Tibetan
། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ནང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་བཅོམ་ནས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བ་མི་འཇོམས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མ་སྐྱེས་ ན། བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བགྲོད་ནུས་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁོང་ཁྲོའི་བསམ་པ་གཅིག་སྐྱེས་ན། ལམ་དེ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མ་བཏང་ཡང་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ལམ་བགྲོད་པ་བུལ་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་མི་དགེ་བ་འདག་པ་ལ་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འདག་མི་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། དགེ་བ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་མི་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གལ་ཆེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་ལུང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་དགོས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ལེགས་པར་གསུང་རབ་བལྟས་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཆེས་དྲག་པ་འཕེན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ཆེས་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་པ་འགོག་པ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཡིད་ཞི་ཞིང་དེས་པ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བ་དང༌། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྔར་ཡོད་འཇིག་ཅིང་ཕྱི་མ་མི་འཐོབ་པ་དང༌། གཉིད་མི་ཕེབས་ཤིང་སེམས་རྣལ་དུ་མི་གནས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཆེ་ན་སྔར་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་པས་ཀྱང་དྲིན་བརྗེད་ནས་གསོད་པ་དང༌། མཛའ་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་སུན་ནས་སྤོང་བ་དང༌། སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཀྱང་མི་སྡོད་པ་སོགས་སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད། །བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་མེད། །དེ་བས་བཟོད་ལ་ནན་ཏན་དུ། །སྣ་ ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་བསམས་ལ། སྒོ་དུ་མ་ནས་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ལ་འབད་དོ། །རྣམ་སྨིན་ཚབས་ཆེ་བ་དང་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ནི་ཞེ་སྡང་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་དང༌། དམ་ཆོས་སྤོང་བ་དང༌། བྱང་སེམས་དང་བླ་མ་སོགས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་སོགས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། གནོད་བྱེད་དེས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་རང་དབང་ཡོད་མེད་བརྟགས་པ་ན། རང་དབང་ཡོད་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་གོམས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་སྐྱེད་ལ། དེས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་དེས་གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོ་ཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་བྲན་ལྟར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་མེད་པར་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནའང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་གདོན་གྱིས་བརླམས་ནས་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་འགའ་ཞིག །རང་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཕན་འདོགས་མཁན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་ཅིང༌། བརྡེག་པ་སོགས་བྱེད་ཀྱང་འདི་ནི་གདོན་གྱིས་རང་དབང་མེད་པར་བྱས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ཁྲོ་བར་གདོན་དེ་དང་ཅི་ཕྲོལ་ལ་འབད་པ་བཞིན་ དུ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཁྲོ་ཡང་འབྱུང་པོས་བཟུང་བ་ལ། །སྨན་པ་འཁྲུག་པ་མིན་དེ་ལྟར། །ཐུབ་པས་ཉོན་མོངས་དགྲ་གཟིགས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་གང་ཟག་མིན། །ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང༌། འདི་འདིར་སེམས་ཅན་སྐྱོན་མིན་གྱི། །འདི་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱོན་ཞེས། །རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་མཁས་པ་རྣམས། །སེམས་ཅན་དག་ལ་འཁྲུག་མི་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ནི། རང་གིས་སྔར་བསགས་པའི་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་དེ་ཟད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་བཟོད་པ་བསྒོམས་ན་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་གསར་དུ་མི་གསོག་ཅིང༌། ཁྲོས་ན་