Tibetan
པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམིགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག །སྐབས་སུ་བབས་པའི་དམིགས་པ་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམིགས་པ་དངོས་བསྟན་པ། གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་དམིགས་པ་བཞི་གསུངས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པའི་དམིགས་པ་གཉིས་དང༌། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཐའ་དང༌། སྒོམ་ཚུལ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དོན་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་ནི་དགོས་པ་གྲུབ་པ་སྟེ་བཞིའོ། །སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་ལ་ནི་ཚེ་སྔ་མར་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་ཤས་ཆེར་སྤྱད་པའི་གཉེན་པོར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་སྒོམ་པའི་དམིགས་པ་ལྔའོ། །མཁས་པའི་དམིགས་པའང་ལྔ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའི་དམིགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ས་གོང་འོག་གི་ཞི་རགས་དང༌། བདེན་བཞིའི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་ལ་སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི་ཆགས་སོགས་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ལྡོག་སླ་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་སླ་བས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། མཁས་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཟང་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བས་དོན་ཆེའོ། །ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་དག་ལས་ཟུར་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་ པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་དགོས་པས་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་སོགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་གཞག་མི་ཤེས་པར་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བའི་བར་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ནི་ནམ་གྲུས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་ནས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་བར་ལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་དམིགས་རྟེན་བྱ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པ་
Chinese
之理。初中有二，总的所缘之安立，以及就当前而言所应把握之所缘。初中有二，真实指示所缘，以及指示由何人于何处所缘。初者，世尊所说瑜伽士之四种所缘中，遍行所缘有四，即不作意而安住，以及作意之二种所缘，如所有尽所有之事物之边际， 以先前二种修法之门，于如所有尽所有之义所缘而修，获得转依即是成办所需，此为四。于串习调伏之所缘，对于前世贪欲、嗔恚、愚痴、我慢、分别念串习严重者，次第以不净、慈爱、缘起、界差别、呼气吸气修习之五种所缘。智者之所缘亦有五，即蕴、界、处、十二缘起、处与非处为智者之所缘。调伏烦恼之所缘有二，即上下地之寂静粗猛，以及四谛之无常等十六。其中，串习调伏之所缘，对于贪等串习严重者，贪等易于退转，且依此易于获得三摩地，故为特殊之所缘。智者之所缘，除了彼等法之外，遮止有情之我，故与生起证悟无我之胜观随顺，故为寂止之良好所缘。调伏烦恼之所缘，则为对治一切烦恼，故意义重大。遍行之所缘，并非在先前之所缘之外。因此，必须依于具有特殊必要之寂止所缘， 而成就三摩地，故以石子与木片等作为所缘之依处而成就三摩地，则是不知三摩地所缘之安立，此甚为明显。第二者，若为贪欲严重至分别念严重之间之人，则如那伽绕札所请问般，次第以不净至呼气吸气之间，各自应作决定之所缘依处而宣说。若为平等串习者
English
The reason for that. The first has two parts: the general establishment of the object of focus, and the identification of the object of focus that is relevant to the present situation. The first has two parts: the actual indication of the object of focus, and the indication of who should focus on what. The first is that among the four objects of focus for yogis taught by the Bhagavan, the pervasive objects of focus are four: to remain without contemplation, the two objects of focus of contemplation, and the limits of all things as they are and as many as they are. By means of the first two methods of meditation, meditating by focusing on the meaning of as they are and as many as they are, obtaining transformation of the basis is the accomplishment of the need, which is four. For the object of focus of practice and purification, for those who have heavily practiced attachment, hatred, delusion, pride, and conceptual thought in previous lives, the five objects of focus are, in order, ugliness, love, dependent origination, division of elements, and meditation on breathing in and out. The objects of focus of the wise are also five: aggregates, elements, sources, the twelve links of dependent origination, and what is and is not the place are the objects of focus of the wise. The objects of focus for purifying afflictions are two: the peace and roughness of the upper and lower grounds, and the sixteen impermanences of the four truths, etc. Among these, the objects of focus of practice and purification are special objects of focus because attachment, etc., are easily reversed for those who have heavily practiced attachment, etc., and it is easy to obtain samadhi based on them. The objects of focus of the wise are good objects of focus for calm abiding because they prevent the self of the person other than those dharmas, and thus are in accordance with the arising of higher vision that realizes selflessness. The objects of focus for purifying afflictions are important because they are the antidote to all afflictions in general. The pervasive object of focus is not separate from the previous objects of focus. Therefore, it is necessary to accomplish samadhi by relying on the object of focus of calm abiding that has special needs. Therefore, accomplishing samadhi by making stones and pieces of wood, etc., the basis of focus is clearly not knowing the establishment of the object of focus of samadhi. The second is that if it is a person from great attachment to great conceptual thought, then as stated in the question of Nagabodhi, it is said that one should make a definite object of focus in order from ugliness to breathing in and out. If one practices equally.
