Tibetan
པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་བཟོད་པ་དང་བཟོད་པའི་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་སེམས་བརྟུལ་བས་ལོག་སྒྲུབ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་གཞི་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལ་བརྩོན་པས་ལམ་གྱི་ས་ཆོད་ཆེ་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བདེ་མཆོག་ནི་རིགས་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་སོ། །འགལ་བར་སྣང་བའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། བྱང་སེམས་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ན་འདོད་ཡོན་གྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བློན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མཐུ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡིད་འོང་དུ་མཐོང་བའི་བྱམས་པ་ཤུགས་དྲག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདྲེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་ཡོད་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ནས་ དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ལེ་ལོ་མེད་པ་དང༌། དགའ་བ་ཚད་མེད་དང་ལྡན་ཡང་སེམས་དམིགས་པ་ལས་གཡེང་བའི་ཡ་ཡ་པོ་མེད་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དང་རྒྱུན་དུ་ལྡན་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གཡེལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱེད་དེ། དེ་དག་སྟོབས་མཚུངས་སུ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས། ཆོས་ཉིད་འདོར་བར་མི་མཛད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཚན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་བྱ་ས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདོར་མི་དགོས་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྲས་བུ་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ཐག་པ་ནས་རྙེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཞིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བློའི་མཐུ་མེད་པ་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་མི་འགལ་ཞིང་མཐུན་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། །ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅིག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐེག་པ་གོང་འོག་དང༌། མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ་གནང་བཀག་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་རྣམས་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཉིས་གསུང་རབ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཚོལ་བ་ལ། བློའི་མཐུ་མེད་པ་ལ་འགལ་ཡང་མཁས་པ་ལ་མི་འགལ་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་
Chinese
因此，以智慧使戒律清净，以智慧了知不忍和忍耐的过患与功德，以调伏之心不被邪行和痛苦所夺，以智慧善知策励精进之基础，因此精进修持，能使道之进程广大，安住于真如之义的禅定之胜乐，以依于理性的智慧而成就。因此，布施等前五度得以完全清净，依赖于智慧。以智慧而使看似相违之功德不相违背，即菩萨成为统治四大部洲之转轮王时，不为欲妙所控制，乃是具有智慧之大臣的力量。同样，即使对众生生起强烈的慈爱，也不会掺杂丝毫贪欲；即使对众生的痛苦生起强烈而持久的不忍之悲心，也不会被忧伤所压倒，而无有不喜善法的懈怠；即使具有无量之喜乐，也不会有心识从对境散乱的轻浮；即使恒常具有广大的舍心，也不会有刹那对利益众生之事懈怠，这些都是由智慧所成办。因为智慧能阻止使这些力量同等成办之障碍。在《赞叹应赞》中说：“不舍弃法性，亦随顺世俗。”如是所说，对于名相执着的对境，连微尘许也不成立而获得大决定的法性，不必舍弃；对于从内外之因缘产生各自果的道理，从内心深处获得决定的世俗，也不相违背且随顺，对于没有智慧的人来说极其相违，但对于具有智慧的人来说，不相违背且随顺。又于彼中说：“开许与遮止，于汝之教言，于彼为一而决定，于彼非决定，然亦无有互相违背。”如是所说，上下乘以及显密二者，有诸多开许与遮止之不同，而这些由一个人修持，二者寻求一切经论之意趣，对于没有智慧的人来说是相违的，但对于智者来说不相违背，这也是由智慧所致。
English
Therefore, purify discipline with wisdom, understand the faults and merits of intolerance and patience with wisdom, and with a subdued mind, not be robbed by evil deeds and suffering. With wisdom, know well the basis for initiating diligence, and therefore, diligently practice, which can make the progress of the path vast. The supreme bliss of meditation that abides in the meaning of suchness is accomplished by wisdom that relies on reason. Therefore, the first five perfections, such as generosity, are completely purified, depending on wisdom. Accomplishing that two seemingly contradictory qualities are not contradictory with wisdom means that when a Bodhisattva becomes a Chakravartin king ruling the four continents, he is not controlled by sensual pleasures, which is the power of having a wise minister. Similarly, even