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཆེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་སོ། །དེས་ན་ནད་ཆེན་པོ་གསོ་བའི་ཐབས་སུ་གཏར་སྲེག་བྱེད་པ་བཟོད་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་བཟོད་པར་ཤིན་ཏུ་རིགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དེ་སླར་བཅོས་སུ་འདུག་ན་ནི། ཡིད་མི་དགའ་བ་བྱ་མི་དགོས་ལ། བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ནི་མི་དགའ་བ་བྱས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་པས་དགོས་ནུས་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། བཟེ་རེ་ཆེ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོའང་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་ལ། བཟེ་རེ་ཆུང་ན་སྡུག་ བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་བསྲན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱོགས་འཛིན་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་མི་སྐྱེ་བས། ཐར་པ་ལ་ཡིད་བསྐུལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཐེབས་ན་རློམ་པས་མཐོ་བ་འཇིག་པས་དྲེགས་པ་སེལ་བའི་ཡོན་
Chinese
对于某些人来说，摧毁内在的戒律等行为，即摧毁那些具有相同原因、相同种类、持续不断的行为，但不会摧毁身体、享受等圆满的事物。对于某些人来说，如前所述，如果获得授记的菩萨不生起嗔恨，就能在一个劫内圆满地走完的道路的证悟，如果生起一个嗔恨的念头，即使没有舍弃心中已有的道路，也会像在一个劫内缓慢地行走一样。总之，就像消除不善业时，不必消除其所有行为一样，摧毁善业时，难道也不必摧毁其所有行为吗？然而，这非常重要，似乎只能依靠唯一的佛陀的教言和依赖于此的道理来思考，因此应该好好阅读经文并思考。这样一来，引发极其不悦意的异熟，以及阻止他人产生极其悦意的异熟，就是未见之过患。现世的过患是：无法体验到内心的平静和安宁，喜乐消失，无法获得未来的喜乐，无法入睡，内心无法平静，如果嗔恨强烈，甚至会忘记过去施恩者的恩情而杀害他们，朋友也会厌倦而抛弃，即使用布施来聚集也无法留住等等，这些在《入行论》中都有讲述。此外，《入行论》中说：“嗔恚如是罪，更无余罪等，忍辱如是行，更无余行等，故应以众理，勉力修安忍。”正如所说，应该思考利益和过患，并努力从多个方面修习安忍。聚集了异熟严重和摧毁善根两种过失的行为，并不一定只有嗔恨，还有诽谤的正见、舍弃正法、轻视菩萨和上师等，以及生起我慢等等，这些可以从《摄集论》中了解。修习对施害者不起任何想法的安忍方法是：观察施害者是否能自由地不造成伤害。如果是有自由却造成伤害，那不是真的，因为这样过去串习的烦恼种子和不如理作意等
English
For some, destroying actions such as inner discipline, that is, destroying those that have the same cause, the same kind, and are continuous, but it does not destroy the perfection of body, enjoyment, and so on. For some, as previously mentioned, if a Bodhisattva who has received a prophecy does not generate anger, they can complete the path of realization that can be completed in one kalpa. If one thought of anger arises, even if the path that is already in the mind is not abandoned, it is like walking slowly on the path for one kalpa. In short, just as when eliminating non-virtue, it is not necessary to eliminate all of its actions, when destroying virtue, is it not also unnecessary to destroy all of its actions? However, this is very important, and it seems that it can only be contemplated by relying on the words of the only Buddha and the reasoning based on it, so one should carefully read the scriptures and contemplate. In this way, causing extremely unpleasant results, and preventing others from producing extremely pleasant results, are unseen faults. The faults of this life are: not being able to experience inner peace and tranquility, joy and happiness disappearing, not being able to obtain future joy, not being able to sleep, the mind not being able to be calm, if anger is strong, even forgetting the kindness of past benefactors and killing them, friends also becoming tired and abandoning, even if gathering with generosity, not being able to stay, etc., these are all mentioned in the Bodhisattvacharyavatara. Furthermore, the Bodhisattvacharyavatara says: "There is no sin like anger, there is no austerity like patience, therefore, one should strive to cultivate patience with various methods." As it is said, one should think about the benefits and faults, and strive to cultivate patience from many aspects. The actions that gather both the serious results and the destruction of the roots of virtue are not necessarily only anger, but also the wrong view of slander, abandoning the Dharma, despising Bodhisattvas and Lamas, etc., and generating pride, etc., these can be understood from the Compendium of Trainings. The method of cultivating patience without any thoughts towards the harmer is: observing whether the harmer has the freedom not to cause harm. If they have the freedom but cause harm, that is not true, because the seeds of past habitual afflictions and improper attention, etc.
