Tibetan
ཡང་བློས་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བཞུགས་པ་གསལ་འདེབས་པ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ནི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱད་ཆེ་ཞིང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་སྐབས་དང་མཐུན་པས་ཕྱི་མ་ལྟར་བྱའོ། །སྔོན་དུ་སེམས་གང་ལ་འཛིན་པའི་གཞི་དམིགས་རྟེན་འཚོལ་བ་ན་བྲིས་སྐུ་དང་ལུགས་མ་སོགས་སྟོན་པའི་སྐུ་ལེགས་པ་ཞིག་བཙལ་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ་ཞིང་དེའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ཡིད་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་ལ་གོམས་སུ་གཞུག །ཡང་ན་བླ་མས་བརྡ་སྤྲད་པ་ཐོས་པའི་དོན་བསམ་ཞིང་ཡིད་ངོར་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་དམིགས་རྟེན་བཙལ་ལོ། །དམིགས་རྟེན་ཡང་བྲིས་སྐུ་དང་ལུགས་མ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་ལ་བསླབ་བོ། །ཁ་ཅིག་སྐུ་གཟུགས་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་མིག་གིས་བལྟས་ནས་ཧར་སྒོམ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བཀག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དམིགས་ཡུལ་དངོས་ཀྱི་དོན་སྤྱིའམ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་དམིགས་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུའི་ཆ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ཀྱང་དང་པོ་རགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བརྟན་པ་ན་ཕྱིས་ཕྲ་བ་ལ་དམིགས་དགོས་པར་ཕྱོགས་གཞན་ནས་ གསུངས་ཤིང༌། མྱོང་བ་ལ་ཡང་རགས་པ་ཤིན་ཏུ་འཆར་སླ་བས་སྐུའི་རགས་རིམ་ནས་དམིགས་རྟེན་བྱ་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཞིག་མ་གྲུབ་བར་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ནི་དམིགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་མང་པོ་ལ་སྤོས་ནས་བྱེད་པ་མི་རུང་སྟེ། དམིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ལ་འཕོས་ཀྱིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་པ་དཔའ་བོས། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟན་ཚུལ་དུ། །ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པར་བྱ། །དམིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་པ་ལས། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་འཁྲུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང༌། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཡིད་ནི་དགེ་ལ་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་གཅིག་དག་ལ་ཞེས་ངེས་གཟུང་གི་ཚིག་གིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོག་མར་སེམས་གང་ལ་འཛིན་པའི་དམིགས་རྟེན་རྙེད་པའི་ཚད་ནི། དབུ་དང་ཕྱག་གཉིས་དང་སྐུའི་ཁོག་གཞན་དང་ཞབས་གཉིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལན་འགའ་ཟུང་གསལ་གདབ་ལ། དེའི་མཐར་སྐུའི་སྤྱི་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན་ཡིད་ངོར་ཡན་ལག་རགས་པ་རྣམས་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་འཆར་ཐུབ་པ་བྱུང་ན་འོད་དང་བཅས་པའི་གསལ་པོ་མ
Chinese
此外，对于通过思维新产生的（观想）和自然存在的（观想）进行明晰化这二者，后者对于生起信心更为殊胜，并且与共同乘的场合相符，因此应当以后者的方式进行。首先，在寻找心所缘的所依对境时，寻找一幅绘画或塑像等精美的释迦牟尼佛像，反复观看，抓住其特征，使其习惯于在心中显现。或者，思维上师所传达的意义，使其在心中显现，然后寻找对境。对境也不应是绘画或塑像等的形象，而应学习使其显现为真实佛陀的形象。有些人将佛像置于面前，用眼睛观看并进行“哈尔”式禅修，这被学士益西德禁止，是非常合理的。因为三摩地不是通过眼识来修习，而是通过意识来修习，所以三摩地的真实对境是意识的真实对象，因此必须抓住它。正如之前所说，必须缘于对境真实的意义总相或影像的显现。对于佛像的粗细两个部分，也从其他方面说，首先缘于粗大的部分，在此基础上稳定后，再缘于细微的部分。而且，从经验上来说，粗大的部分非常容易显现，因此必须从佛像的粗略次第开始作为对境。特别是，在尚未成就具足止观特征的止观之前进行修习时，不应转移到许多不同类型的对境上进行修习。因为如果转移到许多不同的对境上修习三摩地，会成为成就止观的巨大障碍。圣勇（阿雅维拉）说：“于一所缘稳固时，当使意之念稳固。若经多所缘境转，意为烦恼所扰乱。”此外，《菩提道灯论》中也说：“于任何一所缘，当使意念住于善。”以“一”这个确定的词语进行了说明。如此，最初获得心所缘的对境的标准是：头部、双手、身体的其他部分和双足，依次几次清晰地观想。最后，当心中想着佛像的整体时，如果心中能够显现大约一半的粗略肢体，那么就是带着光明的清晰
English
