Tibetan
ང་ལ་སྟོན་པ་འབྲིང་འོང་བ་ཡིན། ཇི་ཙམ་བསྒོམས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཤེས་པ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས། དེ་ལྟར་བསམས་པས་ངེས་ཤེས་བརྟན་ན་དགེ་མི་དགེའི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་ཡིན་ཞེས་སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟེར་ བ་ན། ཆོས་ནས་དེ་ལྟར་མ་གསུངས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དེ་ལྟར་མི་བཞེད་སྙམ་ནས་ཁོའི་ཁ་ལ་མི་ཉན་པ་ཞིག་འོང༌། དེ་མེད་ན་དད་པ་ནི་བག་རེ་ཡོད་ཤེས་རབ་མེད་པ་དེ་ལ་ངུ་བའི་ཁ་ལ་བལྟས་ན་ངུ་བྲོ། རྒོད་པའི་ཁ་ལ་བལྟས་ན་རྒོད་བྲོ། ཆུ་སྣ་བཞིན་དུ་ཅི་ཟེར་ལ་བདེན་སྙམ་ནས་གར་ཁྲིད་སར་འགྲོ་གསུང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ལ་སློབ་པའི་ཚེ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། རང་ཤེས་རབ་ལ་གནས་ནས་གཞན་ཤེས་རབ་ལ་འགོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ནི། སྔར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་འདྲ་ལ། སྙན་སྨྲ་ནི། གདུལ་བྱ་ལ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་སྟོན་པའོ། །དོན་སྤྱོད་ནི། ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་དེ་རྣམས་ལ་གདུལ་བྱ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པའམ། ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པའོ། །དོན་མཐུན་ནི། གཞན་རྣམས་དོན་གང་ལ་སྦྱར་བ་དེ་ལ་རང་གནས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པར་སློབ་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང༌། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང༌། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྡུ་བཞིར་ངེས་ཤེ་ན། འཁོར་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་སྡུད་པ་ལ་ནི་ཐོག་མར་དེ་དགའ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལྟོས་སོ། །དེ་ལྟར་དགའ་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་ པ་ལ་ཐོག་མར་དེས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཚུལ་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྙན་པར་སྨྲ་བས་ཆོས་བཤད་པས་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དོར་ནས། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ན་དོན་སྤྱོད་པས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་གཞན་ལ་འཇུག་ལྡོག་འདི་ལྟར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ན། ཁྱོད་རང་ཡང་དོན་དེ་མི་སྒྲུབ་ན་གཞན་ལ་དེ་སྒྲུབས་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་སྨྲ། ཁྱོད་ཀྱང་ད་དུང་གཞན་གྱིས་བཅོས་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་སྒྲུབ་ཏུ་མི་ཉན་ལ། རང་གིས་སྒྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན། བདག་གང་ལ་བཙུད་པའི་དགེ་བ་དེ་ལ་ཁོ་རང་ཡང་གནས་པར་བྱེད་པས་ན། འདི་བསྒྲུབས་ན་བདག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་ངེས་སྙམ་ནས་གསར་དུ་འཇུག་ཅིང༌། ཞུགས་ཟིན་རྣམས་ཀྱང་མི
Chinese
我需要一个中等的导师。需要一个越禅修，对佛法的理解就越深刻的导师。这样想，如果确定了见解，那么所有善与非善的想法都是分别念，因此应该抛弃，当恶友这样说的时候，心想佛法中不是这样说的，善知识也不会这样认为，因此不会听他的话。如果没有这样，那么信仰就只有一点点，没有智慧，看哭的人就想哭，看笑的人就想笑，像水流一样，无论说什么都觉得是真的，然后就跟着被引导的地方走。学习智慧的时候，需要具备六度，自己安住于智慧，然后引导他人进入智慧，这就是智慧的布施，其余的就像之前一样。第二，布施，和之前在波罗蜜多的时候说的一样，悦语是为所化众生宣说波罗蜜多。利益行为是让所化众生行持或者如实领受如所宣说之义。意义一致是自己安住于他人所应用的意义上，并与此相一致地学习，如《经庄严论》中所说：以布施等同、彼示、领受、入，自身随入等，是悦语、利益行、意义一致。为什么确定是四摄呢？为了使眷属行于善，摄受首先需要喜欢他们，而这又依赖于给予财物布施来利益身体。这样喜欢之后，为了进入正道，首先需要知道如何做，而这又需要通过悦语说法来消除不理解和疑惑，为了如实地领受意义。这样了解之后，通过利益行为来行持善，而这又需要自己不修持，就告诉他人应该这样行持。如果这样说：你自己不修持那个意义，为什么要告诉别人修持？你还需要别人来调伏，这样说了之后，别人就不会听你的，如果自己修持，那么自己进入的善法，他也安住于此，因此心想如果修持这个，肯定对自己有利益和安乐，因此会新加入，已经加入的人也
English
I need a medium teacher. I need someone who, the more I meditate, the deeper my understanding of the Dharma becomes. Thinking like this, if the view is firm, then all thoughts of good and non-good are conceptualizations, so they should be abandoned. When a bad friend says this, thinking that the Dharma does not say this, and a virtuous friend would not think like this, so I will not listen to him. If not, then faith is only a little, without wisdom, looking at someone crying makes you want to cry, looking at someone laughing makes you want to laugh, like a stream of water, whatever is said seems true, and then you follow wherever you are led. When