if strong love arises for sentient beings, it will not be mixed with any attachment; even if strong and lasting unbearable compassion arises for the suffering of sentient beings, it will not be overwhelmed by sorrow, and there will be no laziness that does not rejoice in virtue; even if one has immeasurable joy, there will be no frivolity of the mind being distracted from the object; even if one constantly has great equanimity, one will not be negligent for even a moment in the matter of benefiting beings, all of which is accomplished by wisdom. Because wisdom prevents the obstacles to accomplishing these powers equally. In the 'Praise of the Praiseworthy,' it says, 'Do not abandon the Dharma-nature, and also follow the conventional.' As it is said, for the object of clinging to names, the Dharma-nature of obtaining great certainty without even a particle being established, need not be abandoned; for the reason that individual fruits arise from internal and external causes, the conventional, which is determined from the depths of the heart, is also not contradictory and follows. For those without wisdom, it is extremely contradictory, but for those with wisdom, it is not contradictory and follows. Again, it says in the same text: 'In permission and prohibition, in some of your teachings, there is certainty as one, in others there is no certainty, but there is also no mutual contradiction.' As it is said, there are many differences in permission and prohibition between the higher and lower vehicles, and between Sutra and Tantra, and these are practiced by one person. Seeking the intention of all the scriptures, for those without wisdom, it is contradictory, but for the wise, it is not contradictory, which is also due to wisdom.
Tibetan
བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་དམིགས་ནི། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ན་སྦྱིན་སོགས་ལྔ་དང་ལྟ་བ་དག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཤེས་རབ་མེད་ན་འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་ལ། །སྦྱིན་པ་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་མི་འགྱུར། །གཞན་དོན་བཏང་བ་སྦྱིན་པའི་མཆོག་ཅེས་གསུངས། །ལྷག་མ་ནོར་སྤེལ་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཤེས་རབ་སྣང་བས་མུན་པ་མ་བསལ་ན། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་དང་ལྡན་པར་དེ་མི་འགྱུར། །ཕལ་ཆེར་ཤེས་རབ་མེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག །ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་རྙོག་བཅས་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཤེས་རབ་ལོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སེམས་བརྙོགས་ན། །བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལ་གནས་མི་མོས། །ལེགས་ཉེས་རྟོག་ལ་མི་དགའི་ཚུལ་འཆང་ཞིང༌། །ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྒྱལ་ལ་གྲགས་པ་བཞིན། །ཞེས་དང༌། མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་དུ་བསྔགས་གྱུར་ཅིང༌། །དེ་ལས་ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་གཞན་མེད་པ། །འདོད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བསྒྲིབས་པའི། །ཡིད་ལམ་དྲང་པོར་ཤེས་རབ་མེད་མི་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། ཤེས་རབ་ཚུལ་ལ་བརྩོན་མེད་བློ་འཆང་ན། །དེ་ཡི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་དག་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་ལ་གྲགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་གྲགས་པ་ལན་གཅིག་བྱུང་ཡང་ཉམས་ནས་འགྲོ་བའོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞུང་ ལ་བློ་ནུས་དང་བསྟུན་ནས་ཐོས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཐོས་ཉུང་དམུས་ལོང་སྒོམ་པའི་ཚུལ་མི་ཤེས། །དེ་མེད་དེས་ཀོ་ཅི་ཞིག་བསམ་པར་བྱ། །དེ་བས་ཐོས་ལ་བརྩོན་བྱ་དེ་རྒྱུ་ལས། །བསམས་བཞིན་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཡངས་པ་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང༌། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང༌། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གང༌། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཤེས་རབ་ལས་གཞན་འདི་དག་ནི། །སྤོང་རྒྱུ་གཞན་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཡིན་དེ་བཞིན་ནི། །ཐོས་པ་དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། བཟོད་བྱ་ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །མཉམ་པར་གཞག་ལ་བརྩོན་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་སོ། །དམ་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། སྔར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་བློ་ལ་རུག་གེ་ཡོད་པར་བྱས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པར་བྱེད་འཇལ་བར་བྱེད་རྟོག་པར་བྱེད་དགོས། ཆོས་བརྗེད་དུ་བཅུག་ནས་སེམས་འཛིན་རྐྱང་པ་རེ་ལ་སློབ་པ་དེ་ལ་གྲོགས་མེད། སྒོམ་ཆེན་རབ་ལ་སྟོན་པ་རབ། སྒོམ་ཆེན་འབྲི
Chinese
是这样的。过患是：如果缺少智慧，布施等五度和见解就不会清净。如《波罗蜜多总集》中所说：无有智慧欲求果，布施自性不清净，为他舍弃是布施胜，其余增益财物之结合。又说：智慧光明若未除黑暗，彼即不具清净之戒律，大多无有智慧之戒律，以知之过失成烦恼杂染。又说：以智慧邪僻之过失心染污，忍辱之功德于彼不乐住，对于善恶思择怀不悦之态，如无功德之王徒有虚名。又说：于诸智者极赞叹，彼较此更微细深奥者无有，未为贪欲之过失所障蔽，无有智慧不能行于正直之心路。又说：若怀无有精勤之智慧之理，彼之见解不能完全清净。如是说。其中，国王之名声是指无有功德之国王，名声出现一次也会衰败消失。因此，必须生起智慧，而其因则是随顺自己的智慧能力，听闻完全清净之论典。如《波罗蜜多总集》中所说：少闻如盲不知修持之理，无彼彼又当如何思，故当勤于听闻彼为因，如所思惟修持生广大智慧。至尊弥勒也说：三轮分别之任何，彼即说为所知之障碍，悭吝等之任何分别，彼即说为烦恼之障碍，除智慧外此等，无有其他断除之因，是故智慧为胜，如是听闻，是故听闻为胜。入行论中也说：应求能忍之听闻，之后当住于森林，应勤于等持。往昔圣者们也说：以前听闻之法要让它牢固地留在心中，并且要再三地思维、衡量、观察。如果把佛法抛诸脑后，只学习单一的止观，那是没有助益的。大修行者需要好的上师，中等修行者
English
It is like this. The fault is: if wisdom is lacking, the five perfections such as generosity and the view will not be pure. As it is said in the "Compendium of Perfections": Without wisdom, one seeks the fruit, The nature of generosity is not pure, Giving for the sake of others is the best of generosity, The rest is the combination of increasing wealth. And it says: If the light of wisdom does not dispel the darkness, He will not be pure and possess morality. Most of the precepts are without wisdom, The faults of knowledge become contaminated with defilements. And it says: If the mind is stained by the fault of wrong wisdom, The virtue of patience does not like to dwell in it. Holding an unpleasant attitude towards discerning good and bad, Like a king without virtue, he has a false reputation. And it says: The wise are highly praised, There is nothing more subtle and profound than this, Not obscured by the fault of desire, Without wisdom, one cannot walk on the straight path of the mind. And it says: If one holds the mind without diligence in the way of wisdom, His view will not be completely pure. So it is said. Among them, the reputation of the king refers to the king without virtue, and the reputation will fade away even if it appears once. Therefore, wisdom must be generated, and its cause is to listen to the completely pure scriptures according to one's intellectual ability. As it is said in the "Compendium of Perfections": Those who hear little are like the blind, do not know the way of meditation, Without that, what should one think? Therefore, one should strive to listen, that is the cause, As one thinks, meditation gives rise to vast wisdom. The venerable Maitreya also said: Whatever is the conceptualization of the three circles, That is said to be the obscuration of the knowable, Whatever is the conceptualization of stinginess, etc., That is said to be the obscuration of afflictions, Other than wisdom, these, There is no other cause for abandonment, Therefore wisdom is supreme, Thus hearing, Therefore hearing is supreme. It is also said in the "Compendium of Training": One should seek hearing that can endure, Then one should dwell in the forest, One should strive for equanimity. The former saints also said: The Dharma that has been heard before should be firmly kept in mind, and it should be repeatedly thought, measured, and observed. If you put the Dharma out of your mind and only learn a single mind-holding, that is not helpful. A great meditator needs a good teacher, a medium meditator