Tibetan
ས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་འདི་གཏོང་ངོ་སྙམ་པའི་གཏོང་སེམས་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་ འདི་བསྡམ་མོ་སྙམ་པའི་སྡོམ་སེམས་དང༌། དེ་འདྲ་བའི་དགེ་བའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཡིན་ན། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་པར་རིགས་ཀྱི། དེ་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་བསྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །འདི་འདིའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་བྱས་ན། བཤེས་གཉེན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་དལ་འབྱོར་དོན་ཆེ་སོགས་སེམས་པ་དང་འཆི་བ་དྲན་པ་དང་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་སེམས་པ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ལས་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་དང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ནི་འདིའོ། །འདི་ལས་འདི་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་དམིགས་འདི་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ངེས་པ་དྲང་དགོས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་ཆེ་བ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་ལ། ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ངེས་པ་ཇི་ཙམ་ཆེ་བར་བསྐྱངས་པ་ལས་ལམ་དེ་དག་གི་ངེས་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བས། སྤྱོད་པ་དང་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཚ་གྲང་ལྟར་འགལ་འདུར་སོང་ནས་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་ཤེས་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་བསྐྱེད་ས་མེད་པར་འགྲོའོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་བྱར་འཇོག་པ་དང་ གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་གཉིས་མི་འགལ་བ་ལྟར། ལམ་དུས་སུ་ཡང་བདག་གཉིས་སུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དམིགས་གཏད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་དང་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་དང་འདི་ལ་སྐྱོན་ཡོན་འདི་ཡོད་ལ་ཡང་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་གཞིའི་ལྟ་བ་བདེན་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ལ་རག་ལས་པས། ལུང་རིགས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་སམ་ཡིན་ཚུལ་ལ་རང་བཞིན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་གཅིག་གཅིག་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་དང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ནི། མདོ་དེའི་སྐབས་དེ་སྐྱེ་བ་སོགས་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སྦྱིན་སོགས་དེ་ཁོ་ནར་མ་སྐྱེས་པར་སྟོན་པ་ལ་རྟོག་པའོ། །ཞེས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་སྟོན་གྱི། དེ་དག་མི་བསྟེན་པར་དོར་བྱར་སྟོན་པ་མིན་པར་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་གསུངས་སོ། །ལམ་ཕྱོགས་རེ་བས་མི་ཆོག་པ་ནི། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ ཆོས་ཟབ་མོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལས་སེམས་འབར་གྱི། དམིགས་པ་མེད་ན་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཡང་ཤེས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པའང་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་བྱེད། ཉོན་མོངས་ལ་དམིགས་པའང་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམིགས་པ་ལའང་འཇོག་པར་བྱེད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པ་ལའང་ལྟའོ། །ཞེས་དམིགས་པ་མེད་ལུགས་དང༌། དམིགས་པ་ཡོད་ལུགས་སོ་སོར་གསུངས་པ་རྣམས་ཕྱེད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་དགོས་ལ་བསླབ་པའི་ཐག་པས་དམ་དུ་བསྡམས་དགོས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉིས་ཞིག་དགོས་ལ་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་མ་ཞིག་དགོས་པས། བསླབ་པས་བསྡམས་པ་དང༌། མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་གཉིས་མི་གཅིག་ཅིང༌། བསྲུང་སྡོམ་ལྷོད་པ་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་གཅིག་པས། ཞིག་པོ་དང་ རང་གྲོལ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་བཀག་པའི་ཚུལ་ནི། ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་གཞན་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་སྒོམ་པ་བཀག་པ་མ་ཡིན་གྱི། ལྟ་བས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་འཇོག་རྒྱུ་མེད་པར་སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཙོམ་འཇོག་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་ལ་འདྲ་མི་འདྲའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་སོགས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་ཆེན་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཚུལ། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་འདོད་སྦྱང་བ་དང༌། སྦྱངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུང་བ། བཟུང་ནས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདུལ་བ་དང་སྔགས་གཉིས་ལ། དང་པོར་རང་རང་གི་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་བར་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉན་དུ་མི་རུང་ཡང་འདི་ནི་དེ་དག་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སྔོན་དུ་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འཛིན་པར་སྤྲོ་བ་ན་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སློབ་འདོད་སྦྱངས་ཏེ་སྡོམ་པ་བླངས་ན་ ཤིན་ཏུ་བརྟན་པས་འདི་ནི་ཐབས་བཟང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་འགྲེལ་པར། དང་པོར་ཇི་ལྟར་ལེན་ལུགས་དང༌། དེ་མ་ཐག་ནས་རྩ་ལྟུང་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམས་བསྲུང་ཚུལ་དང༌། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་ལུགས་རྣམས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པས་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། གང་ལ་བསླབ་པའི་གཞི། དེར་བསླབ་པ་རྣམས་འདུ་ཚུལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་རིགས་བསྡུ་ན་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུ་བས། ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་མཐའ་དག་བསྡུས་པའི་སྡོམ་ཆེན་པོའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་གྲངས་ངེས་པ། ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྡོམ་ཙམ་མཛད་པ་ལ། རྒྱལ་ཚབ་དམ་པས། དེ་ལྟར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་གནད་རྣམས་དགོངས་པ་བཞིན་བཀྲལ་ནས། ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་གྲངས་ངེས་ཚུལ་འདི་རྣམས་ཡིན་པས་འདི་དག་ལ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ངེས་པ་རྙེད་ན་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ནོ། །འདི་ལ་དྲུག །མངོན་མཐོ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྫོགས་ པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང༌། ལམ་མམ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་དང༌། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་རྫོགས་པ་ལ་ཚེ་རབས་མང་པོར་བརྒྱུད་དགོས་ལ།
Chinese
因为想要得到地的缘故。认为“这个东西要布施”的布施心，以及认为“这个恶行要断除”的断除心，像这样的所有善的分别念，如果都是执着三轮的法我执，那么获得法无我见的人们，应该像对待嗔恨和傲慢等等一样，在一切方面都加以遮止。不应该特意去修习它。如果将所有认为“这是这个”的分别念，都作为执着三轮的法我执，那么对于善知识的功德和暇满难得等等的思维，以及忆念死亡、思维恶趣的痛苦、皈依、从这个业产生这个果报、慈爱、悲悯、修持菩提心、学习入行论的学处等等一切，都必须思考“这是这个”，“从这个产生这个”，“这个有这样的功德和过患”，从而获得定解。因此，对于这些的定解越大，法我执就越增长。反之，对于法无我的定解修持得越大，对于那些道的定解就越小。这样，行为和见解的两个方面就像冷热一样互相矛盾，导致无法对两者都产生强烈而持久的定解。因此，就像在果位时，证得法身和证得色身二者不相违一样，在道位时，也需要对完全没有执着二取相的离戏生起定解，并且对“从这个产生这个”以及“这个有这样的功德和过患”也生起定解，这二者不相违背。而这取决于如何确立基的见解，即二谛。如果通过教理和正理，确定了轮涅的一切法，在其安住的方式或存在的方式上，连微尘许的自性也不成立，从而确立胜义谛的量，以及毫不混淆地确定因果，从而确立因果的世俗谛的量，如果确信这二者不要说成为互相的损害者，反而会成为互相的帮助者，那么从那时起就能领悟二谛的意义和胜者的密意。
English
It is because one desires to attain the ground. The thought of giving, thinking "I will give this object," and the thought of restraint, thinking "I will restrain this misdeed," and all such virtuous thoughts, if they are the self-grasping of phenomena, holding onto the three spheres, then those who have attained the view of the selflessness of phenomena should reject them in every way, just as they would reject hatred and pride, and so forth. It is not proper to cultivate them intentionally. If all thoughts of "This is this" are taken as the self-grasping of phenomena, thinking of the three spheres, then regarding all of the qualities of the spiritual friend and the contemplation of leisure and endowment being meaningful, and remembering death, and contemplating the suffering of the lower realms, and taking refuge, and this result arising from this action, and love, and compassion, and cultivating the mind of enlightenment, and learning the precepts of the Engaging Mind, it is absolutely necessary to generate certainty by thinking, "This is this," "This arises from this," and "This has these qualities and these faults." Therefore, the greater the certainty in these, the more the self-grasping of phenomena increases. Conversely, the more one cultivates certainty in the selflessness of phenomena, the smaller the certainty in those paths becomes. Thus, the two aspects of conduct and view become contradictory like hot and cold, and there is no way to generate strong and lasting certainty in both. Therefore, just as attaining the Dharmakaya and attaining the Rupakaya are not contradictory in the state of fruition, so too, on the path, it is necessary to have a non-contradictory way of generating certainty in the freedom from elaboration, in which not even a particle of the object of grasping at the signs of the two selves remains, and also generating certainty in "This arises from this" and "This has these faults and qualities." This depends on how the view of the basis, the two truths, is established. If, through scripture and reasoning, one establishes that all phenomena of samsara and nirvana do not have even a particle of inherent existence in their way of abiding or existing, then that is the valid cognition that establishes the ultimate truth. And if one establishes the valid cognition of the conventional truth, which ascertains cause and effect separately without confusing even a little of the phenomena of cause and effect, and if one gains certainty that these two not only do not become harmful to each other, but rather become helpful to each other, then from that point on, one will realize the meaning of the two truths and the intention of the Victorious Ones.
Chinese
被称为“ྙེད་པ་”的数字就是如此。第三个教证的意义是：那个经部的场合是辨析生等的时候，所以思择施等不是仅仅生起那个（生等）而显示。说这是由分别假立的，但《修次第》的最后部分说，不是显示那些不应依止而应舍弃。仅仅依靠一条道路是不行的，在《总集经》中也明确地说：不具善巧方便的菩萨，不应精勤于甚深之法。在《秘密不可思议经》中也说：种姓之子，例如火从因缘而燃烧，没有因缘则会寂灭。同样，心从所缘而燃烧，没有所缘则心寂灭。因此，善巧方便的菩萨以般若波罗蜜多完全清净，也知道所缘接近寂灭，也不使缘于善根接近寂灭。也不使缘于烦恼生起，也安住于波罗蜜多的所缘。也分别思择空性的所缘，也以大悲心观待一切有情的所缘。因此，需要区分无所缘的方式和有所缘的方式。同样，需要放松烦恼和执著相的束缚，需要用戒律的绳索紧紧系缚，需要摧毁两种过失，不能摧毁善业。因此，戒律的系缚和执著相的束缚不是一回事，守护律仪的放松和执著自我的束缚也不是一回事。因此，需要好好研究摧毁和 自解脱等的意义。论师寂命说：禁止不作意的方式是，将如实之义确定在见解之上，然后不作意其他任何事物，一心安住而修习，这并不是禁止。而是说，见解没有安住于确定如实之义的意义之上，心不作任何思虑而安住，仅仅是安住，这是阻止将空性作为修习的禅修。这在密咒和波罗蜜多两方面都是一样的。然而，需要以各自宗派的分别慧进行观察。
English
It is in the number called "ྙེད་པ་." The meaning of the third scripture is: The occasion of that sutra is the time to analyze birth and so on, so it is considered to show that generosity and so on are not merely born from that (birth, etc.). It is said that this is merely established by discrimination, but the last part of the "Stages of Meditation" says that it does not show that those should not be relied upon but should be abandoned. It is not enough to rely on only one path. In the "Collected Sutras," it is also clearly stated: A Bodhisattva without skillful means should not diligently engage in the profound Dharma. In the "Inconceivable Secret Sutra," it also says: Son of good family, for example, fire burns from causes, and if there are no causes, it will be extinguished. Similarly, the mind burns from objects, and if there are no objects, the mind will be extinguished. Therefore, a Bodhisattva who is skilled in means, with the perfection of wisdom completely purified, also knows that objects are close to pacification, and also does not make the object of the root of virtue close to pacification. He also does not cause the object of afflictions to arise, and also abides in the object of the perfections. He also separately contemplates the object of emptiness, and also looks at the object of great compassion for all sentient beings. Therefore, it is necessary to distinguish between the way of no object and the way of having an object. Similarly, it is necessary to loosen the bonds of afflictions and clinging to characteristics, and it is necessary to tightly bind with the rope of discipline, and it is necessary to destroy the two faults, and one must not destroy virtuous deeds. Therefore, the binding of discipline and the binding of clinging to characteristics are not the same, and the loosening of guarding vows and the loosening of clinging to self are also not the same. Therefore, it is necessary to carefully study the meaning of destruction and self-liberation, etc. Teacher Kamalaśīla said: The way to prevent non-attention is to establish the meaning of reality on the view, and then not to pay attention to anything else, but to abide single-pointedly and meditate, which is not prohibited. Rather, it is said that the view does not abide on the meaning of establishing the meaning of reality, and the mind does not think about anything and abides, merely abiding, which is to prevent making emptiness the meditation of meditation. This is the same for both mantra and perfection. However, it is necessary to observe with the discriminating wisdom of each school.