Tibetan
དང་ཉོན་མོངས་ཆུང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དེ་དག་ལས་གང་ལ་དགའ་བ་ཞིག་ལ་སེམས་བཟུང་བས་ཆོག་གི་ངེས་ཅན་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་སོགས་ལྔ་ཤས་ཆེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཆགས་སོགས་ལྔ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཆགས་སོགས་ལྔའི་ཡུལ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཆགས་སོགས་ལྔ་རྒྱུན་རིང་སྐྱེ་བའོ། །ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཆགས་སོགས་གོམས་པར་མ་བྱས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མ་བལྟས་པས། དེ་དག་གི་ཡུལ་ལ་ཆགས་སོགས་ཤས་ཆེན་པོ་རྒྱུན་རིང་མི་སྐྱེ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་མིན་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཆགས་སོགས་གོམས་པར་མ་བྱས་ཤིང་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་སོགས་བྱས་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཆེན་པོ་དང་མང་པོ་ལ་ཆགས་སོགས་བུལ་བར་སྐྱེ་ལ། ཡུལ་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ལ་མི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ཆགས་སོགས་ལྔ་ཤས་ཆེ་བས་ནི་ཡུན་རིང་པོ་དང༌། ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པས་ནི་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་པོ་མིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཆུང་བས་ནི་མྱུར་བར་སེམས་གནས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་དམིགས་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ནི་གང་ཟག་སོ་སོའི་དམིགས་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བས་ནི་རླུང་སྒོམ་པ་གནད་ཆེའོ། །གཞན་ཡང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྒོམ་རིམ་བར་པ་དང་ཐ་མ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པ་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་ཀྱང་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པར་དྲངས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྐུ་དེ་རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་བརྟན་ན་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་ཚོགས་གསོག་པའི་ཞིང་དང་བཤགས་བསྡམ་སོགས་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ཞིང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ལས་མི་ཉམས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཁྱད་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་མང་པོ་སྣང་ངོ༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱའོ། །དེ་
Chinese
如果是有烦恼较少的人，那么从前面所说的对境中，只要心专注于自己喜欢的一个就可以了，不一定非要确定。其中贪等五种烦恼较重的人，是因为前世串习贪等五种烦恼，所以即使是贪等五种烦恼的小小对境，也会长久地生起贪等五种烦恼。以平等的方式行事，是因为前世没有串习贪等烦恼，也没有把它们看作过患，所以虽然不会在这些对境上长久地生起强烈的贪等烦恼，但也不是不会生起。烦恼较少的人，是因为在其他世没有串习贪等烦恼，并且观其过患等，所以对于大的和多的贪等烦恼的对境，会迟缓地生起贪等烦恼，对于中等的和小的对境，则不会生起。 其中，贪等五种烦恼较重的人，需要很长时间；以平等的方式行事的人，不需要太长时间；烦恼较少的人，则能迅速成就止观。 第二，这里想知道依靠什么对境来修习止观。一般来说，每个人的对境都如前所述，但特别的是，对于分别念较重的人来说，修习气功非常重要。此外，在现在有佛陀现前住世的等持和等持王之后，从《修习次第中篇》和《修习次第下篇》中，都说要以如来之身为对境来修习等持。学诚法师也曾在《菩提道灯论》的注释中引用说，要以佛像为对境来修习等持。其中，心专注于佛身，是因为忆念佛陀能产生无量的福德，而且如果佛身形象清晰而稳定，那么对于顶礼、供养和发愿等积资的福田，以及忏悔和还净等净障的福田，在作为对境时有很大的差别，并且在临终时不会失去对佛陀的忆念等功德，以及如果修习密咒道，那么对于本尊瑜伽有很大的差别等，有很多的必要。 《等持王经》中说：“如金黄色之身躯，世间怙主处处皆庄严，于彼对境心专注，菩提 萨埵彼即名等持。”应当以这样的对境作为所缘。
English
If one is a person with few afflictions, then among the objects of focus mentioned earlier, it is sufficient to fix the mind on one that one likes, and it is not necessary to be definite. Among them, those with a greater proportion of the five afflictions such as attachment are those who have become accustomed to the five afflictions such as attachment in previous lives, so even for small objects of the five afflictions such as attachment, the five afflictions such as attachment arise for a long time. Acting in an equal manner means that although one has not become accustomed to attachment and so on in previous lives, one has not regarded them as faults. Therefore, although strong attachment and so on do not arise for a long time in their objects, it is not that they do not arise. Those with few afflictions are those who have not become accustomed to attachment and so on in other lives, and have viewed them as faults and so on, so attachment and so on arise slowly for large and many objects of attachment and so on, and do not arise for medium and small objects. Among them, those with a greater proportion of the five afflictions such as attachment take a long time; those who act in an equal manner do not take too long; and those with few afflictions quickly accomplish calm abiding. Secondly, here, one wonders what object to rely on to accomplish calm abiding. In general, the objects of focus for each individual are as mentioned earlier, but in particular, for those with a greater proportion of conceptual thought, it is very important to meditate on the breath. Furthermore, following the Samadhi and the King of Samadhi in which the Buddha is currently manifestly present, from the Intermediate Stages of Meditation and the Final Stages of Meditation, it is said to practice Samadhi by focusing on the body of the Tathagata. Master Bodhibhadra also quoted in the commentary on the Lamp for the Path that he said to practice Samadhi by focusing on the body. Among them, focusing the mind on the body of the Buddha is because remembering the Buddha generates immeasurable merit, and if the body is clear and stable, then there is a great difference in making offerings and aspirations, etc., as fields for accumulating merit, and confession and vows, etc., as fields for purifying obscurations, and there are virtues such as not losing the memory of the Buddha at the time of death, and if one practices the path of mantra, then there are many necessities such as a great difference in deity yoga. The King of Samadhi Sutra says: "With a body like the color of gold, the protectors of the world are everywhere adorned, whoever's mind enters that object, that Bodhisattva is called equipoise." One should take such an object as the object of focus.