Chinese
策励精进的殊胜所依当知即是菩提心。当以渴者闻水声般，于修彼（菩提心）生起增上意乐。历经多劫，以奇妙之智慧极细观察，于诸道中考察时，诸佛菩萨皆见此乃成佛之殊胜方便故。如《入行论》云：经多劫深思，诸能仁见此饶益。 如是。第二，分二：不舍愿心，及修学增长。第一，如是，以佛、菩萨、善知识为证人，于彼等跟前立誓度化未度化之有情等。因见有情众多且行为恶劣，或需经多劫努力之时日久远，或二资粮无边且难行等，而生怯懦之心，若舍弃发心之重担，则说其罪重于别解脱戒之根本堕罪，且舍弃已承诺之心，则需于恶趣长久漂流，如《入行论》所说。又如彼论云： 如盲于粪聚，偶获妙珍宝，如是何因缘，令我生此心。 如是思维，我获得如此之物，实为稀有。当于一切时处皆不舍弃，专注彼（菩提心），当多作一刹那亦不舍弃之郑重承诺。第二，仅是不舍弃尚不足够，当昼三次、夜三次，以极大精勤而增长之。若能如前所说圆满仪轨而行，则如是行之。若不能，则明观福田，供养，修习慈悲等，受持六遍。其仪轨为： 诸佛正法众中尊，直至菩提我皈依，我以布施等功德，为利有情愿成佛。（念诵）三遍。 第三，舍弃有情之量为：依于做出不如理之事等某些因缘，生起如今何时亦不为此事之念。第四，
English
The excellent support for encouraging diligence should be known as the mind of enlightenment. Like a thirsty person hearing the sound of water, one should generate increasing enthusiasm for cultivating it (the mind of enlightenment). Having examined the paths with subtle observation through wonderful wisdom over many eons, the Buddhas and Bodhisattvas have seen that this is the excellent means to attain Buddhahood. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: 'Having deeply contemplated for many eons, the able ones saw this as beneficial.' Thus. Second, there are two parts: not abandoning the aspiration mind, and training to increase it. First, thus, taking the Buddhas, Bodhisattvas, and spiritual friends as witnesses, in their presence, make vows such as liberating beings who have not been liberated. Seeing that beings are numerous and their actions are evil, or that the time required for effort over many eons is long, or that the two accumulations are limitless and difficult to perform, one may become discouraged. If one abandons the burden of the mind of enlightenment, it is said that the sin is heavier than the root downfall of individual liberation vows, and abandoning the promised mind requires wandering in the lower realms for a long time, as stated in the Bodhisattvacharyavatara. Again, as that text says: As a blind man in a heap of garbage finds a precious jewel, so by what coincidence did this mind of enlightenment arise in me? Thinking thus, that I have obtained such a thing is truly wonderful. One should not abandon it at any time or place, focusing on it (the mind of enlightenment), and make many solemn promises not to abandon it even for a moment. Second, merely not abandoning it is not enough; one should increase it with great diligence three times during the day and three times during the night. If one can perform the complete ritual as described earlier, then do so. If not, then visualize the field of merit, make offerings, cultivate loving-kindness and compassion, and recite it six times. The ritual is: To the Buddha, Dharma, and Sangha, I go for refuge until enlightenment. By the merit of generosity and so forth, may I attain Buddhahood for the benefit of beings. (Recite) three times. Third, the measure of abandoning beings is: relying on some cause such as doing something inappropriate, the thought arises that 'Now I will never do this again.' Fourth,
Tibetan
སྨོན་སེམས་ཆོ་གས་བཟུང་ནས་ཞག་རེ་རེ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སོགས་ཚོགས་གསོག་པ་ལ་འབད་པའོ། །གཉིས་པ་གཉིས། ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བ་དང༌། མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བླང་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ནག་ཆོས་བཞི་ལས། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་སླུ་བ་ལ་ཡུལ་ནི། མཁན་སློབ་གོ་སླ་ལ། བླ་མ་ནི་ཕན་པར་འདོད་པ་དང༌། སྦྱིན་གནས་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ནག་ཆོས་སུ་འགྲོ་སྙམ་ན། ཡུལ་དེ་དག་གང་རུང་ལ། རང་གིས་ཤེས་བཞིན་དུ་དབུ་སྐོར་ཐབས་བྱས་ན་ནག་ཆོས་སོ། །འོན་ཀྱང་བརྫུན་མིན་པའི་གཡོ་སྒྱུ་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པས་བརྫུན་གྱིས་དབུ་བསྐོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་སུ་ནག་པོའི་ཆོས་རྣམས་ སྤོང་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་དཀར་ཆོས་བཞིའི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་འགྱོད་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡུལ་ནི། གང་ཟག་གཞན་དགེ་བ་བྱེད་པ་འགྱོད་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི་འགྱོད་དུ་གཞུག་པའི་བསམ་པས་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་གཉིས་ལ་སླུ་ཐུབ་མ་ཐུབ་དང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ནི་འདྲའོ། །ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་མི་བསྔགས་པ་སོགས་སྨྲ་བ་ལ་ཡུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ད་ལྟ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པའོ། །ཡུལ་གང་ལ་སྨྲས་པ་ནི་དོན་གོ་བའོ། །འདི་འབྱུང་ཡང་ཉེ། ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སྔར་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ལ་བརྙས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ན་ཡང༌། དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བྱང་སེམས་དེ་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་མ་གཏོགས་པ་ལས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་མི་ནུས་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་ལ། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་ཏེ་རྩོད་པ་བྱེད་ན། ཁོང་ཁྲོའི་སེམས་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོང་ ཁྲོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་ཅིང༌། བྱུང་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་བཤགས་པ་དང་སྡོམ་པ་ལ་འབད་དགོས
Chinese
以发愿心持戒，日复一日，为增长菩提心之因，努力积累供养三宝等资粮。二者分为两部分：舍弃使（菩提心）衰退的四种黑法，以及学习受持使（菩提心）不衰退的四种白法。第一部分是：关于四种黑法中的欺骗堪布、阿阇黎、上师和布施处，对境是：堪布和阿阇黎容易理解，上师是想要给予利益者，布施处虽然不包括在前两者之中，但具有功德。那么，做什么才会成为黑法呢？对于上述任何对境，自己明知故犯地进行欺骗，就是黑法。然而，并非虚假的欺骗将在下文阐述，因此需要用虚假进行欺骗。在《学集论》中说，舍弃黑法就是白法，因为这是对治四种白法中的第一种。此外，对于没有后悔的人，制造后悔的对境是：其他人做善事而没有后悔。那么，做什么呢？以使之后悔的想法，对非后悔之处产生后悔。对于这两种情况，能否欺骗成功以及是否产生后悔都是一样的。对于进入大乘的众生，说不赞叹等话语的对境是：已经发起菩提心并且现在具有菩提心者。那么，做什么呢？从嗔恨中发起，说不悦耳的话语。对境听到所说的话。即使发生这种情况也很危险，过患也非常大，之前已经简要地说过。此外，即使对菩萨产生轻蔑之心，菩萨也必须在那样的劫数中处于地狱。在《如来庄严智经》中说，除了诽谤菩萨之外，没有任何其他事物能使菩萨堕入恶趣。在《摄颂》中也说：未获得授记的菩萨如果对获得授记的菩萨生气并争论，那么产生多少嗔恨心，就需要多少劫才能开始行走于道。因此，必须完全杜绝嗔恨，即使产生，也必须立即忏悔并努力持戒。
English
Engaging in aspirational mind with vows, day by day, striving to accumulate merit such as offering to the Three Jewels as a cause for increasing the mind of enlightenment. The second is divided into two parts: abandoning the four black dharmas that cause (bodhicitta) to decline, and learning to adopt the four white dharmas that do not cause (bodhicitta) to decline. The first is: Regarding deceiving the Khenpo, Acharya, Lama, and the object of offering among the four black dharmas, the objects are: Khenpo and Acharya are easy to understand, Lama is the one who wants to benefit, and the object of offering, although not included in the previous two, possesses qualities. So, what actions become black dharmas? For any of the above objects, knowingly deceiving them is a black dharma. However, deception that is not false will be explained below, so it is necessary to deceive with falsehood. In the Compendium of Trainings, it is said that abandoning black dharmas is white dharma, because it is the antidote to the first of the four white dharmas. Furthermore, the object of creating regret for someone who has no regret is: other people doing good deeds without regret. So, what is done? With the intention of making them regret, causing regret in a place where there is no regret. Whether or not one can deceive successfully and whether or not regret arises are the same for both situations. The object of speaking words such as not praising beings who have entered the Great Vehicle is: those who have generated bodhicitta and currently possess it. So, what is done? Arousing from anger and speaking unpleasant words. The object hears what is said. Even if this happens, it is dangerous, and the faults are very great, as previously mentioned briefly. Furthermore, even if one generates contempt for a Bodhisattva, that Bodhisattva must remain in hell for that many eons. The Sutra of the Miraculous Manifestation of the Definitive Tranquility states that nothing other than slandering a Bodhisattva can cause a Bodhisattva to fall into lower realms. The Condensed Verses also state: If a Bodhisattva who has not received a prophecy becomes angry and argues with a Bodhisattva who has received a prophecy, then for as many eons as the anger arises, it will be that many eons before they can begin to walk the path. Therefore, anger must be completely avoided, and even if it arises, one must immediately confess and strive to maintain vows.