Tibetan
་དམིགས་ནས་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལྡོག་གོ །དེ་ལོག་ན་འཇིག་ལྟའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་ལྡོག་གོ །དེ་ལོག་ན་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ལྡོག་གོ ། །དེ་ལོག་ན་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་འཁོར་བར་རང་དབང་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པས་ཐར་པ་འཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཕུ་ཐག་ཆོད་པར་བཙལ་ཏེ། རྩ་ཤེས་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་པས་ཐར། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལྡོག་འཇུག་གི་རིམ་པ་ཤེས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པ་དགོས་ཀྱི། དམིགས་ལེགས་པར་མ་ཕྱེད་པའི་ཏོམ་འཇུག་གིས་མི་འོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང༌། ལྟ་བ་གཉིས་རིམ་ཅན་ དུ་བསྐྱེད་པ་དངོས། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་རིམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཡང༌། བདག་མེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ན་སྔོན་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་ན་སྐྱེས་བུ་གང༌། །སྐྱེས་བུ་ཁམས་དྲུག་འདུས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་ཁམས་ནི་རེ་རེ་ཡང༌། །འདུས་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མིན། །ཞེས་སྔོན་དུ་གང་ཟག་དང༌། དེ་ནས་དེར་བཏགས་པའི་གཞི་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཚིག་གསལ་དང་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ན་ཐོག་མར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནས་འཇུག་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཞི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངེས་རྒྱུའི་བདག་མེད་ལ་ཕྲ་རགས་མེད་ཀྱང་ཁྱད་གཞིའི་གནད་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་སྟེང་དུ་ངེས་སླ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངེས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་མིག་རྣ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངེས་དཀའ་ཞིང་གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངེས་སླ་བས། དེ་
Chinese
执著于好坏等相状的非理作意之分别念就会止息。它止息了，以坏聚见为根本的贪等其他烦恼也会止息。它止息了，由此所引发的业也会止息。它止息了，由业所抛的轮回中不由自主的生也会止息，从而生起获得解脱的坚定信念。然后彻底寻求真如的见解。《中观根本慧论》中说：“业与烦恼尽，故得解脱。业与烦恼者，皆从分别生。彼从于戏论，戏论从空生。”因此，了解轮回止息和进入的次第后，必须珍视证悟真如的意义。如果对所缘不清楚，盲目进入是不会成功的。 第二部分有三个方面：生起两种无我见解的次第；实际按次第生起两种见解；对世俗谛和胜义谛进行区分。第一点是：在两种我执的生起次第中，法我执会产生人我执。然而，在进入无我的真如时，首先要生起人无我的见解，然后才能生起证悟法无我的见解。正如《宝鬘论》中所说：“士非地非水，非火非风空，非识非一切，彼外何有人？士由六界成，如是不真实，如是每一界，积聚故非真。”正如先说人无我，然后说作为其所依处的地等诸界无自性一样。在《明句论》和《佛护论》中也说，在进入真如时，首先要从人无我入手。寂天菩萨也同样如此说。这样做的原因是：虽然在作为基础的人和法之上，需要确定的无我没有粗细之分，但由于所依处的关键，在人之上容易确定，而在法之上难以确定。例如，法无我在眼耳等之上难以确定，而在影像等之上容易确定。
English
The non-rational conceptualizations that cling to characteristics such as good and bad will cease. When that ceases, other afflictions such as attachment, which have the view of the perishable as their root, will also cease. When that ceases, the actions that are instigated by it will cease. When that ceases, the involuntary birth in samsara, which is thrown by karma, will cease, and thus a firm conviction of attaining liberation will arise. Then, thoroughly seek the view of suchness. The Root Wisdom says: "Liberation is attained by the exhaustion of karma and afflictions. Karma and afflictions arise from conceptualization. That arises from elaboration, and elaboration ceases through emptiness." Therefore, after understanding the order of the cessation and entry into samsara, it is necessary to cherish the realization of the meaning of suchness. If the object is not clearly distinguished, blind entry will not succeed. There are three aspects to the second part: the order of generating the two views of selflessness; actually generating the two views in order; and distinguishing between conventional truth and ultimate truth. The first point is: In the order of arising of the two self-grasps, the self-grasp of phenomena generates the self-grasp of persons. However, when entering the suchness of selflessness, one must first generate the view of the selflessness of persons, and then generate the view of realizing the selflessness of phenomena. As it is said in the Ratnavali: "A person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, not everything, what person is there other than that? A person is composed of six elements, therefore it is not truly existent, likewise each element is not truly existent because it is an aggregate." Just as it is said that first the selflessness of persons, and then the elements such as earth, which are the basis of imputation, are without inherent existence. It is also said in the Prasannapada and Buddhapalita that when entering suchness, one must first enter through the selflessness of persons. Shantideva also said the same. The reason for doing so is that although there is no difference in subtlety or grossness in the selflessness that needs to be ascertained on the basis of persons and phenomena, it is easier to ascertain on persons and difficult to ascertain on phenomena due to the key of the basis of distinction. For example, the selflessness of phenomena is difficult to ascertain on the eyes, ears, etc., and easy to ascertain on images, etc.