Tibetan
ག་རྣལ་འབྱོར་པས་རིགས་པས་འགོག་པར་གསུངས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་བྱ་དགོས་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིའང་དགོངས་པ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱང༌། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་སྙམ་ན། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་སྟེ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་གཞན་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཞེས་པའི་བདེན་འཛིན་དེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་བསྟན་ལ། རང་བཞིན་དེ་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དང་མཐུན་པར་འཕགས་པ་ལྷས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་དྲངས་ཟིན་ལ། ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བདག་འཛིན་གྱིས་གཟུང་བའི་དམིགས་ ཡུལ་གྱི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་གཅོད་པར་གསུངས་སོ། །རྗེ་བཙུན་ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང༌། གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཆད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤིང་རྩ་བ་ནས་ཆད་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་དང་ཡལ་ག་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་བསྐམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ཞི་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་བསྒོམས་པས་འཇིག་ལྟ་ལྡོག་པ་དང༌། དེ་ལོག་ན་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་གསུངས་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དེས་ནི་འཇིག་ལྟ་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་མ་རིག་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མ་རིག་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཟབ་མོའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་འགྲེལ་བའི་མཁས་མཆོག་དུ་མས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན་ལུང་རིགས་དུ་མས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཛིན་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་བདག་དེ་མེད་པ་དང༌། བདག་དེས་སྟོང་པར་མ་མཐོང་བར་བདག་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མི་ནུས་པར་གཟིགས་ནས་དེ་ ལྟར་མཛད་པ་འདི་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་གལ་ཆེའོ། །འདི་ལྟར་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྩ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་བཀག་པའི་དོན་མ་བསྒོམས་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་ཟབ་པར་འདོད་པ་བསྒོམས་ཀྱང་བདག་འཛིན་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་དེ། བློ་བདག་མེད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་མ་ཞུགས་པར་བདག་འཛིན་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་དེའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཕར་འགྲོ་བ་ཚུར་བསྡུས་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་དེས་ནི་བདག་མེད་ལ་ཞུགས་པར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཡིད་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་དམིགས་པ་དེ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཞིག་དང༌། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་དང༌། དེ་གཉིས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་འཛིན་པ་ཞིག་དང་གསུམ་ཡོད་པས། བདེན་མེད་དུ་མ་བཟུང་ཡང་བདེན་པར་འཛིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གཉིས་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱང་བདག་མེད་གཉིས་ལ་ཞུགས་མི་དགོས་ཏེ། བློ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་གནས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་གཙོ་བོར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པས། གང་ལ་འཁྲུལ་བའི་གཞི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་དུ་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྐུན་མ་ནགས་ལ་སོང་བའི་རྗེས་སྤང་ལ་རྩད་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་འཁྲུལ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པས། དེ་འདྲ་བའི་སྟོང་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཆོག་ཡིན་གྱི། དེ་དོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། འདོད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པར་ཟུངས་ཤིག །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སོགས་གང་ཟག་དང༌། གཟུགས་ཚོར་སོགས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་དེ་བསྒོམས་པས་ལྡོག་ལ། དེ་ལོག་ན་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལ
Chinese
瑜伽行者说以理遣除，如《入行论》云： 烦恼过患一切皆， 集谛观中智所见， 我为此境既已解， 瑜伽行者遣除我。 如是明白宣说。 彼亦唯由修习真如者所应为，故云瑜伽行者。 此理乃圣者龙树之殊胜意趣，如《六十正理论》云： 彼乃一切见之因， 彼无烦恼即不生， 是故若能遍知彼， 见与烦恼皆尽遣。 何者能知彼耶？谓见缘起， 缘起不生， 是彼智者之所说。 如是说，执著实有，乃是见烦恼及一切其余烦恼之因。以缘起之理，证悟自性未生之事物之真如，即可遣除。若见无自性，则执著事物实有之境，若不破除，则不可能。 与此相符，圣天所说已于前引述。又《四百论》云： 若见境无我， 则断有之种。 如是说，以我执所执持之对境的无我，能断除有之根本无明。 尊者寂天亦云： 补特伽罗空性，如是极为成立。 是故根已断，一切烦恼皆不生。 圣者如来密经中云： 寂静慧，譬如若树从根断，则枝叶及细枝一切皆枯槁。 寂静慧，如是若坏聚见止息，则烦恼及近烦恼一切皆止息。 如是等说，谓修习证悟补特伽罗自性空之空性，则我见能转，彼若转，则一切其余烦恼亦转。若未破除补特伽罗我执之境，则不可能证悟无我。 以彼经文
English
