Tibetan
་པར་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་དང་གཡོས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་གྱིས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་གང་ཡང་རུང་བའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི། གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ནི་བྲེ་སྲང་ལ་སྒྱུ་བྱེད་པ་སོགས་དང༌། རྒྱལ་བ་ཡེ་འབྱུང་གིས་རག་མར་གཏོང་བ་ལ། སྟོད་ལུངས་སུ་གཏོང་བྱས་ནས། ཕྱིས་རག་མ་ཅི་བདེར་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུང་ངོ༌། །སྒྱུ་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་གཡོ་ནི་རང་གི་ཉེས་པ་ཐབས་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དཀར་ཆོས་དང་པོའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གོ །བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་སྲོག་གམ་ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་གི་མཁན་སློབ་སོགས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དཀར་ཆོས་གཉིས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་གནས་པ་སྟེ་བསམ་པ་དྲང་པོས་གནས་པའོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་བཞི་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ནི་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་ཅིང་དེ་དག་གི་དོན་གནས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཕྱོགས་བཞིར་བརྗོད་པའོ། །ཤ་ར་བའི་ ཞལ་ནས། འོ་སྐོལ་དགེ་བ་འདྲ་བ་བྲད་བྲུད་བྱེད་པར་འདུག་ཀྱང་འཕེལ་རྟགས་མེད་པར་ཟད་རྟགས་མང་བ་དེ་བྱང་སེམས་དང་གྲོགས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བརྙས་པ་བྱས་ཤིང་རྨ་ཕྱུང་བས་ཟད། དེས་ན་འདི་དང༌། བྱང་སེམས་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ཐུབ་ན། བསླབ་བཏུས་ནས་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པའི་གནོད་འགྱུར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འོང་གསུང་སྟེ། བྱང་སེམས་གང་ན་ཡོད་མི་ཤེས་པས། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དག་སྣང་སྦྱོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཡང་ཉན་པ་པོ་སྐབས་ལ་བབ་པ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་བཞིར་སོང་ནས་མ་བརྗོད་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་བཞི་པའི་ཡུལ་ནི་རང་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་མི་འདོད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་རང་ངོས་ནས་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་སྦྱར་བ་དགོས་ཀྱི། གདུལ་བྱ་དེ་ལ་བསམ་པ་དེ་མ་སྐྱེས་ན་ཉེས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནག་ཆོས་
Chinese
还有，那里面也这样说了。以虚伪和欺骗接近，而不是以真诚的意愿对待的对境是：任何其他的众生。对其做了什么呢？就是以虚伪和欺骗行事。其中，欺骗是指在量具上作假等。比如，嘉瓦耶炯（人名）把粗麻布当作黄油卖，说是送到上隆（地名）去了，后来却承认粗麻布随便处理都行。虚伪是指明明没有功德却装作有的样子，欺骗是指用方法隐藏自己的过失，《摄类学》中这样说的。第二，白法的第一个对境是所有的众生。行为是：对他们，为了活命，甚至为了开玩笑，也要有意识地戒除说谎。如果这样做，就不会用谎言欺骗自己的堪布、老师等特殊对境。白法的第二个对境是所有的众生。行为是：对他们，不以虚伪欺骗，而是以真诚的意愿安住，也就是以正直的心安住。这是黑法第四条的对治法。白法的第三个对境是所有的菩萨。行为是：生起与导师相同的想法，并且在四方称赞他们的功德。夏惹瓦的 口中说：我们好像在做善事，但没有增长的迹象，反而减少的迹象很多，这是因为对菩萨和道友产生嗔恨和轻蔑，并且伤害了他们。因此，如果能够做到这一点，以及戒除伤害菩萨，那么《学集论》中所说的依赖于人的所有损害都不会发生。因为不知道菩萨在哪里，所以像邬陀夷（人名）请教的那样，对一切众生生起导师的想法，然后进行清净观的修习。赞叹功德也要在听者适合的时候才行，如果到处乱说，也不会有什么过失。这是黑法第三条的对治法。白法的第四个对境是自己所成熟的众生。对其所作的行为是：不希望小乘，而是让他们接受圆满的菩提。而且，自己也要与所化之人相结合才行。如果所化之人没有生起那样的想法，也不会有什么过失，因为无法做到。这能对治黑法
English
Also, it is said in that very text. The object of approaching with deceit and trickery, rather than with sincere intention, is: any other sentient being. What is done to them? It is acting with deceit and trickery. Among them, trickery refers to falsifying weights and measures, etc. For example, Gyalwa Yejung (a name) sold coarse cloth as butter, saying it was sent to Stodlung (a place name), but later admitted that the coarse cloth could be disposed of as one pleased. Deceit refers to pretending to have qualities that one does not have, and trickery refers to concealing one's own faults by means of methods, as stated in the Compendium of Topics. Second, the first object of the white dharma is all sentient beings. The action is: towards them, to abandon knowingly speaking falsely, even for the sake of life or even for the sake of joking. If done in this way, one will not deceive one's own Khenpo, teacher, etc., who are special objects, with lies. The second object of the white dharma is all sentient beings. The action is: to abide towards them without deceit and trickery, but with sincere intention, that is, to abide with an upright mind. This is the antidote to the fourth black dharma. The third object of the white dharma is all Bodhisattvas. The action is: to generate the thought of being the same as the teacher, and to praise their virtues in the four directions. Sharawa's mouth said: We seem to be doing good deeds, but there are no signs of increase, but many signs of decrease. This is because of anger and contempt towards Bodhisattvas and friends, and because of harming them. Therefore, if one can do this, and abandon harming Bodhisattvas, then all the harms mentioned in the Compendium of Trainings that depend on individuals will not occur. Because one does not know where Bodhisattvas are, one should generate the thought of the teacher towards all sentient beings, as requested by Od-srung (a name), and then practice purifying pure appearances. Praising virtues should also be done when the listener is ready, and there will be no fault if one does not go around and say it everywhere. This is the antidote to the third black dharma. The fourth object of the white dharma is the sentient beings that one ripens. The action towards them is: not desiring the Hinayana, but leading them to take hold of complete Bodhi. Moreover, one must combine oneself with the trainable person. If the trainable person does not generate that thought, there will be no fault, because it cannot be done. This can counteract the black dharma
