Tibetan
བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པས་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་ སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་ཙམ་བཀག་པའི་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པ་མིན་པར་བསྟན་ཏོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང༌། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི། །ཞེས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ཞི་བའམ་སྟོང་པར་གསུངས་པས། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། མ་སྐྱེས་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི། མུན་སྤྲུལ་གང་ཅིའང་རུང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་བསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྟེན་འབྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་ཏེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། མཁས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །མཐར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །ཅེས་རྟེན་འབྱུང་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་མི་བརྟེན་པར་གསུངས་པའི་དོན། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་ལྟ་བ་རྣམ་དག་གི་གེགས་གོལ་སའི་གཙོ་བོ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་ཅན་གྱི་རྟག་ལྟ་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་དགག་བྱའི་ཚད་མ་ཟིན་པར་ཐལ་དྲགས་ནས། རྒྱུ་འབྲས་ རྟེན་འབྱུང་གི་ངེས་པ་རང་ལུགས་ལ་དྲང་དུ་མེད་པར་སོང་ནས། འདི་ཡིན་དང་འདི་མ་ཡིན་གྱི་ངོས་གཟུང་བྱ་ས་མེད་པ་ཆད་ལྟ་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །དེ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་ལ་ངེས་པ་དྲངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པ་ན་མ་ལུས་པར་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངེས་པས་ནི་ཆད་ལྟ་དང༌། དམ་བཅས་པའི་དོན་ངེས་པས་ནི་རྟག་ལྟ་རྩ་བ་ནས་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་དང༌། འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མི་འཐད་དེ། རང་གི་ངོ་
Chinese
因为说以自性成立为空性的意义，所以自性成立的空性是缘起的意义，显示了并非仅仅遮止生起而成为空性。根本慧论中也说：‘所谓缘起法，即是自性空。’因为依靠缘起的理由，说自性成立而寂灭或空性。因此，中观宗的宗规是，仅仅依靠生起，就必须说为不生等等。无论说任何愚昧的胡言乱语，那些也都是要破除的，应当知晓。对于那样的缘起之理，则是极度赞叹的。如《不退转法轮经》所说：‘智者通达缘起法，终不依赖于边见。’意思是说，如实通达缘起，就不会依赖于执边的见解。《入中论》中说：‘何以故诸法，由依而生故，于彼不能遮，此等诸分别，是故此缘起，能断诸恶见。’这样说，这是大自在龙树父子的无上特点。因此，这里要讲述各种理路中的缘起之理。这里清净见解的主要障碍有二：一是对于诸法执为真实的实执所针对的常边见和增益见。二是对于所破的量没有把握而太过分，导致因果缘起的定解在自宗无法成立，以至于无法辨别此是与此非的断见和诽谤见。这二者是依靠从这个因缘产生这个果的定解所引出的理路，在遮止自性成立时，会毫无遗漏地舍弃，因为理路的定解能彻底驳斥断见，而誓言的意义的定解则能彻底驳斥常边见。因此，外在的如苗芽等，以及内在的如行等事物，依次依靠种子等和无明等而产生，如果这样，那么那些以自相成立是不合理的，因为自己的
English
Because it is said that emptiness is established by its own nature, emptiness established by its own nature is the meaning of dependent origination, and it shows that it is not emptiness by merely preventing arising. It is also said in the Root Wisdom: 'Whatever is dependently originated is empty of inherent existence.' Because of the reason for arising dependently, it is said that inherent existence is pacified or empty. Therefore, according to the Madhyamaka school, it is necessary to say that it is unborn, etc., merely by relying on arising. Whatever ignorant nonsense is spoken, those are also to be refuted, and should be known. Such a reason for dependent origination is highly praised. As it is said in the Vimalakīrti Nirdeśa Sūtra: 'The wise understand the Dharma of dependent origination, and will never rely on extreme views.' It means that by truly understanding dependent origination, one will not rely on views that cling to extremes. It is said in the Entering the Middle Way: 'Because things arise dependently, these thoughts cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent origination cuts off all nets of evil views.' This is the unsurpassed characteristic of the great master Nāgārjuna and his son. Therefore, here we will discuss the reasoning of dependent origination among various reasonings. Here, there are two main obstacles to pure views: one is the eternalist view and the additive view, which are targeted by the belief in reality that holds things to be true. The second is that the measure of what is to be refuted is not grasped and is too excessive, resulting in the certainty of cause and effect and dependent origination not being established in one's own system, so that there is no way to distinguish between what is and what is not, which is the nihilistic view and the slanderous view. These two are based on the reasoning derived from the certainty that this result arises from this cause and condition. When inherent existence is negated, it will be abandoned without exception, because the certainty of reasoning can completely refute the nihilistic view, and the certainty of the meaning of the vow can completely refute the eternalist view. Therefore, external things such as sprouts, and internal things such as formations, arise in sequence depending on seeds and ignorance, etc. If this is the case, then it is unreasonable for them to be established by their own characteristics, because their own
Tibetan
བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ནི་རང་ལ་རང་དབང་བའི་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲུབ་དགོས་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྒྱ་པ་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རང་དབང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་གང་ཟག་དང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱང་རང་གི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟེན་འབྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གཉིས་སོ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་ན་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། གཅིག་ཏུ་ཡོད་ན་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་དུའང་མེད་དེ། ཡོད་ན་ནི་འབྲེལ་བ་འགོག་ནུས་པས། དེ་ལ་ལྟོས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་རྟོག་གེ་འདོད། །ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟེན་ནས་འབྱུར་བར་གསུངས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །དངོས་པོ་རང་དབང་ཡོད་མིན་ཞེས། །མཉམ་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲ། །ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང༌། སྐྱེ་བའི་མཐའ་བཞིར་འཛིན་པ་འགོག་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མཚན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་དྲངས་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པའི་ངེས་པ་མི་འདོར་བས། འདོར་ལེན་བསྟེན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟེན་པ་གང༌། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འོང་བ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་ཡོད་ཙམ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ ཁྱད་པར་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ། མཁས་པ་སུ་ཞིག་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པས། རང་བཞི
Chinese
如果以自性成立，则必须成立自身具有自主的独立自性。因为与依赖因缘相违。如《百论》中说：依赖于何而生者，彼即非为有自在，此等一切无自在，是故无我即非有。如是等等。此谓人与瓶等亦依赖于自体之聚合而假立，故当知其无自性成立。此乃缘起之理的两种形态。若为依赖而生，及依赖而假立，则与所依赖者，非为以自性成立之一体。若为一体，则一切能作所作皆成一体。彼二者亦非为以自性成立之异体。若为异体，则能遮止关联，故与其相待相违。如《中观根本慧论》中亦云：由何而生即依何，是即非彼彼非异，是故不断亦不常。又如《赞叹超世》中亦云：痛苦自作及他作，亦为二者共同作，无因论者妄思择，汝说依缘而生起。何为依缘所生起，汝即许彼为空性，事物无有自主性，无等汝之狮子吼。如是宣说以缘起之理，遮止一与异、常与断之边，及执着生之四边。如是，由空性而引生对一切执相之对境皆为空性的定解之后，不舍弃对业果之关联的定解，故而极力赞叹取舍之行。如《菩提心释》中云：知晓诸法皆空性，何人行持业与果，此较稀奇更为稀，此较奇妙尤奇妙。如是而来，则必须辨别自性有与仅有，以及自相无与无有之差别。如《入中论释》中云：明明知晓影像无自性，然亦安立因果之相。何等智者，于色与受等，安立为因，及安立为与果无别而存在者，仅执彼等为有而已。自性
English
If it is established by its own nature, then it must be established that it has an independent nature of its own. Because it contradicts dependence on causes and conditions. As it says in the Hundred Treatises: That which arises in dependence on something, that is not independent. All of these are without independence, therefore, there is no self. And so on. This means that persons and vases, etc., are also designated in dependence on their own aggregates. Therefore, it should be known that they are not established by their own nature. These are the two aspects of the reasoning of dependent arising. If it is born in dependence and designated in dependence, then it is not one in essence with that on which it depends. If they were one, then all actions and agents would become one. Those two are also not different entities established by their own nature. If they were different, then the connection could be prevented, so it contradicts relying on it. As it also says in the Root Wisdom: That which arises in dependence on something, that is not exactly that, nor is it different from that. Therefore, it is neither annihilation nor permanence. And as it also says in the Praise Beyond the World: Suffering is done by oneself, done by others, and done by both. Theorists desire without cause, you say it arises in dependence. Whatever arises in dependence, you accept that as emptiness. Things are not independent, the lion's roar of you, the unequaled one. Thus, it is said that the reasoning of dependent arising prevents clinging to the extremes of one and different, permanent and annihilation, and the four extremes of arising. Thus, after certainty is drawn from emptiness, which is empty of all objects of fixation on characteristics, the certainty of the connection of cause and effect is not abandoned. Therefore, reliance on abandoning and taking is highly praised. As it says in the Commentary on the Bodhichitta: Knowing that all phenomena are empty, whoever relies on actions and results, this is more wonderful than wonderful, this is more marvelous than marvelous. As such, it is necessary to distinguish between existing by nature and merely existing, and between not existing by its own characteristics and not existing at all. As it says in the Commentary on the Entrance: Even though it is known that images have no nature of their own, the aspects of cause and effect are still established. What wise person, knowing that forms and feelings, etc., are established as causes, and established as existing without difference from effects, would only fixate on them as existing? Self-nature.