The yogi says that it is refuted by reason. As it says in the Engaging in Bodhisattva Behavior: "All the faults of afflictions, are seen by the mind to arise from the view of the aggregates. Having realized that 'I' is the object of this, the yogi refutes 'I'." It is clearly stated. That is also what should be done by those who meditate on suchness, so it is said by the yogi. This principle is also the noble intention of the protector Nagarjuna, as it says in the Sixty Stanzas on Reasoning: "That is the cause of all views. Without that, afflictions do not arise. Therefore, if that is completely known, views and afflictions are completely abandoned. Who will know that? It is seeing dependent arising. The supreme knower said that what is born dependently is unborn." Thus, it is said that the clinging to truth, which is the cause of afflicted views and all other afflictions, is abandoned by realizing the suchness of things that are not born by their own nature, by the reason of dependent arising. Seeing that there is no self-nature, it is because it is impossible without refuting the object of clinging to things as being established by their own nature. What Arya Deva said in accordance with this has already been quoted earlier. Again, the Four Hundred Stanzas says: "If one sees that objects are without self, then the seed of existence will be stopped." Thus, it is said that seeing the selflessness of the object held by self-grasping cuts off the root of existence, ignorance. The venerable Shantideva also said: "The emptiness of the person is thus very well established. Therefore, because the root is cut, all afflictions do not arise at all." As it says in the Secret Sutra of the Blessed Thus Gone One: "Peaceful Intelligence, for example, if a tree is cut from the root, then all the branches and leaves and small branches will wither. Peaceful Intelligence, likewise, if the view of the aggregates is pacified, then all afflictions and near afflictions will be pacified." It is said that by meditating on the realization of the emptiness of the person being empty of self-nature, the view of the aggregates is reversed, and if that is reversed, then all other afflictions are also reversed. It is because it is impossible to realize selflessness without refuting the object of grasping at the self of the person. With that sutra
Chinese
认为我见是所有其他烦恼的根源。如果它与无明不同，那么轮回的根源将会有两个不同的东西，因此它也应被视为无明。总而言之，许多解释深奥经文的大学者，在确定真如的意义时，会用许多理证来辨析，这是因为他们看到，如果不否定颠倒执着所执着的我，并且没有看到那个我的空性，就无法证悟无我和空性，因此这样做非常重要。像这样，如果不修习断除束缚轮回的根本颠倒之境，即使修习其他被认为是甚深的意义，也丝毫不会损害我执。因为，如果心没有融入无我和空性的真如，就不可能逆转我执。并且，如果没有揭穿我执的境，仅仅是将心从它的境上收回，也不能算是融入了无我。原因是，当心投入到境上时，有三种情况：一种是认为目标是真实的，一种是认为目标是不真实的，还有一种是不区分两者而执着。正如没有执着为真实，也不一定需要执着为不真实一样，没有融入二我，也不一定需要融入二无我，因为心有无限种停留在第三种聚类上的方式。两种我执主要针对人我和法我的实有而产生。因此，必须确定对什么产生错觉的基础，就像它被执着的那样是不存在的。否则，就像小偷逃到森林里，却在草地上搜寻踪迹一样。因此，修习这样确定的意义，可以消除错觉。 这样的空性是真如的至高意义。如果舍弃它而确定另一个真如的意义，那只不过是随欲而立，已经脱离了经文的意义。因此，对男人和女人等人我，以及色受等法我的戏论执着为真实的无明，可以通过获得证悟无我的空性见解并修习它来逆转。如果它逆转了，那么对真实的执着之境也
English
The view of self is shown to be the root of all other afflictions. If it were something other than ignorance, there would be two different roots of samsara, so it should also be considered ignorance. In short, many great scholars who explain the meaning of the profound scriptures, when determining the meaning of suchness, analyze in various ways with many reasonings, because they see that without negating the self that is grasped by the inverted clinging, and without seeing the emptiness of that self, one cannot realize selflessness and emptiness, so it is very important to do so. Like this, if you do not meditate on the meaning of blocking the object of the fundamental inversion that binds samsara, even if you meditate on other meanings that are considered profound, it will not harm self-grasping at all. Because, if the mind does not merge into the suchness of selflessness and emptiness, it is impossible to reverse self-grasping. And, without exposing the object of self-grasping, even if you only withdraw the mind from its object, it cannot be regarded as entering into selflessness. The reason is that when the mind engages in an object, there are three situations: one is to hold the object as true, one is to hold the object as untrue, and one is to hold it without distinguishing between the two. Just as not grasping as true does not necessarily require grasping as untrue, not entering into the two selves does not necessarily require entering into the two selflessnesses, because the mind has infinite ways of staying on the third aggregate. The two self-grasps mainly arise by focusing on the substantiality of persons and phenomena. Therefore, it is necessary to determine that the basis on which delusion arises is non-existent, just as it is grasped. Otherwise, it is like a thief running into the forest and searching for traces on the grass. Therefore, meditating on the meaning thus determined eliminates delusion. Such emptiness is the supreme meaning of suchness. If you abandon it and determine another meaning of suchness, it is merely an imputation of desire, and it has become outside the meaning of the scriptures. Therefore, the ignorance that grasps as true the elaborations of persons such as men and women, and phenomena such as form and feeling, can be reversed by gaining the view of realizing the emptiness of selflessness and meditating on it. If it is reversed, then the object of grasping at truth also