Furthermore, regarding the two types of clarification: newly generated through thought and naturally present, the latter is more excellent for generating faith and is in accordance with the common vehicle, so it should be done in the latter way. First, when searching for the basis or object of focus on which the mind dwells, look for a beautiful image of the Buddha, such as a painted or sculpted image, and look at it repeatedly, grasping its characteristics, and accustom yourself to it appearing in your mind. Alternatively, contemplate the meaning of what the guru has conveyed, allow it to appear in your mind, and then search for an object of focus. The object of focus should not be in the form of a painted or sculpted image, but rather you should train yourself to have it appear as the actual form of the Buddha. Some people place a statue in front of them and stare at it with their eyes while meditating, but this is forbidden by the scholar Yeshe De, which is very reasonable. This is because samadhi is not cultivated through sense consciousness but through mind consciousness, so the actual object of samadhi is the actual object of mind consciousness, and therefore it must be grasped. As mentioned earlier, it is said that one must focus on the general meaning or image of the actual object. Regarding the subtle and coarse parts of the body, it is also said elsewhere that one should first focus on the coarse part, and when it is stable, then focus on the subtle part. Moreover, from experience, the coarse part is very easy to appear, so one must take the coarse outline of the body as the object of focus. In particular, if one is practicing before achieving a vipashyana that possesses the characteristics of shamatha, it is not permissible to switch to many different types of objects of focus. This is because if one cultivates samadhi by switching to many different objects of focus, it will become a great obstacle to achieving shamatha. Arya Vira said: "When the mind is stable on one object, make the thought of the mind stable. If it passes through many objects, the mind will be disturbed by afflictions." Furthermore, the Lamp for the Path says: "On any one object, one should place the mind on virtue." It is stated with the definitive word "one." Thus, the standard for initially finding an object of focus on which the mind dwells is: the head, the two hands, the rest of the body, and the two feet, visualizing them clearly several times in order. Finally, when the overall body is brought to mind, if the coarse limbs can appear in the mind to about half their extent, then it is a clear
Tibetan
་བྱུང་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ནས་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ནས་སེམས་མི་འཛིན་པར་དེ་ལས་ཀྱང་གསལ་བ་ཞིག་འདོད་ནས་ཡང་ཡང་གསལ་བཏབ་ན་དམིགས་པ་གསལ་དུ་འགྲོ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པོ་མི་རྙེད་པར་མ་ཟད་རྙེད་པའི་གེགས་སུ་འགྱུར་ལ། དམིགས་པ་ཆེར་མི་གསལ་ཡང་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་ དེ་ཉིད་ལ་སེམས་བཟུང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་དུ་རྙེད་ཅིང་དེ་ནས་གསལ་བ་ལ་བོགས་བཏོན་པས་གསལ་ཆ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེའི་གདམས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་བྱུང་ཚད་ཀྱིས་སྐུའི་སྤྱི་ལ་གཟུང་ཞིང་སྐུ་དེའི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་གསལ་བར་སྣང་ན་དེ་ལ་གཟུང༌། དེ་མི་གསལ་བར་སོང་ན་ཡང་སྤྱི་ལ་གཟུང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་སེར་པོ་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་དམར་པོ་ཤར་བ་སོགས་ཁ་དོག་དང༌། བཞུགས་པའི་དབྱིབས་ཅན་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་བཞེངས་པ་སོགས་དབྱིབས་དང༌། གཅིག་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་གཉིས་ཤར་བ་སོགས་གྲངས་དང༌། ཆེ་བ་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་ཆུང་བ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་བྱུང་ན་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་དུ་མི་རུང་བས་རྩ་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ན་ལྷའི་རྣམ་པ་གསལ་པོ་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་མ་ཤར་བར་དུ་ཐབས་དུ་མས་དེ་སྐྱེད་ཐབས་བྱ་དགོས་ཀྱི། འདིར་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་འཆར་བ་དཀའ་ན་སྔར་བསྟན་པའི་དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་གམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་སྟེ་སེམས་བཟུང་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསལ་བ། ཐུན་གྱི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