Tibetan
་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །སྒྲུབ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ཡང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཐབས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ནོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། འོ་མ་བཞོ་བར་འདོད་པས་རྭ་ལ་འཐེན་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ནོར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆ་མ་ཚང་ན་འབད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། ས་བོན་དང་ཆུ་དང་ས་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་མྱུ་གུ་མི་ སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ཐབས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དང༌། ཐབས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་ངན་རྟོག་ཡིན་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་བཟང་རྟོག་ཡིན་ན་ཡང་འཁོར་བར་འཆིང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། གསེར་སྒྲོག་དང་ཐག་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་དང་སྤྲིན་དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་ཁྱི་དཀར་ནག་གང་གིས་ཕུག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་དོན་སྒོམ་མི་ནུས་པའི་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། ངེས་དོན་རྙེད་ནས་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དམངས་སུ་བབས་པའམ་གླང་པོ་རྙེད་ནས་གླང་པོའི་རྗེས་ཚོལ་བ་དང་འདྲ་བར་སྨྲའོ། ། དེ་ལ་ཧྭ་ཤང་གིས་ནི། ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའི་མདོའི་ཁུངས་བརྒྱད་ཅུ་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །འདིས་ནི་ཐབས་ཆ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མ་མིན་ནོ། །ཞེས་སྐུར་པ་ཆེན་པོ་བཏབ་ཅིང༌། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་བཀག་པས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་པ་འདི་ནི། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས།
Chinese
得知后，就精进地投入到布施等修行中。没有修行，就不能获得菩提。如是说。修行也是受持戒律后，学习其学处。第二，进入成佛的方法，也必须是没有错误的。在错误的道路上无论怎样努力也不会有结果，就像想要挤奶而去拉牛角一样。即使没有错误，如果（条件）不齐全，努力也不会有结果，就像种子、水和土地等任何一个不齐全，就不会发芽一样，《修习次第中篇》中如是说。那么，什么是因缘具足且没有错误的呢？《现观庄严论》中说：秘密主，一切智智的智慧是从慈悲的根本中产生的，是从菩提心的因中产生的，是用方法达到圆满的。其中，慈悲已经说过了。菩提心是世俗菩提心和胜义菩提心两种，方法是圆满布施等，大论师莲花戒如是说。对于这样的道路，一些像中国和尚等持有颠倒的见解，他们说：只要是分别念，如果是恶分别念就不用说了，即使是善分别念也会束缚在轮回中，所以它的果不会超出轮回。就像被金锁和绳索束缚，白云和乌云都会遮蔽天空，白狗和黑狗无论哪一个咬都会产生痛苦一样。因此，什么也不分别地安住才是成佛的道路，而布施和持戒等是为了那些不能修习这种真实义的愚笨之人所说的。因此，获得真实义后，再投入到那些行为中，就像国王沦为平民，或者找到大象后又去寻找象迹一样。 其中，和尚引用了八十部赞美什么也不分别的经典的来源来论证。这人说一切方便都不是真正的成佛之道，这样进行了巨大的诽谤。并且由于以各自的分别智慧来阻止对无我的胜义谛，从而远远地抛弃了胜义谛的这种做法，莲花戒说：
English
Having understood this, one should diligently engage in practices such as giving. Without practice, one cannot attain enlightenment. So it is said. Practice also means taking vows and learning their precepts. Secondly, entering the path to Buddhahood requires a method that is not mistaken. No matter how much one strives on a mistaken path, there will be no result, just like pulling on a horn when wanting to milk a cow. Even if it is not mistaken, if the conditions are incomplete, effort will not yield results, just as a sprout will not grow if any of the seeds, water, or soil are missing, as stated in the Middle Stages of Meditation. So, what is it that has complete causes and conditions and is not mistaken? In the Manifestation of Perfect Enlightenment, it says: Lord of Secrets, the wisdom of omniscient knowledge arises from the root of compassion, arises from the cause of bodhicitta, and is perfected by skillful means. Compassion has already been explained. Bodhicitta is twofold: conventional and ultimate bodhicitta, and skillful means is the perfection of giving and so forth, as explained by the great scholar Kamalashila. Some, like the Chinese monk Hwashang, have inverted views on such a path, saying: Since it is conceptual thought, needless to say if it is evil thought, even if it is good thought, it binds one to samsara, so its result will not transcend samsara. It is like being bound by a golden chain and a rope, both white and black clouds obscure the sky, and either a white or black dog biting causes suffering. Therefore, abiding without any conceptualization is the path to enlightenment, and giving and discipline are taught for the sake of foolish beings who cannot meditate on such definitive meaning. Therefore, engaging in those practices after gaining definitive meaning is like a king becoming a commoner or searching for the tracks of an elephant after finding the elephant. Among them, Hwashang cited eighty sources from sutras praising non-conceptualization to prove his point. This person claimed that all skillful means are not the true path to Buddhahood, thus making a great slander. And because of preventing the practice of wisdom that individually discriminates emptiness, the heart of the Victorious One's teachings, this abandonment of the ultimate truth is what Kamalashila said:
Tibetan
ལུང་རིགས་དྲི་མ་མེད་པས་ལེགས་པར་བཀག་ནས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་བཟང་པོ་རྒྱས་པར་མཛད་མོད་ཀྱང༌། ད་དུང་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་བསྲུང་སྡོམ་སོགས་སྤྱོད་ཕྱོགས་རྣམས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་ལམ་སྒོམ་པའི་ཚེ་དེ་དག་འདོར་བ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་བྱེད་ཅིང༌། ལ་ལ་ནི་ཐབས་ཆ་ལ་སྐུར་བ་མ་གཏོགས་པ་ལྟ་བའི་གོ་ལུགས་དང༌། གཞན་དག་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་དོར་ནས་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པའི་རྒྱ་ནག་གི་སྒོམ་དེ་ལེགས་པར་འདོད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཕྱོགས་ནའང་མི་སྣང་ལ། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ། སྤྱོད་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་བསྒོམ་མི་དགོས་ཞེས་པ་ནི། གསུང་རབ་མཐའ་དག་དང་འགལ་ཞིང༌། རིགས་པའི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་སྟེ། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་དོན་ དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རིམ་དང་ཟབ་མོའི་ལམ་ཞེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཞི་བ་མྱང་འདས་ལ་མི་གནས་པ་ནི། ཇི་སྙེད་པ་རིག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རིམ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྩོན་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཆིང་བ་ནི་གང༌། ཐར་པ་ནི་གང༌། ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཆིང་བའོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐར་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་འཆིང་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་ཐར་པའོ། །ཞེས་དང༌། གཱ་ཡ་གཽ་རི་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་འདི་གཉིས་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ
Chinese
虽然以无垢的教理和正理善加遮止，使诸佛欢喜的妙道得以弘扬，但现在仍然有一些人，轻视守护誓言等行持方面，在修道时抛弃这些，像以前一样行事。有些人除了诽谤方便分外，对见解的理解也是如此。还有些人舍弃以各自的分别智慧寻求真如之见，反而认为什么都不想的汉地禅修很好。这在修习空性的方面也不明显。即使允许是修习空性，那些善于修习空性之义的人也说，只需修习空性，不必修习行持方面以世俗为对境的法门。这与一切经论相违背，而且似乎完全超越了理性的范畴。因为大乘行者的所证是无住涅槃。其中不住于轮回，是通过证悟真如的智慧和依于胜义谛的道次第，以及甚深道，也就是智慧资粮和智慧分来成办的。不住于寂灭涅槃，则是通过如所有智的智慧和依于世俗谛的道次第，以及广大道，也就是福德资粮和方便分来成办的缘故。如是也于《秘密不可思议经》中说：智慧资粮能遣除一切烦恼。福德资粮能令一切有情皆得近住。世尊，是故菩萨摩诃萨应勤于福德与智慧之资粮。又如《维摩诘所说经》中也说：菩萨的系缚是什么？解脱是什么？回答说：不以方便摄持的智慧是系缚。以方便摄持的智慧是解脱。不以智慧摄持的方便是系缚。以智慧摄持的方便是解脱。又如《迦叶品》中说：菩萨的道，总而言之就是这二者，是哪二者呢？即是方便和智慧。如此等等。这些的意义是
English
Although the excellent path that pleases the Buddhas has been well propagated by properly preventing it with impeccable teachings and reasoning, there are still some who disregard the aspects of conduct such as guarding vows, abandoning them when practicing the path, acting as before. Some, apart from denigrating the aspect of skillful means, also have such an understanding of the view. Others abandon seeking the view of suchness with their individual discriminating wisdom, and instead seem to think that the Chinese meditation of not thinking about anything is good. This is not apparent even in the aspect of meditating on emptiness. Even if it is allowed to be meditating on emptiness, those who meditate well on the meaning of emptiness say that one should only meditate on emptiness, and that there is no need to meditate on the aspects of conduct that have conventional reality as their object. This contradicts all the scriptures and seems to be completely beyond the realm of reason. For the object to be attained by the Mahayanists is non-abiding nirvana. Of these, not abiding in samsara is accomplished by the wisdom that realizes suchness and the stages of the path based on ultimate truth, and the profound path, which are the accumulation of wisdom and the aspect of wisdom. Not abiding in peaceful nirvana is because it must be accomplished by the wisdom of knowing things as they are and the stages of the path based on conventional truth, and the vast path, which are the accumulation of merit and the aspect of skillful means. As it is also said in the Inconceivable Secret Sutra: The accumulation of wisdom will abandon all defilements. The accumulation of merit will cause all sentient beings to live closely. O Bhagavan, therefore, Bodhisattvas, great beings, should strive for the accumulation of merit and wisdom. And as it is also said in the Vimalakirti Sutra: What is the bondage of Bodhisattvas? What is liberation? The answer is: Wisdom not grasped by skillful means is bondage. Wisdom grasped by skillful means is liberation. Skillful means not grasped by wisdom is bondage. Skillful means grasped by wisdom is liberation. And as it is said in the Gaya Gori: The path of Bodhisattvas, in short, is these two. What are the two? They are skillful means and wisdom. And so on. The meaning of these is