Tibetan
སྔལ་དུ་མ་སྐྱེད་པའི་གནས་སུ་མཐོང་ནས་འགོག་པའོ། །ཞུམ་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ་ཐོབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པས་དེ་བདག་གིས་འཐོབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ཐབས་རྐང་ལག་གཏོང་བ་སོགས་བྱ་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པས། དེ་བདག་གིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། གནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ལེན་དགོས་ལ། དེའི་ཚེ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པས་སྙམ་དུ་ཞུམ་པའོ། ། དང་པོའི་གཉེན་པོར། སྔར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་ལམ་མཐོན་པོ་ཐོབ་ཟིན་མིན་གྱི། བདག་འདྲ་བ་ཅིག་ཁོ་ན་ལམ་ཇེ་མཐོར་གཤེགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཞིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། བདག་ལས་ཆེས་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་གསུངས་པས། བདག་གིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་མ་བཏང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཐོབ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གཉིས་པའི་གཉེན་པོར་ལུས་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ཡང་བྱ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རིང་ལ་མི་གཏོང་ལ། གཏོང་བའི་ཚེ་ཚོད་མ་སོགས་སྟེར་བ་དང་འདྲ་བར་མི་དཀའ་བས་སོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་སྤངས་པས། དེའི་འབྲས་བུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ལ། འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པ་བརྟན་པས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང༌། ལུས་སེམས་བདེ་བས་རྒྱས་ན་འཁོར་བར་སྡོད་ཀྱང་སྐྱོ་དོན་མེད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཞུམ་པ་འགོག་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་བསྟེན་པ་ལ་བཞི་ལས། མོས་པའི་སྟོབས་ནི། ལས་འབྲས་བསྒོམས་ཏེ་འདོར་ལེན་བྱེད་པ་ལ་འདུན་པ་སྐྱེད་པའོ། །བརྟན་པའི་སྟོབས་ནི། མ་བརྟགས་པར་ཅི་རུང་རུང་དུ་མི་འཇུག་ལ། བརྟགས་ནས་ཞུགས་པ་དེ་མཐར་འབྱིན་པའོ། །དགའ་བའི་སྟོབས་ནི། བྱིས་པ་རྩེད་མོ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་འཕྲོ་མི་གཅོད་པར་ངོམས་པ་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། །དོར་བའི་སྟོབས་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ ལུས་སེམས་དུབ་པ་ན་ངལ་བསོས་ཏེ་ཡང་སོས་མ་ཐག་ནས་རྩོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་འགལ་རྐྱེན་འགོག་པ་དང་མཐུན་རྐྱེན་བསྟེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་སེམས་ལྡང་བ་ཡང་བ་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར་སོང་སོང་གི་བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། རང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ་གསུམ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་དགེ
Chinese
视其为未生起怯懦之处而遮止。怯懦也有三种，即想到所要获得的佛陀功德无边无际，自己无法获得；想到布施手足等方法极其困难，无法估量，自己无法成办；想到必须在轮回中无止境地受生，届时会受到轮回痛苦的损害而感到怯懦。 第一种的对治是，以前成佛者也不是一开始就获得高位，而是像我一样的人逐渐提升而成就佛果，而且世尊也说过，比我更差的人也能成佛，因此心想，如果我不放弃精进，为何不能成就呢？第二种的对治是，布施身体等，也不在生起难行的想法时布施，而是在布施时，心想就像给予食物等一样并不困难。第三种的对治是，菩萨舍弃罪业，因此不会产生其果报感受痛苦，并且因为稳固地了悟轮回无自性如幻，心中没有痛苦，如果身心安乐增盛，即使住在轮回中也没有厌倦的理由，这样思维而遮止怯懦。 依止精进的顺缘有四种。信乐力是，修习业果，对取舍生起欲求。坚固力是，不未经观察就随意行事，一旦观察后开始，就坚持到底。欢喜力是，像孩子玩耍一样，不中断，毫不厌倦地发起精进。舍弃力是，发起精进后，身心疲惫时，休息恢复后立即重新开始。如此依靠遮止违缘和依止顺缘，身心轻快，像风吹动木棉花一样，持续不断地发起精进。在修习精进时，要具备六度，即自己安住于精进，并将他人安置于此，这是精进的布施，其余的与之前相同。 第五，有三种：禅定的体性、分类、以及在相续中生起的方式。第一是，心善。
English
Seeing it as a place where cowardice has not arisen, one prevents it. There are also three types of cowardice: thinking that one cannot attain the boundless qualities of the Buddha to be attained; thinking that one cannot accomplish the immeasurable difficulties of giving limbs and so on; and feeling cowardly thinking that one must endlessly take birth in samsara, and at that time one will be harmed by the suffering of samsara. The antidote to the first is that those who became Buddhas in the past did not attain high positions from the beginning, but rather people like me gradually rose and achieved Buddhahood, and the Bhagavan also said that even those who are worse than me can attain Buddhahood, so I think, if I do not give up diligence, why can't I achieve it? The antidote to the second is that giving the body and so on is not done when the idea of difficult practice arises, but when giving, one thinks that it is not difficult, just like giving food and so on. The antidote to the third is that since Bodhisattvas abandon sins, the suffering of feeling its results will not arise, and because of the stable understanding that samsara is without self-nature like illusion, there is no suffering in the mind, and if body and mind are happy and flourishing, even if one stays in samsara, there is no reason to be weary, thinking in this way one prevents cowardice. There are four conditions that support diligence. The power of aspiration is to cultivate the results of actions and generate desire for taking and abandoning. The power of steadfastness is not to act carelessly without examination, but once one has examined and started, to persevere to the end. The power of joy is to engage in diligence without interruption and without weariness, like a child playing. The power of abandonment is to rest and recover when the body and mind are tired after engaging in diligence, and then immediately start again. Thus, relying on preventing obstacles and relying on favorable conditions, the body and mind become light and swift, and diligence is continuously engaged in, like the wind blowing cottonwood flowers. When training in diligence, one should have the six perfections, that is, one should abide in diligence oneself and place others in it, which is the giving of diligence, and the rest are the same as before. Fifth, there are three: the nature of meditation, its divisions, and how it arises in the continuum. The first is that the mind is virtuous.
