Tibetan
ཐ་དད་དུ་འདོད་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་པར་ཡོད་ན་ནི། ཕུང་པོ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་ པ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་བ་ལང་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྲུབ་པས་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་སྙམ་ན། འོ་ན་དེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་པས་བདག་ཏུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གཞིའི་དམིགས་པར་མི་འཐད་དེ། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གམ་མྱང་འདས་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སོགས་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་དུ་དམིགས་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་སེམས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པས་བདག་དོན་གཞན་དུ་མེད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་མེད་དེ། །ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་དེ་འཛིན་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མཐོང་བའི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་རྙེད་དུ་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་འདི་གཉིས་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངེས་པ་རྣམ་དག་མ་འདྲོངས་ན། གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐག་བཅད་ཀྱང་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་འགྲོ་བས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བདག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པ་ཡོད་མེད་རིགས་པས་བཙལ་བ་ན། གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པས་བདག་ལ་རང་བཞིན་ཁེགས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བདག་གི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མ་དམིགས་ན་དེའི་བདག་གི་བ་མིག་སོགས་མི་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །བདག་གི་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ཅན་ལས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གི་བདག་མེད་པར་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་ལྟ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ངའམ་བདག་གམ་གང་ཟག་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་
Chinese
如果认为（我和蕴）是不同的，会有什么过失呢？《中论》中说：如果（我）异于诸蕴，则没有诸蕴的体性。这样就说了过失。对此，如果我与蕴在自性上是不同的，那么蕴作为有为法的体性，就不具备生灭住的特征。例如，马和牛在事物上是不同的，因此不具备牛的体性。如果有人这样认为，那么它就不应成为俱生执著安立为我的基础和对境，因为它不是有为法。例如，虚空中的花朵或涅槃。此外，如果蕴等的体性与色等自性不同，就必须如此去缘取，例如缘取色和心是不同的。因为没有这样的执著，所以没有其他的我。《中论》中说：我不是从近取中产生的，在其他地方是不合理的。如果（我）是其他的，就没有近取，如果有能取，就没有所取。以及《入中论》中也说：因此，没有异于蕴的我，因为除了蕴之外，执著它是不成立的。像这样的道理，要反复修习，才能对见到破斥我与蕴在自性上是不同的，产生坚定的定解。如果对一和异这两个方面没有产生清净的破斥定解，那么即使断定了人无自性，也只是口头上的承诺，因此无法获得清净的见解。第二，像这样用道理去寻找我是否具有自性时，无论在一还是在多中都没有找到，因此当我的自性被遮止时，用分析彼性的道理也无法找到我的自性成立，就像如果没有见到石女的儿子，就不会见到他的所有物，如眼睛等。《中论》中也说：如果我不是存在的，我的又怎么会存在呢？以及《入中论》中也说：因为没有作者就没有所作，因此我的不是无我的。因此，通过观察我和我的空性，瑜伽行者将获得解脱。像这样，执著自相续的“我”的想法，或者我，或者自我，或者补特伽罗，它的自性
English
If one thinks, what fault is there if (I and the aggregates) are considered different? The Root Wisdom says: If (I) am other than the aggregates, then there is no nature of the aggregates. Thus, the fault is spoken of. Regarding this, if I am different from the aggregates in terms of inherent existence, then the nature of the aggregates as conditioned phenomena will not possess the characteristics of arising, ceasing, and abiding. For example, a horse and a cow are different in terms of things, so they do not possess the nature of a cow. If someone thinks like that, then it should not be suitable as the basis and object of the innate clinging that establishes the term 'I', because it is unconditioned. For example, a flower in the sky or nirvana. Furthermore, if the nature of the aggregates, etc., is different from the nature of form, etc., then it must be apprehended as such, just as apprehending form and mind as different. Since there is no such apprehension, there is no other self. The Root Wisdom says: The self is not reasonable other than from the aggregates. If (I) am other, there is no grasping; if there is a grasper, there is no graspable. And also the Entering the Middle Way says: Therefore, there is no self other than the aggregates, because apart from the aggregates, grasping it is not established. With such reasoning, one should repeatedly train to gain a firm conviction of seeing the refutation of the self being inherently different from the aggregates. If a pure conviction of refutation is not obtained on these two sides of one and different, then even if one determines that a person is without inherent existence, it will only be a verbal commitment, and therefore one will not obtain a pure view. Second, when searching with reason whether the self has inherent existence, it is not found in either one or many, so when the self's inherent existence is negated, the reason that analyzes that very nature will not find the self's possession to be inherently established, just as if the son of a barren woman is not seen, his possessions such as eyes will not be seen. The Root Wisdom also says: If the self is not existent, how can the self's be existent? And also the Entering the Middle Way says: Since there is no agent, there is no action; therefore, the self's is not existent without a self. Therefore, by seeing the emptiness of the self and the self's, that yogi will be liberated. Like that, the idea of clinging to the 'I' of one's own continuum, or the I, or the self, or the person, its own nature.
Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པ་དེས། དམྱལ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་གང་ཟག་དང་དེའི་བདག་གི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། གདགས་གཞི་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྲུབ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་གཉིས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པའི་དོན་བསྟན་པ། ཐབས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཆར་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ པ་དང༌། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཆར་ཚུལ་ལྟར་སྣང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུར། །མཚན་མ་སྒོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང༌། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་པ་ཁེགས་པ་ལ་བྱས་པ་དང༌། སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་ལས་འདི་ནི་ཕྱི་མའོ། །འདི་ལ་ནི་དེར་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་ཡོད་པས་སྟོང་པ་གཉིས་དགོས་ཀྱི། རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཡང་གཏན་མེད་པ་དང༌། སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་ཡོད་པས་སྟོང་པར་མི་འཆར་ན་ཡང་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་བློ་ལ་མི་འཆར་རོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྒྱུ་མ་དེ་རྟ་གླང་གིས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཡང་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་བསྙོན་མི་ནུས་པར་འཆར་བ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་སྟེང་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གདོད་མ་ནས་སྟོངས་ཀྱང༌། དེར་གྲུབ་པར་སྣང་ བ་ལ་བསྙོན་མི་ནུས་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་གང་ཟག་དང༌། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་དོན་ནི་ཆོས་སུ་འཇོག་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཀྱང་ལས་གསོག་པ་པོ་ལ་སོ
Chinese
以您所建立的未成立之理，從地獄至佛陀之間的一切有情及其所有，無論是作為依據的有漏蘊或無漏蘊，與之本質相同或本質相異，皆應了悟無自性成立之有情無我的所有真實意義。並且，也應知曉以此方式，彼等之一切所有亦無自性成立之理。三之二，闡釋如幻之意義，即依賴何種方法而顯現如幻。第一者有二，如幻顯現之真實不顛倒，以及如幻顯現之相似闡釋。初者：如《三摩地王經》所云：「如若陽焰乾闥婆城，如幻如夢境，觀想相本性空，一切法如是知。」又如《般若波羅蜜多經》所云：「從色蘊乃至一切種智之間的一切法，皆如幻如夢。」如是所說之如幻之意義有二：如說勝義諦如幻，僅僅存在卻遮破真實；以及空性之中顯現之顯現如幻。此處乃後者。此處需要顯現於彼處與如顯現之意義，故需二種空性。然如兔角與石女之子，僅僅顯現亦全無，顯現卻不顯現如顯現之意義，若不顯現空性，則如幻之意義亦不顯現於心中。因此，如幻之譬喻，了知其他法之方式為：譬如魔術師所變幻之幻象，本來空無馬牛，卻顯現為馬牛，不可否認；同樣，有情等諸法，於境上本來空無以自性成立之自性，卻顯現為成立，應如是知。如是，顯現為天人等是有情，顯現為色聲等之意義是法，故有情與諸法，雖無以自相成立之自性，然有造業者等。
English
Through the reasoning that establishes non-establishment, all sentient beings from hell to Buddhahood and all their possessions, whether they are contaminated or uncontaminated aggregates that serve as a basis, whether they are the same or different in essence, should realize all the true meanings of the selflessness of persons, which are devoid of inherent existence. Furthermore, one should also understand how all their possessions are established as being without inherent existence. The second of the three, explaining the meaning of being like an illusion, is how it appears like an illusion depending on what method. The first has two parts: the undeluded truth of how it appears like an illusion, and the explanation of how it appears similar to an illusion. The first is: As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Like a mirage, a city of gandharvas, like an illusion, like a dream, meditating on signs that are empty in nature, know all dharmas in that way." Also, as it is said in the Mother of the Buddhas Sutra: "All dharmas from form to omniscience are said to be like illusions and dreams." The meaning of being like an illusion as it is said is twofold: like saying that ultimate truth is like an illusion, it is established as merely existing but negates truth; and the appearance that appears in emptiness is like an illusion. This is the latter. Here, it is necessary to have two emptinesses because there is an appearance there and a meaning like an appearance. However, like a rabbit's horn and a barren woman's child, there is nothing at all that appears, and even if it appears, it does not appear with the meaning of appearance. If emptiness does not appear, then the meaning of illusion does not appear in the mind. Therefore, the way to know other dharmas in the same way as the example of illusion is: For example, the illusion created by a magician is originally empty of horses and cattle, but it appears as horses and cattle, which cannot be denied; similarly, all dharmas such as sentient beings are originally empty of inherent existence established by their own nature on the object, but it appears as established there, which should be known. Thus, appearing as gods and humans is a sentient being, and the meaning of appearing as form and sound is a dharma, so sentient beings and all dharmas, although there is not even a particle of inherent existence established by their own characteristics, there are accumulators of karma, etc.