learning wisdom, you need to have the six perfections, abide in your own wisdom, and then guide others into wisdom, this is the giving of wisdom, and the rest are like before. Secondly, giving is the same as what was said before in the context of the perfections, and pleasing speech is to teach the perfections to those to be tamed. Beneficial conduct is to have those to be tamed practice or truly receive the meaning as it is taught. Meaning consistency is to abide in the meaning that others are applying and learn in accordance with it, as it says in the Ornament for the Sutras: By giving equally, showing that, receiving, entering, and oneself following, it is considered pleasing speech, beneficial conduct, and meaning consistency. Why is it determined to be the four means of gathering? In order to make the retinue practice virtue, gathering first requires liking them, and this depends on giving material gifts to benefit the body. After liking them like this, in order to enter the path, you first need to know how to do it, and this requires eliminating misunderstanding and doubt by speaking Dharma with pleasing speech, in order to truly receive the meaning. After understanding this, you engage in practicing virtue through beneficial conduct, and this requires that if you do not practice it yourself, you tell others that this is how you should practice. If you say: If you yourself do not practice that meaning, why tell others to practice it? You still need others to tame you, after saying this, others will not listen to you, if you practice it yourself, then the virtue that you have entered, he also abides in it, therefore thinking that if you practice this, it will definitely benefit and bring happiness to yourself, so you will newly join, and those who have already joined will also
Tibetan
་ལྡོག་པར་བརྟན་པས་དེ་ལ་ནི་དོན་མཐུན་དགོས་སོ། །གདུལ་བྱ་ཀུན་གྱི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པ་དང་ཐབས་བཟང་པོར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པས་ན་འཁོར་སྡུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། འཁོར་སྡུད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས། །ཚུལ་འདི་ལ་ནི་ཡང་དག་བརྟེན། །ཀུན་གྱི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་བྱེད་ཅིང༌། །ཐབས་བཟང་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལ་མཉམ་རྗེས་སུ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། ཇོ་བོ་ཆེན་པོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ནི། །རླབས་ཆེན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས། །མཉམ་གཞག་ལངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཚོགས་ ཀྱི་ལམ་འདི་བརྟན་པར་བསྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བའི་བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་དེས་མཉམ་རྗེས་གང་བྱེད་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལས་མི་འདའ་བས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ལ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསྐྱང་ཞིང་ལ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྐྱང་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་འགའ་ཞིག་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསྒོམ་ལ། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྐྱང་ངོ༌། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་འོང་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །ཇོ་བོ་ཆེན་པོས། མཉམ་གཞག་ལངས་པའི་དུས་དག་ཏུ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟ་བུར་ནི། །ཆོས་ཀུན་ལྟ་བ་གོམས་བྱས་པས། །རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྦྱང་བ་དང༌། །ཐབས་ལ་སློབ་པ་གཙོ་བོར་བྱ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་ཞིང༌། །དེ་རྒྱུན་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བྱ་དཀའ་བ་བློ་མ་སྦྱངས་པས་ཐོས་ན་ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེད་པ་རྣམས་ནི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་ཉམས་སུ་བཞེས་མི་ནུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྨོན་ཡུལ་ཚུན་ཆད་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ན། ཕྱིས་ནི་འབད་པ་ལ་མི་ལྟོས་ པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་འོང་བས་གོམས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དངོས་སུ་འཇུག་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་བློ་སྦྱོང་བའི་གོམས་པ་ཡང་དོར་ན་ལམ་རྣམ་དག་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགྱང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལས། གང་ཞིག་ཐོས་པར་གྱུར་ནའང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་གནོད་པ་སྐྱེ་འགྱུར་དང༌། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུན་རིང་སྐུ་ཉམས་བཞེས་པར་མི་སྤྱོད་པའི། །སྤྱོད་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ལ་གོམས་པས་དུས་སུ་རང་གི་ངང་ཉིད་འགྱུར།
Chinese
由于稳固地依赖于逆转，因此必须与此相符。诸佛宣说了为了成就所有被调伏者的所有利益和善妙方便，因此聚集眷属者必须依赖于此。具有聚集眷属者，应真实地依赖于此法，它能成就一切众生的所有利益，并且被赞叹为善妙方便。如是说。那么，如何对他们进行等持和后得的修持呢？阿底峡尊者说：菩萨的行持是伟大的六度等，通过等持和起立的瑜伽，稳固地修持此资粮道。如是说。如同受持了菩萨戒的初学菩萨，安住于资粮道，无论修持等持还是后得，都不会超出六度，因此对六度中的一些进行等持修持，对另一些进行后得修持。例如，将禅定的自性止观和智慧度的自性胜观中的一些作为等持来修习，而将前三度以及禅定和智慧的一些部分作为后得来修习。精进在等持和后得中都会出现，而忍辱的一个方面，即对甚深法义的坚定思考，也会在等持中出现。阿底峡尊者说：在等持起立之时，如同八种幻象的比喻，习惯于观察一切法，从而净化后得的分别念，并主要学习方便。在安住于等持之时，止观应平等，并恒常习惯于此。如是说。像这样奇妙而难以实行的行为，未经训练的心听到后会产生痛苦，即使是菩萨们最初也无法实践，但如果了解之后，甚至在发愿的范围内也加以习惯，那么以后就不需要努力，自然而然地就会进入，因此习惯非常重要。如果看到无法真正进入，就放弃对这些进行修心的习惯，那就会与清净的道路相距甚远。在《赞无量功德》中说：无论听到什么，都会对这个世界产生损害，以及您自己长期以来不实行的苦行，这些行为通过习惯，在时机成熟时会自然而然地改变。
English
Since it firmly relies on reversal, it must be in accordance with this. The Buddhas have declared that in order to accomplish all the benefits and excellent means for all those to be tamed, therefore those who gather retinues must rely on this. Those who possess the gathering of retinues should truly rely on this method, which accomplishes all the benefits of all beings and is praised as an excellent means. Thus it is said. So, how should one practice equanimity and subsequent attainment for them? Lord Atiśa said: The conduct of a Bodhisattva is the great six perfections, etc. Through the yoga of equanimity and arising, firmly cultivate this path of accumulation. As it is said, like a novice Bodhisattva who has taken the Bodhisattva vows, abiding on the path of accumulation, whether practicing equanimity or subsequent attainment, it will not go beyond the six perfections, so some of the six perfections are cultivated in equanimity, and some are cultivated in subsequent attainment. For example, some of the nature of meditation, calm abiding, and some of the nature of wisdom, insight, are meditated on as equanimity, while the first three perfections and some parts of meditation and wisdom are cultivated as subsequent attainment. Diligence comes in both equanimity and subsequent attainment, and one aspect of patience, namely, the firm contemplation of profound Dharma, also occurs in equanimity. Lord Atiśa said: At the time of arising from equanimity, like the eight similes of illusion, by becoming accustomed to seeing all dharmas, purify the subsequent conceptualizations, and mainly learn the means. At the time of abiding in equanimity, calm abiding and insight should be equal, and constantly become accustomed to this. Thus it is said. Such wonderful and difficult-to-practice behaviors, when heard by an untrained mind, cause suffering, and even Bodhisattvas cannot practice them from the beginning, but if they understand them and become accustomed to them even to the extent of making aspirations, then later there is no need to strive, and they will naturally enter, so habit is very important. If one sees that one cannot truly enter and abandons the habit of training the mind in these, then one will be very far from the pure path. In "Praise of Infinite Qualities" it is said: Whatever is heard that will cause harm to this world, and the asceticism that you yourself have not practiced for a long time, these behaviors, through habit, will naturally change in due course.