Tibetan
མ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང༌། །ཤེས་རབ་བྲལ་བའི་ཐབས་དག་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་འཆིང་བ་ཞེས་གསུངས་པ། །དེ་བས་གཉིས་ཀ་སྤང་མི་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྤངས་པའི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། །དགེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་སུ་བཤད། །ཐབས་གོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམ་སྒོམ་པ། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་འཐོབ། །བདག་མེད་གཅིག་པུ་བསྒོམས་པས་མིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པའི། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཚང་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་དགོས་པར་གསུངས་ལ། རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ལ། མི་བླུན་པོ་དག་ཤེར་ཕྱིན་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཡི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཞེས་སུན་ འབྱིན་པར་སེམས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཡང་མི་བླུན་པོ་དག །ཚུལ་གཅིག་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྟན་པོ་མེད་ན་ཡིན་གྱི། ཡོད་ན་དེས་ཆོག་གོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ས་དང་པོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ས་བརྒྱད་པའི་རྒྱལ་སྲས་ལ་སྤྱོད་པ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྦྱིན་སོགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རེ་རེ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་མི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པ་ལས་གསུངས་པས། ས་རེ་རེ་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དྲུག་གམ་བཅུ་བཅུ་སྤྱོད་པར་གསུངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་དུ་ས་བརྒྱད་པའི་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས
Chinese
《མ་སྒྲོན་》中也说：与般若波罗蜜多结合，才能使障碍灭尽。因此，为了断除烦恼和所知的一切障碍，应当时常以方便法门修持般若波罗蜜多的瑜伽。因为，离开了方便的智慧，以及离开了智慧的方便，都被称为束缚，所以二者都不可舍弃。又说：舍弃了般若波罗蜜多的布施波罗蜜多等一切善法之集合，诸佛都说是方便。依靠串习方便的力量，自己如果修习智慧，就能迅速获得菩提，不是仅仅修习无我。对于蕴、界、处，证悟到无生，了知其自性空性，这就被称为智慧。如是明白地宣说了。在《顶髻宝经》中说，应当修习具备布施等一切方便分，且具足一切殊胜相的空性。在《摄抉择分》中也说，菩萨们为了菩提而修持六度时，愚笨之人会想：只要学习般若波罗蜜多就可以了，其余的做什么呢？这样进行驳斥。又说：有些愚笨之人说，仅以一种方式就能成佛，即以空性的方式。那些人的行为会变得完全不净。如果认为，学习布施等行为是在没有稳固的空性证悟时才需要的，如果有了空性证悟就足够了。那么，如果这样，获得了初地等的佛子们，特别是获得了无分别智慧自在的八地菩萨，就不需要行为了。这不合道理，因为每一地中，虽然布施等各有侧重，但也不是不行持其余的。如《十地经》中所说，每一地都宣说了行持六度或十度。特别是在八地时，因为一切烦恼都已灭尽，安住于一切戏论寂灭的胜义谛中。诸佛认为，仅仅依靠这种空性的证悟是无法成佛的。
English
It is also said in the "Ma Dron": "Without the union of Prajnaparamita, obscurations will not be exhausted. Therefore, in order to abandon all obscurations of afflictions and knowledge, one should always meditate on the yoga of Prajnaparamita with skillful means. Because wisdom without skillful means, and skillful means without wisdom, are both said to be bonds, therefore neither should be abandoned." It is also said: "All collections of merit, such as the Paramita of Giving, which are abandoned from Prajnaparamita, are taught by the Buddhas as skillful means. By the power of habituation to skillful means, whoever meditates on wisdom will quickly attain enlightenment, not just by meditating on selflessness alone. The knowledge of the nature of emptiness, having realized the aggregates, elements, and sense bases as unborn, is fully explained as wisdom." This is clearly stated. In the "Crown Jewel Sutra," it is said that one should meditate on emptiness, which possesses all aspects of the supreme and complete with all aspects of skillful means such as giving. In the "Condensed Exposition," it is also said: "When Bodhisattvas practice the six perfections for the sake of enlightenment, foolish people think, 'Only Prajnaparamita should be studied, what is the use of the others?'" Thus, they are refuted. It is also said: "Some foolish people say that one can attain enlightenment by only one method, that is, by the method of emptiness. The conduct of those people will become completely impure." If one thinks that learning practices such as giving is only necessary when there is no stable realization of emptiness, and that if there is a realization of emptiness, that is enough, then if that were the case, the sons of the Buddhas who have attained the first bhumi, and especially the eighth bhumi Bodhisattva who has attained mastery over non-conceptual wisdom, would not need conduct. This is not reasonable, because in each of the ten bhumis, although giving and so on are each emphasized, it is not that the others are not practiced. As stated in the "Ten Bhumi Sutra," each bhumi is said to practice the six or ten perfections. Especially in the case of the eighth bhumi, because all afflictions have been exhausted, and one abides in the ultimate truth where all elaborations are pacified, the Buddhas say that one cannot attain Buddhahood by relying solely on this realization of emptiness.