Tibetan
གཉིས་པ་སྤོང་སྟེ། གཞན་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འཇོག་འདོད་ཡོད་ན། གཞན་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་འགྱོད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡིད་མི་བདེ་སྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བྱང་ ཆུབ་སེམས། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས་འདི་ནི། །འདོར་མི་འགྱུར་ན་མ་ཉལ་ཚེ། །སྨོས་ཅི་འཚལ་བར་གང་གིས་འགྱུར། །བཀའ་སྩལ་པ། གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་འམ། །གང་དུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཛུད། །དེས་ན་སེམས་འདོར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ང་རྒྱལ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣ་སྤངས་པ་དང་གཞན་གྱི་འབྱོར་པ་མཐོང་ན་ཡིད་དགའ་བ་བཞི་དང་ལྡན་ན། སྨོན་ལམ་མི་འདོར་བར་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། དཀོན་བརྩེགས་ལས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་བྱས་ན། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྨོན་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དང་འགལ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་གྱི་བར་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང༌། བར་མ་དགེ་བ་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཡོད་པས་ཉེས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བས། སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་ པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་བ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མི་སློབ་པ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་མོད་ཀྱང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མ་བྱས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་པས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞོན་ནུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མ་དུལ་བར་གཞན་མི་འདུལ་བར
Chinese
第二是舍弃：如果想要将一切众生的安乐置于究竟，那么，为了不使众生生起不悦的后悔，就不要特意去做那些会引起不悦的行为。如《狮子请问经》中也说：“生生世世菩提心，梦中亦不舍此心，若不舍弃未眠时，何况醒时何能舍？世尊开示说：无论在城镇或乡村，无论在任何居住的地方，都要真实地趣入菩提，因此，不应舍弃菩提心。”又，如果具有断除我慢、嫉妒、悭吝，以及见到他人兴盛而心生欢喜这四种品德，就不会舍弃发愿，如《文殊刹土庄严经》中所说。在《宝积经》中说：在一切行为中修持菩提心，在做任何善事之前都发起菩提心，这样，在来世也不会与珍贵的菩提心分离。“无论人们如何反复思量。”等等经文都对此有明确的阐述。第三是，除了不舍弃愿心和不舍弃众生这两种之外，如果违背了其他的学处，在尚未获得菩萨戒之前，虽然没有属于菩萨的堕罪，但是因为存在违背中间所承诺的善行的学处，所以会变成恶行，因此需要用四力忏悔。第三部分有三点：发起菩提心后必须学习学处的原因；说明仅仅学习个别的方便和智慧无法成佛；以及阐述学习学处的次第。第一点是：如是发起愿心后，如果不学习布施等学处，虽然如前引用的《慈氏传》中所说，功德很大，但是，如果不将修持菩萨的学处作为核心，就不可能成佛，因此必须学习行为。如《三摩地王经》中说：“因此，应当以修行为核心。为什么呢？年轻人，以修行为核心，不难获得无上正等觉。”又，《修次第初篇》中也说：如是发起菩提心的菩萨，如果自己尚未调伏，就无法调伏他人。
English
Secondly, abandoning: If you want to place the happiness of all beings in the ultimate, then, in order not to cause beings to have unpleasant regrets, do not deliberately do those actions that cause unpleasantness. As it is also said in the Lion's Request Sutra: "In all lives, the mind of enlightenment, even in dreams, do not abandon this mind, if you do not abandon it when not sleeping, how much more so when awake, how can you abandon it? The Blessed One said: Whether in towns or villages, or in any place where you dwell, you should truly enter into enlightenment, therefore, you should not abandon the mind of enlightenment." Furthermore, if you have the four qualities of abandoning pride, jealousy, stinginess, and rejoicing when you see the prosperity of others, you will not abandon your aspiration, as stated in the Manjushri Pure Land Adornment Sutra. In the Ratnakuta Sutra, it is said: In all activities, cultivate the mind of enlightenment, and before doing any good deeds, generate the mind of enlightenment, so that in future lives you will not be separated from the precious mind of enlightenment. "No matter how much people repeatedly contemplate." And so on, the scriptures clearly explain this. Thirdly, if you violate the precepts other than not abandoning the aspiration and not abandoning sentient beings, although there are no transgressions belonging to a Bodhisattva before you have received the Bodhisattva vows, there will be misconduct because there is a violation of the precepts of the intermediate vows of good deeds, so you should confess with the four powers. The third part has three points: the reason why you must study the precepts after generating the mind of enlightenment; explaining that you cannot become a Buddha by only studying individual means and wisdom; and explaining the order of studying the precepts. The first point is: Thus, after generating the aspiration, if you do not study the precepts of generosity, etc., although the merits are great as stated in the previously quoted Maitreya Biography, it is impossible to become a Buddha if you do not make the practice of the Bodhisattva's precepts the core, so you must study the conduct. As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Therefore, you should make practice the core. Why is that? Young man, by making practice the core, it is not difficult to obtain unsurpassed perfect enlightenment." Also, in the First Stage of Meditation, it is said: Thus, a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment, if he has not tamed himself, cannot tame others.