Tibetan
་བའི་དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། དེ་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཕྱོགས་གསུམ་དང༌། བྱེད་ལས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། ཚེ་འདི་ལ་ལུས་སེམས་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་ཤེས་རྣམ་ཐར་ཟད་པར་ཟིལ་གནོན་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱིས་དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་དོན་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་བསམ་ གཏན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་སོགས་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་ལ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་སློབ་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། རང་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ། རབ་དབྱེ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་རབ་ནི་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པ་སོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་རྟོགས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འདི་ཕྱིའི་དོན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་ཚུལ་ཤེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་བརྒྱ་པ་ལས། མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཡོན་ཏན་འདི། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སློང་བ་པོ་ལ་ཤ་ བྱིན་ཡང་སྨན་གྱི་སྡོང་པོ་ལས་བླངས་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་མི་འགྱུར་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཡིན་ལ། སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་དོན་དུ་བསྒྲུབས་
Chinese
是安住于所缘之任何一境，心不散乱。第二，从体性方面分，有世间和出世间两种；从方面分，有寂止、胜观、以及二者双运三种；从作用方面分，有使此生身心安乐的禅定，有现证功德的禅定，以及利益有情的禅定。第一种是，安住于其中，能生起身心极度调柔的禅定。第二种是，成就神通、解脱、灭尽定、胜伏等声闻乘共同功德的禅定。第三种是，以禅定成办十一种利益的禅定。 第三，是思惟修习禅定的利益和不修习的过患等，这将在寂止部分讲述。在修习禅定中学习具足六度，其中的布施是，自己安住于禅定，也引导他人安住于禅定。其余的与前面相同。第六（智慧度）分三：智慧的体性、分类、以及在相续中生起的方式。第一，一般而言，智慧是对所观察的事物进行辨别的作用。这里是指精通五明等方面的智慧。第二，有通达胜义谛、通达世俗谛、以及通达利益有情事业的三种智慧。第一种是，从总的方面衡量无我的真如，以及从现证的方面衡量。第二种是，精通五明的智慧。第三种是，了知无过失地成办有情今生来世利益的方法。第三，是思惟生起或未生起智慧的利益和过患。第一，如《智慧百论》所说：见到与未见之功德，一切之根本即是智慧，如是为成办二者故，当完全受持智慧。如是说。菩萨即使将肉布施给乞讨者，也能像从药树上取药一样，不为我慢和沮丧等分别念所动摇，这是因为以智慧现证了真如。以见到轮回和寂灭衰损的智慧，能成办为利他而持戒。
English
It is to abide single-pointedly on any one of the objects of focus, without mental wandering. Secondly, in terms of essence, there are two types: mundane and supramundane. In terms of aspects, there are three: calm abiding, insight, and the union of the two. In terms of function, there are meditations that bring happiness to body and mind in this life, meditations that manifest qualities, and meditations that benefit sentient beings. The first is the meditation that, when one abides in it, generates extreme pliancy of body and mind. The second is the meditation that accomplishes qualities common to Hearers, such as clairvoyance, liberation, cessation, and overpowering. The third is the meditation that accomplishes the eleven purposes of meditation. Thirdly, it is thinking about the benefits of meditating and the faults of not meditating, etc., which will be explained in the section on calm abiding. The giving of learning to possess the six perfections in meditation is that one abides in one's own meditation and also places others in it. The rest are the same as before. The sixth (wisdom) has three parts: the nature of wisdom, its divisions, and how it arises in the mindstream. First, in general, wisdom is what thoroughly distinguishes phenomena in the object of investigation. Here, it refers to the wisdom of being skilled in the five sciences, etc. Second, there are three types of wisdom: understanding ultimate truth, understanding conventional truth, and understanding the activities that benefit sentient beings. The first is measuring the suchness of selflessness from the general aspect, and measuring from the aspect of manifestation. The second is the wisdom of being skilled in the five sciences. The third is knowing how to accomplish the benefits of sentient beings in this life and the next without fault. Third, it is thinking about the benefits and faults of generating or not generating wisdom. First, as it says in the Hundred Verses on Wisdom: This virtue, seen and unseen, the root of all is wisdom. Thus, to accomplish both, wisdom should be fully embraced. So it is said. Even if a Bodhisattva gives flesh to a beggar, he will not be moved by thoughts of pride and dejection, etc., just as if taking medicine from a medicinal tree. This is because he has realized suchness through wisdom. With the wisdom that sees the decline of samsara and nirvana, one accomplishes ethical discipline for the sake of others.