，有和寂灭两者都不是自性存在的，并且将了解有为自性不存在的境界本身，安立为涅槃。那么，这怎么会是认为轮回是无真实的断灭空呢？赞颂的经文的意义是，宣讲无自性的空性的经典，是为了断除所有其他烦恼的根本——对实物的真实执着，因此才宣说其执着的对象不存在，而不是说阻碍了真实执着的对境——二种我（人我，法我）的自性清净的界是空
English
Then (na zhes), it says: Which wise person would think that way? As it is said in the scriptures, only Nirvana is true, and everything else is not true. And also in the 'Dharmadhatu Praise': Emptiness is the sutra taught by the Buddha. Whatever the Victorious One has said, all of that eliminates afflictions. It does not destroy this realm. This explains that the sutras that teach emptiness without inherent existence are for the purpose of abandoning afflictions, and not for teaching that the realm of self-nature purity does not exist. So how can this not be contradictory? These are those who have wrongly engaged in the meaning of the scriptures. This is because the meaning of the previous scripture is: The Blessed One said: Bhikshus, this supreme truth is one, namely, the nature of non-deception, which is Nirvana. All conditioned phenomena are false, with the nature of deception. This sutra also says that Nirvana is true, and all conditioned phenomena are false. The meaning of truth, the previous sutra explains as non-deception, and the meaning of falsehood, the latter sutra explains as deception, which is very clear. Moreover, Nirvana is the ultimate truth, as explained by the commentary on the 'Sixty Stanzas of Reasoning'. Therefore, in the face of the wisdom that directly sees it, there is no deception in appearing as existent without being inherently established. The remaining conditioned phenomena, in the face of the wisdom that directly sees them, there is deception in appearing as existent without being inherently established. Therefore, if analyzed with the reasoning that distinguishes whether it is true or not, they are not truths that can withstand analysis. Therefore, do not just cling to the name without carefully considering its meaning. Furthermore, the 'Sixty Stanzas of Reasoning' says: Existence and Nirvana, these two do not exist. The very understanding of existence is called Nirvana. This explains that neither existence nor peace is inherently existent, and that the state of understanding existence as not inherently established is itself established as Nirvana. So how could this be a view that considers samsara to be a nihilistic emptiness without truth? The meaning of the praise scripture is that the sutras that teach emptiness without inherent existence are for the purpose of reversing the root of all other afflictions—the clinging to the truth of things—therefore, they teach that the object of that clinging does not exist, and not that the realm of self-nature purity, which is the object of the obstacle of true clinging—the two selves (self of person, self of phenomena)—is empty.