Chinese
另外，由造成损害的因缘产生想要造成损害的想法，那也产生造成损害的行为，因此给他人带来痛苦。因为他自己也被烦恼所控制，像奴隶一样。即使在无自主的情况下被他人驱使而造成损害，也不应该生气。例如，有些人被鬼附身，被鬼控制。他们想要伤害那些帮助他们从鬼附身中解脱出来的人，并进行殴打等行为，但因为这是鬼使他们失去自主而做的，所以不要对他们生气，而要像努力摆脱鬼一样。 菩萨也应该这样做。正如《四百论》中所说：“愤怒也被鬼抓住，医生不会生气，就像这样，佛陀看到烦恼是敌人，而不是与烦恼相关的人。”而且，学者的月称也说：“在这里，众生不是过错，而是烦恼是过错。经过仔细分析，智者不会对众生生气。”就像这样。此外，经历造成损害者所造成的痛苦，是经历自己过去积累的恶业的果报，依靠它，那个业就会耗尽。如果对它修安忍，那么将来就不会积累新的经历痛苦的因。如果生气，那么必须经历比那更大的痛苦。因此，就像为了治疗大病而进行放血和烧灼一样，为了避免更大的痛苦，非常应该忍受小的痛苦。修忍受痛苦的方法是：如果发生的痛苦可以纠正，那么就不需要不高兴。如果无法纠正，那么不高兴也没有用，没有必要，而且也有缺点。如果感觉非常强烈，那么即使是很小的痛苦也很难忍受。如果感觉很小，那么即使是很大的痛苦也能忍受。从思想上接受痛苦的方式是这样的：如果没有痛苦，就不会产生一定要从轮回中解脱出来的想法。因此，它具有鼓励解脱的功德。如果受到痛苦的影响，那么傲慢的高峰就会被摧毁，它具有消除骄傲的功德。
English
Furthermore, the circumstance of causing harm generates the desire to inflict harm, which in turn generates actions that cause harm, thereby inflicting suffering on others. This is because the individual themselves is controlled by afflictions, becoming like a slave. Even if harm is inflicted by someone driven by others without autonomy, it is not appropriate to be angry. For example, some individuals are possessed by spirits and controlled by them. They may desire to harm those who help them escape from possession and engage in beating, etc. However, since this is done because the spirit has deprived them of their autonomy, one should not be angry with them at all, but rather strive to be rid of the spirit. A Bodhisattva should also act in this way. As the Four Hundred Verses states: "Anger is also seized by an elemental force; the doctor is not disturbed, just so. The Sage sees afflictions as the enemy, not the person connected with afflictions." Moreover, the master Chandrakirti also said: "Here, sentient beings are not the fault, but these afflictions are the fault. Having thoroughly analyzed, the wise do not become angry with sentient beings." As it is said. Furthermore, experiencing the suffering caused by the one who harms is experiencing the result of one's own previously accumulated negative karma, and relying on that, that karma will be exhausted. If one cultivates patience with it, then in the future one will not accumulate new causes for experiencing suffering. If one becomes angry, then one must experience even greater suffering than that. Therefore, just as one endures bloodletting and cauterization as a means of curing a great illness, it is very appropriate to endure small sufferings in order to avert great suffering. The method of cultivating patience by accepting suffering is as follows: if the suffering that has arisen can be remedied, then there is no need to be displeased. If it cannot be remedied, then being displeased is of no benefit, it is unnecessary, and there are also faults. If the sensitivity is great, then even small suffering is very difficult to endure. If the sensitivity is small, then even great suffering can be endured. The way to take the side of suffering with the mind is like this: if there is no suffering, the desire to definitely escape from samsara will not arise. Therefore, it has the quality of encouraging liberation. If one is afflicted by suffering, then the height of arrogance will be destroyed, it has the quality of eliminating pride.