་གསལ་ཆའི་ངར་དང་ལྡན་པ་དང༌། དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་བདེ་བ་བསྣན་ནས་གསུམ་དུ་བྱེད་ལ། གཞན་དག་དྭངས་པ་བསྣན་ཏེ་བཞིར་བྱེད་ཀྱང་དྭངས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་ཅན་གྱི་དྭངས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཤེལ་གྱི་སྣོད་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆུས་བཀང་སྟེ་སྤྲིན་མེད་པའི་ཉི་འོད་ཀྱིས་ཕོག་པ་ལས་ཀྱང་དྭངས་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང༌། ཀ་བ་སོགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ན་དེ་དག་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཐུག་གི་བར་བགྲང་ཐུ
Chinese
即使（光明）生起，也不要因此而满足，并执着于此。像这样，不要因为仅仅如此而满足，并执着于心，而是想要比这更清晰的，如果反复使其清晰，虽然目标会变得清晰，但不仅不会获得稳固的禅定，反而会成为获得禅定的障碍。目标即使不太清晰，只要有一半左右 将心专注于此，就能迅速获得禅定，之后再致力于使其清晰，就能轻松实现清晰。这是源自于学士益西德的教诲，非常重要。也就是说，根据生起的程度，把握身体的总体，如果身体的某些部分清晰显现，就专注于此。如果变得不清晰，仍然专注于总体。那时，如果想要修习黄色，却显现红色等颜色；想要修习坐姿，却显现站姿等形状；想要修习一个，却显现两个等数字；想要修习大的，却显现小的一样，如果出现大小不确定的情况，不能跟随这些，而要将根本的目标作为专注的所缘。如果是修持密咒本尊瑜伽的时候，必须清晰地修习本尊的形象，在没有显现之前，必须通过多种方法来生起它。这里如果难以显现本尊的形象，那么可以安住在之前所示的任何一个目标上，或者安住在仅仅是确定其自性的见地上，并专注于心来修习禅定也是可以的，因为成就止观是主要的目的。第二部分有三点：建立无过失的规矩，排除有错误的规矩，指示一座的时长。第一点是：这里所要修习的禅定 是具有两种特点的。像这样，具有心非常清晰的明分的力量，以及专注于目标的，不作意的住分。有些人加上乐受，成为三种，另一些人加上清明，成为四种，但清明有两种：有境的清明，就像用无垢的玻璃器皿盛满无垢的水，被无云的阳光照射时，感觉比这还要清明；以及柱子等境的形象显现时，能够数清直到那些微细的尘埃
English
Even if (luminosity) arises, do not be satisfied with just that and cling to it. Like this, do not be content with merely that and hold onto the mind, but desire something even clearer. If you repeatedly try to make it clear, although the object will become clear, not only will you not gain stable samadhi, but it will also become an obstacle to gaining samadhi. Even if the object is not very clear, as long as about half of it is If you focus your mind on that, you will quickly gain samadhi, and then by striving to make it clear, clarity will be easily achieved. This comes from the instructions of the scholar Yeshe De, and it is very important. That is to say, according to the degree of arising, grasp the general form of the body, and if some parts of the body appear clearly, focus on that. If it becomes unclear, still focus on the general form. At that time, if you want to meditate on yellow but red appears, or if you want to meditate on a sitting posture but a standing posture appears, or if you want to meditate on one but two appear, or if you want to meditate on large but small appears, if uncertain sizes appear, you must not follow these, but take the fundamental object as the support for your focus. If it is the time to practice the yoga of the secret mantra deity, you must clearly practice the form of the deity, and until it appears, you must use various methods to generate it. Here, if it is difficult to manifest the form of the deity, then it is also permissible to abide in any one of the previously shown objects, or to abide in the view of merely ascertaining its own nature, and to practice samadhi by focusing the mind, because the main purpose is to accomplish calm abiding. The second part has three points: establishing faultless rules, eliminating faulty rules, and indicating the duration of a session. The first point is: the samadhi to be practiced here has two special characteristics. Like this, it has the power of clarity, where the mind is very clear, and it has the aspect of abiding, where one focuses single-pointedly on the object without conceptual thought. Some add bliss to this, making it three, while others add lucidity, making it four, but there are two kinds of lucidity: the lucidity of the object-possessor, which is like filling a stainless glass vessel with stainless water, and when it is struck by the sunlight without clouds, one feels it is even more lucid than that; and when the image of an object such as a pillar appears, one is able to count up to the finest dust particles of those